Πως η Ρόδος από το 1,02 εκ. αφίξεις έφτασε στα 2,33 εκ. αφίξεις μέσα σε μόλις 20 χρόνια!

-Πλήρη στοι­χεία για το πώς κινή­θη­καν οι πρώτοι μήνες της φετινής του­ρι­στι­κής περιό­δου
-Ρεπορτάζ της “δ” σε συνερ­γα­σία με το GEM Travel

 

Η Ρόδος έτρεξε με αλμα­τώ­δεις ρυθμούς του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης την τελευ­ταία 20ετία και αυτό φαί­νε­ται ολο­κά­θαρα μέσα από τα στοι­χεία που κατ’ απο­κλει­στι­κό­τητα εξα­σφά­λισε η “δημο­κρα­τική” και απει­κο­νί­ζουν τη μετα­βολή των αφίξεων από έτος σε έτος. Καθο­ρι­στικό (αν όχι απο­κλει­στικό) ρόλο στην ανά­πτυξη δια­δρα­μά­τισε η κατα­σκευή νέων ξενο­δο­χεια­κών μονάδων, που οδή­γη­σαν σε υπερ­δι­πλα­σια­σμό των αφίξεων του­ρι­στών από κάθε γωνιά του κόσμου. Το στοι­χείο αυτό είναι σημα­ντικό, καθώς φαί­νε­ται πως κάθε νέα μονάδα που προ­στί­θε­ται στο νησί δεν “κλέβει” από την υφι­στά­μενη “πίτα”, αντι­θέ­τως λει­τουρ­γεί αυξη­τικά στον αριθμό των επι­σκε­πτών.

Στο ρεπορ­τάζ που ακο­λου­θεί, δεν απο­τυ­πώ­νο­νται μόνο τα στοι­χεία των αφίξεων, αλλά και πως αυτά επη­ρε­ά­στη­καν από την ανέ­γερση των νέων μονάδων. Επι­πρό­σθετα, είναι ξεκά­θαρη η αντί­θεση που υπάρχει μεταξύ ιδιω­τι­κών επεν­δύ­σεων και ανά­πτυ­ξης των δημό­σιων υπο­δο­μών. Αν και τα νέα ξενο­δο­χεία προ­σέ­θε­σαν εμπο­ρι­κές αγορές στη Ρόδο και αύξησαν τις θέσεις εργα­σίας, στον αντί­ποδα οι εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις δεν έχουν κατα­φέ­ρει να προ­χω­ρή­σουν σε χρη­μα­το­δό­τηση της εκ βάθρων ανα­βάθ­μι­σης των λοιπών υπο­στη­ρι­κτι­κών υπο­δο­μών (αερο­δρό­μιο, λιμάνι, αστικές μετα­φο­ρές, απο­χε­τευ­τικά συστή­ματα, πεζο­δρό­μια), που έχουν κολ­λή­σει στην πρώτη δεκα­ε­τία του 2000.

Τα πρώτα συγκε­ντρω­τικά

στοι­χεία της φετινής

σεζόν και η απώλεια

του Μαρτίου

Το σύνολο των στοι­χείων που αφορούν στις αφίξεις επι­σκε­πτών στο αερο­δρό­μιο της Ρόδου συγκε­ντρώ­θη­καν από τον κ. Χρήστο Μιχα­λάκη, γιο του ιδρυτή και συνε­χι­στή του πρα­κτο­ρείου εισερ­χό­με­νου του­ρι­σμού GEM Travel.

Τα πρώτα στοι­χεία αφορούν στο τετρά­μηνο Μάρτιος – Ιούνιος 2019, στη διάρ­κεια του οποίου αφί­χθη­καν στο αερο­δρό­μιο Δια­γό­ρας 797.489 επι­σκέ­πτες. Ο αριθμός αυτός εμφα­νί­ζει μικρή αύξηση 0.23% σε σύγκριση με το περα­σμένο έτος (2018, πρώτο τρίμηνο, συνο­λι­κές αφίξεις 795.694 επι­σκέ­πτες) και 16,2% σε σύγκριση με το προ­πε­ρα­σμένο έτος (2017, πρώτο τρίμηνο, συνο­λι­κές αφίξεις 684.095 επι­σκέ­πτες).

Ανα­λυ­τικά στοι­χεία για την προ­έ­λευση των επι­σκε­πτών απο­τυ­πώ­νο­νται στα δυο γρα­φή­ματα. Εκεί, φαί­νε­ται πως οι χώρες της Ευρώπης απο­τε­λού­σαν το 88% των επι­σκε­πτών της Ρόδου, το 7% ήταν πολίτες της πρώην Σοβιε­τι­κής Ενωσης και οι υπό­λοι­ποι 5% προ­ήλ­θαν από το Ισραήλ, το Λίβανο και την Κύπρο. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι τα στοι­χεία αφορούν απο­κλει­στικά τις αφίξεις με αερο­πλάνα και δεν περι­λαμ­βά­νουν εκεί­νους που έφτασαν στο νησί με πάσης φύσεως πλοία.

Το στοι­χείο που έχει το πιο μεγάλο ενδια­φέ­ρον σε αυτό το τετρά­μηνο είναι η απώλεια του μηνός Μαρτίου. Μόλις 123 άτομα αφί­χθη­καν στη Ρόδο στις 31 ημέρες του μήνα, εν αντι­θέ­σει με τους 9.146 επι­σκέ­πτες που είχαν αφιχθεί στο νησί κατά την ίδια περίοδο πέρυσι.

Από την άλλη πλευρά, ο Απρί­λιος έχει κάνει ρεκόρ 10ετίας, καθώς εμφά­νισε αφίξεις που έφτασαν τους 102.715 επι­σκέ­πτες, ενώ τον ίδιο μήνα πέρυσι ο αριθμός αυτός έφτασε στους 79.761 επι­σκέ­πτες. Εδώ πρέπει να σημειω­θεί ότι πέρυσι τον Απρίλιο δεν βρι­σκό­ντου­σαν σε λει­τουρ­γία μεγάλες μονάδες, όπως το Aktis (πρώην Καψής), το Gennadi Grand Resort, καθώς και αρκετές νέες πτέ­ρυ­γες λοιπών ξενο­δο­χείων. Επι­πρό­σθετα, το Καθο­λικό Πάσχα της 21ης Απρι­λίου συνέ­βαλε αρκετά για την ενί­σχυση του Απρίλη και την απώλεια του Μάρτη.

Σε ό,τι αφορά τον Μάιο κατα­γρά­φηκε μείωση -6% σε σύγκριση με πέρυσι (Μάιος 2019 είχαμε 285 χιλ. αφίξεις, έναντι 303 αφίξεων το 2018), ενώ το φετινό Ιούνιο υπήρξε μικρή αύξηση 1.66% σε σύγκριση με τον Ιούνιο του περα­σμέ­νου έτους (410 χιλ. έναντι 403 χιλ. αφίξεων).

Τα στοι­χεία φαί­νο­νται ανα­λυ­τικά στους πίνακες που συνο­δεύ­ουν το ρεπορ­τάζ.

Μια 20ετία γεμάτη

μεγάλες επεν­δύ­σεις που

υπερ­δι­πλα­σί­α­σαν τις

αφίξεις επι­σκε­πτών

Δεν υπάρχει άλλο τέτοιο προη­γού­μενο κατα­γε­γραμ­μένο στα ιστο­ρικά της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας της Ελλάδας. Ένα μικρό νησί σαν τη Ρόδο να εμφα­νί­ζει τόσο μεγάλη οικο­νο­μική ανά­πτυξη, σε μόλις 20 χρόνια.

Το έτος 1997 η Ρόδος είχε υπο­δε­χθεί 1.028.354 επι­σκέ­πτες, σε μια σεζόν που ξεκι­νούσε τον Μάρτιο και τελεί­ωνε τον Οκτώ­βριο. Η ίδια σεζόν, το έτος 2018 έφερε στο νησί 2.337.213 επι­σκέ­πτες. Ο αριθμός των αφίξεων είναι υπερ­δι­πλά­σιος και οφεί­λε­ται κατ’ απο­κλει­στι­κό­τητα στις νέες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες.

Από το έτος 1997 κι έπειτα οι χρονιές ορόσημο στην αύξηση των αφίξεων ήταν:

– 1999: Εισέρ­χο­νται στην αγορά με πλήρη λει­τουρ­γία οι πρώτες μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες στην περιοχή των Κολυ­μπίων και αμέσως κατα­γρά­φε­ται αύξηση 200.000 αφίξεων του­ρι­στών (από τους 1,1 εκ. επι­σκέ­πτες, άνοδος τους 1,3 εκ. επι­σκέ­πτες σε μια χρονιά).

– 2011: Αύξηση 300.000 αφίξεων σε σύγκριση με το 2010 και 400.000 σε σύγκριση με το 2009 (το 2011 κατα­γρά­φη­καν 1,7 εκ. αφίξεις του­ρι­στών, έναντι 1.4 εκ. το έτος 2010 και 1,3 εκ. το έτος 2009). Είναι η περί­ο­δος της καρ­πο­φο­ρίας για την οικο­δο­μική άνθιση των ετών που είχαν προη­γη­θεί. Κατά τα τρία αυτά έτη είχαν ξεκι­νή­σει και ολο­κλη­ρω­θεί το Elysium της οικο­γέ­νειας Κάτρη (τότε βρί­σκε­ται υπό κατα­σκευή και το La Marquise), από δίπλα ο όμιλος Μήτση εξα­γο­ρά­ζει το οικό­πεδο όπου τρία χρόνια μετά θα ανε­γερ­θεί το ξενο­δο­χείο Alila, o όμιλος Χατζη­λα­ζά­ρου ξεκινά το Boutique 5 και προ­ε­τοι­μά­ζει την επέ­κταση του Rodos Princess, η κοι­νο­πρα­ξία Χατζη­κων­στα­ντί­νου / Κων­στα­ντι­νίδη ανοίγει στη Λαχανιά το Atrium Prestige, ο όμιλος Atlantica επε­κτεί­νε­ται περαι­τέρω, οι οικο­γέ­νειες Καμπου­ρό­που­λου, Ιωαν­νίδη, Καλιου­δάκη, Ροδίτη προ­χω­ρούν σε σειρά επεν­δύ­σεων με μονάδες σε Βλυχά και Ψάλτο. Για την ιστορία, την ίδια περίοδο επρό­κειτο να ξεκι­νή­σει να λει­τουρ­γεί και το ξενο­δο­χείο της οικο­γέ­νειας Μαυ­ρο­μάτη στο Πλημ­μύρι, ωστόσο με παρέμ­βαση της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας η επέν­δυση στα­μά­τησε.

– 2015-2018: Η αύξηση των αφίξεων είναι διαρκής και αλμα­τώ­δης. Από τα 1,88 εκ. αφίξεις εκτι­νά­χθηκε στα 2,33 εκ. μέσα σε μόλις τρία χρόνια. Η ξενο­δο­χειακή ανά­πτυξη της Νότιας Ρόδου έχει φτάσει στο απο­κο­ρύ­φωμά της. Μια ολό­κληρη σειρά μονάδων ανοί­γουν τις πόρτες τους, ξεκι­νώ­ντας το 2015 από το TUI Magic Life στο Πλημ­μύρι και μέχρι το 2018 έχουν ολο­κλη­ρω­θεί το Princess Andriana και ετοι­μά­ζε­ται το Mayia Exclusive της οικο­γέ­νειας Χατζη­λα­ζά­ρου, το Gennadi Grand Resort της οικο­γέ­νειας Μηνέτ­του (παράλ­ληλα είχε ξεκι­νή­σει και την κατα­σκευή του Lindos Grand Resort στα Βλυχά που άνοιξε φέτος), καθώς και το Atlantica Dream Resort – TUI Sensatori. Η περιοχή της Νότιας Ρόδου γίνεται από μόνη της ένας ολό­κλη­ρος προ­ο­ρι­σμός. Την ίδια περίοδο ολο­κλη­ρώ­νο­νται τα ξενο­δο­χεία Atrium Platinum της κοι­νο­πρα­ξίας Χατζη­κων­στα­ντί­νου / Κων­στα­ντι­νίδη, La Marquise της οικο­γέ­νειας Κάτρη, ανα­και­νί­ζο­νται πλήρως τα εμβλη­μα­τικά ξενο­δο­χεία Καψής και Κολοσ­σός (μετο­νο­μά­ζο­νται σε Aktis και Amada Colossos αντί­στοιχα). Προ­φα­νώς υπάρ­χουν πολλές ακόμα οικο­γέ­νειες ξενο­δό­χων που υλο­ποί­η­σαν μεγάλες ανα­και­νί­σεις και επε­κτά­σεις, μα είναι αδύ­να­τον να ανα­φερ­θούν όλες.

Χωράνε άλλα ξενο­δο­χεία

κι αν ναι πού;

Η απά­ντηση που δίδουν τα κέντρα λήψης απο­φά­σεων είναι κατα­φα­τική. Αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από την έγκριση για τις δύο γιγά­ντιες επεν­δύ­σεις των ομίλων Νικο­λα­ΐδη και Αγγε­λιάδη στην περιοχή του γκολφ Αφάντου. Οι δύο όμιλοι θα κατα­σκευά­σουν ξενο­δο­χεία και πολυ­τε­λείς βίλες, που θα αυξή­σουν κατά πολύ τον αριθμό των δια­θέ­σι­μων κλινών του τόπου. Οι ίδιοι όμιλοι θα είναι εκείνοι που θα φρο­ντί­σουν ώστε αυτές τις κλίνες να τις γεμί­σουν με επι­σκέ­πτες.

Άλλα τόσο μεγάλα, παρα­θα­λάσ­σια οικό­πεδα στο νησί δεν υπάρ­χουν. Μόνο κάποιες πολύ συγκε­κρι­μέ­νες εξαι­ρέ­σεις στην περιοχή της Καλ­λι­θέας και Θεο­λό­γου. Εκτός αν τελικά δοθούν εγκρί­σεις για ακόμα περισ­σό­τερα ξενο­δο­χεία στη Νότια Ρόδο, που στα σίγουρα θα συνο­δευ­τούν από σχε­δια­σμούς για την εκεί δημιουρ­γία αερο­δρο­μίου για την κυκλο­φο­ριακή απο­συμ­φό­ρηση ολό­κλη­ρου του νησιού. Μπορεί η προ­ο­πτική αυτή να απο­τε­λεί απλώς και μόνο ένα σενάριο, όμως δεν θα πρέπει να απο­κλει­στεί, θεω­ρού­με­νης ως δεδο­μέ­νης της ακύ­ρω­σης για κάθε άλλη εκμε­τάλ­λευση της περιο­χής (ο κ. Κώστας Σημίτης από τη θέση του πρω­θυ­πουρ­γού είχε εξαγ­γεί­λει την εκεί τη δημιουρ­γία γηπέδου γκολφ). Βέβαια, οι γκόλ­φερς έχουν ως κανόνα, να ανα­ζη­τούν προ­ο­ρι­σμούς όπου υπάρ­χουν του­λά­χι­στον δύο γήπεδα, ώστε αν χάσουν στο πρώτο, να διεκ­δι­κή­σουν τη ρεβάνς στο δεύτερο. Συνεπώς, χωρίς το γήπεδο γκολφ Αφάντου, μάλλον θα πρέπει να θεω­ρεί­ται απίθανη η δημιουρ­γία άλλου γηπέδου γκολφ στο νησί. Ισως να έρχεται πιο κοντά η σκέψη που ήθελε τη δημιουρ­γία πίστας Formula, δράση που μπορεί να συνάδει και με την ύπαρξη αερο­δρο­μίου απο­κλει­στικά για τσάρτερ. Σε μια τέτοια περί­πτωση, η μορφή της του­ρι­στι­κής Ρόδου θα είναι εντελώς δια­φο­ρε­τική από τη σημε­ρινή.

Σε κάθε περί­πτωση, οι μεγάλες επεν­δύ­σεις απαι­τούν και σοβαρές υπο­δο­μές. Δρόμοι, απο­χε­τευ­τικά δίκτυα, αστυ­νό­μευση, πεζο­δρό­μια, φωτι­σμός, αστικές συγκοι­νω­νίες, ανα­κύ­κλωση παντού και τόσα άλλα απαι­τούν ανα­βάθ­μιση. Εκεί βρί­σκε­ται η μεγάλη υστέ­ρηση της Ρόδου και είναι πια καιρός η πολι­τεία (διότι είναι θέμα Πολι­τείας κι όχι Περι­φέ­ρειας) να βάλει το χέρι στη τσέπη και να επι­στρέ­ψει στο νησί ένα μέρος από τους πόρους που του υφαρ­πά­ζει όλα αυτά τα χρόνια, ώστε από προ­ο­ρι­σμός μαζικού του­ρι­σμού, να μετα­τρα­πεί σε προ­ο­ρι­σμό υψηλών προ­δια­γρα­φών. Η Ρόδος έχει όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για κάτι τέτοιο.