Γερμανικός Τύπος: Θα νοσταλγήσει η Ευρώπη τον Τσίπρα;

Εκτε­νείς ανα­φο­ρές του γερ­μα­νι­κού Τύπου στις επι­κεί­με­νες βου­λευ­τι­κές εκλογές στην Ελλάδα. Η δια­φαι­νό­μενη νίκη της ΝΔ ανη­συ­χεί τους Ευρω­παί­ους περισ­σό­τερο απ΄ όσο παρα­δέ­χο­νται, υπο­στη­ρί­ζει η FAS.

Προ­σέγ­γιση των εκλογών της ερχό­με­νης Κυρια­κής στην Ελλάδα στα συμ­φρα­ζό­μενα της συμ­φω­νίας των Πρεσπών επι­χει­ρεί η ελβε­τική Neue Zürcher Zeitung. Υπό τον τίτλο «Εξα­σθέ­νησε το εθνι­κι­στικό κύμα στην Ελλάδα – στον προ­ε­κλο­γικό αγώνα το Μακε­δο­νικό δεν παίζει κανένα ρόλο», η εφη­με­ρίδα ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων:

«[…] Όταν ενίοτε ανα­φέ­ρε­ται στο θέμα, ο προ­ε­κλο­γι­κός Μητσο­τά­κης υπό­σχε­ται ότι ως πρω­θυ­πουρ­γός θα μπλο­κά­ρει την εντα­ξιακή δια­δι­κα­σία, σε περί­πτωση που τα Σκόπια παρα­βιά­σουν τη συμ­φω­νία. Το τέλος του ελλη­νι­κού μπλόκου στις προ­σπά­θειες ένταξης της Βόρειας Μακε­δο­νίας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ είναι το σημα­ντι­κό­τερο κεκτη­μένο της επί­λυ­σης του ονο­μα­το­λο­γι­κού. Το ότι ο Μητσο­τά­κης θα μπο­ρούσε να κάνει όντως πράξη την απειλή του δεν θεω­ρεί­ται ωστόσο πιθανό. Ακόμη και στα Σκόπια ενδε­χό­μενη κυβερ­νη­τική αλλαγή στην Αθήνα δεν προ­κα­λεί ανη­συ­χία.

Οι Πρέσπες δεν έκριναν τις Eυρωεκλογές συμπε­ραί­νει η NZZ

Εν τέλει και η Ελλάδα επω­φε­λεί­ται από την επίλυση της -δύσκολα κατα­νοη­τής για τρίτους- δια­μά­χης. Εντός της ΕΕ το κύρος της Ελλάδας στην ΕΕ έχει ενι­σχυ­θεί και αυτό το γνω­ρί­ζει και ο Μητσο­τά­κης. Ούτως ή άλλως η δια­μαρ­τυ­ρία του κατά της συμ­φω­νίας είχε μάλλον περισ­σό­τερο στρα­τη­γικό χαρα­κτήρα, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σει την εθνικιστική-συντηρητική πτέρυγα του κόμ­μα­τός του. Ορι­σμέ­νοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός Τσίπρας αντι­με­τώ­πιζε την προ­τει­νό­μενη λύση και ως ελιγμό για να διχάσει τη Νέα Δημο­κρα­τία.

Αυτό όμως δεν έγινε και πλέον το θέμα δεν βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή […]. Στον προ­ε­κλο­γικό αγώνα κυριαρ­χούν οικο­νο­μικά θέματα. Οι απώ­λειες εισο­δή­μα­τος και οι υψη­λό­τα­τες εισφο­ρές που τα τελευ­ταία χρόνια οδή­γη­σαν σε υπο­χώ­ρηση της ευη­με­ρίας κατά 50% σε συν­δυα­σμό με τη δύσκολη οικο­νο­μική κατά­σταση εν γένει ήταν τα θέματα που προ­κα­λού­σαν όλα τα προη­γού­μενα χρόνια τη μεγα­λύ­τερη ανη­συ­χία στους πολίτες. Σε περί­πτωση που η κυβέρ­νηση κατα­ψη­φι­στεί στις 7 Ιουλίου, όπως δια­φαί­νε­ται, η βασική αιτία θα είναι το γεγονός ότι παρά το πολυ­πό­θητο τέλος του προ­γράμ­μα­τος βοή­θειας δεν υπάρχει αισθητή βελ­τί­ωση της κατά­στα­σης για τους πολίτες. Το μακε­δο­νικό παίζει μικρό­τερο ρόλο. Μπορεί στις Ευρω­ε­κλο­γές οι απώ­λειες για τον ΣΥΡΙΖΑ στο βορρά […] να ήταν μεγα­λύ­τε­ρες από τον μέσο όρο των απω­λειών στην υπό­λοιπη χώρα. Την ίδια ώρα όμως, σύμφωνα με την πολι­τικό επι­στή­μονα Βασι­λική Γεωρ­γιά­δου, οι πολι­τι­κοί που τάχθη­καν με σθένος κατά των Πρεσπών δεν το εξαρ­γύ­ρω­σαν πουθενά στις κάλπες. Μικρό όμως ήταν επίσης το όφελος του ΣΥΡΙΖΑ στις τάξεις των προ­ο­δευ­τι­κών αρι­στε­ρών. Το θέμα δεν έκρινε τις εκλογές».

Στα χνάρια Σαμαρά ο Μητσο­τά­κης

Θα μπο­ρέ­σει να επι­βλη­θεί εσω­κομ­μα­τικά σε εκεί­νους που υπε­ρα­σπί­ζο­νται το στάτους τους; διε­ρω­τά­ται η FAS

«Ενδε­χο­μέ­νως η Ευρώπη να νοσταλ­γή­σει τον Τσίπρα», ανα­φέ­ρει μακρο­σκε­λές άρθρο στην κυρια­κά­τικη Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung που ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων: «[…] Φαβορί να τον δια­δε­χθεί είναι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης από τη συντη­ρη­τική Νέα Δημο­κρα­τία. Στους πολι­τι­κούς των υπο­λοί­πων χωρών της Ευρω­ζώ­νης αυτό προ­κα­λεί μεγα­λύ­τερη ανη­συ­χία απ΄ όσο παρα­δέ­χο­νται δημο­σίως, θέλο­ντας να απο­φύ­γουν τον κίνδυνο να κατη­γο­ρη­θούν για έξωθεν παρέμ­βαση. Μετά από μια δεκα­ε­τία περι­κο­πών που υπο­τί­θε­ται υπα­γο­ρεύ­θη­καν από το εξω­τε­ρικό οι Έλληνες αντι­δρούν πλέον πολύ αλλερ­γικά σε έξωθεν συμ­βου­λές. Οι ανη­συ­χίες (των Ευρω­παίων) δεν αφορούν όμως τόσο στο πρόσωπο. Μπορεί ο Μητσο­τά­κης να ανήκει σε μια από τις παλιές ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες […]. Ωστόσο στο εσω­τε­ρικό του κόμ­μα­τός του ο 51ετών πολι­τι­κός εμφα­νί­ζε­ται ως ο ανα­νε­ω­τής. […] Την ανα­νέ­ωση αυτή του κόμ­μα­τος ωστόσο δεν κατά­φερε να την περάσει παντού. Όποιος τον επι­σκέ­πτε­ται στα γραφεία της ΝΔ […] θα συνα­ντή­σει πολύ παλιό προ­σω­πικό και το ερώτημα είναι εάν ο Μητσο­τά­κης θα μπο­ρέ­σει να επι­βλη­θεί σε εκεί­νους που υπε­ρα­σπί­ζο­νται το στάτους τους. Εν τέλει το κόμμα του ήταν εκείνο που μεταξύ 2004 και 2009 παρα­ποί­ησε υπό τον τότε πρω­θυ­πουργό Κώστα Καρα­μανλή τα ελλη­νικά δημο­σιο­νο­μικά στοι­χεία, γεγονός που οδήγησε καταρ­χήν την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρε­ο­κο­πίας και στη συνέ­χεια όλη την ήπειρο σε μια δρα­μα­τική νομι­σμα­τική κρίση. Αργό­τερα ο τότε πρό­ε­δρος Αντώνης Σαμαράς διεξήγε το 2012 προ­ε­κλο­γική εκστρα­τεία κατά των επι­τα­γών λιτό­τη­τας των διεθνών πιστω­τών. Μετά τη νίκη του όμως ανα­γκά­στηκε να υπο­κύ­ψει στις πιέσεις της γερ­μα­νί­δας καγκε­λα­ρίου και των υπό­λοι­πων Ευρω­παίων.

Ως ένα βαθμό ο Μητσο­τά­κης το συνε­χί­ζει: στον προ­ε­κλο­γικό αγώνα προ­α­νήγ­γειλε ανοιχτά ότι δεν προ­τί­θε­ται να ακο­λου­θή­σει τον συμπε­φω­νη­μένο δρόμο εξυ­γί­αν­σης […] και ότι θα μειώσει τα φορο­λο­γικά βάρη».

Σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα «[…] οι πιστω­τές κατέ­βα­σαν ήδη τελευ­ταία τον πήχη των απαι­τή­σεών τους. Σύμφωνα με ευρω­παϊ­κούς κύκλους, υπάρχει πλέον η συνα­ντί­ληψη ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει Ελβετία. Εάν η χώρα προ­σέγ­γιζε έστω το επίπεδο των υπο­λοί­πων χωρών της νότιας Ευρώπης αυτό θα ήταν σημα­ντικό κέρδος. […] Ο οικο­νο­μο­λό­γος Αλέ­ξαν­δρος Κρη­τι­κός από το Γερ­μα­νικό Ινστι­τούτο Οικο­νο­μι­κών Ερευνών πιστεύει επίσης ότι οι πιστω­τές θα φανούν διαλ­λα­κτι­κοί έναντι του μελ­λο­ντι­κού πρω­θυ­πουρ­γού, επι­τρέ­πο­ντάς του στο πλαίσιο της υλο­ποί­η­σης των ανα­γκαίων μεταρ­ρυθ­μί­σεων μια βρα­χυ­χρό­νια από­κλιση από τους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους».

πηγή dw.com

Κώστας Συμε­ω­νί­δης