Η Ομάδα Αιγαίου κάνει απόβαση ελπίδας σε Αγαθονήσι, Αρκιούς, Πάτμο

Από Αλεξία Σβώλου-Νάνου

Αιγαίο. Η θάλασσά μας. Η υγρή σκηνή όπου εκτυ­λίσ­σο­νται τα θερμά επει­σό­δια με τη γείτονα. Η κατα­γά­λανη αγκαλιά που κλείνει μέσα της τα νησιά μας. Νησιά που βρί­σκο­νται μίλια μακριά από την οδό Αρι­στο­τέ­λους. Νησιά όπου οι μεγάλες ελλεί­ψεις στους τομείς της υγείας και της παι­δείας διαιω­νί­ζο­νται. Μικρά, απο­μα­κρυ­σμένα, ακρι­τικά, εκεί όπου η Ομάδα Αιγαίου κάθε χρόνο, πιστή στη δέσμευσή της να απο­δεί­ξει ότι δεν υπάρ­χουν άγονες γραμμές αλλά μόνο άγονα μυαλά, πραγ­μα­το­ποιεί απόβαση ανθρω­πιάς, προ­σφο­ράς, αλλη­λεγ­γύης. Και ικα­νο­ποιεί ζωτικές ανάγκες των κατοί­κων, η κάλυψη των οποίων δεν προ­βλέ­πε­ται από κανένα νομο­σχέ­διο.

Στον φετινό, 24ο διάπλου ελπίδας και προ­σφο­ράς σε δέκα νησιά (Φούρνοι, Θύμαινα, Αγα­θο­νήσι, Αρκιοί, Πάτμος, Δονούσα, Αμοργός, Φολέ­γαν­δρος, Ίος, Κου­φο­νήσι), με μεγάλο χορηγό την Chipita, οι εθε­λο­ντές της Ομάδας Αιγαίου βρήκαν σύμμαχο τον καιρό στις περισ­σό­τε­ρες δια­δρο­μές τους, με εξαί­ρεση το πέρασμα από τους Φούρ­νους στην Πάτμο και την επι­στροφή από το Κου­φο­νήσι στην Ανά­βυσσο. Η φου­σκο­θα­λασ­σιά ήρθε από τη στεριά, από το υπουρ­γείο Υγείας, που με το νέο νομο­σχέ­διο για την πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα υγείας έβαλε περιο­ρι­σμούς στη δράση των εθε­λο­ντι­κών οργα­νώ­σεων και απο­στο­λών. «Ο καλός ο καπε­τά­νιος, όμως, στη φουρ­τούνα φαί­νε­ται» λέει ο θυμό­σο­φος λαός. Και η σημασία αυτών των απο­στο­λών για τους ξεχα­σμέ­νους κατοί­κους των μικρών νησιών φάνηκε στα γεμάτα προ­σμονή πρόσωπα των ακριτών στα λιμάνια, στις ανθρώ­πι­νες ουρές που σχη­μα­τί­στη­καν στα κέντρα υγείας της Πάτμου, της Αμοργού, της Ίου και της Φολε­γάν­δρου τις ημέρες που βρέ­θη­καν εκεί οι εθε­λο­ντές γιατροί. Συνω­στι­σμός από ανθρώ­πους κάθε ηλικίας στους δια­δρό­μους μπροστά στα ιατρεία ειδι­κο­τή­των που είναι ανύ­παρ­κτες στη νησιω­τική Ελλάδα. Οικο­γέ­νειες με μωρά, μικρά παιδιά, ηλι­κιω­μέ­νοι. Ομη­ρι­κές φιγού­ρες για­γιά­δων και παπ­πού­δων με σκαμ­μένα από τη σκληρή αιγαιο­πε­λα­γί­τικη λιακάδα και το μελτέμι πρόσωπα που περί­με­ναν υπο­μο­νε­τικά να εξε­τα­στούν από καρ­διο­λόγο, ογκο­λόγο, πνευ­μο­νο­λόγο, παι­δί­α­τρο, οδο­ντί­α­τρο, ωτο­ρι­νο­λα­ρυγ­γο­λόγο, γυναι­κο­λόγο, παθο­λόγο, γαστρε­ντε­ρο­λόγο, ψυχί­α­τρο, αγγειο­χει­ρουργό, πλα­στικό χει­ρουργό. Που και που συνέ­βαινε ένα μικρό θαύμα: Μια διά­γνωση ύποπτου ευρή­μα­τος στον μαστό μιας κατοί­κου της Φολε­γάν­δρου και λήψη βιοψίας, ώστε να απο­σα­φη­νι­στεί αν πρό­κει­ται ή όχι για καρκίνο. Μια αφαί­ρεση ενδε­χό­με­νης ακτι­νι­κής υπερ­κε­ρά­τω­σης (καρ­κί­νωμα) από το πρόσωπο ηλι­κιω­μέ­νου κατοί­κου της Ίου, που συνο­δεύ­τηκε από δεύτερη αφαί­ρεση πιθανής καρ­κι­νι­κής αλλοί­ω­σης από τη ράχη της παλάμης 92χρονης γιαγιάς.

Την ίδια ώρα στα σχολεία των νησιών γινόταν η παρά­δοση εκπαι­δευ­τι­κού, σχο­λι­κού και τεχνο­λο­γι­κού υλικού από εται­ρείες του ιδιω­τι­κού τομέα που στη­ρί­ζουν την απο­στολή, όπως, για παρά­δειγμα, το Πλαίσιο. Επίσης, γίνο­νταν ομιλίες για τη στο­μα­τική υγιεινή με τη στήριξη της ΑΙΜ και για τα «ζητή­ματα» της εφη­βείας, από το κάπνι­σμα και το piercing μέχρι τις λοι­μώ­ξεις με τον ιό HPV. Στα παιδιά του δημο­τι­κού γίνο­νταν μαθή­ματα δημιουρ­γίας κόμικς και ιαπω­νι­κής βιβλιο­δε­σίας από το Πολι­τι­στικό Ίδρυμα του Ομίλου Πει­ραιώς, ενώ στα λύκεια και στα ΕΠΑΛ δίνο­νταν υπο­τρο­φίες από το ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Μι α ολο­καί­νου­ρια παιδική χαρά στο δημο­τικό σχολείο στον Κάμπο της Πάτμου, προ­σφορά της εται­ρείας Τσιμής Α.Ε., έφερνε χαμό­γελα χαράς στα πρόσωπα των παιδιών. Η ενί­σχυση του περι­φε­ρεια­κού ιατρείου στη Φολέ­γαν­δρο με ιατρο­τε­χνο­λο­γικό εξο­πλι­σμό, προ­σφορά της ελλη­νι­κής φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νίας ΕΛΠΕΝ, έκανε τους κατοί­κους να νιώσουν ασφα­λείς μέσα στην απο­μό­νωσή τους. Οι ενη­με­ρω­τι­κές ομιλίες για τον καρκίνο του μαστού, με τη στήριξη του οργα­νι­σμού «Το σπίτι του ΜΑΝΑ», συγκέ­ντρω­σαν τις νησιώ­τισ­σες, ενώ οι ομιλίες για το πρό­γραμμα υιο­θε­σίας των μικρών νησιών της Hope Genesis, με στόχο την κατα­πο­λέ­μηση της υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τας, έκανε τις Πατι­νιώ­τισ­σες να σηκω­θούν όρθιες και να χει­ρο­κρο­τή­σουν τον εμπνευ­στή της πρω­το­βου­λίας, μαιευτήρα-γυναικολόγο Στέφανο Χανδακά.

Συγκί­νηση, παντού. Στα ιατρεία, στα σχολεία, στην πλατεία της Αιγιά­λης της Αμοργού, όπου το μονα­δικό χορευ­τικό Αντά­μωμα, που οργά­νωσε η Ομάδα Αιγαίου για να τιμήσει τους νησιώ­τες, ένωσε σε μια παρέα χορευ­τές από έξι νησιά και το πλήρωμα της πυραυ­λα­κά­του «ΤΚ Γρη­γο­ρό­που­λος» σε ένα γλέντι που άφησε εποχή. Συγκί­νηση και στους Αρκιούς, όπου η Ομάδα Αιγαίου, με τη στήριξη της ΑΕΚ, διορ­γά­νωσε γιορτή για τον Χρήστο Καμπόσο, τον μονα­δικό μαθητή του δημο­τι­κού σχο­λείου. Αλλά και στο μαρ­τυ­ρικό Αγα­θο­νήσι, απ’ όπου πέρασαν μέσα σε τρία χρόνια 60.000 μετα­νά­στες. Εκεί ο δήμαρ­χος Βαγ­γέ­λης Κότ­το­ρος μας διη­γή­θηκε πώς έβγαζαν με τα χέρια τους μισο­πνιγ­μέ­νους μετα­νά­στες και πτώματα από τη θάλασσα, προ­σθέ­το­ντας με παρά­πονο πως μέσα σε αυτόν τον χαμό έφυγε και η γιά­τρισσα. Αυτό ακριβώς είναι η Ομάδα Αιγαίου για τα ακρι­τικά νησιά: γιά­τρισσα για την ψυχή των κατοί­κων. Ελπίδα στα λιμάνια της σιωπής…

Πηγή freesunday.gr