Επιστολή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Μουσικού Σχολείου Ρόδου προς τον υπ. Παιδείας

Αξιό­τι­με κύριε υπουρ­γέ,

Με έκ­πλη­ξη πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με πρό­σφα­τα μια απρό­σμε­νη προ­σθή­κη δια­τά­ξε­ων, που αφο­ρούν στα Μου­σι­κά (και τα Καλ­λι­τε­χνι­κά) Σχο­λεία της χώρας, στο σχέ­διο νόμου του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας με τίτλο «Συ­νέρ­γειες Εθνι­κού και Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, Γε­ω­πο­νι­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λί­ας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσ­σα­λί­ας και Στε­ρε­άς Ελ­λά­δας, Παλ­λη­μνια­κό Τα­μείο και άλλες δια­τά­ξεις» (Σχέ­διο Νόμου).

Ένα σχέ­διο νόμου το οποίο, μετά από μήνες επε­ξερ­γα­σί­ας και δια­βού­λευ­σης και λίγο πριν φτά­σει στην ολο­μέ­λεια της Βου­λής για ψή­φι­ση, αιφ­νι­δί­ως και δίχως κά­ποιο διά­λο­γο, εμπλου­τί­στη­κε με δια­τά­ξεις (άρθρο 40, πα­ρά­γρα­φος 5), οι οποί­ες εάν ψη­φι­στούν θε­ω­ρού­με ότι θα επι­φέ­ρουν ση­μα­ντι­κή, δυ­σμε­νή με­τα­βο­λή στη φύση, τη λει­τουρ­γία των Μου­σι­κών (και των Καλ­λι­τε­χνι­κών) Σχο­λεί­ων, καθώς και στο επι­διω­κό­με­νο απο­τέ­λε­σμα.

Ει­δι­κό­τε­ρα και σε ό,τι αφορά στα Μου­σι­κά Σχο­λεία, τα οποία κατά την τρια­κο­ντα­ε­τή λει­τουρ­γία τους απο­τε­λούν έναν πολύ επι­τυ­χη­μέ­νο και κα­τα­ξιω­μέ­νο θεσμό, δια­πι­στώ­νου­με ότι προ­ω­θεί­ται ου­σιώ­δης αλ­λα­γή του σκο­πού τους που θα οδη­γή­σει σε στα­δια­κή πε­ρι­στο­λή των αυ­ξη­μέ­νων απαι­τή­σε­ών τους (σε έμ­ψυ­χο δυ­να­μι­κό, όρ­γα­να κλπ), άρα και σε συρ­ρί­κνω­ση των δρα­στη­ριο­τή­των τους. Αυτό άλ­λω­στε δια­φαί­νε­ται και από τις λοι­πές δια­τά­ξεις του σχε­δί­ου νόμου, οι οποί­ες χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από μια τάση απο­μεί­ω­σης των στό­χων, των επι­διώ­ξε­ων και κατ’ επέ­κτα­ση των προσ­δο­κιών (πχ εξα­φά­νι­ση των μα­θη­μά­των αι­σθη­τι­κής παι­δεί­ας από το ανα­λυ­τι­κό πρό­γραμ­μα). Όπως προ­βλέ­πε­ται, λοι­πόν, τα Μου­σι­κά Σχο­λεία δεν θα πα­ρέ­χουν πλέον εξει­δι­κευ­μέ­νη μου­σι­κή κα­τάρ­τι­ση, αλλά θα πε­ριο­ρι­στούν απλώς στην “εν­θάρ­ρυν­ση και στή­ρι­ξη του εν­δια­φέ­ρο­ντος των μα­θη­τών για τη μου­σι­κή…”.

Έτσι, αντί να επι­διω­χθεί κά­λυ­ψη των ση­με­ρι­νών κενών, ώστε να γί­νο­νται πράγ­μα­τι ατο­μι­κά -κι όχι ομα­δι­κά- μα­θή­μα­τα σε όρ­γα­να, όπως πιάνο, τα­μπου­ράς, φλά­ου­το, βιολί κλπ, υπάρ­χει κίν­δυ­νος σε επό­με­νη φάση να θε­σμο­θε­τη­θεί κα­τάρ­γη­ση της πρό­βλε­ψης για ατο­μι­κά μα­θή­μα­τα, αλλά και μο­νό­ω­ρη εβδο­μα­διαία δι­δα­σκα­λία τους.

Όπως είναι γνω­στό, πάγιο αί­τη­μά μας απο­τε­λού­σε και απο­τε­λεί η δυ­να­τό­τη­τα πι­στο­ποί­η­σης των μου­σι­κών γνώ­σε­ων των  απο­φοί­των των Μου­σι­κών Σχο­λεί­ων από δη­μό­σιο φορέα (κάτι ανά­λο­γο με τα κρα­τι­κά πτυ­χία γλωσ­σο­μά­θειας) -πρό­τα­ση που έχει κα­τα­τε­θεί και στο διά­λο­γο για τη δη­μό­σια παι­δεία-, απο­φεύ­γο­ντας έτσι τη μο­νό­δρο­μη και κο­στο­βό­ρα διέ­ξο­δο της προ­σφυ­γής σε εξε­τά­σεις μέσω των ιδιω­τι­κών ωδεί­ων. Με δε­δο­μέ­νες μά­λι­στα τις δια­κη­ρύ­ξεις της κυ­βέρ­νη­σης περί ενί­σχυ­σης του δη­μό­σιου χα­ρα­κτή­ρα της παι­δεί­ας, ευ­ελ­πι­στού­σα­με ότι πλη­σιά­ζει η ώρα της δι­καί­ω­σης, αλλά, δυ­στυ­χώς, ο στό­χος αυτός μοιά­ζει τώρα να απο­μα­κρύ­νε­ται, αν δεν μα­ταιώ­νε­ται ολωσ­διό­λου.

Με κά­ποια ικα­νο­ποί­η­ση δια­βά­σα­με στο δελ­τίο τύπου της 15^ης Νο­εμ­βρί­ου, με τίτλο «Απά­ντη­ση του Υπουρ­γεί­ου για τις φήμες περί δήθεν κα­τάρ­γη­σης των Μου­σι­κών και Καλ­λι­τε­χνι­κών Σχο­λεί­ων» (http://www.minedu.gov.gr/news/38242-15-11-18-apantisi-tou-ypourgeiou-gia-tis-fimes-peri-dithen-katargisis-ton-mousikon-kai-kallitexnikon-sxoleion), τη δια­βε­βαί­ω­ση ότι «θα συ­νε­χί­σουν απρό­σκο­πτα τη λει­τουρ­γία τους εκ­πλη­ρώ­νο­ντας τον παι­δα­γω­γι­κό και πο­λι­τι­στι­κό σκοπό τους». Ωστό­σο, το δελ­τίο τύπου επι­κε­ντρώ­νε­ται στο να δια­ψεύ­σει μια ανύ­παρ­κτη φη­μο­λο­γία περί κα­τάρ­γη­σης των Μου­σι­κών Σχο­λεί­ων. Κα­νείς δεν μί­λη­σε για κάτι τέ­τοιο. Μι­λά­με για δια­φαι­νό­με­νη απα­ξί­ω­ση και υπο­βάθ­μι­ση. Δεν αγνο­ού­με, ούτε πα­ρα­βλέ­που­με το ιδιαί­τε­ρα θε­τι­κό γε­γο­νός του πολ­λα­πλα­σια­σμού των Μου­σι­κών Σχο­λεί­ων τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Αλλά το γε­γο­νός και μόνο ότι το δελ­τίο τύπου ανα­φέ­ρει πως «Η μόνη αλ­λα­γή που προ­ω­θεί το Υπουρ­γείο είναι η κα­τάρ­γη­ση των Καλ­λι­τε­χνι­κών Επι­τρο­πών…», απο­σιω­πώ­ντας τη βα­σι­κό­τε­ρη προ­ω­θού­με­νη αλ­λα­γή, που είναι η τρο­πο­ποί­η­ση του σκο­πού των Μου­σι­κών Σχο­λεί­ων, δη­μιουρ­γεί προ­βλη­μα­τι­σμούς.

Ακόμη κι αν η κα­τάρ­γη­ση της Καλ­λι­τε­χνι­κής Επι­τρο­πής λο­γι­στεί ως κάτι ασή­μα­ντο (που θε­ω­ρού­με ότι δεν είναι), το γε­γο­νός της με­τα­βο­λής του σκο­πού των Μου­σι­κών Σχο­λεί­ων συ­νι­στά μια τε­ρά­στια δια­φο­ρο­ποί­η­ση. Όπως ξέ­ρου­με, ανά­λο­γα με το σκοπό λει­τουρ­γί­ας ενός φορέα χα­ρά­ζε­ται η στρα­τη­γι­κή του και κα­θο­ρί­ζο­νται οι ενέρ­γειες που απαι­τού­νται για την επί­τευ­ξή του. Εφό­σον λοι­πόν ο νέος σκο­πός υπο­λεί­πε­ται του ισχύ­ο­ντος, λο­γι­κό είναι να αγω­νιού­με για δυ­σμε­νείς εξε­λί­ξεις ως προς τα ωρο­λό­για προ­γράμ­μα­τα, τη στε­λέ­χω­ση, τον εξο­πλι­σμό κλπ. Στο δ.τ. ανα­φέ­ρε­ται ότι «…το ωρο­λό­γιο πρό­γραμ­μα των μου­σι­κών/καλ­λι­τε­χνι­κών μα­θη­μά­των δεν έχει αλ­λά­ξει και δεν έχει συρ­ρι­κνω­θεί, ούτε υπάρ­χει τέ­τοιος σχε­δια­σμός…». Τότε, προς τι όλες αυτές οι δια­τά­ξεις;

Μετά τα πα­ρα­πά­νω, ομό­φω­να κά­νου­με έκ­κλη­ση να απο­συρ­θούν οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις του άρ­θρου 40, ώστε να μη φαλ­κι­δευ­τεί το μέλ­λον των Μου­σι­κών Σχο­λεί­ων. Δεν αμ­φι­βάλ­λου­με ότι απαι­τού­νται αλ­λα­γές, όμως αυτές πρέ­πει να στο­χεύ­ουν προς το κα­λύ­τε­ρο, το υψη­λό­τε­ρο, το πιο εξε­λιγ­μέ­νο κι όχι προς την απο­μεί­ω­ση, τη συρ­ρί­κνω­ση και την υπο­βάθ­μι­ση και, βε­βαί­ως, πρέ­πει να έπο­νται ενός ου­σια­στι­κού και ώρι­μου δια­λό­γου με­τα­ξύ των εμπλε­κο­μέ­νων μερών, στον οποίο εί­μα­στε πρό­θυ­μοι να λά­βου­με μέρος.

Tο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο