Ακυρώθηκε στο σύνολό του ο διαγωνισμός για την προμήθεια και εγκατάσταση Led της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου

Mε την υπ’ αρίθμ. 127/2018 απόφαση του 4ου Κλι­μα­κίου της Αρχής Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών, που εκδό­θηκε προχθές, ακυ­ρώ­θηκε στο σύνολό της η αριθμ. 10456/19.12.2017 Δια­κή­ρυξη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, που εκδό­θηκε στο πλαίσιο του δημό­σιου, ανοι­κτού, ηλε­κτρο­νι­κού Δια­γω­νι­σμού για την επιλογή ανα­δό­χου για το έργο με τίτλο: «Εξοι­κο­νό­μηση Ενέρ­γειας στο Δίκτυο Οδικού Φωτι­σμού της Νήσου Ρόδου με την Προ­μή­θεια & εγκα­τά­σταση φωτι­στι­κών σωμάτων τύπου LED».

Η Αρχή εξέτασε συγκε­κρι­μένα την από 15.01.2018 Προ­δι­κα­στική Προ­σφυγή της εται­ρείας με την επω­νυ­μία «ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε», κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και την έκανε εν μέρει δεκτή.

Η προ­σφεύ­γουσα εται­ρεία αιτή­θηκε να ακυ­ρω­θούν όροι της αριθμ. 10456/19.12.2017 δια­κή­ρυ­ξης και του συνόλου των συμ­βα­τι­κών τευχών της, εκδο­θέ­ντων στο πλαίσιο του δημό­σιου, ανοι­κτού, ηλε­κτρο­νι­κού δια­γω­νι­σμού για την επιλογή ανα­δό­χου για το ως άνω έργο, προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού €3.657.773,00 μη συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου Φ.Π.Α 24%, διάρ­κειας 8 μηνών ή 240 ημε­ρο­λο­για­κών ημερών από την επομένη της υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης, με κρι­τή­ριο κατα­κύ­ρω­σης την πλέον συμ­φέ­ρουσα από οικο­νο­μική άποψη προ­σφορά, όπως αυτή προσ­διο­ρί­ζε­ται βάσει του κόστους, με χρήση προ­σέγ­γι­σης κόστους – απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας με κοστο­λό­γηση του κύκλου ζωής, σύμφωνα με το άρθρο 87 του ν. 4412/2016, (Συστη­μι­κός Αριθμός Ε.Σ.Η.ΔΗ.Σ: 51075,1).

Η εται­ρεία επι­κα­λέ­στηκε την πρόθεση συνερ­γα­σίας της με τον οικο­νο­μικό φορέα του Ε.Ο.Χ με την επω­νυ­μία 3«GENERAL ELECTRIC HUNGARY KFT» και τον δια­κρι­τικό τίτλο «GE LIGHTING», για να συμ­με­τά­σχει στον δια­γω­νι­σμό και υπο­στή­ριξε ότι καθί­στα­ται πρα­κτικά αδύνατη ή ιδιαι­τέ­ρως δυσχε­ρής, η συμ­με­τοχή της, λόγω των τιθέ­με­νων – ειδικά για τις συμ­με­τέ­χου­σες ενώσεις οικο­νο­μι­κών φορέων και δη επί ποινή απο­κλει­σμού – μη αντι­κει­με­νι­κών, υπερ­βο­λι­κών και απόλυτα δεσμευ­τι­κών απαι­τή­σεων συμ­με­το­χής της επί­μα­χης δια­κή­ρυ­ξης και των παραρ­τη­μά­των της.

Στο δια­τα­κτικό της 59σέλιδης από­φα­σης της Αρχής επι­ση­μαί­νο­νται τα εξής:

«Επειδή, η αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας απο­τε­λεί βασική αρχή του ενω­σια­κού δικαίου, σύμφωνα με την οποία τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται σε ενω­σιακό ή εθνικό επίπεδο προς την επί­τευξη ενός σκοπού, δεν πρέπει να βαίνουν πέραν του ανα­γκαίου για την επί­τευξη του σκοπού αυτού. Κάθε επι­λε­γό­μενο μέτρο πρέπει να είναι συγ­χρό­νως ανα­γκαίο και πρό­σφορο για την επί­τευξη του επι­διω­κό­με­νου σκοπού. Συνεπώς, στην περί­πτωση των δημο­σίων συμ­βά­σεων, οι ανα­θέ­του­σες αρχές οφεί­λουν να εφαρ­μό­ζουν κρι­τή­ρια επι­λο­γής τα οποία είναι ανα­λο­γικά προς τα χαρα­κτη­ρι­στικά της εκά­στοτε δια­δι­κα­σίας.

Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 75 παρ. 2 του Ν. 4412/2016, το οποίο ενσω­μά­τωσε στην εθνική έννομη τάξη το άρθρο 58 της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ, θα πρέπει τα κρι­τή­ρια επι­λο­γής της δια­κή­ρυ­ξης να εξα­σφα­λί­ζουν ισότιμη πρό­σβαση των οικο­νο­μι­κών φορέων στη δια­δι­κα­σία σύναψης της σύμ­βα­σης και επι­πλέον να μην θέτουν αδι­καιο­λό­γητα εμπόδια στην ανά­πτυξη υγιούς αντα­γω­νι­σμού, υπό την έννοια ότι οφεί­λουν να απο­φεύ­γουν δια­τά­ξεις που οδηγούν σε τεχνητό περιο­ρι­σμό του αντα­γω­νι­σμού μέσω απαι­τή­σεων που ευνοούν συγκε­κρι­μένο οικο­νο­μικό φορέα.

Επειδή περαι­τέρω, από το στοι­χείο ή από τα στοι­χεία που επι­λέ­γει η ανα­θέ­τουσα αρχή, για να απο­δει­χθεί το ελά­χι­στο επίπεδο καταλ­λη­λό­τη­τας, πρέπει να μπορεί αντι­κει­με­νικά να προ­κύ­πτει η σχετική ικα­νό­τητα του οικο­νο­μι­κού φορέα και το κατώ­τατο όριο που θα καθο­ρι­στεί από αυτήν, θα πρέπει επίσης να είναι προ­σαρ­μο­σμένο στη σημασία της οικείας σύμ­βα­σης, υπό την έννοια ότι θα απο­τε­λεί αντι­κει­με­νική ένδειξη ως προς την ύπαρξη της ικα­νό­τη­τας και της αξιο­πι­στίας για την άρτια εκτέ­λεση της υπό ανάθεση σύμ­βα­σης, χωρίς ωστόσο να βαίνει πέραν αυτού που είναι ανα­γκαίο προς τον σκοπό αυτόν. Επι­προ­σθέ­τως, η θέσπιση δυσα­νά­λο­γων απαι­τή­σεων τεχνι­κής ικα­νό­τη­τας εκ μέρους των ανα­θε­του­σών αρχών, που συνε­πά­γε­ται παρα­τε­τα­μένη δέσμευση των οικο­νο­μι­κών φορέων απέ­να­ντι σε αυτές, περιο­ρί­ζουν/παρε­μπο­δί­ζουν την ελεύ­θερη συμ­με­τοχή των Μ.Μ.Ε στις δια­δι­κα­σίες ανά­θε­σης δημό­σιων συμ­βά­σεων.

Επειδή γενικά, η πρό­βλεψη συμ­με­το­χής ενώσεων εται­ρειών στους δια­γω­νι­σμούς για την ανάθεση δημό­σιων συμ­βά­σεων, απο­σκο­πεί στη δημιουρ­γία συνερ­γιών προς όφελος της οικο­νο­μίας του έργου. Στην εξε­τα­ζό­μενη δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία, δια της οποίας ανα­ζη­τεί­ται ανά­δο­χος για την προ­μή­θεια, εγκα­τά­σταση και συντή­ρηση του φωτι­στι­κού εξο­πλι­σμού, η περί­πτωση ανα­δεί­ξεως μιας ένωσης εται­ριών ως ανα­δό­χου της δημο­πρα­τού­με­νης σύμ­βα­σης, θα επέφερε σημα­ντικά οφέλη στην οικο­νο­μία της πιλο­τι­κής αυτής επέν­δυ­σης.

Επειδή, ο τομέας του οδο­φω­τι­σμού απο­τε­λεί έναν από τους μεγα­λύ­τε­ρους κατα­να­λω­τές ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας στους Δήμους και τις Περι­φέ­ρειες της χώρας, καθόσον μεγάλο μέρος του δικτύου ηλε­κτρο­φω­τι­σμού περι­λαμ­βά­νει φωτι­στικά σώματα και λαμ­πτή­ρες παλιάς τεχνο­λο­γίας, με συνέ­πεια, η εξα­σφά­λιση της αντι­κα­τά­στα­σης του συνόλου των ενερ­γο­βό­ρων φωτι­στι­κών σωμάτων, η κάλυψη των δαπανών συντή­ρη­σης του δικτύου και ο έλεγχος και η ομαλή λει­τουρ­γία του, να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα για τους ΟΤΑ («πιλο­τι­κές επεν­δύ­σεις»). Επειδή, με βάση τα προ­ε­κτε­θέ­ντα, προ­φα­νείς λόγοι δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος επι­βάλ­λουν την παροχή των προ­κη­ρυ­χθέ­ντων προ­μη­θειών. Λόγοι, όμως, δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος επι­τάσ­σουν εξίσου την τήρηση της νομι­μό­τη­τας, κατά τη δια­δι­κα­σία των δια­γω­νι­σμών για τη σύναψη δημο­σίων συμ­βά­σεων, ώστε να γίνεται η ανάθεση σε νομίμως επι­λε­γέ­ντα ανάδοχο (ΣτΕ ΕΑ 840/2008). Συνεπώς, σταθ­μί­ζο­ντας το δημόσιο συμ­φέ­ρον και υπό τις δύο εκτε­θεί­σες πτυχές του, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση Προ­δι­κα­στική Προ­σφυγή.

Επειδή τέλος, ενόψει των αρχών της ίσης μετα­χεί­ρι­σης των προ­μη­θευ­τών και της δια­φά­νειας των δια­δι­κα­σιών σύναψης συμ­βά­σεων δημό­σιας προ­μή­θειας, σε περί­πτωση ακύ­ρω­σης μίας ή περισ­σό­τε­ρων δια­τά­ξεων της Δια­κή­ρυ­ξης που ρυθ­μί­ζουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις παρα­δε­κτού των προ­σφο­ρών ή τα κρι­τή­ρια υπο­λο­γι­σμού της πλέον συμ­φέ­ρου­σας προ­σφο­ράς, όπως στην υπό κρίση Δια­κή­ρυξη, πρέπει να ακυ­ρω­θεί η Δια­κή­ρυξη στο σύνολό της (βλ. ΣτΕ 1135/2010· ΣτΕ ΕΑ 1089/2009- ΣτΕ 2951-52/2004· ΔΕΕ, Απόφαση της 4.12.2003, Υπόθεση C-448/2001, ENVAG Wienstrom GmbH κ.λ.π, σκέψεις 92-95). Συνεπώς, καθόσον είναι άκυροι οι όροι 2.2.1 παρ. 1 και 2., 2.2.4.1. σε συν­δυα­σμό με 2.2,9.2. υπό στοι­χείο Β.2. πρώτη παρά­γρα­φος, 2.2.4.2. σε συν­δυα­σμό με 2.2.9.2. υπό στοι­χείο Β.2. τελευ­ταία παρά­γρα­φος, 2.2.6. στοι­χεία α) και β) (και αντί­στοιχα άρθρο 5 υπό στοι­χείο Β.4. α) και β) του Παραρ­τή­μα­τος Ε’), σε συν­δυα­σμό με 2.2.9.2. υπό στοι­χείο Β.4. α) και β), 2.2.7. σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 2.2.9.2. υπό στοι­χείο Β.5. καθ’ ό μέρος αφορά σε όλα τα μέλη των ενώσεων οικο­νο­μι­κών φορέων, 2.2.9.2. υπό στοι­χείο Β.7 της επί­μα­χης Δια­κή­ρυ­ξης που ρυθ­μί­ζουν τα κρι­τή­ρια και τα μέσα από­δει­ξης της άσκησης της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, της τεχνι­κής και επαγ­γελ­μα­τι­κής ικα­νό­τη­τας και της οικο­νο­μι­κής και χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής επάρ­κειας των οικο­νο­μι­κών φορέων, σύμφωνα με τα ανωτέρω, η προ­σβαλ­λό­μενη Δια­κή­ρυξη του ανωτέρω Δια­γω­νι­σμού πρέπει να ακυ­ρω­θεί στο σύνολό της.

Επειδή, κατ’ ακο­λου­θίαν η κρι­νό­μενη Προ­δι­κα­στική Προ­σφυγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή».