Αντιδικία μεταξύ ιερέα ακριτικού νησιού και γυναίκας από το ποίμνιό του

Μια εξαι­ρε­τικά δυσά­ρε­στη υπόθεση, που αφορά σε αντι­δι­κία μεταξύ ιερέα σε ακρι­τικό νησί και γυναί­κας από το ποίμνιό του, απα­σχό­λησε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, η πλά­στιγγα του οποίου έγειρε, μετά την εξέταση αντί­θε­των αγωγών, υπέρ του πρώτου, στον οποίο και επι­δι­κά­ζει απο­ζη­μί­ωση ύψους 8.000 ευρώ.

Ο ενάγων-αντεναγόμενος τυγ­χά­νει ιερέας. Τον Μάιο του έτους 2017 μέλη της εξα­με­λούς εκκλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής του Ναού διο­ρί­στη­καν, δυνάμει επι­στο­λής Μητρο­πο­λίτη 5 άτομα, καθώς και η εναγόμενη-αντενάγουσα. 4 άτομα δεν απο­δέ­χθη­καν τον διο­ρι­σμό τους, επι­κα­λού­με­νοι προ­σω­πι­κούς λόγους.

Για τον λόγο αυτό ο ενάγων-αντεναγόμενος ιερέας απέ­στειλε στον Μητρο­πο­λίτη επι­στολή, η οποία, δεν φέρει μεν ημε­ρο­χρο­νο­λο­γία, πλην, όμως, τόσο εκ του περιε­χο­μέ­νου της, όσο και εκ των συνημ­μέ­νων σ’ αυτή επι­στο­λών των ανωτέρω περί μη απο­δο­χής του διο­ρι­σμού τους, συνά­γε­ται ότι είναι μετα­γε­νέ­στερη του εν λόγω διο­ρι­σμού, γνω­στο­ποιώ­ντας στον ανωτέρω το γεγονός της απο­δο­χής του γενό­με­νου διο­ρι­σμού μόνον από έναν και την εναγόμενη-αντενάγουσα.

Το γεγονός αυτό, το οποίο είχε ως απο­τέ­λε­σμα την αντι­κει­με­νική αδυ­να­μία συγκρό­τη­σης της επι­τρο­πής εξαι­τίας ελλι­πούς σύν­θε­σής της μετά τη μη αποδοχή του διο­ρι­σμού από τέσσερα από τα έξι συνο­λικά διο­ρι­σθέ­ντα μέλη, απο­τέ­λεσε αιτία έντονων προ­στρι­βών μεταξύ των δια­δί­κων, καθώς η εναγόμενη-αντενάγουσα απέδιδε εσφαλ­μένα τη μη συγκρό­τηση της επι­τρο­πής από τον ενάγοντα-αντεναγόμενο σε εμπά­θεια ως προς το πρόσωπό της.

Περαι­τέρω, προ­έ­κυψε ότι την 14η Σεπτεμ­βρίου 2017 και ώρα 11.00 π.μ. στον προ­αύ­λειο χώρο του Ιερού Ναού, όπου μετά το τέλος της θείας λει­τουρ­γίας βρι­σκό­ταν πλήθος κόσμου και η εναγόμενη-αντενάγουσα, τους οποίους ο ενάγων-αντεναγόμενος ιερέας είχε προ­σκα­λέ­σει, με σκοπό την ορι­στική επίλυση του ζητή­μα­τος της συγκρό­τη­σης της επι­τρο­πής, ο τελευ­ταίος ζήτησε να πλη­ρο­φο­ρη­θεί από την εναγόμενη-αντενάγουσα τον λόγο για τον οποίο αυτή τον δια­βάλ­λει στον Μητρο­πο­λίτη, επι­κα­λού­μενη ως λόγο της μη συγκρό­τη­σης της επι­τρο­πής από τον ίδιο την άρνησή της να ενδώσει σε ερω­τι­κού περιε­χο­μέ­νου προ­τά­σεις του.

Επί του ερω­τή­μα­τος αυτού η εναγόμενη-αντενάγουσα, απευ­θυ­νό­μενη στον ενάγοντα-αντεναγόμενο απο­κρί­θηκε λέγο­ντας, ενώπιον του προ­α­να­φερ­θέ­ντων προ­σώ­πων, με τρόπο που υπο­νο­ούσε ότι είχε προη­γη­θεί ερω­τι­κού περιε­χό­με­νου πρόταση εκ μέρους του, όταν δε ο ίδιος εξεμάνη απα­ντώ­ντας της ότι θα έπρεπε να αισχύ­νε­ται για αυτά που ξεστο­μί­ζει, αυτή χει­ρο­δί­κησε ενα­ντίον του, χτυ­πώ­ντας τον στο πρόσωπο.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ο ισχυ­ρι­σμός της ενά­γου­σας ότι ουδέ­ποτε χει­ρο­δί­κησε σε βάρος του ενά­γο­ντος, αλλά απλώς εξέ­τεινε το χέρι της κρα­τώ­ντας τη δεδο­μένη στιγμή τα έγγραφα του διο­ρι­σμού της είναι απορ­ρι­πτέος ως ανα­λη­θής, όπως ομοίως ανα­λη­θής τυγ­χά­νει και ο επι­κου­ρι­κός ισχυ­ρι­σμός της περί άμυνας, δοθέ­ντος ότι καμία επίθεση εκ μέρους του ενά­γο­ντος σε βάρος της δεν απο­δει­κνύ­ε­ται ότι έλαβε χώρα, η δε έντονη λογο­μα­χία μεταξύ τους ουδόλως αιτιο­λο­γεί τη χει­ρο­δι­κία που αυτή διέ­πραξε, καθόσον ακόμη και αν η εν λόγω λογο­μα­χία ήθελε υπο­τε­θεί ως φρα­στική επίθεση η υπε­ρά­σπιση που η εναγόμενη-αντενάγουσα επέλεξε δεν ήταν η επι­βαλ­λό­μενη.

Η ενα­γό­μενη στις αιτιά­σεις του ενά­γο­ντος και δη ότι ουδέ­ποτε αυτή ισχυ­ρί­στηκε ενώπιον του Μητρο­πο­λίτη τα περί ερω­τι­κής πρό­τα­σης του ενά­γο­ντος, αλλά και περί του ότι μονα­δι­κός στόχος της ήταν η αλλαγή της επι­τρο­πής, ουδόλως εμπε­ριέ­χο­νται στην αντα­γωγή της, στην οποία δεν ανα­φέ­ρε­ται ότι αυτή αντα­πά­ντησε στον ενά­γο­ντα, αλλά ότι απλώς τον πλη­σί­ασε επι­δει­κνύ­ο­ντας τα έγγραφα του διο­ρι­σμού της, αφε­τέ­ρου δε, διότι τα όσα κατα­θέ­τει ο εν λόγω μάρ­τυ­ρας απο­δί­δο­νται από το Δικα­στή­ριο στις δια­τα­ραγ­μέ­νες προ­σω­πι­κές του σχέσεις με τον ενά­γο­ντα, λόγω της μη σύγκλη­σης της εκκλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής, στην οποία και ο ίδιος είχε διο­ρι­σθεί ως μέλος.

Το δικα­στή­ριο με την απόφαση του υπο­χρε­ώ­νει την ενα­γο­μένη να κατα­βά­λει στον ενά­γο­ντα το ποσό των 8.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξό­φληση. Κήρυξε την απόφαση προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή και υπο­χρε­ώ­νει την ενα­γό­μενη να άρει την προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τας του ενά­γο­ντος με τη δημο­σί­ευση περί­λη­ψης της από­φα­σης σε μία τοπική εφη­με­ρίδα του ακρι­τι­κού νησιού και κατα­δι­κά­ζει αυτή σε χρη­μα­τική ποινή ύψους 200 ευρώ για κάθε ημέρα καθυ­στέ­ρη­σης.

Ο ενάγων εκπρο­σω­πή­θηκε από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Κώστα Διακονή και Αχιλλέα Δασκα­λάκη.