Ταξιδεύει κάθε Πάσχα από την Ορεστιάδα στο Καστελόριζο για να δώσει λαμπάδες στα παιδιά

ΗΜαρία Κεμαλή-Χαραλάμπους, κάθε χρόνο λίγες ημέρες πριν από το Πάσχα, δια­σχί­ζει ολό­κληρη τη χώρα και από την Ορε­στιάδα του Έβρου, ταξι­δεύει μέχρι το ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο στα Δωδε­κά­νησα, προ­κει­μέ­νου να προ­σφέ­ρει, αλλά και να κατα­σκευά­σει μαζί με τους 28 μικρούς μαθητές του δημο­τι­κού και του νηπια­γω­γείου, πασχα­λι­νές λαμπά­δες.

«Στο Καστε­λό­ριζο έρχομαι κάθε χρόνο τα τελευ­ταία 12 χρόνια για να ανάψουν τα παιδιά, το ανέ­σπερο φως της Ανά­στα­σης, για να χαρούν και μαζί να στο­λί­σουμε λαμπά­δες για τους συγ­γε­νείς τους, για τα αδέλφια τους και για τους γονείς τους» ανα­φέ­ρει συγκι­νη­μένη η Μαρία Κεμαλή-Χαραλάμπους, στο Αθη­ναϊκό και Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων και εκμυ­στη­ρεύ­ε­ται πως αισθά­νε­ται ότι με αυτό τον τρόπο βάζει το δικό της λιθα­ράκι αγάπης, προς αυτά τα παιδιά που ζουν στο απο­μα­κρυ­σμένο νησί του Αιγαίου

Όλα ξεκί­νη­σαν όταν η Μαρία Κεμαλή Χαρα­λά­μπους συνά­ντησε έναν γνωστό της, ο οποίος είχε υπη­ρε­τή­σει στο Καστε­λό­ριζο. «Είχε μοι­ρα­στεί μαζί μου την εμπει­ρία του το 1971 και μου είχε πει πόσο δύσκολα είχε περάσει στο νησί και ότι ο κόσμος ζει πολύ δύσκολα. Αυτό το κράτησα μέσα μου και σιγά σιγά η εμπει­ρία του αυτή με αφύ­πνισε. Ταξί­δεψα ήρθα στο νησί και συνει­δη­το­ποί­ησα ότι οι άνθρω­ποι εδώ δεν είχαν για­τρούς, δεν είχαν φαρ­μα­κείο, δεν είχαν ούτε βελόνι που είχα ζητήσει για να μάθω στα παιδιά να πλέκουν. Μάλιστα θυμάμαι είχε σπάσει ένα τζάμι και δεν μπο­ρού­σαν να το αντι­κα­τα­στή­σουν και όλο αυτό μου δημιούρ­γησε την αίσθηση ότι αυτοί οι άνθρω­ποι είναι απο­κλει­σμέ­νοι και ορμώ­μενη από αυτό, άρχισα να έρχομαι κάθε Πάσχα».

Η διευ­θύ­ντρια του Δημο­τι­κού σχο­λείου, κα Χαρά Μητρο­πού­λου υπο­γραμ­μί­ζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «είναι πολύ μεγάλη η προ­σφορά αυτής της γυναί­κας για τους μαθητές μας. Πλέον για τα παιδιά η επί­σκεψή της στο νησί είναι μια ευχά­ρι­στη συνή­θεια. Κάθε χρόνο περι­μέ­νουν με ανυ­πο­μο­νη­σία τις λαμπά­δες τους και τον ερχομό της κας Μαρία Χαρα­λά­μπους, προ­κει­μέ­νου να φτιά­ξουν μαζί της, τις λαμπά­δες που θα δώσουν στα αγα­πη­μένα τους πρόσωπα».

«Τώρα πια είμαστε εμείς οι νονοί τους, θα μπο­ρού­σαμε βέβαια να τους στέλ­νουμε και σοκο­λα­τέ­νια αυγά, να φτιά­ξουμε και τσου­ρέ­κια, αλλά δεν είναι δυστυ­χώς αυτό εφικτό προς το παρόν. Ελπίζω στο μέλλον να μπορέσω να πάρω τα υλικά και να παρα­σκευάσω μαζί τους και τσου­ρε­κά­κια, ένα για κάθε παιδί» σχο­λιά­ζει η ξεχω­ρι­στή αυτή γυναίκα, που καλύ­πτει η ίδια τα έξοδα του συγκε­κρι­μέ­νου εγχει­ρή­μα­τος.

Η κα Κεμαλή Χαρα­λά­μπους είναι εκπαι­δευ­τι­κός και συνερ­γά­ζε­ται με το Ιστο­ρικό και Λαο­γρα­φικό Μουσείο Νέας Ορε­στιά­δας το οποίο όπως ανα­φέ­ρει πραγ­μα­το­ποιεί κάθε χρόνο δράσεις «μεταξύ των οποίων στο­λί­ζουμε και στέλ­νουμε λαμπά­δες στα ακρι­τικά νησιά. Φέτος στεί­λαμε στους Ακιούς, στη Θύμαινα, στο Αγα­θο­νήσι, στον Αη Στράτη, στα Αντι­κύ­θηρα και στη Γαύδο. Στο Καστε­λό­ριζο όμως έρχομαι με δική μου πρω­το­βου­λία».

Η δράση της όμως δεν σταματά στην κατα­σκευή λαμπά­δων, αλλά ύστερα από αίτημα της στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, μαζί της κάθε χρόνο ταξι­δεύ­ουν στο ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο και μαγνη­το­σκο­πη­μέ­νες παρα­στά­σεις του ΚΘΒΕ. «Είχα φέρει τον “Τρε­λα­ντώνη” την πρώτη χρονιά και την παρα­κο­λου­θού­σαν όχι μόνο οι κάτοι­κοι, αλλά και οι στρα­τιώ­τες. Αυτό όμως που μου έκανε τερά­στια εντύ­πωση, ήταν ότι την επόμενη χρονιά που επι­σκέ­φθηκα το νησί, τα παιδιά θυμό­ντου­σαν όλες τις σκηνές. Φέτος είχαν τη δυνα­τό­τητα να δουν τη θεα­τρική παρά­σταση “Ελίζα” της Ξένιας Καλο­γε­ρο­πού­λου» ανα­φέ­ρει, φανερά ικα­νο­ποι­η­μένη που δίνεται αυτή η ευκαι­ρία στους κατοί­κους του μικρού νησιού.

πηγή ethnos.gr