Σαν βιβλιοθήκη…

Επειδή φαίνεται πως άρχισε η περίοδος των… μετεγγραφών και της κατάρτισης ψηφοδελτίων, πολλά έχουμε να δούμε να επαναλαμβάνονται- απ’ ότι ήδη φαίνεται, από όλα όσα οδήγησαν τα κόμματα σε απαξίωση Η κρίση που βιώνουμε ως πολυεπίπεδη, κυριαρχεί και στην πολιτική ζωή της χώρας μας. Μια κρίση που βασική αιτία της είναι η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει από τους πολίτες απέναντι στα κόμματα και τους πολιτικούς, η οποία είναι πέρα για πέρα δικαιολογημένη. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η διαφθορά, ο κρατισμός, ο νεποτισμός και οι φρούδες ελπίδες και οι ψεύτικες υποσχέσεις αποτελούν βασικούς πυλώνες του πολιτικού συστήματος της χώρας. Μερίδιο της ευθύνης όμως, πρέπει να αναλάβουμε και όλοι εμείς. Αυτό προκύπτει μοιραία από το γεγονός ότι με τις επιλογές μας αναρριχήθηκε η εκάστοτε κυβέρνηση, ο εκάστοτε πολιτικάντης στην εξουσία. Άλλωστε σε μια δημοκρατία όλα ξεκινάνε από τον κυρίαρχο λαό. Για να αλλάξουν τα κόμματα και οι πολιτικοί πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Η ίαση όλων των παθογενειών του πολιτικού συστήματος θα έρθει όταν το επιβάλλει ο λαός. Αν ο λαός αλλάξει τακτική και διαμορφώσει νέα δεδομένα, τότε τα κόμματα θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν, αφού η επιβίωσή τους εξαρτάται από την κοινωνία. Για κάποιο λόγο, όμως είμαι ολίγον τι απαισιόδοξη. Δύσκολο. Είναι στη νοοτροπία μας πια να στέλνουμε στα βουλευτικά ή αυτοδιοικητικά έδρανα, ανθρώπους  που δεν αξίζουν. Όπως το έλεγε ο Αθανάσιος Κανελλόπουλος «Η Ελλάδα είναι σα μια βιβλιοθήκη. Στα ψηλότερα ράφια βάζει τα πιο άχρηστα βιβλία».