ΕΙΔΗΣΕΙΣ

100 εκατ. ευρώ τον χρόνο χάνει το κράτος από τα πανηγύρια

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ΠΑΝΗΓΥΡΙ

του Κωστή Πλάν­τζου

Πανη­γύρι φορο­δια­φυ­γής σε όλη την Ελλάδα έχουν στήσει επι­τή­δειοι γύρω από τα παρα­δο­σιακά πανη­γύ­ρια του καλο­και­ριού, στα οποία συρ­ρέ­ουν κάθε χρόνο εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες και προ­σκυ­νη­τές. Ετσι, την τιμη­τική τους έχουν τούτες τις μέρες όχι μόνο οι άγιοι, αλλά και οι φορο­φυ­γά­δες.

Σε πάνω από 20.000 υπο­λο­γί­ζο­νται τα λαϊκά πανη­γύ­ρια που διορ­γα­νώ­νο­νται κάθε χρόνο, ιδιαί­τερα τον Δεκα­πε­νταύ­γου­στο, το «μικρό Πάσχα» του καλο­και­ριού, σε ολό­κληρη τη χώρα. Στελέχη των φορο­ε­λεγ­κτι­κών αρχών υπο­λο­γί­ζουν σε 100 εκατ. ευρώ τη φορο­δια­φυγή στα πανη­γύ­ρια – και μάλιστα με την άδεια της Εφορίας.

Τα πανη­γύ­ρια αυτά, λένε έμπειρα στελέχη των εφοριών, μικρά και μεγάλα, είναι «θαυ­μα­τουργά» για ολό­κλη­ρους κλάδους επαγ­γελ­μά­των, που υπερ­βαί­νουν κατά πολύ την επαγ­γελ­μα­τική κάστα των 3.500 νόμιμων πανη­γυρ­τζή­δων, οι οποίοι έχουν χωρίσει τη χώρα σε τέσσερα δια­με­ρί­σματα -όσα και τα σημεία του ορίζοντα- και την οργώ­νουν καθη­με­ρινά με τα φορ­τη­γά­κια τους.

Γύρω από τους νόμι­μους πάγκους στήνουν την πρα­μά­τεια τους και πολλοί ακόμη χιλιά­δες Ελληνες και αλλο­δα­ποί που παρει­σφρέ­ουν στις εκδη­λώ­σεις αυτές με σκοπό να έρθουν κοντά στους χιλιά­δες παρα­θε­ρι­στές ή ντό­πιους κατοί­κους που συρ­ρέ­ουν όταν διορ­γα­νώ­νο­νται λαϊκές ή θρη­σκευ­τι­κές εκδη­λώ­σεις και εμπο­ρο­πα­νη­γύ­ρεις για να προ­σκυ­νή­σουν, να φάνε παρα­δο­σιακή γουρ­νο­πούλα, να ψωνί­σουν ή να γλε­ντή­σουν.

Τιμοκατάλογοι-«θαύμα»

Θεω­ρη­τικά τον πρώτο λόγο στις εκδη­λώ­σεις αυτές έχει η παρά­δοση και η τήρηση των εθίμων του τόπου μας. Στο κόλπο μπαί­νουν, εκτός από τους παρά­νο­μους εμπό­ρους, ακόμα και φίρμες της λαϊκής μου­σι­κής, που κλεί­νουν άτυπα συμ­βό­λαια και προ­πλη­ρώ­νο­νται «χοντρά» ένα ή και δύο χρόνια πριν από το πανη­γύρι για μία εμφά­νιση.

Εκτός από εφο­ρια­κούς και αστυ­νο­μι­κούς, στους ελέγ­χους αυτούς μετέ­χουν συχνά και τελω­νεια­κοί ή χημικοί, που ελέγ­χουν για αμφι­βό­λου ποιό­τη­τος και προ­ε­λεύ­σεως προ­ϊ­ό­ντα ή ποτά που κατα­λή­γουν στα πανη­γύ­ρια. Οι έλεγχοι ωστόσο δεν εξα­ντλού­νται στους ταλαί­πω­ρους μικρο­πω­λη­τές που περι­φέ­ρο­νται στα χιλιά­δες πανη­γύ­ρια της χώρας για το μερο­κά­ματο, όπου συχνά εντο­πί­ζε­ται τερά­στια αισχρο­κέρ­δεια και φορο­δια­φυγή.

Μεγάλα τοπικά οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα, παρά­νομα παζάρια και αυθαι­ρε­σίες απο­κα­λύ­πτο­νται σχεδόν σε κάθε έλεγχο, καθώς συν­δέ­ο­νται με τα κατα­στή­ματα της περιο­χής, τις παρά­γκες που στή­νο­νται -και εξε­λίσ­σο­νται συχνά σε μόνιμες- ή με τις άδειες που εκδί­δο­νται από αρμό­διους φορείς, ή την ανα­σφά­λι­στη εργασία κ.λπ. Πολλές φορές κάποιοι μετα­τρέ­πουν ακόμα και τις αυλές των σπιτιών τους σε μαγα­ζά­κια, χωρίς φυσικά να έχει προη­γη­θεί έναρξη εργα­σιών στην εφορία.

Το σκηνικό είναι λίγο-πολύ παντού το ίδιο: φτά­νο­ντας στο πανη­γύρι βλέπει κανείς τιμο­κα­τά­λογο που ανα­γρά­φει «γουρ­νο­πούλα 15 ευρώ το κιλό», «μπίρες και ανα­ψυ­κτικά 2,5 ευρώ το κουτάκι» κ.λπ. Συχνά οι ψηστα­ριές της περιο­χής «μετα­κο­μί­ζουν» χωρίς να έχουν άδεια λει­τουρ­γίας υπο­κα­τα­στη­μά­των, για να σερ­βί­ρουν 2.000 κόσμο, χωρίς να κόβουν απο­δεί­ξεις, ακόμα και αν υπάρχει ταμειακή μηχανή.

Συχνά ισχύουν διπλοί και τριπλοί κατά­λο­γοι. Για παρά­δειγμα, 5 ευρώ σκέτη η μπίρα, αλλά 2,5 για όποιον την πάρει μαζί με φαγητό. Από τα μεσά­νυ­χτα και μετά η μπίρα πάει στα 5 ευρώ για όλους, ενώ γύρω στις 2 τα ξημε­ρώ­ματα -όταν βγαί­νουν στην πίστα οι φίρμες- πάει στα 10 ευρώ επειδή χρε­ώ­νε­ται σαν οποιο­δή­ποτε άλλο αλκο­ο­λούχο ποτό!

Αλαλούμ με τις απαλ­λα­γές της Εφορίας

Ετερο πανη­γύρι φορο­δια­φυ­γής στήνουν ανά την Ελλάδα και ορι­σμέ­νοι που με προ­με­τω­πίδα τον πολι­τι­σμό και την παρά­δοση θησαυ­ρί­ζουν.

Πολι­τι­στι­κοί σύλ­λο­γοι μόνο κατ’ όνομα, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τοπικά πανη­γύ­ρια στήνουν «πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις» με… το αφο­ρο­λό­γητο. Από τα σου­βλά­κια, τις μπίρες, τα κοκο­ρέ­τσια, τα τσί­πουρα και τα κρασιά κερ­δί­ζουν χιλιά­δες ευρώ, που βέβαια κάθε άλλο παρά σε πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις πάνε.

Ωστόσο, οι Αρχές κατα­φεύ­γουν συχνά και στο άλλο άκρο, εμπο­δί­ζο­ντας ή μη δίνο­ντας τις προ­βλε­πό­με­νες εγκρί­σεις και φορο­α­παλ­λα­γές ακόμη και σε νόμι­μους παρα­δο­σια­κούς συλ­λό­γους και καλ­λι­τέ­χνες. Είτε από φόβο για να μην μπλέ­ξουν σε ελέγ­χους που θα εκθέ­σουν όσους έδωσαν τις άδειες, είτε επειδή κάποιοι δεν βλέπουν κάποιο «ειδικό οικο­νο­μικό ενδια­φέ­ρον», όπως ονο­μά­ζουν οι γνω­ρί­ζο­ντες το «λάδωμα», οι επι­φορ­τι­σμέ­νοι φορείς αρνού­νται σε συλ­λό­γους που τιμούν πραγ­μα­τικά την παρά­δοση να διορ­γα­νώ­σουν εκδη­λώ­σεις με τις απαλ­λα­γές και τους όρους που ο νόμος θέτει ειδικά για αυτούς.

Ετσι, περνούν από κόσκινο νομικά πρόσωπα μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα, όπως πολι­τι­στι­κοί και αθλη­τι­κοί σύλ­λο­γοι, οι οποίοι απαλ­λάσ­σο­νται βάσει νόμου από τον ΦΠΑ για έσοδα που πραγ­μα­το­ποιούν για δύο εκδη­λώ­σεις κάθε χρόνο και δεν υπο­χρε­ού­νται σε τήρηση βιβλίων και έκδοση στοι­χείων. Οι έλεγχοι δεί­χνουν όμως ότι πολλές εκδη­λώ­σεις δεν είναι καθόλου μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα και κατά περί­πτωση παρα­τη­ρεί­ται όργιο φορο­δια­φυ­γής. Με τον μανδύα του «μη κερ­δο­σκο­πι­κού» και, ενίοτε, φιλαν­θρω­πι­κού χαρα­κτήρα, ένας σύλ­λο­γος ή όμιλος επι­τρέ­πε­ται να τυπώνει μη θεω­ρη­μένα εισι­τή­ρια και να μην τοπο­θε­τού­νται ταμεια­κές μηχανές στις εκδη­λώ­σεις που διορ­γα­νώ­νει.

Οι αφο­ρο­λό­γη­τες εισπρά­ξεις του ομίλου μοι­ρά­ζο­νται στους φανε­ρούς και αφανείς διορ­γα­νω­τές και ενδε­χο­μέ­νως στους καλ­λι­τέ­χνες που εμφα­νί­ζο­νται. Βάσει νόμου τα νομικά πρόσωπα μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα απαλ­λάσ­σο­νται από τον φόρο για τα «αγαθά» που πωλούν στο πλαίσιο των εκδη­λώ­σεων αυτών. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις γνωστοί τρα­γου­δι­στές παρα­κο­λου­θούν… όλως τυχαίως μια εκδή­λωση ανάμεσα στο κοινό στην πλατεία ενός χωριού. Μετά την έναρξη του προ­γράμ­μα­τος όμως και πάνω στο κέφι ανε­βαί­νουν -δήθεν αυθόρ­μητα και εθελοντικά- στη σκηνή και τρα­γου­δούν επί δύο ώρες. Εφόσον η εκδή­λωση είναι «μη κερ­δο­σκο­πική» και η ορχή­στρα παίζει «εθε­λο­ντικά», τότε τα χιλιά­δες «χαρ­τά­κια» (εισι­τή­ρια) που έχουν κοπεί για τη στήριξη των σκοπών του συλ­λό­γου ή του σωμα­τείου που τη διορ­γα­νώ­νει μένουν αφο­ρο­λό­γητα.

«Τρώνε» πολλοί στα πανη­γύ­ρια

Κακό προη­γού­μενο απο­τε­λούν οι προ­πη­λα­κι­σμοί εφο­ρια­κών κατά τον έλεγχο, καθώς προ­σπα­θούν να ελέγ­ξουν και να δια­κρί­νουν τους παρά­νο­μους εμπό­ρους από τους νόμι­μους.

Και αυτά είναι μόνο η κορυφή του παγό­βου­νου αφού, όπως λένε τοπικές πηγές και αρμό­διοι παρά­γο­ντες, πίσω από τις άδειες των πάγκων μπορεί να υπάρχει ολό­κληρο κύκλωμα παρα­χω­ρή­σεων και υπε­νοι­κιά­σεων, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορεί να ελεγ­χθεί η δια­κί­νηση των προ­ϊ­ό­ντων – ούτε καν των τρο­φί­μων που κατα­να­λώ­νο­νται στις πολυ­πλη­θείς αυτές συνά­ξεις.

πηγή newmoney.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.