Γαστρονομικό ταξίδι στη μεσαιωνική Ρόδο

Εντυ­πω­σιακά του­ρι­στικά θέρετρα, ατε­λεί­ω­τες εξω­τι­κές παρα­λίες και νυχτε­ρινή ζωή που προ­σελ­κύ­ουν του­ρί­στες από όλο τον κόσμο, πετα­λού­δες και παγώνια, μονα­δικά αρχαία και μεσαιω­νικά αξιο­θέ­ατα, φεστι­βάλ και ντόπιες παρα­δο­σια­κές γεύσεις: Αυτή είναι η Ρόδος, το νησί των ιπποτών, ένα συνον­θύ­λευμα μακραί­ω­νης ιστο­ρίας, πολυ­πο­λι­τι­σμι­κής παρά­δο­σης και εκτε­τα­μέ­νου καλο­και­ρι­νού ξεφα­ντώ­μα­τος.

Ο από­λυ­τος καλο­και­ρι­νός προ­ο­ρι­σμός

Η Ρόδος δεσπό­ζει στο σταυ­ρο­δρόμι τριών πολι­τι­σμών στο νοτιο­α­να­το­λικό άκρο του Αιγαίου και χαίρει θερμού κλί­μα­τος κατά το μεγα­λύ­τερο μέρος του έτους, γεγονός που την ευνοεί τόσο του­ρι­στικά όσο και από πλευράς αγρο­τι­κής παρα­γω­γής. Είναι το τέταρτο μεγα­λύ­τερο νησί στην Ελλάδα (μετά την Κρήτη, την Εύβοια και την Λέσβο), και ο Νούμερο 1 εξω­τι­κός του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός στην Ελλάδα. Ο έμπει­ρος ταξι­διώ­της που θέλει να εξε­ρευ­νή­σει την κάθε γωνιά του νησιού σε βουνό και θάλασσα, θα χρεια­στεί του­λά­χι­στον μία εβδο­μάδα. Η Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου (Παλιά Πόλη) είναι ανα­γνω­ρι­σμένο μνημείο παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της Unesco από το 1988, ενώ άξια επί­σκε­ψης είναι και η ακρό­πολη της Λίνδου νωρίς το πρωί προτού βου­τή­ξετε στην υπέροχη παραλία του γρα­φι­κού αυτού χωριού.

Το λιμάνι με τους ανε­μό­μυ­λους και τα ελάφια, η κοιλάδα με τις πετα­λού­δες και ο λόφος της Φιλε­ρή­μου με τα παγώνια και την υπέροχη θέα, πρέπει επίσης να είναι στο πρό­γραμμα σας. Στις εντυ­πω­σια­κό­τε­ρες παρα­λίες του νησιού περι­λαμ­βά­νο­νται: Τσα­μπίκα, Χαράκι (Αγάθη), Λίνδος (δύο κεντρι­κές, και Άγιος Παύλος) Πλημ­μύρι (Άγιος Γεώρ­γιος), Πηγές Καλ­λι­θέας.

Διεθνής κουζίνα ή παρα­δο­σια­κές γεύσεις;

Η του­ρι­στική σεζόν διαρκεί από αρχές Απρι­λίου έως τέλη Οκτω­βρίου, όπου το νησί κυριο­λε­κτικά σφύζει από ζωή. Ως εκ τούτου, η διεθνής κουζίνα εκπρο­σω­πεί­ται επάξια στα κατε­ξο­χήν του­ρι­στικά μέρη όπως η πόλη της Ρόδου, η Ιξιά, το Φαλη­ράκι και οι Πεύκοι. Εκεί μπο­ρείτε να γευ­τείτε την ιταλική, μεξι­κα­νική, ασια­τική αλλά και μοντέρνα δυτική κουζίνα σε πληθώρα εξει­δι­κευ­μέ­νων εστια­το­ρίων που σερ­βί­ρουν μεξι­κα­νικό chilli con carne ή ταϋ­λαν­δέ­ζικα πιάτα όπως Thai green chicken curry. Από την άλλη πλευρά, στην Παλιά Πόλη της Ρόδου και στη γραφική Λίνδο κυριαρ­χούν οι ελλη­νι­κές γεύσεις.

Οι Ροδίτες πράγ­ματι νιώθουν τον τόπο τους ευλο­γη­μένο, αφού έχουν ευνοϊκό κλίμα όλο τον χρόνο, πλούσια δια­τρο­φική παρά­δοση με τα δικά τους προ­ϊ­ό­ντα γης και θάλασ­σας, του­ρι­σμό, άμεση πρό­σβαση σε ιατρι­κές υπη­ρε­σίες αλλά και σε πανε­πι­στη­μιακή εκπαί­δευση. Ως πολύ μεγάλο νησί, η Ρόδος έχει αξιο­ση­μεί­ωτη αγρο­τική παρα­γωγή πλη­θώ­ρας οπω­ρο­κη­πευ­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, την δική της γαλα­κτο­βιο­μη­χα­νία, ενώ απο­τε­λεί την έδρα της Μελισ­σο­κο­μι­κής Δωδε­κα­νή­σου με ανα­γνω­ρί­σιμα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα όπως το μελε­κούνι και φυσικά το μέλι και τα παρά­γωγα αυτού.

Στις λαϊκές αγορές αλλά και στα χωριά του νησιού κατά την περι­ή­γηση σας, εντο­πί­στε και προ­μη­θευ­τείτε:

• γλυ­κύ­τατο καρ­πούζι και πατάτες από την Απο­λακ­κιά, με τη γιορτή καρ­που­ζιού στα μέσα Ιουλίου
• φρά­ου­λες από το Παρα­δείσι, με τη γιορτή της φρά­ου­λας τον Μάιο
• αβο­κά­ντο και όλη την γκάμα των φρούτων και ζαρ­ζα­βα­τι­κών, προ­ερ­χό­μενα κυρίως από Μαν­δρικό, Κρη­τη­νία και Έμπωνα
• κρασί από το ορεινό χωριό Έμπωνας που βρί­σκε­ται στην πλαγιά του Αττα­βύ­ρου, της υψη­λό­τε­ρης κορυφής του νησιού, όπου καλ­λιερ­γού­νται αμπέλια, με την παρα­γωγή να εορ­τά­ζε­ται αρχές Σεπτεμ­βρίου
• για­πρά­κια (ντολ­μα­δά­κια) από Σάλακο, όπου επίσης υπάρ­χουν αμπέλια
• μελε­κούνι (μαλακό παστέλι), μέλι και παρά­γωγα προ­ϊ­ό­ντα αυτού της Μελισ­σο­κο­μι­κής Δωδε­κα­νή­σου από ποικίλα κατα­στή­ματα του νησιού αλλά και από το μονα­δικό στην Ελλάδα Μουσείο Μελιού
• μέλι και σούμα από Σιάνα
• λου­κου­μά­δες και τηγα­νί­τες στην Αρχί­πολη, στην ομώνυμη γιορτή στα τέλη Νοεμ­βρίου
• ελιές και ελαιό­λαδο από το κεντρικό τμήμα του νησιού (Αφάντου, Μαλώνα, Μάσσαρη, Σορωνή, Κρη­τη­νία, Έμπωνα, Σιάννα)

Μεσαιω­νικά φεστι­βάλ

Αφού πει­ρα­μα­τι­στείτε με την τοξο­βο­λία στο Μεσαιω­νικό Φεστι­βάλ Παλιάς Πόλης στα τέλη Μαϊου, μην παρα­λεί­ψετε να δοκι­μά­σετε λεπτές τηγα­νη­τές πίτες με μπρι­ζο­λάκι ή με πλη­γούρι και ζουμερό ψητό καρότο, κατι­μέ­ρια (τηγα­νι­τές με μέλι) και κόκκινο κρασί, καθώς παρα­κο­λου­θείτε τα θεα­τρικά δρώμενα, τις μονο­μα­χίες των ιπποτών και το show με τις φωτιές.

Στη Μεσαιω­νική Γιορτή Κρη­τη­νίας στα τέλη Ιουνίου γευ­τείτε πίτες με μπρι­ζο­λάκι ή με χοιρινή τηγανιά, κολο­κυ­θάκι, τυρί φέτα και τριμ­μένο λάχανο, αλλά και γλυ­κύ­τατο καρ­πούζι, κατι­μέ­ρια ή λεπτή τηγα­νητή τυρό­πιτα περι­χυ­μένη με μέλι, και φυσικά κρασί καθώς παρα­κο­λου­θείτε μεσαιω­νι­κούς χορούς, την κάθοδο του βασιλιά και της βασί­λισ­σας από το φωτι­σμένο κάστρο της Κρη­τη­νίας με τη συνο­δεία αναμ­μέ­νων πυρσών και μεσαιω­νι­κής μου­σι­κής, μονο­μα­χίες ιπποτών και ακρο­βά­τες να παίζουν με τη φωτιά.

Παρα­δο­σια­κές Ροδί­τι­κες γεύσεις

Στα ταβερ­νά­κια και εστια­τό­ρια του νησιού που περι­λαμ­βά­νουν ντόπιες γεύσεις στο μενού τους, θα βρείτε:

• πιτα­ρού­δια (ρεβι­θο­κε­φτέ­δες Ρόδου)
• λεμο­νάτη συκω­τα­ριά, αρνάκι στον ξυλό­φουρνο και άλλα πεντα­νό­στιμα μαγει­ρευτά
• κατι­μέ­ρια σε διά­φο­ρες παραλ­λα­γές, απο­τε­λούν και θρε­πτικό σνακ
• ποι­κι­λία ψαριών, σου­πιό­ρυζο αλλά και Συμιακό γαρι­δάκι
• κου­λου­ρία (παρα­δο­σιακά χει­ρο­ποί­ητα ζυμα­ρικά, βρα­σμένα σε ζωμό κρέατος, με κεφα­λο­τύρι), ιδίως εάν βρε­θείτε σε γάμο στην Αρχάγ­γελο ή και σε άλλα χωριά της Ρόδου
• μακα­ρού­νες Χάλκης (γραφικό νησάκι δυτικά της Ρόδου)

Ακόμη πιο ιδιαί­τε­ρες παρα­δο­σια­κές συντα­γές που έχουν κατα­γρα­φεί και είναι σχεδόν ξεχα­σμέ­νες, ενδει­κτικά είναι: λαγός με βόλους (Αρχί­πολη), πιτιές-πιταρούδια με μανι­τά­ρια (Μαλώνα), στριφτά σκορ­δο­μα­κά­ρουνα (Αρνίθα), καπνι­στά πετσιά του χοίρου (Καλυ­θιές), βοϊ­δό­γλωσσα με σκορ­δα­λιά (Τριάντα), λουριά (Δαμα­τριά), λαούρ­κια (Λάερμα), σκα­μπά­φλια με λεμο­νάτη σκορ­δα­λιά (Άγιος Ισί­δω­ρος), κου­κου­μά­ρια (Απόλ­λωνα), πακαμάς (Απο­λακ­κιά).