Κίνδυνος καταλογισμού “μαμούθ” στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου

Αντι­μέ­τωπη με το ενδε­χό­μενο κατα­λο­γι­σμού “μαμούθ”, που υπερ­βαί­νει με τους τόκους και τις προ­σαυ­ξή­σεις τα 1,7 εκατ. ευρώ, βρί­σκε­ται η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, που “πλη­ρώ­νει” αμαρ­τίες προη­γού­με­νων διοι­κή­σεων και εξα­κο­λου­θεί να “αντι­δι­κεί” με το Μετο­χικό Ταμείο Πολι­τι­κών Υπαλ­λή­λων.

Το θέμα απα­σχό­λησε το ΙV Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, που εξέδωσε την υπ’ αρίθμ. 663/2019 απόφασή του, παρα­πέ­μπο­ντας την λήψη από­φα­σης αρμο­δίως από τα Διοι­κη­τικά Δικα­στή­ρια.

Πιο συγκε­κρι­μένα ενώπιον του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου δικά­στηκε η από 29 Μαρτίου 2018 έφεση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, που παρα­στά­θηκε δια του πλη­ρε­ξού­σιου δικη­γό­ρου της κ. Γεώρ­γιου Φιλιπ­πά­κου κατά του Υπουρ­γού Εργα­σίας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης, της απο­κε­ντρω­μέ­νης δημό­σιας υπη­ρε­σίας με την επω­νυ­μία “Μετο­χικό Ταμείο Πολι­τι­κών Υπαλ­λή­λων” (Μ.Τ.Π.Υ.) και κατά της ληφθεί­σας κατά την 1η Συνε­δρί­αση/16.1.2018 από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του Μετο­χι­κού Ταμείου Πολι­τι­κών Υπαλ­λή­λων.

Με την τελευ­ταία απόφαση κατα­λο­γί­στηκε σε βάρος της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου (Περι­φε­ρειακή Ενότητα Δωδε­κα­νή­σου) και υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. το συνο­λικό ποσό του 1.764.676,94 ευρώ, το οποίο επι­με­ρί­ζε­ται στο ποσό των 1.232.942,08 ευρώ, που φέρεται να αντι­στοι­χεί σε μη απο­δο­θεί­σες στο Μ.Τ.Π.Υ. κρα­τή­σεις επί της μισθο­δο­σίας μετόχων και μη και επί δαπανών και στο ποσό των 531.734,86 ευρώ, που φέρεται να αντι­στοι­χεί σε τόκους καθυ­στέ­ρη­σης.

Οι διε­νερ­γού­με­νες υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. κρα­τή­σεις απο­βλέ­πουν στην ενί­σχυση των εσόδων του Ταμείου για την πραγ­μά­τωση σκοπών κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και συνι­στούν, υπό ευρύ­τερη έννοια, εισφο­ρές, οι δε δια­φο­ρές που ανα­κύ­πτουν από την κατα­βολή ή μη των εισφο­ρών αυτών απο­τε­λούν διοι­κη­τι­κές δια­φο­ρές ουσίας υπα­γό­με­νες, σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 1 του ν. 702/1977, στη δικαιο­δο­σία των διοι­κη­τι­κών δικα­στη­ρίων και ειδι­κό­τερα των διοι­κη­τι­κών πρω­το­δι­κείων.

Σε εκτέ­λεση της 76799/2.10.2017 εντολής του Προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του Μ.Τ.Π.Υ. διε­νερ­γή­θηκε, κατά το χρονικό διά­στημα από 9.10.2017 έως 13.10.2017, έλεγχος στην Περι­φέ­ρεια Noτίου Αιγαίου και ειδι­κό­τερα στην Περι­φε­ρειακή Ενότητα Δωδε­κα­νή­σου, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί η ορθή υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. διε­νέρ­γεια κρα­τή­σεων και ακο­λού­θως η απόδοσή τους επί των δαπανών και επί της μισθο­δο­σίας (τακτι­κών απο­δο­χών, πρό­σθε­των αμοιβών) του προ­σω­πι­κού της ως άνω Περι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας.

Ο έλεγχος αφο­ρούσε στο χρονικό διά­στημα από 1.1.2004 έως 31.10.2017 για τη μισθο­δο­σία και από 1.1.2004 έως 31.12.2014 για τις δαπάνες και ερει­δό­ταν στις δια­τά­ξεις των άρθρων 8, 21-31, 24 παρ. 7, 67, 68 και 73 του π.δ/τος 422/1981, καθώς και του άρθρου 6 παρ. 3ζ του π.δ/τος 94/2011.

Σχε­τι­κώς, συντά­χθηκε η από 20.10.2017 έκθεση ελέγχου, σύμφωνα με την οποία δια­πι­στώ­θηκε η μη διε­νέρ­γεια και απόδοση από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου (Π.Ε. Δωδε­κα­νή­σου) των υπέρ Μ.Τ.Π.Υ. κρα­τή­σεων επί της μισθο­δο­σίας μετόχων, μη μετόχων και επί δαπανών (άρθρα 27, 26 και 22 του π.δ.422/1981), ανερ­χό­με­νων συνο­λικά στο ποσό των 1.232.942,08 ευρώ, πλέον τόκων καθυ­στέ­ρη­σης κατα­βο­λής επί του ποσού αυτού, ύψους 531.734,86 ευρώ (σύνολο: 1.764.676,94 ευρώ).

Ακο­λού­θως, με τη ληφθείσα κατά την 1η Συνε­δρί­αση/16.1.2018 απόφαση του Δ.Σ. του Μ.Τ.Π.Υ. και κατόπιν της ανωτέρω έκθεσης ελέγχου και της οικείας εισή­γη­σης της Διεύ­θυν­σης Ασφα­λι­σμέ­νων, “κατα­λο­γί­στηκε” σε βάρος της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου το ανωτέρω ποσό το οποίο φέρεται να αντι­στοι­χεί σε μη απο­δο­θεί­σες κρα­τή­σεις και τόκους καθυ­στέ­ρη­σης.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο έκρινε ότι στε­ρεί­ται δικαιο­δο­σίας για την εκδί­καση της δια­φο­ράς που ανα­φύ­ε­ται από την αμφι­σβή­τηση της ως άνω από­φα­σης του Δ.Σ. του Μ.Τ.Π.Υ., η οποία απο­τε­λεί διοι­κη­τική διαφορά ουσίας, για την εκδί­καση της οποίας έχει δικαιο­δο­σία το αρμόδιο κατά τόπο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Αθηνών, στο οποίο, κατ’ εφαρ­μογή της διά­τα­ξης του άρθρου 12 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., πρέπει να παρα­πεμ­φθεί η υπόθεση.