Ακυρώθηκε ως πλαστή ιδιόγραφη διαθήκη Ροδίτισσας που πέθανε από ανακοπή

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, έγινε δεκτή η αγωγή που άσκησαν 3 κάτοι­κοι Ρόδου κατά 2 συγ­γε­νών τους για την ακύρωση από­φα­σης του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου με την οποία κηρύ­χθηκε κύρια ιδιό­γραφη διαθήκη της απο­βιώ­σα­σας την 19η Ιουνίου 2014 γιαγιάς τους με χρο­νο­λο­γία σύντα­ξης την 25 Ιουνίου 2013, λόγω πλα­στό­τη­τας.

Πιο συγκε­κρι­μένα την 19η Ιουνίου 2014 ‏ απε­βί­ωσε στη Ρόδο από καρ­διακή ανακοπή η γιαγιά των ενα­γό­ντων και μητέρα των ενα­γο­μέ­νων.

‏Προ­α­πο­βιω­σά­ντων δε αυτής του συζύγου της, καθώς και των γονέων της, στην κλη­ρο­νο­μιά της κλή­θη­καν, ως μονα­δι­κοί εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι τα 4 τέκνα της.

Στον προ­α­πο­βιώ­σα­ντα αυτής στη Ρόδο τον Ιούλιο του 2002 υιό της και πατέρα τους υπει­σήλ­θανε οι ενά­γο­ντες ως μονα­δι­κοί εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαι­ρέ­του ο καθένας επί της κλη­ρο­νο­μιαίας περιου­σίας της ως άνω απο­βιώ­σα­σας.

‏Η απο­βιώ­σασα, κατά το χρόνο του θανάτου της, είχε σημα­ντικά περιου­σιακά στοι­χεία και κατα­θέ­σεις χρη­μα­τι­κών ποσών σε διά­φο­ρες τρά­πε­ζες και γνω­ρί­ζο­ντες, από τις σχε­τι­κές συζη­τή­σεις τους σε ανύ­πο­πτο χρόνο προ του θανάτου της, ότι θα τους αφήσει κλη­ρο­νο­μιά διάφορα ακίνητα και τις τρα­πε­ζι­κές κατα­θέ­σεις της, μετά τον θάνατό της, άρχισαν να επι­με­λού­νται των δια­δι­κα­στι­κών πράξεων, τόσο για την αποδοχή, με συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη των κλη­ρο­νο­μιαίων ακι­νή­των, όσο και για την νομι­μο­ποί­ησή τους ως δικαιού­χων των κατα­θέ­σεών της.

Επι­πλέον δε φρό­ντι­σαν να πλη­ρο­φο­ρη­θούν σε ποιο ποσό θα ανερ­χό­ταν το κόστος από συμ­βο­λαιο­γρα­φικά έξοδα και φόρους κλη­ρο­νο­μιάς στη ΔΟΥ Ρόδου.

‏Στο πλαίσιο δε των ενερ­γειών τους αυτών, απευ­θύν­θη­καν στον δικη­γόρο τους ο οποίος μετά από σχετική έρευνα, τους πλη­ρο­φό­ρησε ότι η απο­βιώ­σασα είχε συντά­ξει ιδιό­γραφη διαθήκη, η οποία δημο­σιεύ­θηκε και κηρύ­χθηκε κυρία με Πρα­κτικά Δημό­σιας Συνε­δρί­α­σης του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου και άφησε ως κλη­ρο­νό­μους της, από τους ως άνω συνο­λικά τέσ­σε­ρις υιούς της, μόλις τους ενα­γό­με­νους δύο και συγκε­κρι­μένα ένα αγρο­τε­μά­χιο έκτασης 639 τ.μ., μια διώροφη λιθό­κτι­στη οικο­δομή, το μερίδιό της από ένα αγρο­τε­μά­χιο, ένα αγρο­τε­μά­χιο έκτασης 639 τ.μ. και μια διώροφη λιθό­κτι­στη οικο­δομή απο­τε­λού­μενη από τρία κύρια δωμάτια.

‏Στο ακρο­α­τή­ριο του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου εμφα­νί­στη­καν και κατέ­θε­σαν ενόρκως ένας κάτοι­κος Καλυ­θιών και ένας κάτοι­κος Ρόδου, οι οποίοι, αφού ορκί­στη­καν να κατα­θέ­σουν την αλήθεια, επι­βε­βαί­ω­σαν ενόρκως την δήθεν γνη­σιό­τητα της ιδιό­χει­ρης γραφής αλλά και της υπο­γρα­φής της ως άνω απο­βιώ­σα­σας επί της δια­θή­κης.

Οι ενά­γο­ντες δήλωσαν βέβαιοι περί της πλα­στό­τη­τας της ως άνω ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης υπο­στη­ρί­ζο­ντας, μεταξύ άλλων, ότι το κείμενο της ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης υπο­γρά­φηκε με κεφα­λαία γράμ­ματα και περι­λαμ­βά­νει λέξεις που δεν ήταν δυνατόν να γνω­ρί­ζει η απο­βιώ­σασα γιαγιά τους, καθώς δεν έχει τις απα­ραί­τη­τες γνώσεις, αφού γνώριζε την ελλη­νική γλώσσα αλλά δεν μπο­ρούσε να γράψει ελλη­νικά, πόσω δε μάλλον νομι­κούς όρους (π.χ. νόμιμη μοίρα κ.λ.π).

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Πανα­γιώ­της Μηνάς.