Οι δύο μακριά νυχτωμένες σχολές

Από προ­χθές και μετά την ορ­κω­μο­σία των υπουρ­γών, υπάρ­χουν δύο… σχο­λές στα ΜΜΕ και φυ­σι­κά στα social media. Η μια υπο­στη­ρί­ζει πως επι­στρέ­ψα­με στην κα­νο­νι­κό­τη­τα και ή άλλη πως επι­στρέ­φου­με πολλά χρό­νια πίσω. Το επι­χεί­ρη­μα; Της πρώ­της γιατί «επέ­στρε­ψαν οι γρα­βά­τες», «οι σικ εμ­φα­νί­σεις των κυ­ριών» «η προ­σέ­λευ­ση των υπουρ­γών με τις οι­κο­γέ­νειές τους και τα παι­δά­κια από το χέρι» «ο θρη­σκευ­τι­κός όρκος», η «ευ­λά­βεια των υπουρ­γών» και της δεύ­τε­ρης πως αυτά είναι «επι­στρο­φή στον Με­σαί­ω­να». Μα­κριά νυ­χτω­μέ­νοι όλοι και δυ­στυ­χώς τα ΜΜΕ που φρο­ντί­ζουν να δί­νουν τον τόνο. Την κακή εμ­μο­νι­κά σχέση του κ. Τσί­πρα με την γρα­βά­τα την ξέ­ρου­με. Είχε μπερ­δέ­ψει το αν­δρι­κό αξε­σουάρ και το κατά συν­θή­κη έστω dress code, με την επα­να­στα­τι­κό­τη­τα, δί­νο­ντας τον τόνο και στους υπουρ­γούς του. Μην το πάμε τώρα στην άλλη άκρη υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως η επι­στρο­φή της γρα­βά­τας είναι επι­στρο­φή στην κα­νο­νι­κό­τη­τα. Επί­σης, παι­δά­κια από το χέρι, κρα­τού­σαν και υπουρ­γοί του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ όταν πή­γαι­ναν να ορ­κι­στούν. Είναι μια στιγ­μή που όλοι θέ­λουν να την μοι­ρα­στούν με τους δι­κούς τους αν­θρώ­πους. Ο θρη­σκευ­τι­κός όρκος είναι με­γά­λη συ­ζή­τη­ση και με άλλες πτυ­χές πλην έν­δει­ξης κα­νο­νι­κό­τη­τας,  Η ευ­λά­βεια δεν έχει μέτρο τις κά­με­ρες και από το εάν κά­ποιοι υπουρ­γοί ήξε­ραν και έψελ­ναν τους ύμνους (το ακού­σα­με κι αυτό) , όπως και η πίστη του καθ’ ενός δεν είναι Με­σαί­ω­να. Και βέ­βαια, επι­στρο­φή στην κα­νο­νι­κό­τη­τα δεν είναι οι σικ εμ­φα­νί­σεις των κυ­ριών, ούτε επι­στρο­φή στον Με­σαί­ω­να βέ­βαια. Απλά είναι εί­δη­ση για πε­ριο­δι­κά μόδας. Τόσο απλά! Όταν λοι­πόν στα­μα­τή­σου­με να τα κά­νου­με εί­δη­ση , θα έχουν κάνει ένα βήμα προς τον δια­φω­τι­σμό και οι δύο σχο­λές.