Μειώθηκε η ποινή πρώην ταμειολογιστή της Εθνικής Τράπεζας που κρίθηκε ένοχος πλαστογραφίας

Ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, ανα­βί­ωσε χθες υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο έναν ταμειο­λο­γι­στή, που εργα­ζό­ταν στην Εθνική Τράπεζα της Ρόδου, ο οποίος φέρεται να υπε­ξαί­ρεσε δια­δο­χικά το ποσό των 182.000 ευρώ, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας διά­φο­ρες μεθο­δεύ­σεις και τεχνά­σματα.

Πρω­το­δί­κως του έχει επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου του από τη χώρα.

Είχε κριθεί συγκε­κρι­μένα ένοχος με ελα­φρυ­ντικό για τις πράξεις της κακουργηµατικής υπε­ξαί­ρε­σης από εντο­λο­δόχο µε κατά­χρηση ιδιαί­τε­ρης εµπιστοσύνης και της πλα­στο­γρα­φίας µετά χρήσεως κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, μετά την τρο­πο­ποί­ηση του Ποι­νι­κού Κώδικα έπαυσε την δίωξη εις βάρος του για την υπε­ξαί­ρεση, πράξη για την οποία ούτως ή άλλως θα τον έκρινε αθώο καθώς απε­κα­τέ­στησε πλήρως την ζημία που είχε προ­κα­λέ­σει στην τράπεζα και μάλιστα πριν υπο­βλη­θεί η μήνυση εις βάρος του.

Τον έκρινε ωστόσο ένοχο πλα­στο­γρα­φίας, παρότι ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του και μάρ­τυ­ρας κατη­γο­ρίας επε­σή­μα­ναν ότι δεν έγινε πλα­στο­γρά­φηση παρα­στα­τι­κών της τρά­πε­ζας αλλά εγγρα­φές στο ηλε­κτρο­νικό σύστημα του ταμείου. Του επι­βλή­θηκε έτσι ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή. Η τράπεζα δια­τεί­νε­ται ότι ο πρώην υπάλ­λη­λός της ακο­λού­θησε δόλιες µεθοδεύσεις, όπως συµπλήρωση ενταλµάτων πληρωµής επί λογαριασµών µε µηδενικό ή ανε­παρ­κές υπό­λοιπο, διε­νέρ­γεια εικο­νι­κών ταµειακών εγγρα­φών, κατα­σκευή δεύ­τε­ρου βιβλια­ρίου και αντι­κα­νο­νική χρήση της δια­δι­κα­σίας εξω­λο­γι­στι­κής ενηµέρωσης των βιβλια­ρίων Ταµιευτηρίου.

Πιο συγκε­κρι­μένα τον Φεβρουά­ριο του 2009 προ­σήλθε στο κατάστηµα Ρόδου προκειµένου να διε­νερ­γή­σει ανάληψη από κοινό αποταµιευτικό λογαριασµό του ένας πελάτης, κάτοι­κος Ρόδου, ο οποίος ύστερα από την ενηµέρωση του σχε­τι­κού βιβλια­ρίου του, δια­πί­στωσε ότι από το λογαριασµό του είχαν πραγµατοποιηθεί 4 ανα­λή­ψεις, συνο­λι­κού ποσού 182.000 ευρώ και ειδι­κό­τερα, τρεις ανα­λή­ψεις ποσών 60.000 ευρώ η κάθε µία στα υποκαταστήµατα Ρόδου και Καστε­λο­ρί­ζου της τρά­πε­ζας.

Ο πελάτης δια­μαρ­τυ­ρή­θηκε στη διοί­κηση και τόνισε ότι στις ηµεροµηνίες που φέρεται να είχε πραγµατοποιήσει τις ανα­λή­ψεις βρι­σκό­ταν στην Κύπρο και ότι δεν είχε µεταβεί στο Καστε­λό­ριζο. Από τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε δια­πι­στώ­θηκε ότι τις ανα­λή­ψεις είχε κάνει ο ταµειολογιστής, που δεν είχε στο ταµείο του τα αντί­στοιχα παρα­στα­τικά ανα­λή­ψεων.

Οµολόγησε τότε προ­φο­ρικά ότι είχε προβεί στις ανα­λή­ψεις, ενώ µετά από έλεγχο επι­θε­ω­ρη­τών της τρά­πε­ζας προ­έ­κυψε ότι είχε υπε­ξαι­ρέ­σει τα χρήµατα λόγω του πάθους του για τον τζόγο και συγκεκριµένα σε παίγνια του ΟΠΑΠ και στο καζίνο της Ρόδου.

Προ­έ­κυψε παρα­πέρα ότι την 13η Φεβρουα­ρίου 2009 είχε ανα­λά­βει το ποσό των 180.000 ευρώ για να καλύψει έλλειµµα στο ταµείο του, ενώ είχε ανα­λά­βει για τον ίδιο λόγο το ποσό των 2.000 ευρώ, την 20η Φεβρουα­ρίου του ίδιου έτους. Προκειµένου δε οι υπε­ξαι­ρέ­σεις να µην γίνο­νται αντι­λη­πτές χρέωνε µε το κλείσιµο του ταµείου του, τον κωδικό της αγοράς επι­τα­γών. Αφού παρέ­διδε το σχετικό παρα­στα­τικό αρµοδίως και εµφάνιζε ισοσκελισµένο το ταµείο του, επέ­στρεφε στο ταµείο και ακύρωνε το λογαριασµό των επι­τα­γών µε αποτέλεσµα το υπό­λοιπο του ταµείου του να είναι και πάλι µεγάλο. Επι­πλέον για να εξα­σφα­λί­σει έγκριση των ανα­λή­ψεων που έκανε χρησιµοποιούσε κωδι­κούς δύο προϊσταµένων του, ενώ το ίδιο έκανε και για τις ακυ­ρώ­σεις χρε­ώ­σεων του λογαριασµού επι­τα­γών.

Προ­έ­κυψε επι­πλέον ότι την 27η Ιανουα­ρίου 2009 επέ­στρεψε σε λογαριασµό φίλου του 93.000 ευρώ που είχε ιδιο­ποι­η­θεί χρε­ώ­νο­ντας ισόποσα το λογαριασµό της αγοράς επι­τα­γών ιδιωτών. Την τακτική χρε­ο­πί­στω­σης του λογαριασµού επι­τα­γών που ακο­λού­θησε και στην πορεία, ανα­γκά­σθηκε να σταµατήσει την 13η Φεβρουα­ρίου 2009 καθώς την επόµενη εβδοµάδα θα απο­σπα­ζό­ταν στο Καστε­λό­ριζο.

Την εν λόγω ηµεροµηνία, συγκά­λυψε το έλλειµµα του ταµείου του, το οποίο εν τω µεταξύ είχε εκτο­ξευ­θεί στο ύψος των 180.000 ευρώ, συµψηφίζοντάς το µε το προϊόν των 3 ανα­λή­ψεων ποσού 60.000 ευρώ η κάθε µία, από αποταµιευτικό λογαριασµό γνωστού του πελάτη. Την 11η Φεβρουα­ρίου 2009 ο ίδιος, όπως του απο­δί­δει η τράπεζα, από παραδροµή, χρέωσε κατά 7,25 χιλιά­δες ευρώ λιγό­τερο το λογαριασµό του Ο.Α.Ε.Δ. για συναφή επιδόµατα που είχε εξο­φλή­σει µέσω της θέσης εργα­σίας του. Εξαι­τίας αυτού, δηµιουργήθηκε ισόποσο έλλειµµα στο ταµείο του, το οποίο, χωρίς να εξε­τά­σει πού οφει­λό­ταν, προ­φα­νώς λόγω της σύγ­χυ­σης που τον δια­κα­τείχε, το κάλυψε µε δικά του διαθέσιµα. Μετά την απο­κα­τά­σταση στις 25 Φεβρουα­ρίου 2009, µε το ποσό των 182.000 ευρώ του θιγέ­ντος λογαριασµού και τον εν συνε­χεία συνυπολογισµό της ως άνω πλεονασµατικής δια­φο­ράς των 7.250 ευρώ, η απαί­τηση της τρά­πε­ζας ανήλθε στο ύψος των 174.750 ευρώ.

Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος ισχυ­ρί­στηκε ότι έχει απο­δώ­σει όλα τα ποσά που φέρεται να έχει υπε­ξαι­ρέ­σει και μάλιστα πριν την άσκηση οποιασ­δή­ποτε ποι­νι­κής δίωξης. Ουδεμία δε έννομη συνέ­πεια επήλθε από την αψυ­χο­λό­γητη και ανόητη πράξη του, αφού η επι­στροφή των χρη­μά­των υπήρξε άμεση και ολο­σχε­ρής. Επε­σή­μανε ότι ανέλαβε τα χρήματα για να βοη­θή­σει συγ­γε­νικό του πρόσωπο.

Ανα­γνώ­ρισε το ατόπημα στο οποίο προέβη και δήλωσε ειλι­κρι­νώς και εμπρά­κτως την μετά­νοιά του.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής.