ΕΙΔΗΣΕΙΣ

DW: «Είναι οι δανειστές συνυπεύθυνοι για την ανείπωτη καταστροφή;

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ΜΑΤΙ

Οι κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές στην Ελλάδα στο επί­κε­ντρο και της σημε­ρι­νής επι­σκό­πη­σης. Σε πρώτο πλάνο οι τρα­γι­κές ανθρώ­πι­νες ιστο­ρίες αλλά και η ανα­ζή­τηση ευθυνών.

«Είναι οι δανει­στές συνυ­πεύ­θυ­νοι;», τιτλο­φο­ρεί­ται εκτενές άρθρο της Frankfurter Allgemeine Zeitung που σημειώ­νει ότι μπορεί η ανα­ζή­τηση ευθυνών να μην είναι της παρού­σης, ωστόσο «πέραν των επί­ση­μων θεσμών και κυρίως στο εξω­τε­ρικό, έχει ξεκι­νή­σει ήδη η συζή­τηση εάν οι πιστω­τές της Ελλάδας και το πρό­γραμμα λιτό­τη­τάς τους φέρουν την κύρια ευθύνη για την κατα­στροφή, τις ανε­παρ­κείς δυνα­τό­τη­τες διά­σω­σης και την ελλιπή πρόληψη. ‘Οι περι­κο­πές στον τομέα της πολι­τι­κής προ­στα­σίας ήταν μέρος του προ­γράμ­μα­τος λιτό­τη­τας. Έτσι η Ελλάδα πέτυχε απο­δυ­να­μω­μένη το στόχο των Ευρω­παίων’ έγραψε η ιταλική Corriere della Sera. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, μόνον κατά την τελευ­ταία άνοιξη κόπηκαν 34 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Στην Ελλάδα υπάρ­χουν όλο και λιγό­τε­ροι πυρο­σβέ­στες και όλο και λιγό­τε­ροι από αυτούς μπορούν να επι­χει­ρή­σουν».

Η λιτό­τητα δεν φταίει για όλα

Τραγικές οι ανθρώπινες ιστορίεςΤρα­γι­κές οι ανθρώ­πι­νες ιστο­ρίες

Ωστόσο, όπως επι­ση­μαί­νει η FAZ, «έλληνες οικο­νο­μο­λό­γοι και γνώστες της περιο­χής δια­ψεύ­δουν. ‘Όταν εκπο­νή­θη­καν τα προ­γράμ­ματα διά­σω­σης οι θεσμοί έδωσαν ιδιαί­τερη έμφαση στη βελ­τί­ωση βασικών υπη­ρε­σιών, όπως την κατα­πο­λέ­μηση πυρ­κα­γιών, δια­θέ­το­ντας επαρκή χρήματα’, επι­ση­μαί­νει οικο­νο­μο­λό­γος από την Αθήνα που γνω­ρί­ζει τα των προ­γραμ­μά­των διά­σω­σης και ο οποίος θέλει να δια­τη­ρή­σει την ανω­νυ­μία του. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι δαπάνες για την κατα­πο­λέ­μηση πυρ­κα­γιών είχαν κατά τα προη­γού­μενα χρόνια σταθερό μερίδιο επί του ΑΕΠ ενώ από το 2013 αυξή­θη­καν». Βέβαια όπως διευ­κρι­νί­ζει η εφη­με­ρίδα αυτό είναι σχετικό διότι τα τελευ­ταία δέκα χρόνια η Ελλάδα απώλεσε το 1/4 του ΑΕΠ της, ενώ το ίδιο διά­στημα μειώ­θη­καν και οι απο­λα­βές των πυρο­σβε­στών.

Ανούσιο το να επιρ­ρί­πτο­νται οι ευθύνες απο­κλει­στικά στη λιτό­τητα αν ανα­λο­γι­στεί κανείς τη μεγάλη πυρ­κα­γιά του 2007, υπο­στη­ρί­ζει και ο καθη­γη­τής Γιώργος Μπήτρος (σσ. ομό­τι­μος Καθη­γη­τής στο Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών). Όπως σημειώ­νει η FAZ: «Παρότι δεν υπήρχε ακόμη λιτό­τητα, η πρόληψη ήταν και τότε ανε­παρ­κής. Η τότε κυβέρ­νηση είχε συγκε­ντρώ­σει εκα­τομ­μύ­ρια δωρεών από Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού, ωστόσο για την αξιο­ποί­ησή τους δεν λογο­δό­τησε κανείς».

Όποιος ξεγρά­φει τον Τσίπρα κάνει λάθος

Η ίδια εφη­με­ρίδα (Frankfurter Allgemeine Zeitung) φιλο­ξε­νεί σήμερα στην έντυπη έκδοσή της και σχόλιο για τις πιθανές πολι­τι­κές συνέ­πειες της φονικής πυρ­κα­γιάς υπό τον τίτλο «Δοκι­μα­σία».

Πύρινος εφιάλτηςΠύρινος εφιάλ­της

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, «οι φυσικές κατα­στρο­φές συνι­στούν δοκι­μα­σία για τους πρω­θυ­πουρ­γούς, καθώς εξαι­τίας τους μπορεί να απο­τύ­χουν ή να ενι­σχυ­θούν. Παρά­δειγμα αυτού απο­τε­λεί ο Γκέρ­χαρντ Σρέντερ, ο οποίος το 2002 με γαλό­τσες στα νερά του πλημ­μυ­ρι­σμέ­νου Έλβα στη Σαξονία βάδισε προς νέα εκλο­γική νίκη. […]. Αλλά και στην Ελλάδα οι φυσικές κατα­στρο­φές έχουν ήδη επη­ρε­ά­σει εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Ο σεισμός της Αθήνας το 1999, κατά τον οποίο έχασαν τη ζωή τους 143 άνθρω­ποι, βοήθησε τον Κώστα Σημίτη να επα­νε­κλε­γεί το 2000 καθότι ο ψύχραι­μος πρω­θυ­πουρ­γός έδωσε την εντύ­πωση ενός αξιό­πι­στου δια­χει­ρι­στή κρίσεων. Ο διά­δο­χος του Σημίτη Κώστας Καρα­μαν­λής μόλις μετά βίας κατά­φερε να επι­βιώ­σει πολι­τικά των πυρ­κα­γιών του 2007, ωστόσο οι μεγάλες πυρ­κα­γιές που ξέσπα­σαν δυο χρόνια αργό­τερα συνέ­βα­λαν στην ήττα του στις εκλογές του 2009. Απο­φα­σι­στι­κής σημα­σίας είναι τώρα για τον Τσίπρα […] το ερώτημα εάν μπορεί να ενσαρ­κώ­σει το σωστό μείγμα συμπό­νιας προς τους συγ­γε­νείς των θυμάτων και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας κατά την ανάλυση των λαθών. Ως προι­κι­σμέ­νος λαϊ­κι­στής και πραγ­μα­τι­στής άνθρω­πος της εξου­σίας, ο έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός γνω­ρί­ζει πώς γίνεται αυτό. Δεδο­μέ­νης της ανεί­πω­της τρα­γω­δίας κήρυξε τρι­ή­μερο εθνικό πένθος, ανα­κοί­νωσε όμως επίσης ότι αργό­τερα θα διε­ρευ­νη­θεί το αν η συμφορά αυτή θα μπο­ρούσε αν όχι να έχει απο­φευ­χθεί, του­λά­χι­στον να είχε περιο­ρι­στεί».

Παρα­θέ­το­ντας στη συνέ­χεια ορι­σμένα βιο­γρα­φικά στοι­χεία του πρω­θυ­πουρ­γού η FAZ σημειώ­νει ότι όταν ανέλαβε την εξουσία ο Αλ. Τσίπρας «δεν είχε ιδέα από εξω­τε­ρική πολι­τική και έδειξε παντελή άγνοια για τον τρόπο λει­τουρ­γίας της ΕΕ και της Ευρω­ζώ­νης. Αυτά όμως απο­τε­λούν παρελ­θόν. Ο Τσίπρας μαθαί­νει γρήγορα και τα τελευ­ταία χρόνια δεν έχουν βελ­τιω­θεί εμφανώς μόνο τα αγγλικά του. Πιθα­νό­τατα ο Τσίπρας δεν θα μπο­ρέ­σει να κερ­δί­σει τις βου­λευ­τι­κές εκλογές που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες για το 2019. Ωστόσο όποιος ξεγρά­φει τον Τσίπρα, κάνει λάθος. Σε αντί­θεση με ό,τι προ­έ­βλεψε ο προ­κά­το­χός του Αντώνης Σαμαράς, ο Τσίπρας δεν απο­τε­λεί παρέν­θεση της ελλη­νι­κής ιστο­ρίας. Η δια­κυ­βέρ­νηση της Ελλάδας μετά το 2009 είναι σαν να προ­σπα­θείς να δαμά­σεις ταύρο σε ροντέο. Κανείς δεν άντεξε μέχρι στιγμής τόσο πολύ όσο ο Τσίπρας».

«Ερείπια, στάχτες και ανα­πά­ντητα ερω­τή­ματα»

Εθελοντές επί των έργωΕθε­λο­ντές επί των έργω

«Ερείπια, στάχτες και ανα­πά­ντητα ερω­τή­ματα» είναι ο τίτλος άρθρου στην Süddeutsche Zeitung που σημειώ­νει μεταξύ άλλων ότι «ο αριθμός των νεκρών είναι μεγάλος, υψη­λό­τε­ρος από τις ολέ­θριες πυρ­κα­γιές του 2007 όταν είχαν χάσει τη ζωή τους 70 άνθρω­ποι. Η Ελλάδα θρηνεί πλέον του­λά­χι­στον 80 ανθρώ­πους που έχασαν τη ζωή τους στις φλόγες ή στην προ­σπά­θειά τους να τις απο­φύ­γουν. Υπάρ­χουν φόβοι ότι ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί. Ορι­σμέ­νοι εκ των 180 τραυ­μα­τιών είναι σε κρίσιμη κατά­σταση, την Τετάρτη ένας άνδρας υπέκυψε στα εγκαύ­ματά του. […] Στο μεταξύ γίνο­νται γνωστές όλο και πιο φρι­κια­στι­κές λεπτο­μέ­ρειες. Για ένα 13χρονο κορι­τσάκι που έπεσε στο γκρεμό ενώ καί­γο­νταν επειδή δεν είχε άλλη διέξοδο και που πέθανε ακα­ριαία. Για ανθρώ­πους που ανα­ζή­τη­σαν σωτηρία στη θάλασσα και πνί­γη­καν. Για την οικο­γέ­νεια που κάηκε στο αυτο­κί­νητο, με τα παιδιά αγκαλιά με τους γονείς […]».

Κώστας Συμε­ω­νί­δης

Πηγή www.dw.com

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.