Συγκλονισμένοι και ανήσυχοι οι πολίτες φοβούνται και καταγγέλλουν πιθανές εστίες πρόκλησης πυρκαγιάς

Γρά­φει ο

Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Αλ­λε­πάλ­λη­λες κλή­σεις δέ­χο­νται από χθες οι το­πι­κές υπη­ρε­σί­ες κα­θα­ριό­τη­τας και πρα­σί­νου, από πο­λί­τες που θέ­λουν να ανα­φέ­ρουν την ύπαρ­ξη οι­κο­πέ­δων γε­μά­των με ξε­ρό­χορ­τα και ση­μεία επι­κίν­δυ­να για την εκ­κί­νη­ση πυρ­κα­γιάς. Η εθνι­κή τρα­γω­δία φαί­νε­ται πως έχει κε­ντρί­σει τα αντα­να­κλα­στι­κά όλων εκεί­νων που φο­βού­νται επα­νά­λη­ψη της κα­τα­στρο­φής με δια­φο­ρε­τι­κό επί­κε­ντρο.

Η ανη­συ­χία δεν είναι αδι­καιο­λό­γη­τη. Σε όλο το νησί της Ρόδου υπάρ­χουν χι­λιά­δες ξε­χα­σμέ­να οι­κό­πε­δα, καθώς και αυλές σπι­τιών, απ’ όπου εύ­κο­λα μπο­ρεί να ξε­κι­νή­σει μια πυρ­κα­γιά. «Είναι πολύς ο κό­σμος που έχει τη­λε­φω­νή­σει τα τε­λευ­ταία 24ωρα για να μας ανα­φέ­ρει κά­ποια επι­κίν­δυ­νη εστία» δή­λω­σε προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Κα­θα­ριό­τη­τας και Ανα­κύ­κλω­σης Πα­να­γιώ­της Μά­τσης. Ο ίδιος συμ­φω­νεί πως ο κίν­δυ­νος είναι υπαρ­κτός, καθώς «ένα οι­κό­πε­δο γε­μά­το ξε­ρό­χορ­τα απο­τε­λεί κίν­δυ­νο».

Για τη διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας και Πρα­σί­νου το πρό­βλη­μα δεν ξε­κί­νη­σε προ­χθές. Κάθε χρόνο, στην εκ­κί­νη­ση της αντι­πυ­ρι­κής πε­ριό­δου ξε­κι­νούν προ­σπά­θειες ώστε να εντο­πι­στούν οι ιδιο­κτή­τες εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οι­κο­πέ­δων, ώστε να δρο­μο­λο­γη­θεί ο κα­θα­ρι­σμός τους. Η όλη δια­δι­κα­σία αφορά μόνο όσα «γή­πε­δα» βρί­σκο­νται στην πόλη της Ρόδου και εντός των σχε­δί­ων πό­λε­ως των υπο­λοί­πων οι­κι­σμών.

Ξε­κά­θα­ρος ο Νόμος,

αυ­στη­ρές οι ποι­νές

Υπάρ­χει Πυ­ρο­σβε­στι­κή Διά­τα­ξη σύμ­φω­να με την οποία «κάθε οι­κό­πε­δο που βρί­σκε­ται μέσα στα όρια οι­κι­σμού ή σε από­στα­ση 100 μέ­τρων έξω από τα όρια, θα πρέ­πει να είναι κα­θα­ρό και απαλ­λαγ­μέ­νο από κάθε φυ­σι­κή ή τε­χνη­τή εύ­φλε­κτη ύλη».

Οι ιδιο­κτή­τες των οι­κο­πέ­δων κα­λού­νται κάθε χρόνο να τη­ρούν την εντο­λή του Νόμου. Το κά­λε­σμα γί­νε­ται μέσω ει­δο­ποι­η­τη­ρί­ου από τη Διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας και Ανα­κύ­κλω­σης. Εάν μέσα σε 15 ημέ­ρες δεν γίνει ο απαι­τού­με­νος κα­θα­ρι­σμός, τότε μπο­ρούν να ανα­λά­βουν δράση τα μη­χα­νή­μα­τα της Διεύ­θυν­σης Κα­θα­ριό­τη­τας και ακο­λού­θως ο λο­γα­ρια­σμός του έργου να στα­λεί προς τον οι­κο­πε­δού­χο. Ο τε­λευ­ταί­ος, μά­λι­στα, όχι μόνο πλη­ρώ­νει για τη δου­λειά που έπρε­πε να είχε κάνει, αλλά επι­πρό­σθε­τα έρ­χε­ται αντι­μέ­τω­πος με μή­νυ­ση από την Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία.

«Στέλ­νου­με διαρ­κώς τέ­τοιου εί­δους ει­δο­ποι­η­τή­ρια» πε­ριέ­γρα­ψε ο κ. Πα­να­γιώ­της Μά­τσης και εξή­γη­σε: «τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές οι ιδιο­κτή­τες αντα­πο­κρί­νο­νται αμέ­σως και το θέμα λήγει εκεί. Ωστό­σο υπάρ­χουν πε­ρι­πτώ­σεις στις οποί­ες είναι αδύ­να­το να εντο­πι­στούν οι ιδιο­κτή­τες. Αυτοί μπο­ρεί να είναι μό­νι­μοι κά­τοι­κοι εξω­τε­ρι­κού, να έχουν πε­θά­νει και να εκ­κρε­μούν υπο­θέ­σεις κλη­ρο­νο­μιάς ή πολλά άλλα που πε­ρι­πλέ­κουν το πρό­βλη­μα».

Πολλά τα επι­κίν­δυ­να

οι­κό­πε­δα στην πόλη,

πολ­λα­πλά­σια στα χωριά

Το κυ­νη­γη­τό από τη διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας από μόνο του δεν είναι αρ­κε­τό για να εξα­λει­φθεί ο κίν­δυ­νος πυρ­κα­γιάς μέσα στο αστι­κό τοπίο. Η δη­μο­τι­κή υπη­ρε­σία έχει μικρό αριθ­μό προ­σω­πι­κού και ακόμα λι­γό­τε­ρα δια­θέ­σι­μα μη­χα­νή­μα­τα. Είναι ση­μα­ντι­κό οι πο­λί­τες να αντι­λη­φθούν ότι οι κίν­δυ­νοι που εγκυ­μο­νούν είναι με­γά­λοι. «Ο κό­σμος πρέ­πει να γίνει πιο ευαί­σθη­τος και να μας βοη­θή­σει. Μόνο έτσι, μαζί, θα δια­τη­ρή­σου­με την ασφά­λεια για όλους».

Μέσα στην πόλη της Ρόδου εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν οι­κό­πε­δα γε­μά­τα ξε­ρό­χορ­τα, σκου­πί­δια, φύλλα και ό,τι άλλο μπο­ρεί να με­τα­φερ­θεί από τον αέρα. «Ο συ­νερ­γά­της μας κ. Πί­τσης είναι επι­φορ­τι­σμέ­νος στο να κι­νεί­ται διαρ­κώς σε όλους τους δρό­μους, να κα­τα­γρά­φει τα εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να οι­κό­πε­δα, να εντο­πί­ζει εκεί­να για τα οποία γί­νο­νται κα­ταγ­γε­λί­ες. Ακο­λού­θως ο ίδιος πα­ρα­κο­λου­θεί αν έχουν γίνει οι κα­θα­ρι­σμοί για τους οποί­ους έχουν δοθεί εντο­λές. Η δου­λειά δεν στα­μα­τά ποτέ». Σύμ­φω­να με τον κ. Μάτση, το πρό­βλη­μα είναι οξύ­τε­ρο στα χωριά της Ρόδου, εκεί όπου είναι ακόμα πιο δύ­σκο­λο να εντο­πι­στούν οι ιδιο­κτή­τες. Το γε­γο­νός βε­βαιώ­νουν και οι πρό­ε­δροι των το­πι­κών δια­με­ρι­σμά­των. Ανε­ξαι­ρέ­τως όλοι ανα­φέ­ρουν: «κάθε χρόνο γί­νε­ται πραγ­μα­τι­κή μάχη με τους συγ­χω­ρια­νούς για να κα­θα­ρί­σουν τα οι­κό­πε­δά τους. Καυ­γά­δες, απει­λές, ακόμα και ύβρεις ανταλ­λάσ­σο­νται για να γίνει το αυ­το­νό­η­το».

Η ανα­κύ­κλω­ση είναι

μορφή πρό­λη­ψης

Οι με­γα­λύ­τε­ροι σε ηλι­κία γνω­ρί­ζουν πάρα πολύ καλά πως τα σκου­πί­δια απο­τε­λούν μία από τις πιο συ­χνές αι­τί­ες πρό­κλη­σης πυρ­κα­γιών. Η ανα­κύ­κλω­ση μπο­ρεί να θέσει τέρμα στον κίν­δυ­νο.

Ει­δι­κό­τε­ρα, μέχρι πρό­τι­νος επι­κρα­τού­σε η ανά­γκη να υπάρ­χουν πα­ντού κάδοι σκου­πι­διών. Το αυ­το­νό­η­το πια είναι να υπάρ­χουν πα­ντού κάδοι ανα­κύ­κλω­σης. «Σή­με­ρα τα ανα­κυ­κλώ­σι­μα υλικά είναι πε­ρισ­σό­τε­ρα από τα ορ­γα­νι­κά σκου­πί­δια» απο­κά­λυ­ψε προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο κ. Πα­να­γιώ­της Μά­τσης και τό­νι­σε: «εκεί­νο που εγώ θα ήθελα είναι οι μπλε κάδοι ανα­κύ­κλω­σης στο νησί να είναι όσοι και οι πρά­σι­νοι κάδοι σκου­πι­διών».

Σή­με­ρα σε ολό­κλη­ρη τη Ρόδο υπάρ­χουν συ­νο­λι­κά 6000 πρά­σι­νοι κάδοι. Οι μπλε κάδοι είναι 1500 και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι το­πο­θε­τη­μέ­νοι στην πόλη. Η διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας και Ανα­κύ­κλω­σης έχει ζη­τή­σει και θα λάβει από την Ελ­λη­νι­κή Εται­ρεία Αξιο­ποί­η­σης Ανα­κύ­κλω­σης (ΕΕΑΑ) ακόμα 500 μπλε κά­δους, οι οποί­οι θα το­πο­θε­τη­θούν σε διά­φο­ρα ση­μεία του νη­σιού. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η «ΕΕΑΑ» δη­μιουρ­γή­θη­κε από τις εται­ρεί­ες πα­ρα­γω­γής και εμπο­ρί­ας συ­σκευα­σμέ­νων προ­ϊ­ό­ντων, σε τή­ρη­ση της κεί­με­νης Ευ­ρω­παϊ­κής Νο­μο­θε­σί­ας «περί ανα­κύ­κλω­σης των απο­βλή­των συ­σκευα­σί­ας».

Στους μπλε κά­δους απορ­ρί­πτο­νται όλα τα υλικά που μπο­ρούν να ανα­κυ­κλω­θούν (χαρτί, αλου­μί­νιο, πλα­στι­κό κλπ). Σε ό,τι αφορά τα γυά­λι­να μπου­κά­λια, αυτά πρέ­πει να ρί­χνο­νται στις ει­δι­κές «μπλε κα­μπά­νες», όμως επει­δή αυτές είναι ελά­χι­στες είναι απο­δε­κτό η απόρ­ρι­ψή τους να γί­νε­ται στους μπλε κά­δους.

Με το δια­χω­ρι­σμό των σκου­πι­διών, αμέ­σως πε­ριο­ρί­ζε­ται στο ελά­χι­στο ο κίν­δυ­νος πρό­κλη­σης πυρ­κα­γιάς. Τόσο στη διάρ­κεια πα­ρα­μο­νής των σκου­πι­διών στους κά­δους, όσο κατά τη διάρ­κεια της δια­χεί­ρι­σης στον ΧΥΤΑ, η φωτιά σπα­νί­ως εκ­δη­λώ­νε­ται. Επι­πρό­σθε­τα, σε μια κοι­νω­νία όπου έχει καλ­λιερ­γη­θεί η έν­νοια της ανα­κύ­κλω­σης, σπα­νί­ως υπάρ­χουν φαι­νό­με­να δη­μιουρ­γί­ας πρό­χει­ρων χω­μα­τε­ρών και αυ­θαί­ρε­της απόρ­ρι­ψης σκου­πι­διών σε ρέ­μα­τα και δάση, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται.

«Γε­νι­κά οι πο­λί­τες αντα­πο­κρί­νο­νται καλά στο κά­λε­σμα για ανα­κύ­κλω­ση υλι­κών. Οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και οι εστιά­το­ρες λει­τουρ­γούν με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και αυτό μας βοηθά αρ­κε­τά» πε­ριέ­γρα­ψε ο κ. Μά­τσης. Εκεί, όπου ακόμα υπάρ­χει ανά­γκη για εκ­παί­δευ­ση είναι ο τρό­πος απόρ­ρι­ψης των ανα­κυ­κλώ­σι­μων υλι­κών. «Τα χαρ­τό­κου­τα θα πρέ­πει να τα «σπάνε», έτσι ώστε να μην κα­τα­λαμ­βά­νουν με­γά­λο χώρο όταν πέ­φτουν στους μπλε κά­δους».

Η ανεί­πω­τη τρα­γω­δία στην Ατ­τι­κή έχει συ­γκλο­νί­σει τους πά­ντες. Εχει αγ­γί­ξει τις ευαί­σθη­τες, αν­θρώ­πι­νες χορ­δές και οδη­γεί τους πά­ντες να προ­στρέ­ξουν σε βο­ή­θεια. Οι ίδιες «χορ­δές» θέ­λουν να τεθεί ένα τέρμα στα φαι­νό­με­να που συ­νή­θως ξε­κι­νούν από την αν­θρώ­πι­νη αδια­φο­ρία και κα­τα­λή­γουν με το πιο εφιαλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα. Σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις οι ευχές απλώς διευ­κο­λύ­νουν τον εφη­συ­χα­σμό. Η πραγ­μα­τι­κή λύση βρί­σκε­ται στην ενερ­γό δράση για την πρό­λη­ψη και προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση όλοι οφεί­λουν να δια­θέ­σουν ερ­γα­το­ώ­ρες. Δεν υπάρ­χει άλλος τρό­πος.