Ελεύθερος με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα ο διευθυντής του Κτηματολογίου Ρόδου

Ελεύ­θε­ρος με τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα, αφέ­θη­κε χθες, μετά την απο­λο­γία του, με ομό­φω­νη από­φα­ση της Ει­δι­κής Ανα­κρί­τριας Δια­φθο­ράς και του Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας, ο διευ­θυ­ντής του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου, που διώ­κε­ται για υπε­ξα­γω­γή εγ­γρά­φων από υπάλ­λη­λο που του είναι προ­σι­τά και του τα εμπι­στεύ­τη­καν λόγω της υπη­ρε­σί­ας του, εκ της οποί­ας σκό­πευε να προ­σπο­ρί­σει σε άλ­λους αθέ­μι­το όφε­λος και να βλά­ψει το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο με ποσό άνω των 150.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και για απάτη τε­λε­σθεί­σα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με ζημία άνω των 150.000 ευρώ εις βάρος του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Στο πλαί­σιο της Ανα­κρί­σε­ως προ­τά­θη­καν ως μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σής του οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Βα­σί­λειος Πε­ρί­δης, πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Φώτης Κω­στό­που­λος και Βα­σί­λειος Κα­τα­βε­νά­κης και ο πρώην διευ­θυ­ντής του πα­ραρ­τή­μα­τος Ρόδου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου κ. Δη­μή­τριος Μπελ­ντέ­κος.

Απο­λο­γού­με­νος, ο πρώην διευ­θυ­ντής αρ­νή­θη­κε ως εντε­λώς αβά­σι­μη και νο­μι­κά αστή­ρι­κτη την κα­τη­γο­ρία της υπε­ξα­γω­γής εγ­γρά­φου.

Από το έτος 2002 που υπη­ρε­τεί στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, ερ­γα­ζό­ταν κυ­ριο­λε­κτι­κά νυ­χθη­με­ρόν προ­κει­μέ­νου να δρο­μο­λο­γή­σει την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του.

Όταν ανέ­λα­βε εκ­κρε­μού­σαν άνω των 100.000 αμε­τά­γρα­πτες πρά­ξεις με απο­τέ­λε­σμα να μην εξυ­πη­ρε­τού­νται οι πο­λί­τες, οι υπη­ρε­σί­ες και οι δι­κη­γό­ροι ενώ στα 16 χρό­νια πε­ρί­που της υπη­ρε­σί­ας του ου­δέ­πο­τε δια­τυ­πώ­θη­κε σε βάρος του οποιο­δή­πο­τε πα­ρά­πο­νο ή έστω υπαι­νιγ­μός για πλημ­με­λή εκτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων του.

Η δι­κα­στι­κή του τα­λαι­πω­ρία άρ­χι­σε όταν του ζη­τή­θη­κε από την Ανα­κρί­τρια Ρόδου να της προ­σκο­μί­σει ήδη με­τα­γρα­φεί­σα από το έτος 1996 πράξη η οποία αφο­ρού­σε την πα­ρα­χώ­ρη­ση τμή­μα­τος 26.750 τ.μ. της Κτη­μα­το­με­ρί­δας 4200 γαιών Λα­χα­νιάς σε ιδιώ­τη. Με βάση την ακο­λου­θού­με­νη δια­δι­κα­σία μετά την με­τα­γρα­φή τους όλες οι πρά­ξεις κα­τα­λή­γουν και φυ­λάσ­σο­νται στον «φά­κε­λο» του κάθε ακι­νή­του. Προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­η­θεί το αί­τη­μα της κ. Ανα­κρί­τριας ανα­ζή­τη­σε την πράξη που του ζη­τή­θη­κε στον σχε­τι­κό φά­κε­λο του ακι­νή­του αλλά δυ­στυ­χώς η πράξη δεν βρέ­θη­κε στον φά­κε­λο.

Εξή­γη­σε ότι στο Κτη­μα­το­λό­γιο της Ρόδου από την ίδρυ­ση του (1929) μέχρι σή­με­ρα φυ­λάσ­σο­νται σε φυ­σι­κό αρ­χείο, περί τις 900.000 κα­τα­χω­ρη­μέ­νες πρά­ξεις, χωρίς ποτέ να έχει γίνει μέχρι σή­με­ρα απο­γρα­φή των πρά­ξε­ων αυτών και ως εκ τού­του δεν υπάρ­χει θε­τι­κή γνώση είτε γι’ αυτές που έχουν εν­δε­χο­μέ­νως χαθεί ή κα­τα­στρα­φεί, είτε γι’ αυτές που πι­θα­νόν να φυ­λάσ­σο­νται σε λάθος θέση, με απο­τέ­λε­σμα να μην ανευ­ρί­σκο­νται.

Στις πρά­ξεις αυτές έχουν πρό­σβα­ση και δι­καί­ω­μα ελέγ­χου οι υπάλ­λη­λοι του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, οι δι­κη­γό­ροι, οι συμ­βο­λαιο­γρά­φοι, οι δι­κα­στι­κοί επι­με­λη­τές, υπάλ­λη­λοι υπη­ρε­σιών κ.α…

Πρό­σθε­σε πα­ρα­πέ­ρα ότι το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, ως γνω­στόν, λει­τουρ­γεί χωρίς μη­χα­νορ­γά­νω­ση, η δε σά­ρω­ση που ξε­κί­νη­σε, δυ­στυ­χώς στα­μά­τη­σε με εντο­λή της διοί­κη­σης το έτος 2012, έχο­ντας σα­ρω­θεί ως τότε περί τις 20.000.000 σε­λί­δες.

Επι­πλέ­ον η εκ­κρε­μό­τη­τα τόσων χι­λιά­δων ακα­τα­χώ­ρι­στων και ανέ­λεγ­κτων (νο­μι­κά και τε­χνι­κά) πρά­ξε­ων είχε σαν πα­ρά­πλευ­ρο πρό­βλη­μα την αδυ­να­μία ενη­μέ­ρω­σης των αλ­φα­βη­τι­κών ευ­ρε­τη­ρί­ων με απο­τέ­λε­σμα για τον εντο­πι­σμό συ­γκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του απο­τε­λεί ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θε­ση η γνώση του αριθ­μού της Κτη­μα­το­με­ρί­δας.

Είναι πα­σί­γνω­στος και ανα­γνω­ρι­σμέ­νος, τόσο στην ΚΥΔ, όσο και στις διω­κτι­κές αρχές ο αγώ­νας του και κυ­ρί­ως η συ­νερ­γα­σία του για την ανα­κά­λυ­ψη όλων των γνω­στών πε­ρι­πτώ­σε­ων πλα­στών πα­ρα­χω­ρη­τη­ρί­ων, τα οποία καί­τοι σαν πρά­ξεις, ει­σήλ­θαν στο Κτη­μα­το­λό­γιο, ελέ­χθη­σαν σε φυ­σι­κή μορφή από τον τότε αρ­μό­διο υπάλ­λη­λο, από τον κτη­μα­το­λο­γι­κό δι­κα­στή και τον τότε διευ­θυ­ντή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου και εν τέλει κα­τα­χω­ρή­θη­καν ως γνή­σιες ενώ επρό­κει­το για πλα­στές απο­φά­σεις από­δο­σης ή εξα­γο­ράς Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των.

Επε­σή­μα­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου δεν δια­θέ­τει φυ­λασ­σό­με­να ερ­μά­ρια, ή ασφα­λείς χώ­ρους για την φύ­λα­ξη εγ­γρά­φων κυ­ρί­ως όμως δεν δια­θέ­τει μη­χα­νορ­γά­νω­ση, γε­γο­νός που απο­κλεί­ει την ανεύ­ρε­ση των ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των. Για το λόγο αυτό, έγ­γρα­φα προς διεκ­πε­ραί­ω­ση για τα οποία υπήρ­χε κίν­δυ­νος αλ­λοί­ω­σης ή απώ­λειας, βρί­σκο­νταν για λό­γους ασφα­λεί­ας εντός του γρα­φεί­ου του, στο οποίο είχε πρό­σβα­ση μόνο ο ίδιος και το προ­σω­πι­κό του Κτη­μα­το­λο­γί­ου και όχι τρί­τοι.

Σε ό,τι αφορά ει­δι­κό­τε­ρα τους φα­κέ­λους, που ελάμ­βα­νε το Κτη­μα­το­λό­γιο από διά­φο­ρες Δ.Ο.Υ. σχε­τι­κά με αι­τού­με­νη πλη­ρο­φό­ρη­ση για την πε­ριου­σια­κή κα­τά­στα­ση σε σχέση με την ακί­νη­τη πε­ριου­σία οφει­λε­τών, ου­δό­λως υπήρ­χε η δυ­να­τό­τη­τα να απα­ντη­θούν, κα­θό­σον δεν τη­ρού­νται ονο­μα­στι­κά ευ­ρε­τή­ρια και ως εκ τού­του είναι αδύ­να­τος ο έλεγ­χος και συ­να­κό­λου­θα η απά­ντη­ση επί των συ­γκε­κρι­μέ­νων αι­τή­σε­ων και συ­νε­πώς ήταν αδύ­να­το να ικα­νο­ποι­η­θούν τα αι­τή­μα­τα των Δ.Ο.Υ. που υπο­βάλ­λο­νταν.

Μά­λι­στα επα­νει­λημ­μέ­να είχε ενη­με­ρώ­σει τις Δ.Ο.Υ. περί της πραγ­μα­τι­κής αυτής αδυ­να­μί­ας να ικα­νο­ποι­η­θούν τα αι­τή­μα­τά τους. Ση­μειω­τέ­ον, ότι η ίδια πρα­κτι­κή τη­ρού­νταν και από τους προ­κα­τό­χους του, οι οποί­οι ούτε καν έθε­ταν πρω­τό­κολ­λο στα ει­σερ­χό­με­να αυτά έγ­γρα­φα και εν­δει­κτι­κά προ­σκό­μι­σε 11 ανά­λο­γα αι­τή­μα­τα μόνο του μηνός Απρι­λί­ου 1999.

Τό­νι­σε επί­σης ότι τα ονο­μα­στι­κά ευ­ρε­τή­ρια στα­μά­τη­σαν να τη­ρού­νται από το έτος 1956, δη­λα­δή προ 60 και πλέον ετών ενώ η ίδια ακρι­βώς κα­τά­στα­ση, ισχύ­ει και για τα ονο­μα­στι­κά ευ­ρε­τή­ρια του υπο­θη­κο­φυ­λα­κεί­ου Τήλου – Χάλ­κης.

Θυ­μί­ζου­με ότι στον Διευ­θυ­ντή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου απο­δί­δε­ται ότι έχει προ­κα­λέ­σει ή απει­λή­σει βλάβη στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, συ­νο­λι­κού ύψους περί τα 3,3 εκατ. ευρώ!

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κκ Κ. Σαρής, Μ. Κου­τσού­κος και Β. Κα­βου­ριού.