Δήλωση υποστήριξης κατηγορίας και αιτήματα από την οικογένεια του Ελευθέριου Μαθιού

Ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προ­σέ­φυγε χθες με δήλωση υπο­στή­ρι­ξης κατη­γο­ρίας, δήλωση ποι­νι­κής δίωξης και υπο­βο­λής αιτη­μά­των κατά δύο Αρμέ­νιων ηλικίας 67 και 28 ετών, μητέρας και γιου, κατη­γο­ρού­με­νων για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια του 65χρονου Ελευ­θέ­ριου Μαθιού, που υπέκυψε συνε­πεία καρ­δια­κής ανα­κο­πής μετά από δια­πλη­κτι­σμό μαζί τους, η θυγα­τέρα του αδι­κο­χα­μέ­νου Ροδίτη, κ. Ασπασία Μαθιού, εκπρο­σω­πού­μενη από τον δικη­γόρο κ. Μανώλη Βλάχο.

Στην δήλωση – αίτησή της ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Όπως πλη­ρο­φο­ρή­θηκα από την Υ.Α. Ρόδου, η δικο­γρα­φία ευρί­σκε­ται ενώπιον Σας και στις 12/08/2019 διε­νερ­γή­θηκε νεκρο­ψία -νεκροτομή από τον αρμόδιο (;) Ιατρο­δι­κα­στή του Γ.Ν. Ρόδου στον πατέρα μου.

Με την παρούσα μου, υπο­βάλλω, ως έχω νόμιμο δικαί­ωμα, τα κάτωθι:

Α) Δηλώνω ότι επιθυμώ την ποινική δίωξη των δύο κατη­γο­ρού­με­νων Αρμέ­νιων για το αδίκημα της θανα­τη­φό­ρου εκθέ­σεως σε κίνδυνο, αφού κατά το άρθρο 306 παρ. 1 ΠΚ_«όποιος εκθέτει άλλον και έτσι τον καθιστά αβο­ή­θητο, καθώς και όποιος με πρόθεση αφήνει αβο­ή­θητο ένα πρόσωπο που το έχει στην προ­στα­σία του ή που έχει υπο­χρέ­ωση να το δια­τρέ­φει και να το περι­θάλ­πει ή να το μετα­φέ­ρει, ή ένα πρόσωπο που ο ίδιος το τραυ­μά­τισε υπαίτια, τιμω­ρεί­ται με φυλά­κιση του­λά­χι­στον έξι μηνών».

Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου του ΠΚ, αν από την έκθεση προ­κλη­θεί από αμέλεια του δράστη βαριά βλάβη της υγείας του παθό­ντος επι­βάλ­λε­ται κάθειρξη μέχρι δέκα έτη, αν δε προ­κλη­θεί θάνατος, κάθειρξη του­λά­χι­στον δέκα ετών.

Από τη διάταξη της παρ. 1 προ­κύ­πτει ότι η αντι­κει­με­νική υπό­σταση του εγκλή­μα­τος της έκθεσης, το οποίο είναι έγκλημα συγκε­κρι­μέ­νης δια­κιν­δύ­νευ­σης, συγκρο­τεί­ται με δύο τρόπους:

α) με την έκθεση άλλου, έτσι ώστε να κατα­στεί αυτός αβο­ή­θη­τος (έκθεση σε στενή έννοια), και

β) με την άφεση αβο­ή­θη­του του προ­σώ­που που βρί­σκε­ται υπό την προ­στα­σία του δράστη. Η έννοια των φράσεων του νόμου “καθιστά αβο­ή­θητο” – “αφήνει αβο­ή­θητο” σημαί­νει ότι και στις δύο αυτές περι­πτώ­σεις δημιουρ­γεί­ται κατά­σταση κιν­δύ­νου για τη ζωή ή την υγεία του παθό­ντος, ή επι­τά­σεως του επι­συμ­βά­ντος κιν­δύ­νου.

Ειδι­κό­τερα, ο πρώτος τρόπος τελέ­σεως του εγκλή­μα­τος της έκθεσης σε στενή έννοια υπάρχει όταν με θετική ενέρ­γεια (ή παρά­λειψη) το θύμα μετα­φέ­ρε­ται από μία σχετικά ασφαλή θέση σε μία ανα­σφαλή, χωρίς να απαι­τεί­ται τοπική μετα­κί­νηση του θύματος, και έτσι εκτί­θε­ται σε κίνδυνο η ζωή και η υγεία του.

Η αβο­ή­θητη θέση στην οποία περιά­γε­ται το θύμα συνί­στα­ται στη δημιουρ­γία όρων με τους οποίους αρχίζει μια αυτο­δύ­ναμη δια­δι­κα­σία, που θα οδη­γή­σει σε βλάβη του εννόμου αγαθού της ζωής ή της υγείας, αν δεν ανα­κο­πεί με οποιον­δή­ποτε τρόπο.

Είναι δε αδιά­φορο αν το θύμα τελικά δια­σω­θεί με την παρέμ­βαση τρίτων ή από τύχη, διότι στα εγκλή­ματα συγκε­κρι­μέ­νης δια­κιν­δύ­νευ­σης, στα οποία εντάσ­σε­ται και η έκθεση, η συμπε­ρι­φορά του δράστη εξα­ντλεί­ται στην πρό­κληση του κιν­δύ­νου και δεν συν­δέ­ε­ται με την επέ­λευση της βλάβης.

Απαι­τεί­ται, ακόμη, να συντρέ­χει και αιτιώ­δης σύν­δε­σμος μεταξύ της ενέρ­γειας ή της παρα­λεί­ψεως του δράστη και του απο­τε­λέ­σμα­τος, ο οποίος θεω­ρεί­ται ότι υπάρχει, όταν μπο­ρούμε να φαντα­στούμε ότι, αν δεν ελάμ­βανε χώρα η ενέρ­γεια του δράστη ή δεν παρα­λει­πό­ταν η επι­βε­βλη­μένη ενέρ­γειά του, τότε το συγκε­κρι­μένο εγκλη­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα, δηλαδή η κατά­σταση.

Σύντομο Ιστο­ρικό, το οποίο συν­δέ­ε­ται αιτιω­δώς με τον θάνατο του πατέρα μου: Οι δύο αλλο­δα­ποί μητέρα και υιός, από κοινού, αφενός μεν, λεκτικά και αφε­τέ­ρου με χει­ρο­δι­κία (ο ένας εξ αυτών, η μητέρα -67χρονη, τον χαστού­κισε αναίτια και ο άντρας- 28χρόνος υιός της τον απώθησε με δύναμη, ρίχνο­ντας τον βίαια στο έδαφος), προ­κά­λε­σαν στον πατέρα μου ραγδαία και αιφ­νί­δια αύξηση της αρτη­ρια­κής του πίεσης, με συνέ­πεια να υποστεί οξύ έμφραγμα του μυο­καρ­δίου και να απο­βιώ­σει ακέραια.

Οι ως άνω, από κοινού, παρά­νο­μες, απρό­κλη­τες και απο­τρό­παιες κοινές πράξεις των υπαι­τίων συνε­τέ­λε­σαν απο­φα­σι­στικά και απο­κε­λι­στικά στο να χάσει την ζωή του ο πατέρας μου, με συνέ­πεια να ευρί­σκο­νται σε άμεση και ευθεία συνά­φεια με το έμφραγμα που υπέστη και το οποίο τον οδήγησε στον θάνατό του.

Β) Προ­βάλλω τα κατώθι αιτή­ματα,ως νομι­μο­ποιού­μαι:

1.- Να ζητή­σετε από την Ιατρο­δι­κα­στική Υπη­ρε­σία του Νοσο­κο­μείου Ρόδου ή από κάθε αρμόδια υπη­ρε­σία έγγραφο-βεβαίωση, με το οποίο να Σας βεβαιώ­νουν αν ο θάνατος του πατέρα μου ήταν ακέ­ραιος ή προήλθε μετά από κάποιο χρονικό διά­στημα. Το αίτημά μου αυτό και η απά­ντηση της Ιατρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σίας είναι κατα­λυ­τικά, διότι αν προήλθε ο θάνατος του πατέρα μου, αμέσως με το κτύπημα, τότε στοι­χειο­θε­τεί­ται το αδίκημα και της θανα­τη­φό­ρου έκθεσης σε κίνδυνο, πέραν της δεδο­μέ­νης ανθρω­πο­κτο­νίας, αφού για την στοι­χειο­θέ­τηση του αδι­κή­μα­τος της έκθεσης, είναι αδιά­φορο αν ο κίν­δυ­νος μπο­ρούσε να απο­τρα­πεί με την παροχή βοή­θειας τρίτου [ΑΠ 300/1998 ΠΧ ΜΗ 909].

2.- (Εφόσον από την ήδη έκθεση νεκρο­ψίας -νεκροτομής δεν προ­κύ­πτει) Αν φέρει κακώ­σεις στον θώρακα, στο πρόσωπο και στην πλάτη και μέση ο πατέρας μου και αν ναι, κατά πόσο συνε­τέ­λε­σαν αυτές στο να υποστεί οξύ έμφραγμα του μυο­καρ­δίου του».

Θυμί­ζουμε ότι οι δύο συλ­λη­φθέ­ντες οδη­γή­θη­καν την Κυριακή ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που παρήγ­γειλε τη διε­νέρ­γεια περαι­τέρω προ­α­νά­κρι­σης προ­κει­μέ­νου να συμπε­ρι­λη­φθούν στην δικο­γρα­φία οι εκθέ­σεις νεκρο­ψίας νεκρο­το­μής αλλά και η τοξι­κο­λο­γική εξέταση, προ­κει­μέ­νου, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, να δια­πι­στω­θεί αν υφί­στα­ται αιτιώ­δης σύν­δε­σμος μεταξύ πράξεως (δια­πλη­κτι­σμός) και απο­τε­λέ­σμα­τος (θάνατος).

Πιο συγκε­κρι­μένα, όπως έχει προ­κύ­ψει μέχρι στιγμής από κατα­θέ­σεις, περί ώραν 13.30 της Παρα­σκευής μια οικο­γέ­νεια Αρμέ­νιων του­ρι­στών και συγκε­κρι­μένα η 67χρονη μητέρα, ο 28χρονος γιος της, η ανήλικη κόρη της και η αδελφή της μετέ­βη­σαν στην παραλία της Ψαρο­πού­λας και κάθισαν σε ξαπλώ­στρες που εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται μια συνά­δελ­φος του εκλι­πό­ντος.

Η επι­τη­δευ­μα­τίας μετέβη στο σημείο και ζήτησε από την 65χρονη αλλο­δαπή να της κατα­βά­λει το αντί­τιμο της μίσθω­σης της ομπρέ­λας για να λάβει την απά­ντηση ότι θα πλη­ρώ­σει μετά.

Η επι­τη­δευ­μα­τίας επα­νήλθε πράγ­ματι λίγη ώρα αργό­τερα για να λάβει την ίδια απά­ντηση και από τον 28χρονο γιο της.

Η 67χρονη μητέρα βρι­σκό­ταν στην θάλασσα με την αδελφή της την στιγμή εκείνη και ξεκί­νησε αντι­πα­ρά­θεση μεταξύ της επι­τη­δευ­μα­τία και του γιου στην οποία παρε­νέβη ο 65χρονος.

Όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι αλλο­δα­ποί, τόσο η ιδιο­κτή­τρια των ομπρε­λών όσο και ο 65χρονος, ήταν ερι­στι­κοί απέ­να­ντί τους, ενώ δια­τεί­νο­νται ότι γύρισαν την ξαπλώ­στρα στην οποία καθόταν ο 28χρονος ζητώ­ντας του επι­τα­κτικά να φύγει παρότι τους είπε ότι θα πλη­ρώ­σει το αντί­τιμο η θεία του, όταν βγει από τη θάλασσα.

Ο 28χρονος Αρμέ­νιος έσπρωξε αρχικώς τον 65χρονο ενώ μέσα σε λίγα δευ­τε­ρό­λε­πτα έφτασε στο σημείο η 67χρονη μητέρα του που τον χαστού­κισε.

Ακο­λού­θησε δια­πλη­κτι­σμός που δεν πήρε μεγα­λύ­τε­ρες δια­στά­σεις καθώς στο σημείο έσπευ­σαν κι άλλα άτομα και διέ­κο­ψαν τον καβγά.

Λίγα λεπτά αργό­τερα κι ενώ ο 65χρονος είχε καθίσει σε καρέκλα στο πεζο­δρό­μιο εξέ­πνευσε ενώ το ΕΚΑΒ που κλήθηκε δια­πί­στωσε τον θάνατό του.