E. Bόζεμπεργκ: «Οι παλινωδίες και οι κυβιστήσεις των κυβερνητικών στελεχών έχουν πάψει προ πολλού να μας εκπλήσσουν»

Κυρία Βόζε­μπεργκ, η κυβέρ­νηση ετοι­μά­ζε­ται να φέρει στη Βουλή τη συμ­φω­νία των Πρεσπών, ενώ ο Πάνος Καμ­μέ­νος απο­χώ­ρησε ήδη. Θα ήθελα το σχόλιό σας για τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, που είναι ραγδαίες.

Οι πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις μπορεί να φαί­νο­νται ραγδαίες, όμως ήταν απο­λύ­τως ανα­με­νό­με­νες. Η απο­χώ­ρηση Καμ­μέ­νου ήταν το χρονικό ενός προ­α­ναγ­γελ­θέ­ντος δια­ζυ­γίου, το οποίο όμως εκτός από προ­συμ­φω­νη­μένο, απε­δεί­χθη και κακο­σκη­νο­θε­τη­μένο.

Ο Πάνος Καμ­μέ­νος, που εμφα­νί­ζε­ται σήμερα ως πολέ­μιος της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών, είχε την ευκαι­ρία να απο­τρέ­ψει τη Συμ­φω­νία από τον περα­σμένο Ιούνιο με αφορμή την πρόταση δυσπι­στίας της ΝΔ για το συγκε­κρι­μένο ζήτημα. Όμως αντί αυτού, επέλεξε να συντα­χθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και γνώριζε καλά ότι στο μεσο­διά­στημα θα παρά­γο­νταν αρνη­τικά τετε­λε­σμένα εις βάρος της πατρί­δας μας.

Μάλιστα αφού περί­μενε να γίνει το δημο­ψή­φι­σμα και να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης στα Σκόπια, απο­χώ­ρησε από το Υπουρ­γείο Άμυνας, χωρίς όμως να ρίξει την κυβέρ­νηση, καθώς της δανεί­ζει τέσ­σε­ρις βου­λευ­τές των ΑΝΕΛ προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στεί η ψήφος εμπι­στο­σύ­νης και αμέσως μετά να ψηφι­στεί η Συμ­φω­νία των Πρεσπών, την οποία υπο­τί­θε­ται ότι απορ­ρί­πτει!

Το θέατρο του παρα­λό­γου συνε­χί­στηκε με την επι­λε­κτική δια­γραφή δια­φω­νού­ντων βου­λευ­τών από τον Πάνο Καμμένο, προ­κει­μέ­νου να μην μείνουν οι ΑΝΕΛ με λιγό­τε­ρους από πέντε βου­λευ­τές και πάψουν να απο­τε­λούν κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα στη Βουλή.

Οι εξε­λί­ξεις των τελευ­ταίων ημερών επι­βε­βαί­ω­σαν με τον πλέον σαφή τρόπο την αρχική θέση της ΝΔ ότι Τσίπρας και Καμ­μέ­νος, εμφο­ρού­με­νοι από απύθ­μενη υπο­κρι­σία και άκρατο πολι­τικό τυχο­διω­κτι­σμό, βρί­σκο­νται σε απόλυτη συνεν­νό­ηση με στόχο να παρα­μεί­νει για λίγο καιρό ακόμα η κυβέρ­νηση στην εξουσία και να περάσει από τη Βουλή η εθνικά επι­ζή­μια Συμ­φω­νία των Πρεσπών.

Ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος είπε πρό­σφατα ότι η κυβέρ­νηση μπορεί να παρα­μεί­νει στην εξουσία ακόμα και με λιγό­τε­ρους από 151 ψήφους, ως κυβέρ­νηση ανοχής για ένα χρονικό διά­στημα και μέχρι να οδη­γη­θούμε στις εκλογές. Μιλάμε όμως για εθνικά ζητή­ματα που κάθε λάθος απόφαση, δημιουρ­γεί τετε­λε­σμένα για το μέλλον της χώρας…

Ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος, ενώ τον περα­σμένο Ιούνιο δια­βε­βαί­ωνε κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι θα ζητή­σουν και θα λάβουν ψήφο εμπι­στο­σύ­νης, προ ημερών άλλαξε θέση δηλώ­νο­ντας ότι η κυβέρ­νηση μπορεί να παρα­μεί­νει στην εξουσία για να συνε­χί­σει το έργο της έστω και με ψήφο ανοχής. Η συνέ­χεια είναι γνωστή, καθώς μετά από νέα αλλαγή στάσης, απο­φά­σι­σαν τελικά να ζητή­σουν ψήφο εμπι­στο­σύ­νης.

Οι παλι­νω­δίες και οι κυβι­στή­σεις των κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών έχουν πάψει προ πολλού να μας εκπλήσ­σουν, γιατί απο­τε­λούν τον κανόνα και όχι την εξαί­ρεση.

Όμως στη συγκε­κρι­μένη περί­πτωση το μείζον δεν είναι η αλλαγή θέσης, αλλά η ουσία της δήλωσης του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που, ο οποίος θεώρησε πολι­τικά και θεσμικά ορθό το να συνε­χί­σει η κυβέρ­νηση το έργο της, ενώ θα είχε απω­λέ­σει τη δεδη­λω­μένη!

Με την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ η χώρα βιώνει θεσμικά πρω­το­φα­νείς κατα­στά­σεις, καθώς ουδέ­ποτε στα 45 χρόνια της Μετα­πο­λί­τευ­σης συνέβη να παρα­μεί­νει μία κυβέρ­νηση στην εξουσία με ψήφο ανοχής.

Είναι πραγ­μα­τικά θλιβερή η εικόνα μιας κυβέρ­νη­σης που καταρ­ρέει και προ­σπα­θεί στη­ρι­ζό­μενη σε μη ηθικές μεθο­δεύ­σεις να παρα­μεί­νει γαν­τζω­μένη στις καρέ­κλες της εξου­σίας.

Όμως το χει­ρό­τερο είναι ότι στο ενα­πο­μεί­ναν χρονικό διά­στημα της θητείας της η παρούσα κυβέρ­νηση με τις απο­φά­σεις της θα δημιουρ­γή­σει τετε­λε­σμένα εις βάρος των εθνικών μας συμ­φε­ρό­ντων, με κορυ­φαίο ζήτημα τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών.

Τον προσεχή Μάιο, έχουμε εκλογές για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση και Ευρω­ε­κλο­γές. Πότε εκτι­μάτε ότι θα γίνουν και οι εθνικές εκλογές;

Ο κ. Τσίπρας μπορεί να εξα­σφα­λί­ζει τυπικά την εμπι­στο­σύνη της Βουλής, με τη στήριξη μιας ετε­ρό­κλι­της ομάδας βου­λευ­τών, που ξαφνικά απο­φά­σι­σαν να τον στη­ρί­ξουν, όμως έχει απω­λέ­σει προ πολλού την εμπι­στο­σύνη του ελλη­νι­κού λαού.

Η διψήφια διαφορά υπέρ της ΝΔ, που είχε παγιω­θεί εδώ και πολύ καιρό στις δημο­σκο­πή­σεις, διευ­ρύν­θηκε περαι­τέρω και σύμφωνα με τις τελευ­ταίες μετρή­σεις της κοινής γνώμης, η ψαλίδα έχει πλέον ανοίξει στο 15%.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός γνω­ρί­ζει καλά ότι όποτε και να κάνει τις εκλογές θα τις χάσει πανη­γυ­ρικά και γι’ αυτό προ­σπα­θεί με κάθε τρόπο να κερ­δί­σει λίγο ακόμη χρόνο στην πρω­θυ­πουρ­γική καρέκλα.

Σε κάθε περί­πτωση θεωρώ πως η κυβέρ­νηση είναι δύσκολο να ξεπε­ρά­σει το σκόπελο των διπλών εκλογών του προ­σε­χούς Μαΐου με την ταυ­τό­χρονη διε­ξα­γωγή των Ευρω­ε­κλο­γών και των εκλογών για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση.

Το βέβαιο είναι ότι όσο παρα­μέ­νουν στην εξουσία τόσο το χει­ρό­τερο για τη χώρα, καθώς προ­κα­λούν ανε­πα­νόρ­θωτη ζημιά όχι μόνο στα εθνικά θέματα, αλλά και στην οικο­νο­μία.

Η ορι­στική έξοδος από την κρίση και η επι­στροφή σε δυνα­μι­κούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης προ­ϋ­πο­θέ­τουν την προ­σέλ­κυση μεγάλων επεν­δύ­σεων ύψους πολλών δις ευρώ.

Όμως ποιος σοβαρός επεν­δυ­τής θα εμπι­στευ­θεί μία κυβέρ­νηση υπό κατάρ­ρευση, με αλλερ­γία στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, εχθρική απέ­να­ντι στην ιδιω­τική πρω­το­βου­λία και οπαδό του πελα­τεια­κού κράτους και της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης;

Να μεί­νουμε στις Ευρω­ε­κλο­γές. Πόσο σημα­ντι­κές είναι για τους ευρω­παί­ους πολίτες; Από την πείρα σας, έχουν αντι­λη­φθεί την σημασία και την λει­τουρ­γία μίας χώρας – μέλους μέσα στην ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια;

Στις Ευρω­ε­κλο­γές του προ­σε­χούς Μαΐου οι ευρω­παίοι πολίτες θα κληθούν με την ψήφο τους να συν­δια­μορ­φώ­σουν το μέλλον της ενω­μέ­νης Ευρώπης.

Είναι οι πιο σημα­ντι­κές και πιο κρί­σι­μες ευρω­ε­κλο­γές, από τον Ιούνιο του 1979, όταν οι ευρω­παίοι πολίτες εξέ­λε­ξαν για πρώτη φορά με άμεση ψηφο­φο­ρία τους εκπρο­σώ­πους τους στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο.

Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι ο χαρα­κτη­ρι­σμός κάθε επι­κεί­με­νης εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης ως κρί­σι­μης ακού­γε­ται κοι­νό­το­πος και στε­ρε­ο­τυ­πι­κός, όμως για τις προ­σε­χείς ευρω­ε­κλο­γές είναι ο ηπιό­τε­ρος, καθώς ουδέ­ποτε κατά το παρελ­θόν είχε αμφι­σβη­τη­θεί τόσο έντονα το κοινό ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα.

Τον Μάιο θα κριθεί εάν θα συνε­χί­σουμε να πορευό­μα­στε μαζί στη βάση των κοινών ευρω­παϊ­κών αξιών και του κράτους δικαίου ή εάν θα υψώ­σουμε τείχη, επι­στρέ­φο­ντας σε εποχές, που όλοι θα θέλαμε να ξεχά­σουμε.

Εάν στις ευρω­ε­κλο­γές ενι­σχυ­θούν περαι­τέρω ο λαϊ­κι­σμός, ο ευρω­σκε­πτι­κι­σμός και οι ακραίες φωνές, το μέλλον της Ένωσης δια­γρά­φε­ται δυσοί­ωνο.

Είναι αλήθεια ότι η μάχη απέ­να­ντι στα άκρα είναι δύσκολη, γιατί οι λαϊ­κι­στές στο­χεύ­ουν στην ημι­μά­θεια ως μέσο εύκολης χει­ρα­γώ­γη­σης, εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την αδυ­να­μία των πολιτών να κατα­νο­ή­σουν την πολυ­πλο­κό­τητα προ­βλη­μά­των όπως το προ­σφυ­γικό ή η χρη­μα­το­πι­στω­τική κρίση και χαϊ­δεύ­ουν τα αυτιά των ψηφο­φό­ρων, χωρίς ποτέ να γίνο­νται δυσά­ρε­στοι.

Επίσης οι λαϊ­κι­στές πολι­τι­κοί όσα φιλο­λαϊκά μέτρα λαμ­βά­νουν τα παρου­σιά­ζουν ως δική τους επι­τυ­χία, ενώ για τα αντι­λαϊκά μέτρα κατη­γο­ρούν πάντα τις Βρυ­ξέλ­λες.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες ακόμη και σήμερα πολλοί ευρω­παίοι αδυ­να­τούν να αντι­λη­φθούν τόσο τη σημασία της ευρω­παϊ­κής οικο­γέ­νειας όσο τη λει­τουρ­γία μίας χώρας μέσα σε αυτήν.

Εξαι­ρε­τικά επί­καιρο και χαρα­κτη­ρι­στικό είναι το παρά­δειγμα του Brexit, καθώς λαϊ­κι­στές πολι­τι­κοί επη­ρέ­α­σαν το απο­τέ­λε­σμα του δημο­ψη­φί­σμα­τος με fake news, εν συνε­χεία εξα­φα­νί­στη­καν από την βρε­τα­νική πολι­τική σκηνή και σήμερα δυόμιση χρόνια μετά τη διε­ξα­γωγή του, το Ηνωμένο Βασί­λειο ταλα­νί­ζε­ται από πολι­τική κρίση αδυ­να­τώ­ντας να δια­χει­ρι­στεί τους όρους του δια­ζυ­γίου με την ΕΕ.

Η Ευρώπη έχει να αντι­με­τω­πί­σει ανοιχτά ζητή­ματα όπως η τρο­μο­κρα­τία, το μετα­να­στευ­τικό αλλά και εργα­σιακά θέματα. Βρι­σκό­μα­στε ενώπιον μεγάλων προ­κλή­σεων για το άμεσο μέλλον και πώς θα πρέπει να τις αντι­με­τω­πί­σουμε;

Τα φλέ­γο­ντα ζητή­ματα που καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί η ΕΕ καθι­στούν επι­τα­κτική ανάγκη την περι­χα­ρά­κωση της δημο­κρα­τίας, το σεβασμό στις αρχές του κράτους δικαίου και την απο­τε­λε­σμα­τική αντι­με­τώ­πιση των σοβαρών κρου­σμά­των λαϊ­κι­σμού, εσω­στρέ­φειας και εθνικών αντα­γω­νι­σμών.

Προ­βλή­ματα όπως το προ­σφυ­γικό/μετα­να­στευ­τικό έχουν εξε­λι­χθεί σε ρωγμή για το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα και η επίλυσή τους είναι ανέ­φι­κτη χωρίς τη συν­δρομή των αρχών της ευρω­παϊ­κής αλλη­λεγ­γύης και συνερ­γα­σίας.

Ας ανα­λο­γι­στούν οι πολίτες, σε περί­πτωση επι­κρά­τη­σης των ευρω­σκε­πτι­κι­στών, ποιες πολι­τι­κές δυνά­μεις θα κληθούν να λάβουν τις σοβαρές απο­φά­σεις που απαι­τού­νται για κρίσιμα ζητή­ματα, όπως η πολι­τική ασφά­λειας, η αντι­με­τώ­πιση της τρο­μο­κρα­τίας, η μεταρ­ρύθ­μιση της πολι­τι­κής ασύλου, ο περιο­ρι­σμός των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των και η ισόρ­ροπη ανά­πτυξη.

Εάν το κοινό ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα κλο­νι­στεί, οι συνέ­πειες θα είναι οδυ­νη­ρές ιδίως για ένα κράτος μέλος όπως η Ελλάδα, που είναι χώρα πρώτης υπο­δο­χής προ­σφύ­γων, αγω­νί­ζε­ται να ξεφύγει από τις συνέ­πειες της οικο­νο­μι­κής κρίσης και έχει ανοιχτά σοβαρά εθνικά ζητή­ματα σχεδόν με όλους τους γεί­το­νές της.

Η απά­ντησή μας πρέπει να είναι άμεση και απο­φα­σι­στική με μια Ευρώπη αρχών και αξιών, με θεσμική εμβά­θυνση, προ­σή­λωση στα δημο­κρα­τικά ιδεώδη και κοινή στρα­τη­γική απέ­να­ντι στις μεγάλες προ­κλή­σεις του σύγ­χρο­νου κόσμου.

Όσοι πιστεύ­ουμε στο κοινό ευρω­παϊκό όραμα, θέλουμε μία Ευρώπη αρχών και αξιών με ρόλο πρω­τα­γω­νι­στή στο διεθνές προ­σκή­νιο, που θα αμβλύ­νει τις ιστο­ρι­κές, ιδε­ο­λο­γι­κές και οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές των κρατών μελών της.

Αλλά και όσοι είναι επι­φυ­λα­κτι­κοί απέ­να­ντι στην ΕΕ, θα πρέπει να αντι­λη­φθούν ότι η ευρω­παϊκή κυριαρ­χία πηγάζει από την εθνική κυριαρ­χία και δεν την αντι­κα­θι­στά.