Αθώος τουριστικός πράκτορας που κατηγορήθηκε για απάτη κατ’ επάγγελμα

Αθώος κρί­θη­κε χθες από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ένας Ρο­δί­της, που δια­μέ­νει στο Λον­δί­νο, στον οποίο είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών και χρη­μα­τι­κή ποινή 5.000 ευρώ για απάτη κατ’ επάγ­γελ­μα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­έ­βη σε εξω­δι­κα­στι­κό συμ­βι­βα­σμό, τα­κτο­ποιώ­ντας την οφει­λή που προ­ξέ­νη­σε στον μη­νυ­τή.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Τον μήνα Μάιο του έτους 2002 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος επι­κοι­νώ­νη­σε τη­λε­φω­νι­κά με το νο­μι­κό εκ­πρό­σω­πο ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, που εδρεύ­ει στην Κω και δια­τη­ρεί ξε­νο­δο­χείο στην πε­ριο­χή Ψα­λί­δι, στον οποίο συ­στή­θη­κε με το ονομα «Στέ­φα­νος», λέ­γο­ντάς του ότι ήταν ιδιο­κτή­της του του­ρι­στι­κού γρα­φεί­ου με τον δια­κρι­τι­κό τίτλο «Sprinleaf» με έδρα το Λον­δί­νο και του ζή­τη­σε να συ­νερ­γα­στούν.

Οπως του δή­λω­σε τη­λε­φω­νι­κά, το πρα­κτο­ρείο του έκλει­νε τις κρα­τή­σεις μέσω ίντερ­νετ.

Συμ­φώ­νη­σαν να συ­νερ­γα­στούν χωρίς να υπάρ­ξει έγ­γρα­φη συμ­φω­νία και χωρίς να αμ­φι­σβη­τή­σουν την φε­ρεγ­γυό­τη­τά του, επει­δή ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δή­λω­σε ότι συ­νερ­γα­ζό­ταν ήδη με δύο πρα­κτο­ρεία.

Με τον τρόπο αυτό ξε­κί­νη­σε η με­τα­ξύ τους συ­νερ­γα­σία ο δε κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν υπέ­γρα­φε ποτέ ο ίδιος τις κρα­τή­σεις πε­λα­τών, αλλά οι πλη­ρω­μές γί­νο­νταν μέσω της Western Union της Αλφα Τρά­πε­ζας από άγνω­στα άτομα.

Κατά το τέλος της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου του έτους 2002 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος επι­σκέ­φθη­κε το ξε­νο­δο­χείο της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας στην Κω, γνω­ρί­στη­κε προ­σω­πι­κά με το νό­μι­μο εκ­πρό­σω­πό της και ανα­νέ­ω­σαν την συμ­φω­νία για συ­νερ­γα­σία κατά την προ­σε­χή του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο του έτους 2003, αυτή όμως τη φορά ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δή­λω­σε ότι ήταν νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος ενός άλλου του­ρι­στι­κού πρα­κτο­ρεί­ου στην Αγ­γλία με έδρα το Λον­δί­νο.

Οι κρα­τή­σεις πή­γαι­ναν καλά και οι πλη­ρω­μές γί­νο­νταν κα­νο­νι­κά μέχρι τον μήνα Ιού­νιο του έτους 2003. Έκτο­τε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να έστελ­νε στην εται­ρεία πε­λά­τες για τους οποί­ους είχε πλη­ρω­θεί από τους ίδιους και στους οποί­ους η ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση πα­ρεί­χε όλες τις από τη με­τα­ξύ τους συμ­φω­νία προ­βλε­πό­με­νες υπη­ρε­σί­ες, χωρίς ωστό­σο να απο­στεί­λει και τα οφει­λό­με­να χρή­μα­τα προ­κει­μέ­νου να εξο­φλή­σει τα τι­μο­λό­για που του έστελ­νε η ως άνω εται­ρεία, άρ­χι­σε δε να βρί­σκει διά­φο­ρες δι­καιο­λο­γί­ες ότι λόγω οι­κο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των θα κα­θυ­στε­ρή­σει να τους πλη­ρώ­σει, υπο­σχό­ταν όμως ότι θα εξο­φλή­σει την οφει­λή του μέχρι το τέλος της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου.

Τον μήνα Σε­πτέμ­βριο ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της εται­ρεί­ας επι­σκέ­φθη­κε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο στην Αγ­γλία, όπου εκεί­νος του δή­λω­σε ότι έχει οι­κο­νο­μι­κές δυ­σχέ­ρειες, όμως κά­ποιοι συ­νερ­γά­τες του οφεί­λουν στον ίδιο αρ­κε­τά χρή­μα­τα, με τα οποία σκό­πευε να εξο­φλή­σει την εται­ρεία.

Του πα­ρέ­δω­σε μά­λι­στα και μια επι­τα­γή 10.000 λιρών Αγ­γλί­ας, εκ­δό­σε­ως ενός Άγ­γλου, προ­κει­μέ­νου να μειω­θεί η οφει­λή του, η οποία όμως δεν πλη­ρώ­θη­κε.

Σε διαρ­κείς τη­λε­φω­νι­κές οχλή­σεις μέχρι το τέλος του έτους 2003 για εξό­φλη­ση της συ­νο­λι­κής οφει­λής των 97.365,12 ευρώ, που είχε ει­σπρά­ξει ο κα­τη­γο­ρού­με­νος από τους πε­λά­τες του, όπως προ­κύ­πτει από την καρ­τέ­λα κί­νη­σης του ξε­νο­δο­χεί­ου της εται­ρεί­ας, χωρίς να απο­δώ­σει σ’ αυτήν τα αντί­στοι­χα ποσά, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος υπο­σχό­ταν ότι θα εξο­φλή­σει την οφει­λή του.

Κατά το έτος 2004, ύστε­ρα από τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία, συ­νέ­χι­σαν την συ­νερ­γα­σία με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, επει­δή η σεζόν δεν είχε πάει καλά του­ρι­στι­κά, αυτή τη φορά όμως για το έτος 2004 εκεί­νος προ­κα­τέ­βα­λε τα έξοδα των πε­λα­τών.

Στη συ­νέ­χεια, η εται­ρεία ανέ­θε­σε σε Αγ­γλί­δα δι­κη­γό­ρο να προ­βεί στις απα­ραί­τη­τες δι­κα­στι­κές ενέρ­γειες, προ­κει­μέ­νου να ει­σπρά­ξει το οφει­λό­με­νο σε αυτήν ποσό από το του­ρι­στι­κό πρα­κτο­ρείο.

Η δι­κη­γό­ρος την πλη­ρο­φό­ρη­σε ότι η εται­ρεία, της οποί­ας διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος ήταν ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, τέ­θη­κε σε παύση ερ­γα­σιών στις 26-3-2003 και ότι μο­να­δι­κός νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος του πρα­κτο­ρεί­ου ήταν κά­ποιος Michael Hadzipani, ενώ ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, τον οποίο γνώ­ρι­ζαν με το όνομα «Στέ­φα­νος» δεν ήταν νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της ως άνω εται­ρεί­ας.

Κα­τό­πιν έρευ­νας η εται­ρεία πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε το όνομα του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Νίκος Πέρος.