Όταν έχεις άποψη…

Είσαι στέ­λε­χος, βου­λευ­τής και πρώην υπουρ­γός κόμ­μα­τος. Σε τη­λε­ο­πτι­κό πάνελ, πνέ­εις μένεα για την συμ­φω­νία Τσί­πρα-Ιε­ρώ­νυ­μου που πριν λίγη ώρα ανα­κοι­νώ­θη­κε, λες πως το κόμμα σου δεν θα συμ­φω­νή­σει ποτέ, όπως δεν συμ­φω­νεί και όλος ο ελ­λη­νι­κός λαός, ο οποί­ος θα ακυ­ρώ­σει την συμ­φω­νία αντι­δρώ­ντας. Την ίδια ώρα το κόμμα σου εκ­δί­δει ανα­κοί­νω­ση  λέ­γο­ντας πως : «Η Νέα Δη­μο­κρα­τία εκ­φρά­ζει την ικα­νο­ποί­η­σή της για την κα­θυ­στε­ρη­μέ­νη υιο­θέ­τη­ση της πά­γιας θέσης της από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε ό,τι αφορά τις σχέ­σεις Πο­λι­τεί­ας-Εκ­κλη­σί­ας, ενώ πα­ράλ­λη­λα ση­μειώ­νει στην ανα­κοί­νω­σή της πως «εύ­χε­ται η συμ­φω­νία να απο­βεί ου­σια­στι­κά επω­φε­λής για την Πο­λι­τεία και την Εκ­κλη­σία». Την επο­μέ­νη, σε άλλο πάνελ και αφού έχεις δια­βά­σει πια τη θέση του κόμ­μα­τός σου, ξε­χνάς όσα έλε­γες την προη­γού­με­νη και ανα­μα­σάς την κομ­μα­τι­κή γραμ­μή που ου­δε­μία σχέση έχει βέ­βαια με όλα τα «επα­να­στα­τι­κά». Προ­φα­νώς, γιατί δεν φα­ντά­ζε­σαι πως οι τη­λε­θε­α­τές που σε έβλε­παν την προη­γού­με­νη, μπο­ρεί να άλ­λα­ξαν κα­νά­λι… Κάπως έτσι προ­φα­νώς ψη­φί­ζουν κατά συ­νεί­δη­σιν…