Πεθαίνοντας στα ράντζα – Εικόνες ντροπής στα ελληνικά νοσοκομεία

Μια γυ­ναί­κα, γύρω στα 55, κλαί­ει στον διά­δρο­μο του Ευαγ­γε­λι­σμού. Σε από­στα­ση πε­ρί­που ενός μέ­τρου, πάνω σε ένα ράν­τζο, βρί­σκε­ται ξα­πλω­μέ­νος ένας ηλι­κιω­μέ­νος άντρας. Είναι ο πα­τέ­ρας της και εκεί­νη λυ­γί­ζει καθώς τον πα­ρα­κο­λου­θεί να τα­πει­νώ­νε­ται, ενώ οι δυ­νά­μεις του τον εγκα­τα­λεί­πουν.

«Είναι ντρο­πή να νο­ση­λεύ­ε­ται στον διά­δρο­μο. Είναι όμως ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ντρο­πή να πε­θά­νει πάνω στο ράν­τζο», ήταν τα λόγια της γυ­ναί­κας εκεί­νης που «στοι­χειώ­νουν» τον καρ­διο­λό­γο και πρό­ε­δρο του Σω­μα­τεί­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων στο με­γα­λύ­τε­ρο νο­σο­κο­μείο της χώρας Ηλία Σιώρα.

Και πα­ρό­λο που οι για­τροί του ΕΣΥ έρ­χο­νται αντι­μέ­τω­ποι κα­θη­με­ρι­νά με το αν­θρώ­πι­νο σώμα, τα «ση­μά­δια» που αφή­νει σε αυτό η αρ­ρώ­στια και τον πόνο, στην πλειο­νό­τη­τά τους μαρ­τυ­ρούν ότι η ανα­ξιο­πρε­πής νο­ση­λεία των ασθε­νών συ­νε­χί­ζει να τους ενο­χλεί.

Ισως αυτός είναι ο λόγος που κα­τα­γρά­φουν στη μνήμη τους τις… μαύ­ρες ημέ­ρες, εκεί­να δη­λα­δή τα 24ωρα που οι διά­δρο­μοι πλημ­μυ­ρί­ζουν από ράν­τζα, βο­γκη­τά, δια­μαρ­τυ­ρί­ες. Στο φε­τι­νό ημε­ρο­λό­γιο του Ευαγ­γε­λι­σμού έχει ση­μα­δευ­τεί με κόκ­κι­νο ένα πρω­ι­νό του Σαβ­βά­του, τον πε­ρα­σμέ­νο Ια­νουά­ριο.

Επει­τα από 24ωρη εφη­με­ρία, οι για­τροί μέ­τρη­σαν 85 ράν­τζα. Εάν προ­σθέ­σει κα­νείς και τη μο­νί­μως θλι­βε­ρή ει­κό­να της Ψυ­χια­τρι­κής Κλι­νι­κής που φι­λο­ξε­νεί κα­θη­με­ρι­νά του­λά­χι­στον 20-25 ασθε­νείς στους δια­δρό­μους της, τότε ο συ­νο­λι­κός αριθ­μός των ράν­τζων εκεί­νο το Σάβ­βα­το ξε­πέ­ρα­σε τα 110.

Δυ­στυ­χώς, όμως, τα τε­λευ­ταία χρό­νια κα­τα­γρά­φε­ται ακόμη ένα θλι­βε­ρό ρεκόρ. «Πα­λαιό­τε­ρα η με­τα­φο­ρά των ασθε­νών σε θα­λά­μους διεκ­πε­ραιω­νό­ταν άμεσα, εντός του πρώ­του 24ώρου. Ωστό­σο, πλέον αυτή η δια­δι­κα­σία κα­θυ­στε­ρεί. Τα πε­ρι­στα­τι­κά που προ­σέρ­χο­νται στις εφη­με­ρί­ες είναι σο­βα­ρά – βα­ριές λοι­μώ­ξεις, άν­θρω­ποι που έχουν πα­ρα­με­λή­σει σο­βα­ρά καρ­διο­λο­γι­κά ή ανα­πνευ­στι­κά προ­βλή­μα­τα εξαι­τί­ας της κρί­σης και της έλ­λει­ψης δομών Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας -, με απο­τέ­λε­σμα να επι­μη­κύ­νε­ται η νο­ση­λεία τους στο νο­σο­κο­μείο και να μην ελευ­θε­ρώ­νο­νται με τα­χείς ρυθ­μούς οι κλί­νες» εξη­γεί ο Ηλίας Σιώ­ρας.

Οι θά­λα­μοι έχουν με­τα­τρα­πεί σε απο­θή­κες ασθε­νών για έναν ακόμη λόγο. «Από τις συ­νο­λι­κά 23 σύγ­χρο­νες χει­ρουρ­γι­κές αί­θου­σες, οι δέκα πα­ρα­μέ­νουν κλει­στές εξαι­τί­ας της έλ­λει­ψης προ­σω­πι­κού – κυ­ρί­ως, νο­ση­λευ­τών. Μοι­ραία, ακόμη και για την αντι­με­τώ­πι­ση ενός κα­τάγ­μα­τος ο ασθε­νής μπο­ρεί να νο­ση­λεύ­ε­ται στην Ορ­θο­πε­δι­κή Κλι­νι­κή οκτώ ημέ­ρες, έως ότου να προ­γραμ­μα­τι­στεί η επέμ­βα­ση» προ­σθέ­τει ο ίδιος.

Για την Ιστο­ρία, πά­ντως, ο Ευαγ­γε­λι­σμός δια­τη­ρού­σε επί χρό­νια τη θλι­βε­ρή πρω­τιά στον αριθ­μό των ράν­τζων. Πλέον, το Ατ­τι­κόν είναι το νο­ση­λευ­τι­κό ίδρυ­μα του οποί­ου οι διά­δρο­μοι βου­λιά­ζουν, με το προ­σω­πι­κό να ση­κώ­νει δυ­να­μι­κά ανά­στη­μα και να ζητά επι­τα­κτι­κά λύση.

Στις εφη­με­ρί­ες τα πε­ρι­στα­τι­κά που προ­σέρ­χο­νται αγ­γί­ζουν ακόμη και τα 1.400 – δε­δο­μέ­νου ότι το τρίτο με­γα­λύ­τε­ρο νο­σο­κο­μείο της Ατ­τι­κής έχει πλη­θυ­σμό ευ­θύ­νης 2 εκατ. αν­θρώ­πους -, με συ­νέ­πεια η πλη­ρό­τη­τα των κλι­νι­κών να είναι στα­θε­ρά στο 120%.

Κάπως έτσι προ­κύ­πτει το απο­τέ­λε­σμα της εξί­σω­σης των 100-150 ράν­τζων, που βρί­σκο­νται πα­ρα­τε­ταγ­μέ­να σε κα­θη­με­ρι­νή βάση στους κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους του νο­σο­κο­μεί­ου, φι­λο­ξε­νώ­ντας ισά­ριθ­μους ασθε­νείς. Ση­μειώ­νε­ται πά­ντως ότι στα μέσα Ια­νουα­ρί­ου κα­τα­γρά­φη­κε στη «ναυαρ­χί­δα» της Δυ­τι­κής Ατ­τι­κής ιστο­ρι­κό «μπλα­κά­ουτ», όταν μέσα σε λίγες ώρες ανα­πτύ­χθη­καν 157 ράν­τζα. Υπό τα δε­δο­μέ­να αυτά, η πρό­σφα­τη από­φα­ση της διοί­κη­σης του νο­σο­κο­μεί­ου, με τη συ­ναί­νε­ση της διευ­θύ­ντριας της Ια­τρι­κής Υπη­ρε­σί­ας, να αυ­ξή­σει τις κλί­νες της Θω­ρα­κο­χει­ρουρ­γι­κής Κλι­νι­κής – που λει­τουρ­γεί με προ­γραμ­μα­τι­σμέ­να πε­ρι­στα­τι­κά – εις βάρος της Καρ­διο­λο­γι­κής Κλι­νι­κής, που συμ­με­τέ­χει στη γε­νι­κή εφη­με­ρία του νο­σο­κο­μεί­ου, απο­τέ­λε­σε τη στα­γό­να που έκανε το πο­τή­ρι να ξε­χει­λί­σει.

«Με βάση την από­φα­ση αυτή, η Καρ­διο­λο­γι­κή Κλι­νι­κή στε­ρεί­ται έξι κρε­βά­τια. Στην πράξη αυτό ση­μαί­νει ότι έξι ασθε­νείς με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας, καθώς δια­τρέ­χουν τον κίν­δυ­νο να υπο­στούν ακόμη και ανα­κο­πή, νο­ση­λεύ­ο­νται στους δια­δρό­μους» κα­ταγ­γέλ­λει ο ει­δι­κευό­με­νος για­τρός και αντι­πρό­ε­δρος του Σω­μα­τεί­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Ατ­τι­κόν Γιώρ­γος Σι­δέ­ρης.

Ως νέος επι­στή­μο­νας, δεν μπο­ρεί να κλεί­σει τα μάτια του και στις υπό­λοι­πες πα­ρα­φω­νί­ες που υπο­βαθ­μί­ζουν τις προ­σφε­ρό­με­νες υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας στο πα­νε­πι­στη­μια­κό νο­ση­λευ­τι­κό ίδρυ­μα. «Το νο­σο­κο­μείο δεν δια­θέ­τει επί πέντε χρό­νια μα­γνη­τι­κό το­μο­γρά­φο, αφό­του δη­λα­δή υπέ­στη βλάβη. Οι νο­ση­λευό­με­νοι ασθε­νείς, οι οποί­οι πρέ­πει να υπο­βλη­θούν στη συ­γκε­κρι­μέ­νη απει­κο­νι­στι­κή εξέ­τα­ση, λαμ­βά­νουν προ­σω­ρι­νό εξι­τή­ριο και απευ­θύ­νο­νται κατ’ ανά­γκη είτε στον ιδιω­τι­κό τομέα είτε σε άλλο δη­μό­σιο νο­σο­κο­μείο» ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ει­κό­νες υγειο­νο­μι­κής μάχης εκτυ­λίσ­σο­νται και στο νο­σο­κο­μείο Γ. Γεν­νη­μα­τάς, εκεί όπου πραγ­μα­το­ποιού­νται 1.300 ει­σα­γω­γές τον μήνα. Μοι­ραία, οι νο­ση­λεί­ες στους δια­δρό­μους είναι ο κα­νό­νας στις Πα­θο­λο­γι­κές Κλι­νι­κές, ενώ πέ­ρυ­σι οι για­τροί ανα­γκά­στη­καν να δα­νει­στούν ράν­τζα από το γει­το­νι­κό νο­σο­κο­μείο Σω­τη­ρία καθώς είχαν εξα­ντλη­θεί τα απο­θέ­μα­τά τους.

Καθώς όμως η χω­ρη­τι­κό­τη­τα των δια­δρό­μων δεν επαρ­κεί, το αμέ­σως επό­με­νο στά­διο είναι η δια­σπο­ρά 40-50 πε­ρι­στα­τι­κών σε άσχε­τες κλι­νι­κές. «Στη Χει­ρουρ­γι­κή, την Οφθαλ­μο­λο­γι­κή, την Ου­ρο­λο­γι­κή, που και αυτές με τη σειρά τους πα­ρου­σιά­ζουν αρ­ρυθ­μί­ες, καθώς κα­θυ­στε­ρούν να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τα τα­κτι­κά τους πε­ρι­στα­τι­κά αφού τα κρε­βά­τια τους κα­τα­λαμ­βά­νο­νται από επι­σκέ­πτες» εξη­γεί η συ­ντο­νί­στρια – διευ­θύ­ντρια της Γ’ Πα­θο­λο­γι­κής του Γ. Γεν­νη­μα­τάς και πρό­ε­δρος της Ενω­σης Ια­τρών Νο­σο­κο­μεί­ων Αθή­νας – Πει­ραιά (ΕΙΝΑΠ) Μα­τί­να Πα­γώ­νη.

Και συ­νε­χί­ζει: «Το πρό­βλη­μα αυτό πα­ρα­μέ­νει άλυτο, παρά τις προ­σπά­θειές μας. Και φυ­σι­κά απο­δέ­κτες της αδυ­να­μί­ας του συ­στή­μα­τος υγεί­ας είναι για μία ακόμη φορά οι ασθε­νείς».

Το πα­ρά­δειγ­μα του Γ. Γεν­νη­μα­τάς ακο­λου­θούν και τα νο­σο­κο­μεία της Θεσ­σα­λο­νί­κης, καθώς και εκεί ευ­δο­κι­μεί το φαι­νό­με­νο της δια­σπο­ράς πε­ρι­στα­τι­κών σε κλι­νι­κές άσχε­τες με την πά­θη­σή τους. Ετσι, για πα­ρά­δειγ­μα, στο νο­σο­κο­μείο Ιπ­πο­κρά­τειο της Θεσ­σα­λο­νί­κης μπο­ρεί να συ­να­ντή­σει κα­νείς ασθε­νή της Πα­θο­λο­γι­κής Κλι­νι­κής στην Ου­ρο­λο­γι­κή και ούτω κα­θε­ξής.