Αγωγή αποζημίωσης λόγω ψυχικής οδύνης για τον θάνατο της Αντωνίας Πετρίδη

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για την 21η Μαρτίου 2019 η συζή­τηση αγωγής απο­ζη­μί­ω­σης λόγω ψυχικής οδύνης, που υπέ­βα­λαν κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και του Δήμου Ρόδου 7 συγ­γε­νείς της αδι­κο­χα­μέ­νης σε τροχαίο δυστύ­χημα στην γέφυρα του ποταμού Μάκκαρη, Αντω­νίας Πετρίδη.

Σύμφωνα με την αγωγή η γέφυρα του ποταμού Μάκκαρη ήταν μισο­γκρε­μι­σμένη και κλειστή για προ­λη­πτι­κούς λόγους λόγω της κακής κατά­στα­σής της, διότι η διέ­λευσή της εγκυ­μο­νούσε κιν­δύ­νους για πεζούς και οχήματα.

Λει­τουρ­γούσε παρα­καμ­πτή­ριος στην οποία δεν υπήρχε επαρκής φωτι­σμός, ούτε κάποιο μέτρο προ­στα­σίας, χωρίς σήμανση και γενικά με ουσιώ­δεις παρα­λεί­ψεις, υπαι­τιό­τητα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, του Δήμου Ρόδου της ανα­δό­χου εται­ρείας και του επι­βλέ­πο­ντος του έργου μηχα­νι­κού.

Συγκε­κρι­μένα μολο­νότι ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νοι να λάβουν όλα τα προ­βλε­πό­μενα από τη νομο­θε­σία μέτρα για την ασφαλή διέ­λευση των οχη­μά­των από τις ζώνες της περιο­χής του εργο­τα­ξίου:

Α. Η σήμανση που είχε τοπο­θε­τη­θεί προ του σημείου παρά­καμ­ψης (Ρ-32 (5) και Κ-20(6) ήταν ελλιπής, λαν­θα­σμένη και εκτός προ­δια­γρα­φών, ήτοι:

1. Δεν έφερε τα χαρα­κτη­ρι­στικά σήμαν­σης εργο­τα­ξια­κού τύπου και ήταν πινα­κί­δες μόνιμης σήμαν­σης.

2. Δεν έφερε πινα­κίδα Πρ-1 εργο­τα­ξια­κού τύπου και ήταν τοπο­θε­τη­μένη σε τυχαία από­σταση από το σημείο παρά­καμ­ψης 106μ. ενώ θα έπρεπε να ήταν τοπο­θε­τη­μένη σε μεγα­λύ­τερη από­σταση σύμφωνα με το ΦΕΚ 946Β/9-7-2013 «Προ­δια­γραφή Σήμαν­σης Εκτε­λού­με­νων Εργων», καθώς και να έχει τοπο­θε­τή­σει και άλλες πινα­κί­δες, που να προει­δο­ποιούν στα­διακά για τις αλλαγές συν­θη­κών της οδού.

Β. Η σήμανση που είχε τοπο­θε­τη­θεί στο σημείο παρά­καμ­ψης ήταν ελλιπής λαν­θα­σμένη και εκτός προ­δια­γρα­φών ήτοι:

1. Οι πινα­κί­δες δεν ήταν εργο­τα­ξια­κού τύπου.

2.Για την οριο­θέ­τηση θα έπρεπε να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν πινα­κί­δες τύπου Π 77′ ή Π78.

3.Οι τρεις ανα­λά­μπο­ντες φανοί εκ των οποίων ο ένας ήταν κατε­στραμ­μέ­νος ήταν τοπο­θε­τη­μέ­νοι σε σιδη­ρό­βερ­γες, ενώ θα έπρεπε να ήταν τοπο­θε­τη­μέ­νοι στην κορυφή ορθο­στάτη, ο οποίος θα έφερε πινα­κίδα Π-11 ή Π78.

4. Δεν υπήρχαν στοι­χεία εξο­πλι­σμού κατεύ­θυν­σης και απο­κλει­σμού όπως φορητά στηθαία ασφα­λείας από σκυ­ρό­δεμα ή πλα­στικό υλικό στην στέψη των οποίων προ­σαρ­μό­ζο­νται σε ορθο­στά­τες – πινα­κί­δες Π-77 ή Π-78 με πινα­κίδα Ρ-52 ή Π-74. Οι ανωτέρω παρα­λεί­ψεις του κατη­γο­ρού­με­νου είχαν ως συνέ­πεια τον θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό της Αντω­νίας Πετρίδη, οδηγού του υπ’αριθμό ΤΟΜ 6983 μοτο­πο­δη­λά­του – τετρά­τρο­χου τύπου γου­ρού­νας 49 κυβικών.

Ειδι­κό­τερα η ανωτέρω οδηγός κινού­μενη στην οδό Μαλώνας-Μασάρων στο ύψος του ποταμού Μάκκαρη, πριν τη γέφυρα Μαλώνας – Μασάρων, με συνο­δηγό την Ελπίδα Χατζη­μα­νώλη με κατεύ­θυνση από Μαλώνα προς Μάσαρη και εισερ­χό­μενη στη ζώνη προει­δο­ποί­η­σης του έργου, λόγω των ανωτέρω αμε­λειών των κατη­γο­ρού­με­νων, που είχαν ως συνέ­πεια την άγνοια του επερ­χό­με­νου κιν­δύ­νου επί της οδού και τον αιφ­νι­δια­σμό της οδηγού από τη σωρό των χωμάτων, καθώς και την αδυ­να­μία της να στρίψει αρι­στερά, λόγω έλλει­ψης προ­στα­τευ­τι­κών μέτρων στη δεξιά άκρη της παρα­καμ­πτη­ρίου οδού προς το ποτάμι, ενήρ­γησε απότομο ελιγμό με απο­τέ­λε­σμα το όχημα να χάσει την ευστά­θειά του, να γείρει και να ανα­τρα­πεί.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Ανδριάνα Μπαφίτη.