Απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η αγωγή 54 υπαλλήλων κατά της ΔΕΣ ΡΟΔΑ

Με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την ει­δι­κή δια­δι­κα­σία ερ­γα­τι­κών δια­φο­ρών, απορ­ρί­φθη­κε ως απα­ρά­δε­κτη λόγω αο­ρι­στί­ας, η αγωγή 54 υπαλ­λή­λων της “Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Συ­γκοι­νω­νιών (ΡΟΔΑ) – Κοι­νω­φε­λής Επι­χεί­ρη­ση Δήμου Ρόδου” κατά του Νο­μι­κού Προ­σώ­που Ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου.

Οι ενά­γο­ντες, που προ­σέ­φυ­γαν κατά της ΔΕΣ ΡΟΔΑ την 4η Ιου­νί­ου 2014 ισχυ­ρί­ζο­νται ότι τυγ­χά­νουν υπάλ­λη­λοί της, με σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου με σχέση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου κι ότι έως την εφαρ­μο­γή των ν. 3833/2010 και 3845/2010 η αμοι­βή και οι όροι ερ­γα­σί­ας τους ρυθ­μί­ζο­νταν από σχε­τι­κή συλ­λο­γι­κή σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας.

Δια­τεί­νο­νται ότι η επι­χεί­ρη­ση επι­κα­λού­με­νη το νόμο 3833/2010 και 3845/2010, προ­χώ­ρη­σε σε μειώ­σεις των απο­δο­χών τους από 01-11- 2012 στις τα­κτι­κές μη­νιαί­ες απο­δο­χές τους, στο δώρο Πάσχα, στο δώρο Χρι­στου­γέν­νων και επί­δο­μα αδεί­ας εφαρ­μό­ζο­ντας διπλή μεί­ω­ση πο­σο­στού 25% στις απο­δο­χές τους κατ’ εσφαλ­μέ­νη ερ­μη­νεία των ως άνω νόμων δυ­νά­μει εσφαλ­μέ­νης κα δη αντι­συ­νταγ­μα­τι­κής ερ­μη­νεί­ας τους με βάση την εγκύ­κλιο υπ’ αρίθμ. πρωτ. οικ. 2/85127/0022/22.11.2012 της Διεύ­θυν­σης Μι­σθο­λο­γί­ου της Γε­νι­κής Διεύ­θυν­σης Μι­σθών του Γε­νι­κού Λο­γι­στη­ρί­ου του Κρά­τους του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών.

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω ζη­τούν να υπο­χρε­ω­θεί η ΔΕΣ ΡΟΔΑ να απο­δέ­χε­ται τις προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σί­ες τους επί κα­τα­βο­λή των νο­μί­μων απο­δο­χών τους, όπως αυτές είχαν δια­μορ­φω­θεί την 31.10.2012 και να κα­τα­δι­κα­στεί η επι­χεί­ρη­ση να κα­τα­βά­λει σε κάθε ένα από αυ­τούς το χρη­μα­τι­κό ποσό των 150 €, ως χρη­μα­τι­κή ποινή, για κάθε ημέρα που δεν θα απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σί­ες τους επί κα­τα­βο­λή των ανω­τέ­ρω νο­μί­μων απο­δο­χών, μη συμ­μορ­φού­με­νο με το δια­τα­κτι­κό της από­φα­σης του Δι­κα­στη­ρί­ου.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε την αγωγή τους αό­ρι­στη, διότι οι ενά­γο­ντες δεν ανα­φέ­ρουν ποιο ήταν το ποσό που λάμ­βα­ναν, ποιο λαμ­βά­νουν μετά τις μειώ­σεις και ποιο το ποσό που δι­καιού­νται πλέον επι­πλέ­ον, να λαμ­βά­νουν μη εφαρ­μο­ζό­με­νης της έν­δι­κης μεί­ω­σης.

Κρί­θη­κε ότι δεν μπο­ρεί να εξε­τα­στεί κατ’ ου­σί­αν η αγωγή, ενό­ψει και της άρ­νη­σης της ενα­γό­με­νης που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν έχει επι­βά­λει την ανα­φε­ρό­με­νη στη αγωγή πα­ρά­νο­μη μεί­ω­ση των απο­δο­χών των ενα­γό­ντων.

Οι υπάλ­λη­λοι εκ­προ­σω­πή­θη­καν από τον δι­κη­γό­ρο κ. Από­στο­λο Γκά­τζιο και η επι­χεί­ρη­ση από τον δι­κη­γό­ρο κ. Σέρ­γιο Ανα­στα­σιά­δη.