“Πώς προέκυψε η FYROM και το όνομα Μακεδονία”

Η Ελλάδα από τη δεκα­ε­τία του ’50 με πρω­θυ­πουργό τον Κων­στα­ντίνο Καρα­μανλή είχε ανα­γνω­ρί­σει τα Σκόπια με το όνομα Λαϊκή Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας. Μάλιστα, υπήρχαν και δια­κρα­τι­κές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Λαϊκής Δημο­κρα­τίας της Μακε­δο­νίας. Οταν όμως διελύθη η Γιου­γκο­σλα­βία, η Λαϊκή Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας έπαψε να είναι «Λαϊκή» και εζήτησε να ανα­γνω­ρι­στεί διεθνώς με το όνομα Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας, εφόσον οι πάντες την είχαν ήδη ανα­γνω­ρί­σει προη­γου­μέ­νως ως Λαϊκή Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας.

Τότε, καθυ­στε­ρη­μένα, προ­έ­κυψε το πρό­βλημα για εμάς, αφού την είχαμε ήδη ανα­γνω­ρί­σει για δεκα­ε­τίες ως Λαϊκή Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας. Ο Ανδρέας Παπαν­δρέου το 1992 υπο­στή­ριξε στο Συμ­βού­λιο Αρχηγών των κομ­μά­των τη σκληρή γραμμή, δηλαδή να μην ανα­γνω­ρι­στεί η χώρα αυτή με όνομα που να περιέ­χει τη λέξη Μακε­δο­νία. Στόχος του ήταν να σύρει τα Σκόπια σε δια­πραγ­μά­τευση. Επεισε μάλιστα και τον Κων­στα­ντίνο Καρα­μανλή και τον Κων­στα­ντίνο Μητσο­τάκη να ακο­λου­θή­σουν και οι τρεις την γραμμή αυτή, καίτοι ο μεν Καρα­μαν­λής την είχε ανα­γνω­ρί­σει όταν ήταν πρω­θυ­πουρ­γός ως Λαϊκή Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας, ο δε Μητσο­τά­κης είχε δια­φω­νή­σει με τον Αντώνη Σαμαρά υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι θα πρέπει να υπάρχει σύνθετη ονο­μα­σία που να περιέ­χει την λέξη Μακε­δο­νία τη στιγμή που ο Σαμαράς υπο­στή­ριζε την ακραία λύση να μην υπάρχει στο όνομα της χώρας αυτής η λέξη Μακε­δο­νία.

Ο Ανδρέας Παπαν­δρέου, ως πρω­θυ­πουρ­γός, έπεισε την Ευρω­παϊκή Ενωση να στη­ρί­ξει την άποψη της ονο­μα­σίας FYROM (Πρώην Γιου­γκο­σλα­βική Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας), ούτως ώστε να πιέσει τα Σκόπια σε δια­πραγ­μά­τευση. Μάλιστα, για να τα πιέσει περισ­σό­τερο, έκλεισε τα σύνορα και επέβαλε εμπάρ­γκο στη δια­κί­νηση βεν­ζί­νης και εμπο­ρι­κών προ­ϊ­ό­ντων, διότι η Ελλάδα τότε ήταν η κύρια πηγή προ­μη­θειών αυτής της χώρας. Εάν δεν υπήρχε η ονο­μα­σία FYROM, σήμερα δεν θα υπήρχε καν συζή­τηση ανα­γνώ­ρι­σης της χώρας αυτής γιατί όλοι ήδη θα την απο­κα­λού­σαν Μακε­δο­νία.

Σήμερα οι μεγάλες δυνά­μεις Αμερική, Ρωσία, Κίνα καθώς και οι περισ­σό­τε­ρες χώρες του κόσμου έχουν ανα­γνω­ρί­σει την χώρα αυτή με το όνομα Μακε­δο­νία. Ουσια­στικά μόνο η Ευρω­παϊκή Ενωση απο­μέ­νει και η οποία, αν δεν κατα­λή­ξουμε σε συμ­φω­νία, αργά ή γρήγορα θα την ανα­γνω­ρί­σει και αυτή.

Το πρό­βλημα σήμερα βρί­σκε­ται στο τραπέζι χάρη στην ευφυή εξω­τε­ρική πολι­τική του Ανδρέα Παπαν­δρέου, ο οποίος έσυρε τα Σκόπια κατ’ ανάγκην σε δια­πραγ­μά­τευση και έδωσε την ευκαι­ρία αργό­τερα στον Κώστα Καρα­μανλή να βάλει το περί­φημο βέτο στο Βου­κου­ρέ­στι για τη συμ­με­τοχή τους στο ΝΑΤΟ.

Κατά συνέ­πεια το θέμα που τίθεται σήμερα δεν είναι τι όνομα αρέσει σε εμάς αλλά τι μπο­ρούμε να κάνουμε για να μην την ανα­γνω­ρί­σουν όλοι με το όνομα Μακε­δο­νία. Δεν υπάρχει Ελληνας που να μη θέλει η χώρα αυτή να ονο­μα­στεί Δημο­κρα­τία των Σκοπίων χωρίς να περιέ­χει στο όνομά της τη λέξη Μακε­δο­νία. Ομως σήμερα αυτό πρα­κτικά είναι ανέ­φι­κτο. Δυστυ­χώς κόμματα και οργα­νώ­σεις που υπο­στη­ρί­ζουν την ακραία γραμμή, δηλαδή να πούμε «όχι» σε σύνθετο όνομα που να περιέ­χει την λέξη Μακε­δο­νία, το μόνο που μπορεί να κατα­φέ­ρουν τελικά θα είναι το αντί­θετο. Δηλαδή, να ανα­γνω­ρι­στεί από όλο τον κόσμο πλην ημών με το όνομα Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας.

Ο γεω­γρα­φι­κός προσ­διο­ρι­σμός της χώρας αυτής με το όνομα «Ανω» ή «Βόρεια» Μακε­δο­νία καθο­ρί­ζει ότι οι Σλάβοι και οι Αλβανοί κάτοι­κοί της ζουν σήμερα σε ένα τμήμα της παλιάς Μακε­δο­νίας του Φιλίπ­που και του Αλε­ξάν­δρου. Αντί­θετα η ονο­μα­σία με τον όρο Νέα Μακε­δο­νία σημαί­νει ότι υπάρ­χουν δύο Μακε­δο­νίες: η παλιά Μακε­δο­νία του Φιλίπ­που και του Αλε­ξάν­δρου και η νέα Μακε­δο­νία η οποία είναι τα Σκόπια και τίποτε άλλο. Πού θα φαί­νε­ται ελλη­νικό τμήμα της Μακε­δο­νίας του Φιλίπ­που και του Αλε­ξάν­δρου; Δεν θα φαί­νε­ται πουθενά.

Αναμ­φι­σβή­τητα, ο γεω­γρα­φι­κός προσ­διο­ρι­σμός είναι αυτός που εξυ­πη­ρε­τεί τα εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα με βασική προ­ϋ­πό­θεση την αλλαγή του Συντάγ­μα­τος και των συμ­βό­λων αλυ­τρω­τι­σμού των Σκοπίων.

Οι ακραίες φωνές που για λόγους σκο­πι­μό­τη­τας μπορεί να παρα­σύ­ρουν τον καλο­προ­αί­ρετο κόσμο σε ακραίες θέσεις το μόνο που μπορούν να επι­τύ­χουν είναι να κατα­φέ­ρουν να γίνει απο­δε­κτή από όλα τα κράτη συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης η ονο­μα­σία «Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας».

Αυτό όμως θα ήταν ένα μεγάλο ιστο­ρικό και εγκλη­μα­τικό λάθος από πλευράς Ελλάδος.