Θ. Φορτσάκης: «Να σταματήσει η κυβέρνηση να παίζει με τον πόνο των συνταξιούχων»!

Πώς βλέπετε τους χει­ρι­σμούς της Κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο θέμα των συντά­ξεων; Μπορούν οι συντα­ξιού­χοι να «ελπί­ζουν» σε κάποια βελ­τί­ωση;

Το προ­σχέ­διο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που κατέ­θεσε η Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ περι­λαμ­βά­νει, κατά παγκό­σμια πρω­το­τυ­πία, δύο σενάρια. Ένα με περι­κοπή των συντά­ξεων και ένα χωρίς περι­κοπή. Διότι, παρά το ιδε­ο­λό­γημα της δήθεν «καθαρής εξόδου» από τα μνη­μό­νια, η μη περι­κοπή των συντά­ξεων προ­ϋ­πο­θέ­τει συμ­φω­νία με τους «θεσμούς».

Εμείς κατα­ψη­φί­σαμε την περι­κοπή, κατα­θέ­σαμε και πρόταση νόμου για να μη γίνει και βέβαια ευχό­μα­στε να επι­τευ­χθεί η αποφυγή της περι­κο­πής έστω και την ύστατη στιγμή. Αλλά μέχρι να γίνει αυτό, ας στα­μα­τή­σει η Κυβέρ­νηση να παίζει με τον πόνο των συντα­ξιού­χων.

Μπορούν οι συντα­ξιού­χοι να ελπί­ζουν σε οποια­δή­ποτε βελ­τί­ωση με τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Να θυμίσω επι­γραμ­μα­τικά ότι η απερ­χό­μενη Κυβέρ­νηση:

1) Απο­φά­σισε συνο­λικά 21 μειώ­σεις συντά­ξεων και αυξή­σεις ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών,

2) Περιέ­κοψε με το «νόμο Κατρού­γκα­λου» κατά 35% τις κύριες συντά­ξεις και κατά 45% τις επι­κου­ρι­κές για όλους τους νέους συντα­ξιού­χους,

3) Ψήφισε δύο φορές την περι­κοπή και των παλαιών συντά­ξεων με εφαρ­μογή από 1-1-2019,

4) Απέρ­ριψε την πρόταση της Νέας Δημο­κρα­τίας για τη μη περι­κοπή των συντά­ξεων.

Για την προ­ε­κλο­γική «παρο­χο­λο­γία» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προς τους συντα­ξιού­χους, αλλά και γενι­κό­τερα τους πολίτες, ισχύει αυτό που καυ­στικά γράφει ο Αρκάς: «Όταν αυτός που σου πήρε δέκα σου επι­στρέ­φει το ένα, απλώς θέλει να του δώσεις μια ακόμα ευκαι­ρία για να σου πάρει άλλα δέκα».

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης παρου­σί­ασε το Πρό­γραμμα της ΝΔ για την «επόμενη ημέρα». Εκτι­μάτε πως είναι εφικτό και θα οδη­γή­σει τη Χώρα σε έξοδο από την κρίση και τη βελ­τί­ωση της οικο­νο­μίας;

Το πρό­γραμμα της Νέας Δημο­κρα­τίας βασί­ζε­ται σε ένα μελε­τη­μένο συνε­κτικό σχέδιο ανά­πτυ­ξης. Όλες οι ελα­φρύν­σεις που προ­τεί­νουμε είναι στο­χευ­μέ­νες και πλήρως κοστο­λο­γη­μέ­νες. Και έχουν διττό σκοπό. Αφενός να ανα­κου­φί­σουν τους πιο βεβα­ρη­μέ­νους και αφε­τέ­ρου να βοη­θή­σουν την οικο­νο­μία μας να ξανα­πά­ρει εμπρός.

Σε αντί­θεση με την άκριτη «παρο­χο­λο­γία» του Πρω­θυ­πουρ­γού, που απευ­θύ­νε­ται σε συγκε­κρι­μέ­νες κοι­νω­νι­κές ομάδες, τα μέτρα που προ­τεί­νουμε, παρα­δείγ­μα­τος χάρη για τον ΕΝΦΙΑ, θα επι­φέ­ρουν άμεση ελά­φρυνση για το σύνολο των φορο­λο­γου­μέ­νων. Εν προ­κει­μένω, εμείς προ­τεί­νουμε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% για όλους, ενώ οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τη μερική μείωση που εξαγ­γέλ­λουν την αντι­σταθ­μί­ζουν με αύξηση μέσω του φόρου της δήθεν μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας. Δηλαδή, με τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πάλι θα πληγεί το σύνολο της μεσαίας τάξης.

Απέ­να­ντι στο λαϊ­κι­σμό και την ιδε­ο­λη­ψία της απερ­χό­με­νης Κυβέρ­νη­σης, εμείς προ­τάσ­σουμε την απο­κα­τά­σταση της διε­θνούς αξιο­πι­στίας της Χώρας και την επί­τευξη υψηλών ρυθμών ανά­πτυ­ξης. Γι’ αυτό καταρ­τί­ζουμε ένα εμπρο­σθο­βα­ρές πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Οι φορο­λο­γι­κές και ασφα­λι­στι­κές μειώ­σεις που έχει επε­ξερ­γα­στεί η Νέα Δημο­κρα­τία όχι μόνο θα ανα­κου­φί­σουν τους ωφε­λου­μέ­νους, αλλά θα διευ­κο­λύ­νουν σημα­ντικά και την αύξηση νέων προ­σλή­ψεων. Δεν μπορεί να γίνει λόγος για κοι­νω­νική και οικο­νο­μική ανάταση της Χώρας χωρίς τη δημιουρ­γία πολλών και καλά αμει­βό­με­νων νέων θέσεων εργα­σίας. Σε αυτό θα συμ­βά­λει και η προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων.

Πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται το Μακε­δο­νικό μετά τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών και τις εξε­λί­ξεις στη χώρα; Κατά την άποψή σας πού θα μας οδη­γή­σουν αυτά;

Ποτέ στο παρελ­θόν καμία ελλη­νική Κυβέρ­νηση δεν είχε δια­νοη­θεί να εκχω­ρή­σει στο γει­το­νικό κρα­τί­διο «μακε­δο­νική» γλώσσα και «μακε­δο­νική» ταυ­τό­τητα. Πρω­τί­στως γι’ αυτό η Συμ­φω­νία των Πρεσπών απορ­ρί­πτε­ται από τα 3/4 των Ελλήνων πολιτών. Η στάση της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι ξεκά­θαρη. Θα κατα­ψη­φί­σουμε τη συμ­φω­νία, είτε η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τη φέρει στη Βουλή πριν από τις εκλογές είτε αυτή έρθει προς ψήφιση μετά από αυτές.

Σε κάθε περί­πτωση, έχει ήδη γίνει πολύ μεγάλη ζημιά. Και μόνο η υπο­γραφή της συμ­φω­νίας κιν­δυ­νεύει να θεω­ρη­θεί «παρα­δοχή» των ισχυ­ρι­σμών της άλλης πλευράς, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για τυχόν μελ­λο­ντι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Και αν, παρά τη χαμηλή συμ­με­τοχή στο δημο­ψή­φι­σμα, η γει­το­νική Χώρα επι­τύ­χει την ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τός της, τυχόν άρνηση της Ελλάδας να εφαρ­μό­σει τα συμ­φω­νη­θέ­ντα μπορεί να έχει σοβαρές επι­πτώ­σεις σε διεθνές επίπεδο.

Αν βέβαια η συμ­φω­νία επι­κυ­ρω­θεί από τη Βουλή, η κατά­σταση θα είναι πολύ χει­ρό­τερη. Στην περί­πτωση αυτή, οι διε­θνούς δικαίου δεσμεύ­σεις και η αρχή της συνέ­χειας του κράτους περιο­ρί­ζουν τις δυνα­τό­τη­τες δια­φο­ρε­τι­κών χει­ρι­σμών. Μια επι­κυ­ρω­μένη διεθνής συμ­φω­νία θα είναι πολύ δύσκολο να ανα­τρα­πεί. Δεν πρέπει λοιπόν να φτά­σουμε στην επι­κύ­ρωση, καθώς αν δημιουρ­γη­θούν τετε­λε­σμένα σε βάρος των εθνικών μας συμ­φε­ρό­ντων, με την ανα­γνώ­ριση «μακε­δο­νι­κής» ταυ­τό­τη­τας και «μακε­δο­νι­κής» γλώσσας ή προ­ϊ­ό­ντων «μακε­δο­νι­κής» προ­έ­λευ­σης, η ζημιά θα είναι ανε­πα­νόρ­θωτη.

Εκλογές άμεσα ή να ολο­κλη­ρώ­σει τη θητεία της η Κυβέρ­νηση;

Όλες οι δημο­σκο­πή­σεις κατα­γρά­φουν μια προφανή δυσαρ­μο­νία του λαϊκού συναι­σθή­μα­τος σε σχέση με την παρούσα σύνθεση της Βουλής. Αλλά και πέρα από τους αριθ­μη­τι­κούς συσχε­τι­σμούς ανάμεσα στις διά­φο­ρες πολι­τι­κές δυνά­μεις, όλες οι βασικές κυβερ­νη­τι­κές επι­λο­γές απο­δο­κι­μά­ζο­νται από τη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των Ελλήνων. Δεν είναι όμως οι δημο­σκο­πή­σεις που μας οδηγούν να ζητάμε εκλογές. Η δια­κυ­βέρ­νηση της Χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ήδη προ­κα­λέ­σει τερά­στια ζημιά σε όλα τα επίπεδα. Και κάθε μέρα που περνάει, η ζημιά πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται. Φτω­χο­ποί­ηση της μεσαίας τάξης, υπο­νό­μευση του κράτους δικαίου, κρίση εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών στους θεσμούς.

Και παρά τις κυβερ­νη­τι­κές φιέστες για τη δήθεν «καθαρή έξοδο από τα μνη­μό­νια», η Πατρίδα μας εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται εκτός αγορών, ενώ οι κίν­δυ­νοι για την οικο­νο­μία αυξά­νο­νται, από το τρα­πε­ζικό σύστημα μέχρι τη ΔΕΗ.

Αυτή η παρα­τε­τα­μένη αβε­βαιό­τητα δεν μπορεί να συνε­χι­στεί. Ζητάμε εκλογές το συντο­μό­τερο δυνατό ώστε, με ισχυρή πολι­τική επι­κρά­τηση της Νέας Δημο­κρα­τίας, να απο­κτή­σουμε επι­τέ­λους μια κυβέρ­νηση αντάξια των προσ­δο­κιών του ελλη­νι­κού λαού.

Ο υπουρ­γός Παι­δείας παρου­σί­ασε τις αλλαγές στο μάθημα Ιστο­ρίας. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Το μόνο σχόλιο που μπορώ να κάνω στην παρούσα φάση είναι ότι πρό­κει­ται για μια εντελώς θεω­ρη­τική και πρό­χειρη κατα­γραφή, καθώς δεν προ­κύ­πτει με σαφή­νεια το περιε­χό­μενο των εγχει­ρι­δίων και των απο­κα­λού­με­νων «θεμα­τι­κών φακέλων». Παρα­δό­θηκε στον Υπουργό Παι­δείας η πρόταση από τον Πρόεδρο του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής για τις αλλαγές στη διδα­σκα­λία της Ιστο­ρίας, αλλά πρέπει ο Υπουρ­γός να απο­σα­φη­νί­σει:

α) αν, εκτός από την εισα­γωγή της Κοι­νω­νιο­λο­γίας, πρόθεσή του είναι να μετα­τρέ­ψει και την Ιστορία σε κοι­νω­νιο­λο­γικό μάθημα. Αν δηλαδή η έμφαση στην κοι­νω­νική, οικο­νο­μική και πολι­τι­σμική ιστορία συν­δυά­ζε­ται με περιο­ρι­σμό η κατάρ­γηση της διδα­σκα­λίας της πολι­τι­κής ιστο­ρίας,

β) πώς θα κατα­νέ­μο­νται οι ώρες διδα­σκα­λίας μεταξύ εγχει­ρι­δίων και θεμα­τι­κών φακέλων,

γ) ποιες θα είναι οι ειδι­κό­τη­τες των διδα­σκό­ντων των θεμα­τι­κών φακέλων,

δ) τι ακριβώς θα περιέ­χουν τα νέα βιβλία ιστο­ρίας που προ­ο­ρί­ζο­νται για τους μαθητές της Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ Δημο­τι­κού.

Ο υπουρ­γός έχει καθήκον να δώσει άμεσα στη δημο­σιό­τητα το συνο­λικό κείμενο της πρό­τα­σης.

Είχατε μιλήσει για «βίαιες μειο­ψη­φίες που λυμαί­νο­νται τα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια». Η κατά­σταση παρα­μέ­νει η ίδια ή έχει βελ­τιω­θεί από την παρούσα Κυβέρ­νηση και τι σχε­διά­ζει η ΝΔ;

Αυτή κατά­σταση είναι δια­χρο­νική, αλλά δυστυ­χώς χει­ρο­τέ­ρεψε πολύ τα τελευ­ταία χρόνια εξαι­τίας της πολι­τι­κής των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μολο­νότι η βία και η ανομία επε­κτεί­νο­νται πλέον πολύ πέραν των πανε­πι­στη­μίων, στα

τελευ­ταία αρνη­τι­κός κατα­λύ­της είναι η εσφαλ­μένη ερμη­νεία της έννοιας του πανε­πι­στη­μια­κού ασύλου. Από θεσμός για τη δια­σφά­λιση της ελεύ­θε­ρης δια­κί­νη­σης των ιδεών εξε­λί­χτηκε σε εγγυητή της ατι­μω­ρη­σίας. Η ακα­δη­μαϊκή κοι­νό­τητα, φοι­τη­τές και καθη­γη­τές, βρί­σκε­ται σήμερα στο έλεος όποιου παρε­μπο­δί­ζει το επι­στη­μο­νικό, ερευ­νη­τικό και εκπαι­δευ­τικό έργο. Αυτή τη ζοφερή κατά­σταση την έζησα για πολλά χρόνια, ως Καθη­γη­τής και Πρό­ε­δρος της Νομικής Σχολής, αλλά και ως Πρύ­τα­νης του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών. Αντι­στά­θηκα σε αυτές τις θλι­βε­ρές μειο­ψη­φίες και προ­σπά­θησα να μπει επι­τέ­λους μια τάξη, αλλά οι πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις δυστυ­χώς ακύ­ρω­σαν κάθε τέτοια προ­σπά­θεια.

Για την αντι­με­τώ­πιση αυτής της κατά­στα­σης χρειά­ζε­ται πολι­τική βούληση. Η «εδαφική εξαί­ρεση» των πανε­πι­στη­μίων από την ισχύ της έννομης τάξης πρέπει να λάβει τέλος. Αν δεν είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε την επέμ­βαση των κρα­τι­κών αστυ­νο­μι­κών δυνά­μεων, ας συστα­θεί ειδική πανε­πι­στη­μιακή αστυ­νο­μία, με έλεγχο εισόδου, όπως στα περισ­σό­τερα πανε­πι­στή­μια του εξω­τε­ρι­κού. Και αυτο­νο­ή­τως, όποιος παρα­νο­μεί, να υφί­στα­ται τις νόμιμες αστικές, ποι­νι­κές και πει­θαρ­χι­κές συνέ­πειες. Οι φοι­τη­τές μας δικαιού­νται μια υψηλού επι­πέ­δου μόρφωση. Κανείς δεν έχει δικαί­ωμα να την παρε­μπο­δί­ζει. Κανείς που την παρε­μπο­δί­ζει, δεν πρέπει να έχει θέση στο πανε­πι­στή­μιο.