Μαθήματα ψυχολογικής «προετοιμασίας» (!) για τους τηλεφωνητές της Πυροσβεστικής

Μαθή­ματα… ψυχο­λο­γι­κής προ­ε­τοι­μα­σίας και στή­ρι­ξης πραγ­μα­το­ποιούν τις τελευ­ταίες ημέρες οι 65 πυρο­σβέ­στες που στε­λε­χώ­νουν τα επι­χει­ρη­σιακά και κυρίως τα τηλε­φω­νικά κέντρα της Πυρο­σβε­στι­κής στην Αθήνα, μετά την απο­κά­λυψη των συνο­μι­λιών τους (στο πρό­σφατο εισαγ­γε­λικό πόρισμα) με τους πολίτες στο Μάτι τη μοιραία 23η Ιουλίου 2018!

Σε αρκετές από αυτές τις συνο­μι­λίες ακού­γο­νται οι τηλε­φω­νη­τές είτε να δίνουν λαν­θα­σμέ­νες εντολές στους έντρο­μους πολίτες ή να μιλούν με αγενή και περι­φρο­νη­τικό τρόπο. Την ίδια ώρα έχει δια­πι­στω­θεί από σχετικό εσω­τε­ρικό έλεγχο ότι σε 1.500 από τις τηλε­φω­νι­κές κλήσεις που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν από πυρο­πλή­κτους εκείνο το μοιραίο από­γευμα δεν υπήρξε οποια­δή­ποτε από­κριση από το επι­χει­ρη­σιακό κέντρο της Πυρο­σβε­στι­κής λόγω του μεγάλου αριθμού των τηλε­φω­νι­κών κλήσεων και του πανικού που είχε επι­κρα­τή­σει. Κάτι που πιθανόν οδήγησε σε ορι­σμέ­νες σπα­σμω­δι­κές κινή­σεις των άτυχων ανθρώ­πων. Στο σύνολο των 6.000 κλήσεων που είχε δεχθεί το τηλε­φω­νικό κέντρο του μηχα­νι­σμού δασο­πυ­ρό­σβε­σης στο Χαλάν­δρι υπήρξε τελικώς «απά­ντηση» σε 4.500 εξ αυτών.

Στο πρό­σφατο λοιπόν εισαγ­γε­λικό πόρισμα για την τρα­γω­δία στο Μάτι με τους 100 νεκρούς, περι­λαμ­βά­νο­νται πολλές στι­χο­μυ­θίες  από το τηλε­φω­νικό κέντρο της Πυρο­σβε­στι­κής όπου καλού­σαν πολίτες για να ενη­με­ρώ­σουν για τη φωτιά που πλη­σί­αζε και να λάβουν σχετική  βοήθεια.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κοί οι διά­λο­γοι όπου πολίτης ανα­φέ­ρει στο 199 το περι­στα­τικό έναρξης πυρ­κα­γιάς στο Νταού Πεντέ­λης, λέγο­ντας «έχει ντου­μα­νιά­σει η περιοχή εδώ πέρα όλη» και ο τηλε­φω­νη­τής να του απα­ντάει «Κινέτα, Κινέτα, κύριε», εκτι­μώ­ντας αυθαί­ρετα ότι ο καπνός οφεί­λε­ται στην πρωινή πυρ­κα­γιά που είχε ξεσπά­σει εκείνη την ημέρα στη Δυτική Αττική. Επι­πλέον, όταν πολίτης ανέφερε τηλε­φω­νικά στο 199 «καήκαμε πέρσι, να καούμε και φέτος;», ο τηλε­φω­νη­τής απά­ντησε ψευδώς: «Δεν θα καείτε. Να ‘στε καλά». Επίσης σε άλλη περί­πτωση όταν η πυρ­κα­γιά έφτανε στον Ν. Βουτζά, ανέφερε σε γυναίκα που τηλε­φω­νούσε από τον Ν. Βουτζά και η οποία κιν­δύ­νευε από τους καπνούς: «Αμα, κυρία μου, δεν βλέπετε φωτιά μη φοβάστε, καπνός είναι, τίποτε». Επίσης στο σχετικό πόρισμα ανα­φέ­ρο­νται και άλλες ασαφείς εντολές από το επι­χει­ρη­σιακό κέντρο της Πυρο­σβε­στι­κής προς τους πολίτες, του τύπου: «Να πάνε κάτω στο λιμάνι», «όταν πατάτε το καμένο δεν καί­γε­σαι, δεν υπάρχει περί­πτωση να καείς», «ε, κατε­βείτε, ξεκι­νή­στε να κατε­βαί­νετε και έρχεται» (σ.σ.: η βοήθεια), «προς τη θάλασσα, κυρία, να πάτε». Τέλος, σε άλλη περί­πτωση, όταν μια γυναίκα είπε ότι έχουν σπάσει τα τζάμια της από τη θερμική ακτι­νο­βο­λία τη συμ­βου­λεύει: «Μάλιστα, να προ­σέ­χετε μην μπει καμιά καύτρα μέσα, σας παρα­καλώ, καταρ­χήν, νερό έχετε;».

«Το Βήμα» επι­κοι­νώ­νησε με στελέχη της Πυρο­σβε­στι­κής σχετικά με τους συγκε­κρι­μέ­νους δια­λό­γους που κατα­γρά­φο­νται στο εισαγ­γε­λικό πόρισμα. Οπως σημεί­ω­σαν «στα τηλε­φω­νικά κέντρα της  Πυρο­σβε­στι­κής απα­σχο­λού­νται συνο­λικά 65 άτομα στην Αττική και 250 σε πανελ­λα­δική κλίμακα (προϊ­στά­με­νος της υπη­ρε­σίας είναι πλέον ο υπο­στρά­τη­γος Ιάκωβος Κλε­φτο­σπύ­ρος). Εχει καθιε­ρω­θεί να εργά­ζο­νται σε βάρδιες των 10 πυροσβεστών-τηλεφωνητών σε 24ωρη βάση προ­κει­μέ­νου να μη γίνο­νται κάθε εξάωρο και οκτάωρο αλλαγές του προ­σω­πι­κού. Και έτσι χάνεται η σειρά ορι­σμέ­νων περι­στα­τι­κών αλλά και πολύ­τι­μος χρόνος μεταξύ των αλλη­λο­ε­νη­με­ρώ­σεων της κάθε βάρδιας. Εκείνη την ημέρα λοιπόν οι τηλε­φω­νη­τές είχαν χει­ρι­σθεί από το πρωί την πυρ­κα­γιά της Κινέτας κι ακο­λού­θως αυτή στο Μάτι, στην πιο εξο­ντω­τική και δύσκολη ημέρα στην ιστορία της Πυρο­σβε­στι­κής. Το τηλε­φω­νικό κέντρο της Πυρο­σβε­στι­κής δεν είναι σαν αυτό του 100 που μπορεί να στείλει ένα περι­πο­λικό για να επι­λη­φθεί ενός καταγ­γελ­λό­με­νου περι­στα­τι­κού. Αυτό της Πυρο­σβε­στι­κής κατα­γρά­φει τις ανα­φο­ρές των πολιτών, δημιουρ­γεί αντί­στοι­χες ενη­με­ρω­τι­κές κάρτες στο επι­χει­ρη­σιακό κέντρο για να υπάρξει αντί­στοιχη διάταξη των πυρο­σβε­στι­κών δυνά­μεων. Καθ’ ότι δεν υπάρχει «ζωντανή» εικόνα της φωτιάς – μόνο από την τηλε­ό­ραση – κι όλα βασί­ζο­νται στους ηλε­κτρο­νι­κούς χάρτες, τις προ­σο­μοιώ­σεις και τις ανα­φο­ρές από το σημείο των πυρ­κα­γιών. Το λάθος των τηλε­φω­νη­τών ήταν ότι υπό την πίεση των γεγο­νό­των και των εκκλή­σεων των πολιτών δεν αρκέ­στη­καν σε μια τυπο­ποι­η­μένη κατα­γραφή των κλήσεων των πολιτών αλλά άρχισαν συζη­τή­σεις μαζί τους, να δίνουν συμ­βου­λές κ.λπ. Λόγω της συναι­σθη­μα­τι­κής φόρ­τι­σης και του πανικού, ξεκί­νη­σαν λαν­θα­σμένα να το κου­βε­ντιά­ζουν με τους πολίτες ενώ θα έπρεπε απλώς να λένε ότι τα δεδο­μένα που μετέ­φε­ραν κατα­γρά­φη­καν. Για αυτόν τον λόγο γίνο­νται τώρα αυτά τα σεμι­νά­ρια και ψυχο­λο­γι­κής υπο­στή­ρι­ξης όπου διδά­σκουν τρεις πυρο­σβέ­στες που υπη­ρε­τούν στη νεο­συ­στα­θείσα υπη­ρε­σία της Πυρο­σβε­στι­κής για τέτοιου είδους ιατρική βοήθεια και οι οποίοι είχαν θητεία και στο τηλε­φω­νικό μας κέντρο. Ομως πολλοί συνά­δελ­φοί μας που ήταν εκείνη την ημέρα στο τηλε­φω­νικό κέντρο υπο­στη­ρί­ζουν ότι στο εισαγ­γε­λικό πόρισμα απο­μο­νώ­θη­καν 8-10 αμφι­λε­γό­με­νοι διά­λο­γοι, χωρίς να κατα­γρά­φε­ται η συνο­λική εικόνα».

Από την εικόνα που υπάρχει πάντως δεν φέρεται να έχει κινηθεί δικα­στικά ή εσω­τε­ρικά στην Πυρο­σβε­στική δια­δι­κα­σία ελέγχου των  ανα­φε­ρο­μέ­νων στο τηλε­φω­νικό κέντρο (δηλαδή ποιος ακριβώς και γιατί προ­χώ­ρησε στις λαν­θα­σμέ­νες ή στις απα­ξιω­τι­κές ανα­φο­ρές) και τα οποία επι­ση­μαί­νο­νται στο εισαγ­γε­λικό πόρισμα.

Οσον αφορά τις δια­μαρ­τυ­ρίες πολιτών ότι «τηλε­φω­νού­σαν στην Πυρο­σβε­στική και δεν υπήρχε καμιά από­κριση», οι ίδιοι αξιω­μα­τι­κοί σημεί­ω­ναν ότι «το τηλε­φω­νικό κέντρο της Πυρο­σβε­στι­κής, μετά από κεντρική απόφαση, δεν έχει το γνωστό μήνυμα «ανα­μο­νής κλήσης« όπως της Αμεσης Δράσης κ.λπ., λόγω του επεί­γο­ντος ορι­σμέ­νων περι­στα­τι­κών. Κι έτσι να μη δημιουρ­γεί περαι­τέρω ανη­συ­χία και πανικό  το τυπο­ποι­η­μένο μήνυμα ανα­μο­νής κλήσης. Οι πολίτες λοιπόν άκουγαν απλώς το τηλέ­φωνο να καλεί, είχαν μικρά περι­θώ­ρια χρόνου κι έτσι λόγω και του πλήθους των κλήσεων είχαν την εντύ­πωση ότι «κανείς δεν απαντά στην Πυρο­σβε­στική». Ομως είναι γεγονός αναμ­φι­σβή­τητο ότι, από τον επα­νέ­λεγχο στον οποίο προ­χω­ρή­σαμε, δεν υπήρξε από­κριση σε 1.500 κλήσεις πολιτών».

Σημειώ­νε­ται ότι οι τηλε­φω­νη­τές της Πυρο­σβε­στι­κής φέρεται να ακο­λου­θούν κι άλλες μηνιαίες εκπαι­δεύ­σεις, όπως «ορθή χρήση τηλε­φω­νι­κού κέντρου», «εντο­πι­σμός και ανα­γνώ­ριση περιο­χής στον χάρτη», «κεντρι­κές οδικές αρτη­ρίες, δευ­τε­ρεύ­ου­σες τοπικές οδοί» κ.λπ.

πηγή tovima.gr