Δύο Ροδίτες κατηγορούνται για πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ’ επάγγελμα

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου κατη­γο­ρού­με­νοι για πλα­στο­γρα­φία μετά χρήσεως κατ’ επάγ­γελμα, κατά συνή­θεια και κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λικό όφελος άνω των 30.000 ευρώ και για απάτη κατ’ επάγ­γελμα, κατά συνή­θεια και κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λικό όφελος άνω των 30.000 ευρώ, από κοινού θα καθί­σουν την 7η Ιουνίου 2018 δύο κάτοι­κοι Ρόδου, που ενε­πλά­κη­σαν σε μια απίθανη υπόθεση δια­κί­νη­σης ακά­λυ­πτων επι­τα­γών σε αλλη­λό­χρε­ους λογα­ρια­σμούς.

Στον πρώτο έχουν επι­βλη­θεί οι περιο­ρι­στι­κοί όροι της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, ενώ ο δεύ­τε­ρος κατα­ζη­τεί­ται με ένταλμα σύλ­λη­ψης.

Σε βάρος του μηνυτή εκδό­θη­καν δια­τα­γές πλη­ρω­μής κατόπιν αιτή­σεων που υπέ­βα­λαν τρά­πε­ζες.

Πιο συγκε­κρι­μένα κατόπιν αιτή­σεως της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας εκδό­θηκε το 2010 Διαταγή Πλη­ρω­μής της Ειρη­νο­δίκη Ρόδου, σε ακά­λυ­πτη επιταγή ποσού 9.000 € με εκδότη έναν τρίτο σε διαταγή του ιδίου με ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 30-3-2010, στην οποία ο μηνυτής φέρεται ως οπι­σθο­γρά­φος, ο οποίος οπι­σθο­γρά­φησε την επιταγή προς τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο.

Ο τελευ­ταίος την οπι­σθο­γρά­φησε ως αξία λόγω ενε­χύ­ρου στην κομί­στρια τράπεζα.

Κατόπιν αιτή­σεως της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, το 2010 Διαταγή Πλη­ρω­μής της Ειρη­νο­δί­κης Ρόδου, για ακά­λυ­πτη επιταγή της Alpha Bank, ποσού 10.000 € με εκδότη έναν τρίτο σε διαταγή του μηνυτή με ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 25-10-2009, στην οποία φέρεται ως οπι­σθο­γρά­φος, ο οποίος οπι­σθο­γρά­φησε την επιταγή προς τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο.

Ο τελευ­ταίος την οπι­σθο­γρά­φησε σε ανώνυμη εται­ρεία και η τελευ­ταία την οπι­σθο­γρά­φησε ως αξία λόγω ενε­χύ­ρου στην κομί­στρια τράπεζα.

Κατόπιν αιτή­σεως της εται­ρείας εκδό­θηκε το 2010 Διαταγή Πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με βάση δύο επι­τα­γές της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου, ποσού 8.885 € και 5.075 €, αντι­στοί­χως, με εκδότη έναν τρίτο σε διαταγή του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρού­με­νου με ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 31-12-2009 η πρώτη και την 30-11 -2009 η δεύτερη.

Την πρώτη εξ αυτών, ο μηνυτής φέρεται να έλαβε από τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο και στη συνέ­χεια να την οπι­σθο­γρά­φησε και πάλι σε αυτόν, ο οποίος στη συνέ­χεια την οπι­σθο­γρά­φησε σε ανώνυμη εται­ρεία και η τελευ­ταία την οπι­σθο­γρά­φησε με τη σειρά της στην κομί­στρια εται­ρεία.

Κατόπιν αιτή­σεως της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, εκδό­θηκε το 2010 Διαταγή Πλη­ρω­μής της Ειρη­νο­δίκη Ρόδου, με βάση επιταγή της Τρά­πε­ζας EFG Eurobank, ποσού 5.000 € με εκδότη μια ΕΠΕ σε διαταγή επι­χει­ρη­μα­τία της Ρόδου με ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 19-8-2009, στην οποία ο μηνυτής φέρεται ως οπι­σθο­γρά­φως, ο οποίος οπι­σθο­γρά­φησε την επιταγή προς τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο, ο δε τελευ­ταίος την οπι­σθο­γρά­φησε ως αξία λόγω ενε­χύ­ρου στην κομί­στρια τράπεζα. Την ανωτέρω επιταγή την είχε απο­λέ­σει η επι­χει­ρη­μα­τίας, η οποία είχε ήδη από την 25-5-2010 δηλώσει την απώλεια της στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου.

Κατόπιν αιτή­σεως της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, εκδό­θηκε το 2010 Διαταγή Πλη­ρω­μής της Ειρη­νο­δίκη Ρόδου, με βάση επι­τα­γής της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ποσού 8.000 € με εκδότη τον έναν τρίτο, φερό­μενο λήπτη το μηνυτή με ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 30-3-2010, την οποία ο μηνυτής φέρεται να οπι­σθο­γρά­φησε στον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο, ο δε τελευ­ταίος την οπι­σθο­γρά­φησε ως αξία λόγω ενε­χύ­ρου στην κομί­στρια τράπεζα.

Σε όλες τις παρα­πάνω επι­τα­γές άνωθεν της υπο­γρα­φής του μηνυτή υπήρχε μια σφρα­γίδα της επι­χεί­ρη­σής του.

Κατόπιν των προ­α­να­φε­ρό­με­νων Δια­τα­γών Πλη­ρω­μής που εκδό­θη­καν, ο μηνυτής υπέβαλε εγκλή­σεις με τις οποίες ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι εκείνος ουδέ­ποτε έθεσε την υπο­γραφή του επί των σωμάτων των ανωτέρω επι­τα­γών, ότι η σφρα­γίδα που έχει τεθεί επί του σώματος των επι­τα­γών είναι δια­φο­ρε­τική από αυτή που χρη­σι­μο­ποιεί ο ίδιος στις συναλ­λα­γές του και ότι σε κάθε περί­πτωση αυτός ουδέ­ποτε είχε οποιου­δή­ποτε είδους συναλ­λαγή με τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο στον οποίο φέρεται να έχει οπι­σθο­γρα­φή­σει ή να έχει λάβει τις ανωτέρω επι­τα­γές, ή και με οποιο­δή­ποτε άλλο από τα λοιπά πρόσωπα τα ονόματα των οποίων ανα­γρά­φο­νται στα σώματα των επι­τα­γών αυτών.

Από τη γρα­φο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη προ­έ­κυψε ότι οι υπο­γρα­φές που φέρο­νται να έχουν τεθεί επί των σωμάτων τριών επι­τα­γών δεν έχουν τεθεί από αυτόν, αλλά από τον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος και τις έθεσε κατ’ απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής. Ανα­φο­ρικά με τις υπό­λοι­πες επι­τα­γές, δια­πι­στώ­θηκε επίσης ότι οι υπο­γρα­φές δεν έχουν τεθεί από τον μηνυτή ενώ προ­έ­κυψε ακόμη ότι η σφρα­γίδα που χρη­σι­μο­ποιεί ο μηνυτής στις συναλ­λα­γές του δεν είναι αυτή που φέρουν οι τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές.

Προ­έ­κυψε ότι ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος οπι­σθο­γρά­φησε τις επι­τα­γές προς εξό­φληση των οφειλών του, τόσο σε τρίτα πρόσωπα όσο και στις προ­α­να­φε­ρό­με­νες κομί­στριες τρά­πε­ζες.

Από κατά­θεση προ­κύ­πτει εξάλλου ότι οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν φιλικές σχέσεις.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης και Σταύρος Πανα­γιω­τα­κό­που­λος.