2.399 αιτήσεις αποποίησης κληρονομιάς την τελευταία 5ετία στο Ειρηνοδικείο Ρόδου

Συνε­χί­ζε­ται η απο­ποί­ηση κλη­ρο­νο­μιών, καθώς λόγω ΕΝΦΙΑ και της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης των νοι­κο­κυ­ριών, είναι απα­γο­ρευ­τική η αποδοχή τους. Εξού και το «δεν κλη­ρο­νομώ».

Πρό­κει­ται για ένα άτυπο κίνημα όσων βρί­σκο­νται μπροστά στο ενδε­χό­μενο λήψης μιας κλη­ρο­νο­μιάς. Οι φορο­λο­γού­με­νοι επι­λέ­γουν συνει­δητά να αφήσουν τα ακίνητα στο Δημόσιο παρά να φορ­τω­θούν με παρα­πάνω χρέη, έχοντας ήδη να αντι­με­τω­πί­σουν τα δικά τους.

Και ενώ πριν μερικά χρόνια οι αιτή­σεις απο­ποί­η­σης κλη­ρο­νο­μιάς ήταν ελά­χι­στες, πλέον οι κλη­ρο­νό­μοι «στρι­μώ­χνο­νται» στα κατά τόπους Ειρη­νο­δι­κεία της χώρας προ­κει­μέ­νου να κατα­θέ­σουν αίτηση με την οποία θα… ξεφορ­τώ­νο­νται κλη­ρο­νο­μιές, που μόνο επι­πρό­σθετο πονο­κέ­φαλο μπορούν να τους προ­κα­λέ­σουν.

Το φαι­νό­μενο της απο­ποί­η­σης κλη­ρο­νο­μιάς, που κάποτε φάνταζε ως «νομικό τερτίπι» για να απο­φύ­γει ο κλη­ρο­νό­μος τα μεγάλα χρέη του κλη­ρο­δότη, είναι πλέον μια μαζική και καθη­με­ρινή μάχη του πολίτη απέ­να­ντι στην υπερ­φο­ρο­λό­γηση της ακί­νη­της περιου­σίας.

Ενδει­κτικό της κατά­στα­σης που έχει δια­μορ­φω­θεί και σε τοπικό επίπεδο είναι το γεγονός ότι το έτος 2013 είχαν υπο­βλη­θεί 194 αιτή­σεις, το έτος 2014, 256, το 2015, 411, το έτος 2016, 385, το έτος 2017, 593 , το έτος 2018 644 και μέχρι χθές από τις αρχές του έτους 2019 110!

Στο μεταξύ δια­στά­σεις έχει προ­σλά­βει και η υποβολή αγωγών ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου για την ακύρωση πλα­σμα­τι­κών αγωγών κλη­ρο­νο­μιάς από κλη­ρο­νό­μους, που από άγνοια, δεν άσκησαν το δικαί­ωμα της απο­ποί­η­σης εντός της 4μηνης προ­θε­σμίας που τάσσει ο νόμος.

Πρό­κει­ται κυρίως για ανή­λι­κους συγ­γε­νείς εκλι­πό­ντων που βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με χρέη και σπεύ­δουν να αντι­με­τω­πί­σουν με τον τρόπο αυτό τις εκκρε­μό­τη­τες που κλη­ρο­νό­μη­σαν κυρίως έναντι των φορο­λο­γι­κών αρχών και των ασφα­λι­στι­κών ταμείων.

Από τις αρχές του 2018 μέχρι και χθες είχαν υπο­βλη­θεί 18 αγωγές.

Σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, ο κλη­ρο­νό­μος μπορεί να απο­ποι­η­θεί την κλη­ρο­νο­μιά μέσα σε προ­θε­σμία τεσ­σά­ρων μηνών που αρχίζει από τότε που έμαθε για την επαγωγή (ότι δηλαδή κατέστη προ­σω­ρι­νός κλη­ρο­νό­μος) και τον λόγο της κλη­ρο­νο­μάς, δια­φο­ρε­τικά θεω­ρεί­ται ότι έχει γίνει απο­δε­κτή.

– Χαρα­κτη­ρι­στικό της δρα­μα­τι­κό­τη­τας της κατά­στα­σης είναι πως δύο στις τρεις κλη­ρο­νο­μιές είναι με παθη­τικό, όπως προ­κύ­πτει από εκτι­μή­σεις συμ­βο­λαιο­γρά­φων, γεγονός που προ­κα­λεί τερά­στια οικο­νο­μικά βάρη σε όσους κλη­ρο­νό­μους απο­φα­σί­ζουν να κάνουν αποδοχή

– Όπως εκτι­μούν δικα­στι­κοί με πείρα, που καθη­με­ρινά χει­ρί­ζο­νται τέτοιες υπο­θέ­σεις, ένα ποσοστό, περί το 30%, από εκεί­νους που απο­ποιού­νται το κάνουν διότι είτε δεν έχουν τις οικο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες -οι περισσότεροι- είτε διότι κρίνουν ότι δεν τους συμ­φέ­ρει, υπό τις παρού­σες οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες, να «φορ­τω­θούν» τα βάρη ακι­νή­των που κλη­ρο­νο­μούν.

Ένα μεγάλο επίσης ποσοστό, υπο­λο­γί­ζε­ται στο 28%, όσων απο­ποιού­νται κλη­ρο­νο­μιών το κάνουν διότι τα ακίνητα που κλη­ρο­νο­μούν δεν έχουν κανένα ενδια­φέ­ρον. Σε αυτό το ποσοστό απο­ποι­ή­σεων εντάσ­σο­νται και οι Ελληνες του εξω­τε­ρι­κού και βεβαίως εκείνοι που για χρόνια ζουν στα αστικά κέντρα αλλά έχουν κατα­γωγή από την επαρχία.

– Το μεγα­λύ­τερο όμως ποσοστό των υπο­θέ­σεων που φθάνουν στα ειρη­νο­δι­κεία για απο­ποί­ηση κλη­ρο­νο­μιών εκτι­μά­ται ότι ανήκει σε εκεί­νους που μέσω αυτού του τρόπου επι­λέ­γουν να γλι­τώ­σουν φόρους για γονικές παροχές από τη μετα­βί­βαση περιου­σιών προς τα παιδιά τους, τις οποίες οι ίδιοι κλη­ρο­νο­μούν από τους δικούς τους γονείς. Το φαι­νό­μενο είναι εξαι­ρε­τικά συνη­θι­σμένο, καθώς πατέρας και μητέρα, κυρίως ανή­λι­κων παιδιών, απο­ποιού­νται την κλη­ρο­νο­μιά των δικών τους γονιών, ώστε η περιου­σία – όποια κι αν είναι- να περάσει κατευ­θείαν στα εγγόνια και να μη χρεια­στεί να πλη­ρώ­σουν φόρους και άλλα έξοδα δύο φορές. Μία για να κλη­ρο­νο­μή­σουν και άλλη μία για να μετα­βι­βά­σουν στη συνέ­χεια στα παιδιά τους. Πρό­κει­ται ουσια­στικά για «εικο­νι­κές» απο­ποι­ή­σεις κλη­ρο­νο­μιάς.

Πού πάνε;

Όμως, όπως διευ­κρι­νί­ζε­ται, τα ακίνητα που απο­ποιεί­ται κάποιος δεν πηγαί­νουν κατευ­θείαν στό Δημόσιο, όπως πιστεύ­ουν οι περισ­σό­τε­ροι, καθώς το Δημόσιο κλη­ρο­νο­μεί, έκτο κατά σειρά, όταν δεν υπάρχει κανένας συγ­γε­νής για να απο­δε­χθεί την κλη­ρο­νο­μιά. Βεβαίως, δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί εκφρά­ζουν προ­βλη­μα­τι­σμούς για την τύχη των ακι­νή­των τα οποία απο­ποιού­νται χιλιά­δες πλέον συμπο­λί­τες μας, καθώς δεν υπάρχει μηχα­νι­σμός για άμεση ενη­μέ­ρωση κάποιας δημό­σιας υπη­ρε­σίας.