Με τυπικές κλήσεις θα κλείσει η δικογραφία για την διαχείριση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου

Στην Ει­δι­κή Ανα­κρί­τρια Δια­φθο­ράς του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου επέ­στρε­ψε από τον Αντει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, προ­κει­μέ­νου να ακο­λου­θη­θεί η δια­δι­κα­σία έκ­δο­σης τυ­πι­κών κλή­σε­ων στους κα­τη­γο­ρού­με­νους, η δι­κο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στη­κε εις βάρος μελών τριών διοι­κή­σε­ων του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου για κα­κουρ­γηµατική απι­στία στην υπη­ρε­σία, κατ΄ εξα­κο­λού­θη­ση, εις βάρος νοµικού προ­σώ­που δηµοσίου δι­καί­ου και πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, µε τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του νόµου περί κα­τα­χρα­στών δηµοσίου χρήµατος.

Η έρευ­να, όπως έγρα­ψε η «δ», προ­κλή­θη­κε σε συ­νέ­χεια µηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς του κ. Γε­ωρ­γί­ου – Σα­ρά­ντη Σπα­νού, ιδιο­κτή­τη της ναυ­τι­λια­κής εται­ρεί­ας «Δω­δε­κά­νη­σος Ναυ­τι­λια­κή».

Η µηνυ­τή­ρια ανα­φο­ρά του κ. Σπα­νού απευ­θύ­νε­ται κατά πα­ντός υπευ­θύ­νου, συ­νε­νό­χου, αυ­τουρ­γού, συ­ναυ­τουρ­γού, ηθι­κού αυ­τουρ­γού και απο­σκο­πεί, όπως ανα­φέ­ρε­ται ει­σα­γω­γι­κά στο κείµενο, «να εφαρµοστεί η ισχύ­ου­σα νοµοθε­σία, που αφορά στη βε­βαί­ω­ση και εί­σπρα­ξη των λιµενι­κών τελών και φόρων, που συστηµατικά δια­φεύ­γουν από τον φορέα δια­χεί­ρι­σης του λιµένα Ρόδου, ήτοι το Δηµοτικό Λιµενικό Ταµείο – Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο απο­τε­λεί Νοµικό Πρό­σω­πο Δηµοσίου Δι­καί­ου».

Σύµφωνα µε τη µηνυ­τή­ρια ανα­φο­ρά µολο­νό­τι το Π.Δ. 195/2005 και ο νόµος 3622 πε­ρι­λαµβά­νουν απο­λύ­τως σα­φείς δια­τά­ξεις µε τις οποί­ες κα­θο­ρί­ζο­νται το ύψος του αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους χρή­σε­ως του λιµένα τόσο για τους διε­θνείς πλόες (Ρόδος – Τουρ­κία και αντι­στρό­φως), όσο και για τις µονοήµερες κρουα­ζιέ­ρες από επι­βα­τη­γά – του­ρι­στι­κά πλοία, όπως και οι δια­δι­κα­σί­ες βε­βαί­ω­σης και εί­σπρα­ξής του, το Δηµοτικό Λιµενικό Ταµείο Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου δια των υπευ­θύ­νων ορ­γά­νων του, συ­νέ­χι­σε να λαµβάνει πα­ρά­νοµες απο­φά­σεις σε βάρος των νοµίµων δι­καιωµάτων του.

Συ­γκε­κριµένα στις 28 Δεκεµβρίου 2007, φέ­ρε­ται, αγνο­ώ­ντας το υφι­στάµενο νοµικό πλαί­σιο να απο­φά­σι­σε, να επι­βά­λει «ει­δι­κό πάγιο τέλος» για επι­βά­τες που δια­κι­νού­νται από τον λιµένα Ρόδου σε τρί­τες χώρες 5 ¤ ανά επι­βά­τη και σ’ αυ­τούς που αφι­κνού­νται από τρί­τες χώρες (Τουρ­κία) 1 ¤ ανά επι­βά­τη, «µε απο­κλει­στι­κό σκοπό την βελ­τί­ω­ση των υποδοµών». Ωστό­σο, η ανω­τέ­ρω από­φα­ση του Δ.Λ.Τ.-Ν.Δ. ου­δέ­πο­τε εφαρµόστη­κε, κα­θό­τι πα­ρά­νοµη, όπως κρί­θη­κε από το αρµόδιο Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λί­ας και στο πλαί­σιο της ελ­λη­νο­τουρ­κι­κής συµφω­νί­ας για την σύν­δε­ση των ελ­λη­νι­κών νη­σιών του Αι­γαί­ου µε την Τουρ­κία από ελ­λη­νι­κά και τουρ­κι­κά πλοία.

Σε ό,τι αφορά τους διε­θνείς δροµολο­για­κούς πλόες από Ρόδο προς Τουρ­κία και αντι­στρό­φως η µη εφαρµογή των νόµων για το λιµενικό τέλος συ­νε­πά­γε­ται, στην πε­ντα­ε­τία 2008-2012, απώ­λεια σηµαντι­κών εσό­δων για το Λιµενικό Ταµείο, τα οποία ανέρ­χο­νται σε εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ευρώ.

Οι κ.κ. Ιω­άν­νης Αρ­γυ­ρί­ου, Λευτ. Πα­πα­κα­λο­δού­κας, Μι­χα­ήλ Πα­τρός, Νικ. Δι­μέλ­λης, Μι­χα­ήλ Κιν­δυ­λί­δης, Φιλ. Κα­λι­βού­ρης, Πα­να­γιώ­της Χα­μου­ζάς, Κων. Γιαλ­λου­ρά­κης, Μαρία Καμμά, Τσα­μπί­κος Τσα­κί­ρης και Ιω­άν­νης Ια­τρί­δης, χα­ρα­κτή­ρι­σαν το πε­ριε­χό­με­νο της μη­νυ­τή­ριας ανα­φο­ράς ως ψευ­δές, ανα­λη­θές και συ­κο­φα­ντι­κό ως προς το πρό­σω­πό τους.

Ισχυ­ρί­στη­καν ότι η μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά είναι πα­ντε­λώς αό­ρι­στη, κα­τη­γο­ρώ­ντας όλους τους φο­ρείς και υπη­ρε­σί­ες που σχε­τί­ζο­νται με την έκ­δο­ση ει­ση­τη­ρί­ων και την εκτέ­λε­ση τα­ξι­δί­ων με πλοία εντός κι εκτός Ελ­λά­δος και μά­λι­στα για μια αρ­κε­τά μακρά πε­ρί­ο­δο και για κάθε θέμα που σχε­τί­ζε­ται με τα τα­ξί­δια αυτά.

Υπο­στή­ρι­ξαν ακόμη ότι η μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά στε­ρεί­ται νο­μί­μου και υπο­κει­με­νι­κού ερεί­σμα­τος καθώς δεν υπήρ­ξε αξιό­ποι­νη πράξη ή πα­ρά­λει­ψη που κα­τ΄ε­ξα­κο­λού­θη­ση να δια­πρά­χθη­κε από δύο δια­φο­ρε­τι­κές διοι­κή­σεις του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου, που απο­τε­λού­νται από δια­φο­ρε­τι­κή σύν­θε­ση μελών, ενώ επί­σης δεν ανα­φέ­ρει σε τι συ­νί­στα­ται ο δόλος και η πρό­θε­ση τόσων δια­φο­ρε­τι­κών προ­σώ­πων, που μά­λι­στα, ενερ­γώ­ντας από κοι­νού, να θέ­λη­σαν να βλά­ψουν τα συμ­φέ­ρο­ντα του νο­μι­κού προ­σώ­που και μά­λι­στα προ­σπο­ρί­ζο­ντας οφέλη σε απροσ­διό­ρι­στο αριθ­μό δια­φο­ρε­τι­κών προ­σώ­πων.

Επι­κα­λού­νται ενη­με­ρω­τι­κό ση­μεί­ω­μα που είχαν από τους υπη­ρε­σια­κούς πα­ρά­γο­ντες του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου σύμ­φω­να με το οποίο δεν υπάρ­χει απα­γό­ρευ­ση -πε­ριο­ρι­σμός -δια­χω­ρι­σμός ως προς τα πλοία για την πραγ­μα­το­ποί­η­ση πε­ρι­η­γη­τι­κών πλόων και ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός των πλόων δεν γί­νε­ται μόνο από τον προ­ο­ρι­σμό των τα­ξι­δί­ων, αλλά ο νόμος θέτει όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις για το χα­ρα­κτη­ρι­σμό τους ανά­λο­γα με την χρο­νι­κή διάρ­κεια πα­ρα­μο­νής των επι­βα­τών σε άλλο λι­μέ­να και την επι­στρο­φή τους.

Τα λι­με­νι­κά τέλη ει­σπράτ­το­νται από την αρ­μό­δια οι­κο­νο­μι­κή υπη­ρε­σία ενώ χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται απο­λύ­τως ψευ­δές και ανα­λη­θές ότι η με αριθ­μό 287/2007 από­φα­ση του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου απο­τε­λεί αξιό­ποι­νη πράξη και ότι δο­λί­ως και σκο­πί­μως ελή­φθη προς εξυ­πη­ρέ­τη­ση αλ­λό­τριων συμ­φε­ρό­ντων.

Η από­φα­ση αυτή πλή­ρως αι­τιο­λο­γη­μέ­νη κι εναρ­μο­νι­σμέ­νη με την ισχύ­ου­σα νο­μο­θε­σία και κυ­ρί­ως με τις απο­φά­σεις του ΔΕΚ, είχε ως σκοπό την εί­σπρα­ξη με­γα­λυ­τέ­ρου ποσού με την επι­βο­λή ει­δι­κού λι­με­νι­κού τέ­λους για τους πε­ρι­η­γη­τι­κούς πλόες από τη Ρόδο προς την Τουρ­κία και την εναρ­μό­νι­σή του με το αντί­στοι­χο λι­με­νι­κό τέλος που ει­σέ­πρατ­ταν οι αντί­στοι­χοι φο­ρείς στην Τουρ­κία και την χρη­σι­μο­ποί­η­σή του προς εκτέ­λε­ση έργων υπο­δο­μής στο λι­μέ­να Ρόδου.

Χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ακόμη απο­λύ­τως ψευ­δές ότι με ευ­θύ­νη της διοί­κη­σης του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου ει­σπρά­χθη­καν ελά­χι­στα σαν λι­με­νι­κά τέλη για τα έτη από 2008 έως 2012. Η ανα­ντι­στοι­χία με­τα­ξύ των επι­κα­λού­με­νων εγ­γρά­φων ως προς τον αριθ­μό της επι­βα­τι­κής κί­νη­σης, είναι απο­λύ­τως δι­καιο­λο­γη­μέ­νη επει­δή δεν επι­βι­βά­ζο­νται και δεν δια­κι­νού­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όσοι επι­βά­τες, εκ των προ­τέ­ρων και πολύ πριν από την επι­βί­βα­ση, δη­λώ­νο­νται στις κα­τα­στά­σεις που κα­τα­τί­θε­νται στην Υπο­διεύ­θυν­ση Ασφα­λεί­ας και στις όμοιες κα­τα­στά­σεις που κα­τα­τί­θε­νται στο Λι­με­ναρ­χείο για την άδεια από­πλου.

Υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι το κυ­ριό­τε­ρο σφάλ­μα στην μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά είναι ότι δι­πλα­σιά­ζει τους επι­βά­τες θε­ω­ρώ­ντας τους επι­βά­τες πε­ρι­η­γη­τι­κών πλόων και τους transit σαν δια­φο­ρε­τι­κούς επι­βά­τες ει­σό­δου και σαν δια­φο­ρε­τι­κούς επι­βά­τες εξό­δου ενώ πρό­κει­ται για τους ίδιους επι­βά­τες που επι­βι­βά­ζο­νται και στη συ­νέ­χεια απο­βι­βά­ζο­νται.

Τους κα­τη­γο­ρού­με­νους εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­τα­βε­νά­κης.