Ο μητροκτόνος Ν. Μπατζακάκης ζητεί να κληρονομήσει την Αντζελα Ιεροβασίλη!

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γε την Δευ­τέ­ρα δια του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου του κ. Στέ­φα­νου Σε­ρε­λή, ο ισο­βί­της Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης ζη­τώ­ντας την ακύ­ρω­ση της υπ’ αρίθμ. 224/2018 από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία κη­ρύ­χθη­κε ανά­ξιος να κλη­ρο­νο­μή­σει εξ αδια­θέ­του την μη­τέ­ρα του, που δο­λο­φό­νη­σε το από­γευ­μα της 19ης Ιου­νί­ου 2012, στο σπίτι της, στο Γεν­νά­δι.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο είχε κάνει συ­γκε­κρι­μέ­να δεκτή την αγωγή του γιου του θύ­μα­τος κ. Τσα­μπί­κου Κου­φά­δη, κα­τοί­κου Αυ­στρα­λί­ας, που υπο­βλή­θη­κε δια της πλη­ρε­ξου­σί­ας δι­κη­γό­ρου του κ. Ούνας Χέιλη, εις βάρος του μη­τρο­κτό­νου ετε­ρο­θα­λή αδελ­φού του, που κα­τα­δι­κά­στη­κε την 20η Νο­εμ­βρί­ου 2015 σε ισό­βια κά­θειρ­ξη για τον φόνο και 18 μήνες για πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.

Η έφεση κατά της πρω­τό­δι­κης κα­τα­δί­κης του δεν έχει ακόμη προσ­διο­ρι­στεί.

Το Νο­έμ­βριο του 2014 είχε εκ­δο­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, με το οποίο πε­ριέρ­χο­νται στην πε­ριου­σία του μη­τρο­κτό­νου, εξ’ αδιαι­ρέ­του με τα δύο αδέλ­φια του (τον κ. Κου­φά­δη και την αδελ­φή του κ. Με­λί­να Μπα­τζα­κά­κη), τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία της 61χρο­νης, ενώ απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα από τον εν δια­στά­σει σύ­ζυ­γό της.

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου μέχρι και την συ­ζή­τη­ση του κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου, δεν είχε δη­μο­σιευ­θεί δια­θή­κη της θα­νού­σης, η οποία κα­τέ­λι­πε ως πλη­σιέ­στε­ρους συγ­γε­νείς τον σύ­ζυ­γό της, Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, τα δύο παι­διά της, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της με τον σύ­ζυ­γό της, Νι­κό­λαο Μπα­τζα­κά­κη και Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη, καθώς επί­σης και το παιδί της από προη­γού­με­νο γάμο της με τον Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Τσα­μπί­κο Κου­φά­δη, δο­θέ­ντος ότι το άλλο παιδί, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της, με τον Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Πα­ντε­λής-Νι­κό­λα­ος Κου­φά­δης, είχε προ­α­πο­βιώ­σει αυτής, στις 26 Φε­βρουα­ρί­ου 1986.

Δε­δο­μέ­νου ότι η θα­νού­σα είχε ασκή­σει προ του θα­νά­του της ενα­ντί­ον του πρώην συ­ζύ­γου της αγωγή δια­ζυ­γί­ου στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στη­ρι­ζό­με­νη σε βά­σι­μο λόγο, το δι­κα­στή­ριο τον απέ­κλει­σε από το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα.

Επο­μέ­νως, μόνοι εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι της απο­βιω­σά­σης Ευαγ­γε­λί­ας Ιε­ρο­βα­σί­λη του Γε­ωρ­γί­ου κρί­θη­καν ο υιός της από τον πρώτο γάμο της με το Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Τσα­μπί­κος Κου­φά­δης, καθώς επί­σης και τα παι­διά της από το δεύ­τε­ρο γάμο της με τον Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης και Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη.

Τα τρία δε αυτά παι­διά της την κλη­ρο­νό­μη­σαν κατά πο­σο­στό ενός τρί­του εξ αδιαι­ρέ­του έκα­στο στο σύ­νο­λο της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας της.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η Ιε­ρο­βα­σί­λη είχε κα­τα­φέ­ρει να δη­μιουρ­γή­σει με τα χρό­νια μια αξιό­λο­γη πε­ριου­σία. Είχε στην ιδιο­κτη­σία της συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρί­που 10 ακί­νη­τα και δια­με­ρί­σμα­τα.

Σε 6 εξ’ αυτών ήταν συ­νι­διο­κτή­τρια και συ­γκε­κρι­μέ­να σε ένα δια­μέ­ρι­σμα στην οδό Ιερού Λόχου, σε μια οικία στο Γεν­νά­δι, σε ένα οι­κό­πε­δο στη Σά­λα­κο και σ΄ ένα τμήμα οι­κο­πέ­δου στα πε­ρί­χω­ρα της πόλης της Ρόδου.

Δια­τη­ρού­σε επι­πλέ­ον θυ­ρί­δα στην Alpha Bank και λο­γα­ρια­σμό με υπό­λοι­πο πε­ρί­που 70.000 ευρώ.

Ο μη­τρο­κτό­νος με την Ρω­σί­δα σύ­ντρο­φό του βρή­καν το θύμα έξω από το σπίτι της, να πο­τί­ζει τον κήπο.

Ο Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης ζή­τη­σε από τη μη­τέ­ρα του να του φτιά­ξει καφέ, με σκοπό να μπει στο σπίτι και να την αιφ­νι­διά­σει.

Η τε­λευ­ταία ει­σήλ­θε στο χώρο της κου­ζί­νας και τη στιγ­μή που γύ­ρι­σε την πλάτη της, ο 26χρο­νος άρ­χι­σε να την χτυ­πά­ει με το μα­χαί­ρι στο πίσω μέρος του σώ­μα­τός της.

Στη συ­νέ­χεια και ενώ το θύμα βρι­σκό­ταν πε­σμέ­νο στο πά­τω­μα, ο Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης συ­νέ­χι­σε να επι­φέ­ρει σε αυτήν πλήγ­μα­τα και στο μπρο­στι­νό μέρος του σώ­μα­τός της, κα­τα­φέρ­νο­ντας σε αυτήν συ­νο­λι­κά δε­κα­τρία τραύ­μα­τα (νυγ­μούς-τομές).

Από τα ανω­τέ­ρω πλήγ­μα­τα το θύμα δεν κα­τέ­λη­ξε αμέ­σως.

Τότε η Ρω­σί­δα φέ­ρε­ται, ενώ πα­ρα­κο­λου­θού­σε απα­θής, εν­θαρ­ρύ­νο­ντας με την πα­ρου­σία της τον δρά­στη, να του ζή­τη­σε να την απο­τε­λειώ­σει, πα­ρο­τρύ­νο­ντας τον με την έκ­φρα­ση “απο­τε­λεί­ω­σέ την γιατί δεν αντέ­χω τις κραυ­γές”.

Σύμ­φω­να με το ίδιο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, σε αντα­πό­κρι­ση των πα­ρο­τρύν­σε­ών της, ο δρά­στης προ­σέγ­γι­σε εκ νέου το θύμα και κα­τά­φε­ρε σ’ αυτήν ένα τραύ­μα στο λαιμό.

Αμέ­σως μετά και λόγω του ό,τι το πά­τω­μα είχε πλημ­μυ­ρί­σει από το αίμα του θύ­μα­τος, τη με­τέ­φε­ραν στα αρι­στε­ρά της κου­ζί­νας (όπου και ανευ­ρέ­θη), κα­θά­ρι­σαν τον τόπο του εγκλή­μα­τος και δη το αίμα και τα δα­χτυ­λι­κά τους απο­τυ­πώ­μα­τα, πέ­τα­ξαν τα ρούχα και τα πα­πού­τσια τους σε σα­κού­λες, πλύ­θη­καν και φό­ρε­σαν κα­θα­ρά ρούχα και υπο­δή­μα­τα.

Η Ρω­σί­δα φέ­ρε­ται να πρό­τει­νε να ανοί­ξουν τα συρ­τά­ρια της οι­κί­ας και να πε­τά­ξουν έξω τα ρούχα, ώστε να φανεί σαν λη­στεία. Στη συ­νέ­χεια απο­χώ­ρη­σαν από την οικία του θύ­μα­τος και αφού μοί­ρα­σαν τα πει­στή­ρια του εγκλή­μα­τος, και δη το μα­χαί­ρι, που χρη­σι­μο­ποί­η­σε και τα μα­τω­μέ­να τους ρούχα και πα­πού­τσια σε διά­φο­ρες σα­κού­λες, τα πέ­τα­ξαν σε κά­δους απορ­ριμ­μά­των, που βρί­σκο­νταν στα χωριά γύρω από το Γεν­νά­δι.

Κί­νη­τρο του φόνου, ήταν, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, να πε­ριέλ­θει στην κυ­ριό­τη­τα του Νι­κό­λα­ου Μπα­τζα­κά­κη, μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς της μη­τρός του.

Ο μη­τρο­κτό­νος, υπο­στή­ρι­ξε ότι θα πρέ­πει να ανα­στα­λεί η έκ­δο­ση από­φα­σης επί της αι­τή­σε­ως του ετε­ρο­θα­λή αδελ­φού του μέχρι να υπάρ­ξει τε­λε­σί­δι­κη από­φα­ση των ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων για τον φόνο.

Δια­τεί­νε­ται εξάλ­λου ότι ήταν εξαρ­τη­μέ­νος από τα ναρ­κω­τι­κά και είχε νο­ση­ρή δια­τα­ρα­χή των πνευ­μα­τι­κών λει­τουρ­γιών του την ημέρα του εγκλή­μα­τος, ενώ πε­ραι­τέ­ρω υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει ανα­πη­ρία σε πο­σο­στό άνω του 67%.

Στην έφεσή του το­νί­ζει ότι με πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη που διε­νερ­γή­θη­κε στο πλαί­σιο της κυ­ρί­ας ανά­κρι­σης ανα­γνω­ρί­στη­κε ότι πά­σχει από σο­βα­ρή ψυ­χι­κή νόσο ως το­ξι­κο­μα­νής ενώ πε­ραι­τέ­ρω επι­κα­λεί­ται και πρό­σφα­τη γνω­μο­δό­τη­ση του ΚΕΠΑ που τον έχει κρί­νει ανά­πη­ρο σε πο­σο­στό της τά­ξε­ως του 80%.