Μαζί και δυνατοί ή μόνοι στο πουθενά…

Η πολι­τική προσ­διο­ρί­ζε­ται από κάποιους ως η τέχνη του εφικτού. Άλλοι την προσ­διο­ρί­ζουν ως την επιλογή του δυσά­ρε­στου από το κατα­στρο­φικό. Και στις δύο απόψεις κοινή συνι­στα­μένη είναι η διάθεση προ­σφο­ράς προς όφελος των πολλών.

Η αλλαγή του εκλο­γι­κού νόμου στις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές δημιούρ­γησε προσ­δο­κίες, πολλές φορές πέρα από τις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες των ενα­σχο­λού­με­νων. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις μάλιστα παρα­σύ­ρει πραγ­μα­τι­κούς αγω­νι­στές, με την έννοια της προ­σφο­ράς, σε σχήματα που αν εκλεγεί τελικά κάποιος, αυτός θα είναι ο επι­κε­φα­λής.

Ποιοί είναι οι λόγοι που κάποια σχήματα εμφα­νί­ζο­νται διεκ­δι­κώ­ντας την ψήφο των πολιτών;

Προ­φα­νώς η υπάρ­χουσα κατά­σταση δεν τους ικα­νο­ποιεί και επι­ζη­τούν την αλλαγή. Αυτή η πρώτη ανά­γνωση πάσχει στο μέρος της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας. Δηλαδή στο κατά πόσο είναι εφικτό να αλλά­ξουν τα σημε­ρινά δεδο­μένα σε έναν Δήμο, όταν ήδη υπάρχει το δεδο­μένο ενός ισχυρού συν­δυα­σμού, με μεγάλη δυνα­μική νίκης απέ­να­ντι από την υπάρ­χουσα Δημο­τική Αρχή.

Υπέρ ποιού λει­τουρ­γούν τέτοιες υπο­ψη­φιό­τη­τες;

Ανα­τρέ­χο­ντας σε αντί­στοι­χες εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σίες με παρό­μοιο εκλο­γικό νόμο έχουμε δια­πι­στώ­σει ότι είτε ευνοούν την δια­τή­ρηση της υπάρ­χου­σας κατά­στα­σης που με τον πολι­τικό τους λόγο θέλουν να ανα­τρέ­ψουν, είτε σε κάποιες άλλες περι­πτώ­σεις λει­τουρ­γούν υπέρ μίας ιδιό­τυ­πης συναλ­λα­γής που απέχει πολύ από την πολι­τική και την ηθική.

Υπάρχει άλλος δρόμος;

Στην πολι­τική ο σχη­μα­τι­σμός των κύριων πόλων είναι μία εξ αρχής ευδιά­κριτη δια­δι­κα­σία. Η παρά­σταση νίκης επίσης είναι ευδιά­κριτη, ειδικά στους ενα­σχο­λού­με­νους “από μέσα”. Όσοι κατα­φέ­ρουν να παρα­με­ρί­σουν προ­σω­πικά καπρί­τσια, μικρο­δια­φο­ρές και άλλα ζητή­ματα που άπτο­νται της μικρο­πο­λι­τι­κής και όχι της πολι­τι­κής, είναι αυτοί που θα κάνουν τη διαφορά. Είναι αυτοί που το εκλο­γικό σώμα δια­κρί­νει και επι­βα­βεύει. Όσοι συνε­χί­ζουν να πορεύ­ο­νται σε άλλο δρόμο, ή στο δρόμο της συναλ­λα­γής είναι οι οι πλέον ευδιά­κρι­τοι από το εκλο­γικό σώμα και “μαυ­ρί­ζο­νται”. Τα πολυ­συλ­λε­κτικά σχήματα με επι­κε­φα­λής όχι επαγ­γελ­μα­τίες της πολι­τι­κής, είναι αυτά που από την αρχή δεί­χνουν σημα­ντική παρά­σταση νίκης. Τέτοια σχήματα μπορούν να στε­λε­χώ­σουν όσοι έχουν διάθεση προ­σφο­ράς για να αλλά­ξουν τα κακώς κείμενα. Το σύνθημα πρέπει να είναι Μαζί, γιατί όλοι μαζί θα είμαστε και την επόμενη μέρα να υλο­ποι­ή­σουμε όσα σήμερα υπο­σχό­μα­στε.

ΥΓ. Όσοι υπο­βι­βά­ζουν το αλάν­θα­στο αισθη­τή­ριο των ψηφο­φό­ρων είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν εκτός “παι­χνι­διού”.