DW: «Είναι οι δανειστές συνυπεύθυνοι για την ανείπωτη καταστροφή;

Οι κα­τα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές στην Ελ­λά­δα στο επί­κε­ντρο και της ση­με­ρι­νής επι­σκό­πη­σης. Σε πρώτο πλάνο οι τρα­γι­κές αν­θρώ­πι­νες ιστο­ρί­ες αλλά και η ανα­ζή­τη­ση ευ­θυ­νών.

«Είναι οι δα­νει­στές συ­νυ­πεύ­θυ­νοι;», τι­τλο­φο­ρεί­ται εκτε­νές άρθρο της Frankfurter Allgemeine Zeitung που ση­μειώ­νει ότι μπο­ρεί η ανα­ζή­τη­ση ευ­θυ­νών να μην είναι της πα­ρού­σης, ωστό­σο «πέραν των επί­ση­μων θε­σμών και κυ­ρί­ως στο εξω­τε­ρι­κό, έχει ξε­κι­νή­σει ήδη η συ­ζή­τη­ση εάν οι πι­στω­τές της Ελ­λά­δας και το πρό­γραμ­μα λι­τό­τη­τάς τους φέ­ρουν την κύρια ευ­θύ­νη για την κα­τα­στρο­φή, τις ανε­παρ­κείς δυ­να­τό­τη­τες διά­σω­σης και την ελ­λι­πή πρό­λη­ψη. ‘Οι πε­ρι­κο­πές στον τομέα της πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας ήταν μέρος του προ­γράμ­μα­τος λι­τό­τη­τας. Έτσι η Ελ­λά­δα πέ­τυ­χε απο­δυ­να­μω­μέ­νη το στόχο των Ευ­ρω­παί­ων’ έγρα­ψε η ιτα­λι­κή Corriere della Sera. Σύμ­φω­να με τις ίδιες πηγές, μόνον κατά την τε­λευ­ταία άνοι­ξη κό­πη­καν 34 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Στην Ελ­λά­δα υπάρ­χουν όλο και λι­γό­τε­ροι πυ­ρο­σβέ­στες και όλο και λι­γό­τε­ροι από αυ­τούς μπο­ρούν να επι­χει­ρή­σουν».

Η λι­τό­τη­τα δεν φταί­ει για όλα

Ωστό­σο, όπως επι­ση­μαί­νει η FAZ, «έλ­λη­νες οι­κο­νο­μο­λό­γοι και γνώ­στες της πε­ριο­χής δια­ψεύ­δουν. ‘Όταν εκ­πο­νή­θη­καν τα προ­γράμ­μα­τα διά­σω­σης οι θε­σμοί έδω­σαν ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στη βελ­τί­ω­ση βα­σι­κών υπη­ρε­σιών, όπως την κα­τα­πο­λέ­μη­ση πυρ­κα­γιών, δια­θέ­το­ντας επαρ­κή χρή­μα­τα’, επι­ση­μαί­νει οι­κο­νο­μο­λό­γος από την Αθήνα που γνω­ρί­ζει τα των προ­γραμ­μά­των διά­σω­σης και ο οποί­ος θέλει να δια­τη­ρή­σει την ανω­νυ­μία του. Σύμ­φω­να με τον ίδιο, οι δα­πά­νες για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση πυρ­κα­γιών είχαν κατά τα προη­γού­με­να χρό­νια στα­θε­ρό με­ρί­διο επί του ΑΕΠ ενώ από το 2013 αυ­ξή­θη­καν». Βέ­βαια όπως διευ­κρι­νί­ζει η εφη­με­ρί­δα αυτό είναι σχε­τι­κό διότι τα τε­λευ­ταία δέκα χρό­νια η Ελ­λά­δα απώ­λε­σε το 1/4 του ΑΕΠ της, ενώ το ίδιο διά­στη­μα μειώ­θη­καν και οι απο­λα­βές των πυ­ρο­σβε­στών.

Ανού­σιο το να επιρ­ρί­πτο­νται οι ευ­θύ­νες απο­κλει­στι­κά στη λι­τό­τη­τα αν ανα­λο­γι­στεί κα­νείς τη με­γά­λη πυρ­κα­γιά του 2007, υπο­στη­ρί­ζει και ο κα­θη­γη­τής Γιώρ­γος Μπή­τρος (σσ. ομό­τι­μος Κα­θη­γη­τής στο Οι­κο­νο­μι­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών). Όπως ση­μειώ­νει η FAZ: «Πα­ρό­τι δεν υπήρ­χε ακόμη λι­τό­τη­τα, η πρό­λη­ψη ήταν και τότε ανε­παρ­κής. Η τότε κυ­βέρ­νη­ση είχε συ­γκε­ντρώ­σει εκα­τομ­μύ­ρια δω­ρε­ών από Έλ­λη­νες του εξω­τε­ρι­κού, ωστό­σο για την αξιο­ποί­η­σή τους δεν λο­γο­δό­τη­σε κα­νείς».

Όποιος ξε­γρά­φει τον Τσί­πρα κάνει λάθος

Η ίδια εφη­με­ρί­δα (Frankfurter Allgemeine Zeitung) φι­λο­ξε­νεί σή­με­ρα στην έντυ­πη έκ­δο­σή της και σχό­λιο για τις πι­θα­νές πο­λι­τι­κές συ­νέ­πειες της φο­νι­κής πυρ­κα­γιάς υπό τον τίτλο «Δο­κι­μα­σία».

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, «οι φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές συ­νι­στούν δο­κι­μα­σία για τους πρω­θυ­πουρ­γούς, καθώς εξαι­τί­ας τους μπο­ρεί να απο­τύ­χουν ή να ενι­σχυ­θούν. Πα­ρά­δειγ­μα αυτού απο­τε­λεί ο Γκέρ­χαρντ Σρέ­ντερ, ο οποί­ος το 2002 με γα­λό­τσες στα νερά του πλημ­μυ­ρι­σμέ­νου Έλβα στη Σα­ξο­νία βά­δι­σε προς νέα εκλο­γι­κή νίκη. […]. Αλλά και στην Ελ­λά­δα οι φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές έχουν ήδη επη­ρε­ά­σει εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Ο σει­σμός της Αθή­νας το 1999, κατά τον οποίο έχα­σαν τη ζωή τους 143 άν­θρω­ποι, βο­ή­θη­σε τον Κώστα Ση­μί­τη να επα­νε­κλε­γεί το 2000 κα­θό­τι ο ψύ­χραι­μος πρω­θυ­πουρ­γός έδωσε την εντύ­πω­ση ενός αξιό­πι­στου δια­χει­ρι­στή κρί­σε­ων. Ο διά­δο­χος του Ση­μί­τη Κώ­στας Κα­ρα­μαν­λής μόλις μετά βίας κα­τά­φε­ρε να επι­βιώ­σει πο­λι­τι­κά των πυρ­κα­γιών του 2007, ωστό­σο οι με­γά­λες πυρ­κα­γιές που ξέ­σπα­σαν δυο χρό­νια αρ­γό­τε­ρα συ­νέ­βα­λαν στην ήττα του στις εκλο­γές του 2009. Απο­φα­σι­στι­κής ση­μα­σί­ας είναι τώρα για τον Τσί­πρα […] το ερώ­τη­μα εάν μπο­ρεί να εν­σαρ­κώ­σει το σωστό μείγ­μα συ­μπό­νιας προς τους συγ­γε­νείς των θυ­μά­των και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας κατά την ανά­λυ­ση των λαθών. Ως προι­κι­σμέ­νος λαϊ­κι­στής και πραγ­μα­τι­στής άν­θρω­πος της εξου­σί­ας, ο έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός γνω­ρί­ζει πώς γί­νε­ται αυτό. Δε­δο­μέ­νης της ανεί­πω­της τρα­γω­δί­ας κή­ρυ­ξε τρι­ή­με­ρο εθνι­κό πέν­θος, ανα­κοί­νω­σε όμως επί­σης ότι αρ­γό­τε­ρα θα διε­ρευ­νη­θεί το αν η συμ­φο­ρά αυτή θα μπο­ρού­σε αν όχι να έχει απο­φευ­χθεί, του­λά­χι­στον να είχε πε­ριο­ρι­στεί».

Πα­ρα­θέ­το­ντας στη συ­νέ­χεια ορι­σμέ­να βιο­γρα­φι­κά στοι­χεία του πρω­θυ­πουρ­γού η FAZ ση­μειώ­νει ότι όταν ανέ­λα­βε την εξου­σία ο Αλ. Τσί­πρας «δεν είχε ιδέα από εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και έδει­ξε πα­ντε­λή άγνοια για τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας της ΕΕ και της Ευ­ρω­ζώ­νης. Αυτά όμως απο­τε­λούν πα­ρελ­θόν. Ο Τσί­πρας μα­θαί­νει γρή­γο­ρα και τα τε­λευ­ταία χρό­νια δεν έχουν βελ­τιω­θεί εμ­φα­νώς μόνο τα αγ­γλι­κά του. Πι­θα­νό­τα­τα ο Τσί­πρας δεν θα μπο­ρέ­σει να κερ­δί­σει τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες για το 2019. Ωστό­σο όποιος ξε­γρά­φει τον Τσί­πρα, κάνει λάθος. Σε αντί­θε­ση με ό,τι προ­έ­βλε­ψε ο προ­κά­το­χός του Αντώ­νης Σα­μα­ράς, ο Τσί­πρας δεν απο­τε­λεί πα­ρέν­θε­ση της ελ­λη­νι­κής ιστο­ρί­ας. Η δια­κυ­βέρ­νη­ση της Ελ­λά­δας μετά το 2009 είναι σαν να προ­σπα­θείς να δα­μά­σεις ταύρο σε ρο­ντέο. Κα­νείς δεν άντε­ξε μέχρι στιγ­μής τόσο πολύ όσο ο Τσί­πρας».

«Ερεί­πια, στά­χτες και ανα­πά­ντη­τα ερω­τή­μα­τα»

«Ερεί­πια, στά­χτες και ανα­πά­ντη­τα ερω­τή­μα­τα» είναι ο τί­τλος άρ­θρου στην Süddeutsche Zeitung που ση­μειώ­νει με­τα­ξύ άλλων ότι «ο αριθ­μός των νε­κρών είναι με­γά­λος, υψη­λό­τε­ρος από τις ολέ­θριες πυρ­κα­γιές του 2007 όταν είχαν χάσει τη ζωή τους 70 άν­θρω­ποι. Η Ελ­λά­δα θρη­νεί πλέον του­λά­χι­στον 80 αν­θρώ­πους που έχα­σαν τη ζωή τους στις φλό­γες ή στην προ­σπά­θειά τους να τις απο­φύ­γουν. Υπάρ­χουν φόβοι ότι ο αριθ­μός αυτός θα αυ­ξη­θεί. Ορι­σμέ­νοι εκ των 180 τραυ­μα­τιών είναι σε κρί­σι­μη κα­τά­στα­ση, την Τε­τάρ­τη ένας άν­δρας υπέ­κυ­ψε στα εγκαύ­μα­τά του. […] Στο με­τα­ξύ γί­νο­νται γνω­στές όλο και πιο φρι­κια­στι­κές λε­πτο­μέ­ρειες. Για ένα 13χρονο κο­ρι­τσά­κι που έπεσε στο γκρε­μό ενώ καί­γο­νταν επει­δή δεν είχε άλλη διέ­ξο­δο και που πέ­θα­νε ακα­ριαία. Για αν­θρώ­πους που ανα­ζή­τη­σαν σω­τη­ρία στη θά­λασ­σα και πνί­γη­καν. Για την οι­κο­γέ­νεια που κάηκε στο αυ­το­κί­νη­το, με τα παι­διά αγκα­λιά με τους γο­νείς […]».

Κώ­στας Συ­με­ω­νί­δης

Πηγή www.dw.com