Πρωτότυπη απόφαση ρύθμισης οφειλών χωρισμένου ζευγαριού

Σε μια γενναία ρύθμιση των οφειλών πρώην συζύγων και σε εξαί­ρεση από την εκποί­ηση και των δύο κατοι­κιών τους, προ­χώ­ρησε με πρω­τό­τυπη απόφαση, που εξέδωσε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου, στο πλαίσιο της εφαρ­μο­γής του νόμου περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Της απο­φά­σεως είχε προη­γη­θεί άλλη το έτος 2019, μη ορι­στική, μεταξύ των αιτού­ντων και δύο πιστω­τριών τρα­πε­ζών, κατά τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας και με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση της ρύθ­μι­σης των οφειλών τους και ορί­στηκε νέα δικά­σι­μος η 08-05-2019 για τη διε­ρεύ­νηση περι­πτώ­σεως επα­να­προσ­διο­ρι­σμού των μηνιαίων δόσεων αλλά και για να ορι­σθούν οι κατα­βο­λές για τη διάσωση των κύριων κατοι­κιών τους.

Πιο συγκε­κρι­μένα με την αρχική απόφαση προσ­διο­ρί­στη­καν μηνιαίες κατα­βο­λές (του άρθρου 8 παρ 2 Ν. 3869/2010) για τους αιτού­ντες και συγκε­κρι­μένα μηδε­νι­κές κατα­βο­λές για τον πρώτο αιτού­ντα και μηνιαίες κατα­βο­λές ποσού 70 ευρώ για τη δεύτερη αιτούσα, κατα­βαλ­λό­με­νες δε αυτές προς την πρώτη πιστώ­τρια εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου εκάστου μηνός, αρχής γενο­μέ­νης από τον επόμενο μήνα από τη δημο­σί­ευσή της, για την εξυ­πη­ρέ­τηση του στε­γα­στι­κού δανείου στο οποίο τυγ­χά­νει εγγυ­ή­τρια η αιτούσα, εξαι­ρέ­θη­καν δε της εκποί­η­σης οι κύριες κατοι­κίες των αιτού­ντων και ειδι­κό­τερα μία ισόγεια κατοι­κία εμβαδού 72,00 τ.μ. ιδιο­κτη­σίας του πρώτου αιτού­ντος και μία διώροφη κατοι­κία, συνο­λι­κού εμβαδού 114,06 τ.μ., ιδιο­κτη­σίας της δεύ­τε­ρης.

Προ­έ­κυψε μετά την επα­να­συ­ζή­τηση ότι η οικο­νο­μική κατά­σταση του πρώτου αιτού­ντος έχει πλέον βελ­τιω­θεί από το χρόνο έκδοσης της αρχικής από­φα­σης του Δικα­στη­ρίου, καθώς λαμ­βά­νει ήδη πλήρη σύνταξη από τον Ε.Φ.Κ.Α. της τάξεως του καθαρού ποσού των 830,90 € μηνιαίως.

Οι δε μηνιαίες δαπάνες δια­βί­ω­σης του πρώτου αιτού­ντος εξα­κο­λου­θούν να ανέρ­χο­νται στο ποσό των 700 ευρώ το μήνα. Συνεπώς, εφόσον η δυσμε­νής οικο­νο­μική κατά­σταση του αιτού­ντος κατά την κρίση του Δικα­στη­ρίου, είναι μόνιμη και δεν ενδέ­χε­ται να βελ­τιω­θεί στο μέλλον λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη του γεγο­νό­τος ότι έχει πλέον συντα­ξιο­δο­τη­θεί, το ποσό το οποίο δύναται εφεξής να κατα­βάλ­λει από το μηνιαίο εισό­δημά του στο πλαίσιο της ρύθ­μι­σης ανέρ­χε­ται στα 130,00 ευρώ.

Περαι­τέρω, απο­δεί­χτηκε όσον αφορά τη δεύτερη αιτούσα ότι η προ­σω­πική και οικο­νο­μική της κατά­σταση δεν έχει μετα­βλη­θεί και λαμ­βά­νει ως τακτι­κές μηνιαίες απο­δο­χές το καθαρό ποσό των 1.193,12 € , ενώ είναι επι­φορ­τι­σμένη και με τη συν­δρομή στις δαπάνες δια­βί­ω­σης των δύο τέκνων τους που δια­μέ­νουν μαζί της, ηλικίας 22 ετών η κόρη και 30 ετών ο γιος, τα οποία εργά­ζο­νται μερι­κούς μήνες μόνο κατ’ έτος ως επο­χια­κοί υπάλ­λη­λοι, καθώς και με τα ιατρικά έξοδα που αφορούν την αντι­με­τώ­πιση των καρ­διο­λο­γι­κών της προ­βλη­μά­των.

Οι συνο­λι­κές μηνιαίες δαπάνες δια­βί­ω­σης της δεύ­τε­ρης αιτού­σας εξα­κο­λου­θούν να ανέρ­χο­νται στο ποσό των 1.000 ευρώ το μήνα.

Το δικα­στή­ριο με την απόφαση του ρυθ­μί­ζει τις οφειλές του πρώτου αιτού­ντος ορί­ζο­ντας μηνιαίες κατα­βο­λές ποσού 130 ευρώ επί 36 μήνες προς τις πιστώ­τριες, οι οποίες θα κατα­βάλ­λο­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου εκάστου μηνός.

Ρυθ­μί­ζει τις οφειλές της δεύ­τε­ρης αιτού­σας ορί­ζο­ντας μηνιαίες κατα­βο­λές ποσού 70 ευρώ προς τις πιστώ­τριες για έναν μήνα, οι οποίες θα κατα­βάλ­λο­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου εκάστου μηνός.

Εμμένει σε όσα είχε δια­τά­ξει η προη­γού­μενη απόφασή του για τις κύριες κατοι­κίες των αιτού­ντων και εξαιρεί από την εκποί­ηση τις κατοι­κίες αυτές.

Επι­βάλ­λει στον πρώτο αιτού­ντα την υπο­χρέ­ωση να κατα­βάλ­λει για τη διάσωση επί της κατοι­κίας του προς τις πιστώ­τριες, μετά την πάροδο επτά μηνών από τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης, μηνιαία δόση κεφα­λαίου για 15 έτη, ύψους 128,93 ευρώ. Η κατα­βολή αυτών των δόσεων θα γίνει εντόκως, χωρίς ανα­το­κι­σμό με το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δανείου με το κυμαι­νό­μενο επι­τό­κιο, που θα ισχύει κατά το χρόνο της απο­πλη­ρω­μής, σύμφωνα με το στα­τι­στικό δελτίο της Τράπεζα της Ελλάδος ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς αυτό των Πράξεων Κύριας Ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Επι­βάλ­λει στην δεύτερη αιτούσα την υπο­χρέ­ωση να κατα­βάλ­λει για τη διάσωση επί της κατοι­κίας της προς την πρώτη πιστώ­τρια για την εξυ­πη­ρέ­τηση στε­γα­στι­κού δανείου στο οποίο ενέ­χε­ται ως εγγυ­ή­τρια, μετά την πάροδο επτά μηνών από τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης, μηνιαία δόση κεφα­λαίου για 20 έτη, ύψους 96,71 ευρώ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Σάββας Αλε­ξάν­δρου.