Ακυρώθηκε ως πλαστή ιδιόγραφη διαθήκη Ροδίτισσας που πέθανε από ανακοπή

Με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, έγινε δεκτή η αγωγή που άσκη­σαν 3 κά­τοι­κοι Ρόδου κατά 2 συγ­γε­νών τους για την ακύ­ρω­ση από­φα­σης του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία κη­ρύ­χθη­κε κύρια ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη της απο­βιώ­σα­σας την 19η Ιου­νί­ου 2014 για­γιάς τους με χρο­νο­λο­γία σύ­ντα­ξης την 25 Ιου­νί­ου 2013, λόγω πλα­στό­τη­τας.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να την 19η Ιου­νί­ου 2014 ‏ απε­βί­ω­σε στη Ρόδο από καρ­δια­κή ανα­κο­πή η για­γιά των ενα­γό­ντων και μη­τέ­ρα των ενα­γο­μέ­νων.

‏Προ­α­πο­βιω­σά­ντων δε αυτής του συ­ζύ­γου της, καθώς και των γο­νέ­ων της, στην κλη­ρο­νο­μιά της κλή­θη­καν, ως μο­να­δι­κοί εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι τα 4 τέκνα της.

Στον προ­α­πο­βιώ­σα­ντα αυτής στη Ρόδο τον Ιού­λιο του 2002 υιό της και πα­τέ­ρα τους υπει­σήλ­θα­νε οι ενά­γο­ντες ως μο­να­δι­κοί εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι κατά πο­σο­στό 1/12 εξ αδιαι­ρέ­του ο κα­θέ­νας επί της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας της ως άνω απο­βιώ­σα­σας.

‏Η απο­βιώ­σα­σα, κατά το χρόνο του θα­νά­του της, είχε ση­μα­ντι­κά πε­ριου­σια­κά στοι­χεία και κα­τα­θέ­σεις χρη­μα­τι­κών ποσών σε διά­φο­ρες τρά­πε­ζες και γνω­ρί­ζο­ντες, από τις σχε­τι­κές συ­ζη­τή­σεις τους σε ανύ­πο­πτο χρόνο προ του θα­νά­του της, ότι θα τους αφή­σει κλη­ρο­νο­μιά διά­φο­ρα ακί­νη­τα και τις τρα­πε­ζι­κές κα­τα­θέ­σεις της, μετά τον θά­να­τό της, άρ­χι­σαν να επι­με­λού­νται των δια­δι­κα­στι­κών πρά­ξε­ων, τόσο για την απο­δο­χή, με συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κή πράξη των κλη­ρο­νο­μιαί­ων ακι­νή­των, όσο και για την νο­μι­μο­ποί­η­σή τους ως δι­καιού­χων των κα­τα­θέ­σε­ών της.

Επι­πλέ­ον δε φρό­ντι­σαν να πλη­ρο­φο­ρη­θούν σε ποιο ποσό θα ανερ­χό­ταν το κό­στος από συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κά έξοδα και φό­ρους κλη­ρο­νο­μιάς στη ΔΟΥ Ρόδου.

‏Στο πλαί­σιο δε των ενερ­γειών τους αυτών, απευ­θύν­θη­καν στον δι­κη­γό­ρο τους ο οποί­ος μετά από σχε­τι­κή έρευ­να, τους πλη­ρο­φό­ρη­σε ότι η απο­βιώ­σα­σα είχε συ­ντά­ξει ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη, η οποία δη­μο­σιεύ­θη­κε και κη­ρύ­χθη­κε κυρία με Πρα­κτι­κά Δη­μό­σιας Συ­νε­δρί­α­σης του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου και άφησε ως κλη­ρο­νό­μους της, από τους ως άνω συ­νο­λι­κά τέσ­σε­ρις υιούς της, μόλις τους ενα­γό­με­νους δύο και συ­γκε­κρι­μέ­να ένα αγρο­τε­μά­χιο έκτα­σης 639 τ.μ., μια διώ­ρο­φη λι­θό­κτι­στη οι­κο­δο­μή, το με­ρί­διό της από ένα αγρο­τε­μά­χιο, ένα αγρο­τε­μά­χιο έκτα­σης 639 τ.μ. και μια διώ­ρο­φη λι­θό­κτι­στη οι­κο­δο­μή απο­τε­λού­με­νη από τρία κύρια δω­μά­τια.

‏Στο ακρο­α­τή­ριο του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου εμ­φα­νί­στη­καν και κα­τέ­θε­σαν ενόρ­κως ένας κά­τοι­κος Κα­λυ­θιών και ένας κά­τοι­κος Ρόδου, οι οποί­οι, αφού ορ­κί­στη­καν να κα­τα­θέ­σουν την αλή­θεια, επι­βε­βαί­ω­σαν ενόρ­κως την δήθεν γνη­σιό­τη­τα της ιδιό­χει­ρης γρα­φής αλλά και της υπο­γρα­φής της ως άνω απο­βιώ­σα­σας επί της δια­θή­κης.

Οι ενά­γο­ντες δή­λω­σαν βέ­βαιοι περί της πλα­στό­τη­τας της ως άνω ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης υπο­στη­ρί­ζο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, ότι το κεί­με­νο της ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης υπο­γρά­φη­κε με κε­φα­λαία γράμ­μα­τα και πε­ρι­λαμ­βά­νει λέ­ξεις που δεν ήταν δυ­να­τόν να γνω­ρί­ζει η απο­βιώ­σα­σα για­γιά τους, καθώς δεν έχει τις απα­ραί­τη­τες γνώ­σεις, αφού γνώ­ρι­ζε την ελ­λη­νι­κή γλώσ­σα αλλά δεν μπο­ρού­σε να γρά­ψει ελ­λη­νι­κά, πόσω δε μάλ­λον νο­μι­κούς όρους (π.χ. νό­μι­μη μοίρα κ.λ.π).

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Πα­να­γιώ­της Μηνάς.