Απαγορευτικές οι προϋποθέσεις για το επίδομα ανεργίας σε εμπόρους

Χιλιά­δες εν ενερ­γεία έμποροι και επαγ­γελ­μα­τίες κατα­βάλ­λουν εδώ και σχεδόν 8 χρόνια 120 ευρώ ετησίως για τη στήριξη των άνεργων συνα­δέλ­φων τους, όμως λόγω των σχεδόν απα­γο­ρευ­τι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σεων που ισχύουν, από τις 240.000 επι­χει­ρή­σεις που έκλει­σαν κατά τη διάρ­κεια της κρίσης, μόλις 6.000 υπο­λο­γί­ζο­νται οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες που έλαβαν επίδομα. Σωρευ­τικά, εκτι­μά­ται ότι στον ειδικό λογα­ρια­σμό που έχει δημιουρ­γη­θεί στον ΟΑΕΔ θα πρέπει να έχουν συγκε­ντρω­θεί περισ­σό­τερα από 500 εκατ. ευρώ.

Η Eλληνική Συνο­μο­σπον­δία Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας με επι­στολή της προς την υπουργό Εργα­σίας Εφη Αχτσιό­γλου επι­ση­μαί­νει ότι θα ήθελε να δει το ποσό που δίνουν οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες από το υστέ­ρημά τους να πιάνει τόπο και ζητεί την αλλαγή των κρι­τη­ρίων χορή­γη­σης.

Με αφορμή την πρό­σφατη υπουρ­γική απόφαση που καθο­ρί­ζει τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις κατα­βο­λής του βοη­θή­μα­τος ανερ­γίας, σε αυτο­τε­λώς και ανε­ξαρ­τή­τως απα­σχο­λου­μέ­νους (δικη­γό­ρους, μηχα­νι­κούς, για­τρούς), η ΕΣΕΕ επα­νέρ­χε­ται στο πάγιο αίτημά της και με επι­στολή της τονίζει την ανάγκη χαλά­ρω­σης των προ­ϋ­πο­θέ­σεων χορή­γη­σης, οι οποίες για τους εμπό­ρους είναι αυξη­μέ­νες σε σχέση με τους αυτο­τε­λώς και ανε­ξαρ­τή­τως απα­σχο­λου­μέ­νους του πρώην ΕΤΑΑ.

Στο υπουρ­γείο Εργα­σίας φαί­νε­ται πως εξε­τά­ζουν την υιο­θέ­τηση ελα­στι­κό­τε­ρων προ­ϋ­πο­θέ­σεων, με αιχμή τα εισο­δη­μα­τικά κρι­τή­ρια, για την κατα­βολή του συγκε­κρι­μέ­νου επι­δό­μα­τος ανερ­γίας στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες του πρώην Οργα­νι­σμού Ελευ­θέ­ρων Επαγ­γελ­μα­τιών.

Ειδι­κό­τερα, οι ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις που επι­βάλ­λε­ται να ανα­προ­σαρ­μο­στούν άμεσα σύμφωνα με την ΕΣΕΕ είναι οι εξής:

• Ο νόμος, μέσω των δια­τά­ξεων του άρθρου 44 παρ. 2 του ν. 3986/2011, ζητεί, για την παροχή του επι­δό­μα­τος, πλήρη διακοπή για τους ασφα­λι­σμέ­νους εμπό­ρους και λοιπούς επαγ­γελ­μα­τίες του πρώην ΟΑΕΕ, ενώ για τους ασφα­λι­σμέ­νους του πρώην ΕΤΑΑ ζητεί ένα απλό εισο­δη­μα­τικό τεκ­μή­ριο, χωρίς σε αυτούς να απαι­τεί­ται πλήρης διακοπή.

Η διάταξη αυτή είναι σύμφωνα με την ΕΣΕΕ άδικη, δημιουρ­γεί ανάμεσα σε ισό­τι­μους δικαιού­χους «παιδιά» και «απο­παί­δια» και δίνει το δικαί­ωμα στους ασφα­λι­σμέ­νους του πρώην ΕΤΑΑ να νέμο­νται τη μερίδα του λέοντος στον σχετικό λογα­ρια­σμό, ανα­ντί­στοιχα προς τα έσοδα που κατα­βάλ­λουν σε αυτόν. Τα εισο­δη­μα­τικά τεκ­μή­ρια «δια­κο­πής» που στην ουσία δεν υφί­στα­ται ή θα πρέπει να επε­κτα­θούν σε όλους τους δικαιού­χους ή θα πρέπει να καταρ­γη­θούν για όλους, επι­ση­μαί­νε­ται.

• Ο νόμος στη σχετική διάταξη περί υπα­γω­γής (παρ. 2 άρθρου 44 ν. 3986/2011) ανα­φέ­ρει ότι το επίδομα χορη­γεί­ται «σε περι­πτώ­σεις απο­δε­δειγ­μέ­νης δια­κο­πής του επαγ­γέλ­μα­τος και για χρονικό διά­στημα του­λά­χι­στον τριών (3) μηνών». Στην πράξη, σύμφωνα με τις καταγ­γε­λίες των δικαιού­χων, οι υπη­ρε­σίες του ΟΑΕΔ ερμη­νεύ­ο­ντας τη διάταξη θεωρούν πως η χορή­γηση πρέπει να γίνει μέσα στους 3 μήνες από τη διακοπή, ενώ η ΕΣΕΕ εκτιμά πως εφόσον έχει επέλθει διακοπή, μπορεί να χορη­γη­θεί επίδομα του­λά­χι­στον για 3 μήνες.

• Η χορή­γηση του βοη­θή­μα­τος θα πρέπει να απο­συν­δε­θεί από την κατα­βολή των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, καθώς ο χρόνος ανερ­γίας είναι δεδο­μέ­νος και η υποβολή αίτησης λήψης του θα πρέπει να συνε­πά­γε­ται και την κατα­βολή του.

• Τα προ­βλε­πό­μενα ανώτατα εισο­δη­μα­τικά κρι­τή­ρια (20.000 ευρώ για ατομικό καθαρό εισό­δημα και 30.000 ευρώ για οικο­γε­νειακό καθαρό εισό­δημα) χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως ιδιαί­τερα χαμηλά, με απο­τέ­λε­σμα ελά­χι­στοι δικαιού­χοι, με βάση τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία, να εμπί­πτουν σε αυτά. Αντ’ αυτού θα πρέπει να θεσπι­στούν κατώ­τατα όρια ή εναλ­λα­κτικά τα εισο­δη­μα­τικά κρι­τή­ρια ατο­μι­κού εισο­δή­μα­τος θα έπρεπε να προ­βλέ­πουν μεν την έγκριση χορή­γη­σης του βοη­θή­μα­τος με δια­κύ­μανση/αυξο­μεί­ωση όμως των ορι­ζό­με­νων παροχών.

Μάλιστα, η ΕΣΕΕ ζητεί τον σαφή δια­χω­ρι­σμό των ατο­μι­κών εισο­δη­μά­των που θα λαμ­βά­νο­νται υπόψη για τον υπο­λο­γι­σμό των εισο­δη­μα­τι­κών κρι­τη­ρίων. Εκτιμά δηλαδή ότι θα πρέπει να υπο­λο­γί­ζο­νται απο­κλει­στικά και μόνο τα καθαρά εισο­δή­ματα, εξαι­ρου­μέ­νων των κατα­βλη­θει­σών ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, που προ­κύ­πτουν από επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα και όχι τα εισο­δή­ματα από λοιπές πηγές του επι­τη­δευ­μα­τία, όπως π.χ. από ακίνητα και κινητές αξίες.

Και τέλος, διευ­κρι­νί­ζει ότι, εάν για οποιον­δή­ποτε λόγο δεν μπορούν να θεσμο­θε­τη­θούν οι συγκε­κρι­μέ­νες αλλαγές και το κονδύλι που συγκε­ντρώ­νε­ται δεν δια­νέ­με­ται στους δικαιού­χους, τότε θα πρέπει να ανα­στα­λεί η κατα­βολή και της σχε­τι­κής ειδικής εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης υπέρ ανέργων.