Βγήκαν τα μαχαίρια μεταξύ Κομισιόν – ΔΝΤ για χρέος και επιτήρηση

Το παι­χνίδι για την ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους και τη μετα­μνη­μο­νιακή επο­πτεία άρχισε ήδη να παί­ζε­ται σκληρά στο δίπολο Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής και ΔΝΤ, με την πρώτη να βγάζει τα μαχαί­ρια κατά του δεύ­τε­ρου το προη­γού­μενο δεκα­πεν­θή­μερο, χαϊ­δεύ­ο­ντας ταυ­τό­χρονα τα αυτιά της κυβέρ­νη­σης. Ωστόσο, η έκβαση του παι­χνι­διού θα κριθεί το επόμενο διά­στημα από τη στάση ακόμη δύο ευρω­παϊ­κών παικτών: του Eurogroup, που τελούσε έως τώρα εν αναμονή της νέας γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης, και της ΕΚΤ.

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή ανέβασε τους τόνους κατά του ΔΝΤ τις προη­γού­με­νες ημέρες, μετα­δί­δο­ντας, μέσω πηγών της, ότι οι υπο­λο­γι­σμοί του έχουν απο­δει­χθεί λαν­θα­σμέ­νοι κατ’ επα­νά­λη­ψιν και πρέπει να τους ανα­προ­σαρ­μό­σει σε ρεα­λι­στική βάση. Ετσι, κατά την άποψη της Κομι­σιόν, δεν θα χρεια­στεί η μείωση του αφο­ρο­λο­γή­του από 1/1/2019, όπως υπο­στη­ρί­ζει το Ταμείο. Επίσης, πηγές της, την περα­σμένη εβδο­μάδα, τάχθη­καν κατά της προ­λη­πτι­κής γραμμή πίστω­σης, με επι­χει­ρή­ματα όπως ότι μπορεί να προ­κα­λέ­σει πολι­τική ανα­τα­ραχή και άρα να λει­τουρ­γή­σει κατά της φθηνής χρη­μα­το­δό­τη­σης της χώρας από τις αγορές.

Οι τοπο­θε­τή­σεις αυτές ικα­νο­ποί­η­σαν την κυβέρ­νηση, που θεώρησε ότι ενι­σχύ­ε­ται το αφήγημα της καθαρής εξόδου και θριαμ­βο­λό­γησε μέσω non paper, εκτο­ξεύ­ο­ντας επί της ευκαι­ρία και ακόμη μία βολή κατά του κεντρι­κού τρα­πε­ζίτη Γιάννη Στουρ­νάρα.

Ωστόσο, σε ό,τι αφορά την ελά­φρυνση του χρέους, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μια απο­μά­κρυνση του Ταμείου από το πρό­γραμμα, θα απο­τε­λέ­σει νίκη για την Ελλάδα. Πηγές της αγοράς εκφρά­ζουν φόβους ότι, χωρίς την πίεση του ΔΝΤ, η Ευρώπη θα θελήσει απλώς να μετα­θέ­σει το πρό­βλημα του χρέους για αργό­τερα («extend and pretend», σύμφωνα με την προ­σφιλή φράση του Γιάνη Βαρου­φάκη), ρισκά­ρο­ντας μια άνοδο του κόστους δανει­σμού της Ελλάδας από τις αγορές. Αυτή την ανη­συ­χία εξέ­φρασε άλλωστε και η μελέτη του Κέντρου Ερευνών Ευρω­παϊ­κής Πολι­τι­κής (CEPR) την περα­σμένη εβδο­μάδα.

Ενα ενδε­χό­μενο «όχι» του ΔΝΤ στη βιω­σι­μό­τητα του χρέους, εξάλλου, θα έφερνε σε δύσκολη θέση και την ΕΚΤ. Η στάση της τελευ­ταίας ανα­μέ­νε­ται με ενδια­φέ­ρον, καθώς το τεχνο­κρα­τικό στοι­χείο βαραί­νει καθο­ρι­στικά στις απο­φά­σεις της, όπως και σ’ αυτές του ΔΝΤ.

Η συνε­δρί­αση του Eurogroup στη Σόφια στις 27 Απρι­λίου ανα­μέ­νε­ται κρίσιμη, καθώς τότε έχει οριστεί να γίνει η πρώτη συζή­τηση για το χρέος, ενώ θα έχει προη­γη­θεί δια­πραγ­μά­τευση με το ΔΝΤ στο περι­θώ­ριο της εαρινής συνόδου του, στις 17-22 Απρι­λίου.

Πηγή με γνώση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για το χρέος επι­ση­μαί­νει ότι η Γερ­μα­νία δεν είναι πια αυτή που ήταν επί υπουρ­γίας Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε, ενώ και το ΔΝΤ έχει γίνει πιο διαλ­λα­κτικό, καθώς θέλει να δια­τη­ρή­σει την παρου­σία του στην Ευρώπη, για πολι­τι­κούς λόγους. Ετσι, η πηγή πιθα­νο­λο­γεί ότι θα επέλθει στο τέλος κάποιος συμ­βι­βα­σμός.

Ωστόσο, ο συμ­βι­βα­σμός αυτός ενδέ­χε­ται να επι­τευ­χθεί στο χει­ρό­τερο σημείο για την Ελλάδα, αν η ευρω­παϊκή απρο­θυ­μία για γεν­ναιό­δωρη ελά­φρυνση χρέους αντι­σταθ­μι­στεί με νέα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα, όπως η πρόωρη εφαρ­μογή του αφο­ρο­λο­γή­του.

Το σίγουρο είναι ότι η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση θα συνα­ντη­θεί με το ΔΝΤ στην πίεση για συνέ­χιση των μεταρ­ρυθ­μί­σεων και μη ανα­στρε­ψι­μό­τητα όσων έχουν γίνει.|

Τέσσερα σενάρια για το ελλη­νικό χρέος

Τα σενάρια για το χρέος γρά­φο­νται ήδη στα γραφεία των τεχνο­κρα­τών, αλλά χωρίς αριθ­μούς, εν αναμονή των πολι­τι­κών απο­φά­σεων, ανα­φέ­ρει πηγή με γνώση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδο­μένα, τα βασικά χαρα­κτη­ρι­στικά των σενα­ρίων είναι τα εξής:

1. Η σύνδεση της ελά­φρυν­σης του χρέους με το ΑΕΠ, σε δύο παραλ­λα­γές. H πρώτη είναι η γαλλική και προ­βλέ­πει ότι ο ρυθμός ανά­πτυ­ξης θα είναι κρι­τή­ριο για την επέ­κταση της ωρί­μαν­σης των ομο­λό­γων. Η δεύτερη είναι του ESM και ορίζει τις πλη­ρω­μές χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Εκτι­μά­ται ότι στο τέλος θα γίνει ένας συν­δυα­σμός των δύο, με τρόπο ώστε να ικα­νο­ποιεί το ΔΝΤ και να του επι­τρέ­ψει να επι­στρέ­ψει στο ελλη­νικό πρό­γραμμα.

2. Επε­κτά­σεις ωρι­μάν­σεων ώς 15 ετών. Ως το 2022, ανα­φέ­ρουν οι πηγές, οι πλη­ρω­μές θα είναι ελά­χι­στες. Ουσια­στικά θα πλη­ρώ­νο­νται μόνο τόκοι. Μετά το 2022, οι πλη­ρω­μές θα αρχί­σουν να αυξά­νο­νται.

3. Πιθανή εξαγορά των οφειλών στο ΔΝΤ, περίπου 9 δισ. ευρώ.

4. Επι­στροφή των κερδών από τα ελλη­νικά ομόλογα που δια­κρα­τούν η ΕΚΤ και οι ευρω­παϊ­κές κεντρι­κές τρά­πε­ζες (SMP και ANFA), αλλά στα­διακά και υπό τον όρο της επί­τευ­ξης των συμ­φω­νη­μέ­νων πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των 3,5% του ΑΕΠ, καθώς και της μη αντι­στρο­φής των μεταρ­ρυθ­μί­σεων που έχουν ήδη συμ­φω­νη­θεί.

Πρό­κει­ται για ποσό περίπου 4 δισ. ευρώ, για το οποίο η ελλη­νική κυβέρ­νηση θα δεσμευ­θεί ότι θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί απο­κλει­στικά για επεν­δύ­σεις.

Ενδει­κτικά, ο νέος Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Ολαφ Σολτς είπε την περα­σμένη εβδο­μάδα, σε συνέ­ντευξή του, ότι η ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους θα εξαρ­τη­θεί από τη συνέ­χιση της μεταρ­ρυθ­μι­στι­κής πολι­τι­κής.

Καθη­με­ρινή