Οι φόροι εξανεμίζουν την αύξηση των εσόδων για τα ξενοδοχεία

Οι αυξή­σεις στα του­ρι­στικά έσοδα εξα­νε­μί­ζο­νται από τις φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις και δεν επι­τρέ­πουν την αντα­γω­νι­στική τιμο­λό­γηση του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Παράλ­ληλα, τα πεντά­στερα ξενο­δο­χεία αυξά­νο­νται και τα χαμη­λό­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης στα­διακά εξα­φα­νί­ζο­νται, αλλά η επο­χι­κό­τητα παρα­μέ­νει εμπόδιο στη βελ­τί­ωση των απο­τε­λε­σμά­των του κλάδου και τη διάχυσή τους στην ευρύ­τερη κοι­νω­νία. Επι­πλέον, οι του­ρι­στι­κές ροές είναι εντο­πι­σμέ­νες σε δύο κυρίως περι­φέ­ρειες, το Νότιο Αιγαίο και την Κρήτη, που απορ­ρο­φούν σχεδόν τα μισά έσοδα της δρα­στη­ριό­τη­τας, την ώρα που πολλές σημα­ντι­κές περιο­χές της χώρας παρα­μέ­νουν στο περι­θώ­ριο.

Αυτά προ­κύ­πτουν από τη νέα ετήσια μελέτη για τις εξε­λί­ξεις στα βασικά μεγέθη της ελλη­νι­κής ξενο­δο­χίας του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών (ΞΕΕ) και του Ινστι­τού­του Του­ρι­στι­κών Ερευνών & Προ­βλέ­ψεων (ΙΤΕΠ), που παρου­σιά­στηκε την Παρα­σκευή στο πλαίσιο της 7ης γενικής συνέ­λευ­σης των μελών του ΞΕΕ.

Οπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται, «η αύξηση στο μέσο ετήσιο ακα­θά­ρι­στο έσοδο ανά δωμάτιο ξενο­δο­χείου της τάξης του 11,3%, στις 19.263 ευρώ το 2017 σε σχέση με το 2016, και του 7,6% σε σχέση με το 2015, δεν συνο­δεύ­ε­ται και από αύξηση στο αντί­στοιχο καθαρό έσοδο, καθώς το ξενο­δο­χειακό προϊόν επι­βα­ρύ­νε­ται υπέρ­με­τρα από άμεση και έμμεση φορο­λο­γία». Για να μπο­ρέ­σουν συνεπώς τα ξενο­δο­χεία να παρα­μέ­νουν αντα­γω­νι­στικά, υπο­χρε­ώ­νο­νται να συγκρα­τούν υπέρ­με­τρα τις τιμές τους, γεγονός που λει­τουρ­γεί ανα­σταλ­τικά για την ανά­πτυξη του κλάδου.

Σε κάθε περί­πτωση, τα βασικά του­ρι­στικά μεγέθη (αφίξεις, εισπρά­ξεις, δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις) αυξή­θη­καν με ρυθμούς που κυμαί­νο­νταν γύρω στο 10%. Ομως η επο­χι­κό­τητα εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει υψηλή, καθώς κατά το 4μηνο Ιουνίου-Σεπτεμβρίου κατα­γρά­φε­ται το 70% των αφίξεων και σχεδόν το 80% των δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων. Το 85% των δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων αφορά αλλο­δα­πούς επι­σκέ­πτες, γεγονός που κατα­δει­κνύει την πίεση που υφί­στα­νται τα ξενο­δο­χεία που βασί­ζο­νται στον εσω­τε­ρικό του­ρι­σμό. Το ένα στα δύο ξενο­δο­χεία (54%) της χώρας είναι επο­χι­κής λει­τουρ­γίας και το 46% συνε­χούς. Τα περισ­σό­τερα που λει­τουρ­γούν καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους είναι τριών αστέρων, με τα πεντά­στερα συνε­χούς λει­τουρ­γίας να εντο­πί­ζο­νται κυρίως στην Αθήνα.

Η επο­χι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος γίνεται ευκο­λό­τερα ορατή εάν, για παρά­δειγμα, παρα­τη­ρή­σει κάποιος πως τον Μάιο του 2017 το 58,5% των ξενο­δο­χείων είχε πλη­ρό­τη­τες κάτω από 60%. Αντι­θέ­τως, τον Αύγου­στο του 2017, που είναι ο μήνας αιχμής της του­ρι­στι­κής περιό­δου, τα μισά περίπου ξενο­δο­χεία πέτυχαν πλη­ρό­τη­τες μέχρι 90%.

Υπερ­φο­ρο­λό­γηση, βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, ελλεί­ψεις σε υπο­δο­μές, επεν­δύ­σεις και κόκκινα δάνεια είναι οι πέντε άξονες στους οποίους εστίασε την ομιλία του στη γενική συνέ­λευση του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας ο πρό­ε­δρός του Αλέ­ξαν­δρος Βασι­λι­κός. «Η υπερ­φο­ρο­λό­γηση μας στερεί το οξυγόνο για να ανα­πνεύ­σουμε, να προ­ε­τοι­μά­σουμε μεθο­δικά και συγκρο­τη­μένα τις επι­χει­ρή­σεις μας ώστε να αντα­πο­κρι­θούν με επι­τυ­χία στις προ­κλή­σεις του αντα­γω­νι­σμού», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά εξη­γώ­ντας πως «αντα­γω­νι­στής δεν είναι ο απέ­να­ντι Ελληνας ξενο­δό­χος, αλλά αυτός μιας άλλης χώρας, που δεν έχει αυτούς τους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές, αυτά τα βάρη ή τον φόρο δια­μο­νής». Ανα­φε­ρό­με­νος στον αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων ακι­νή­των, τόνισε πως «φτάσαμε στο σημείο ο καθένας να μπορεί να παρι­στά­νει τον ξενο­δόχο χωρίς τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, τις εγγυ­ή­σεις, τις πιστο­ποι­ή­σεις, τις υπο­χρε­ώ­σεις του ξενο­δό­χου». Υπο­γράμ­μισε πως οι υπο­δο­μές που λείπουν, όπως μαρίνες, μετα­φο­ρές, γήπεδα γκολφ, κ.λπ., έχουν κατα­λυ­τική σημασία για την προ­σέλ­κυση επι­σκε­πτών ανώ­τε­ρου εισο­δη­μα­τι­κού επι­πέ­δου και ζήτησε ενί­σχυση του πλαι­σίου για επεν­δύ­σεις σε νέα ξενο­δο­χεία. Οσον αφορά τα κόκκινα δάνεια, σημεί­ωσε ότι «χρειά­ζε­ται εξορ­θο­λο­γι­σμός και εξυ­γί­ανση, αλλά όχι τσου­βά­λια­σμα δικαίων και αδίκων, με μόνο κρι­τή­ριο τις απο­δό­σεις των funds», προ­σθέ­το­ντας πως «χρειά­ζε­ται το σωστό μείγμα λογικής και ευαι­σθη­σίας, ευθύνης και προ­σο­χής, ώστε να μην καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά». Κάλεσε δε τις τρά­πε­ζες «να δια­δρα­μα­τί­σουν τον ρόλο τους στην οικο­νο­μία, που είναι η χρη­μα­το­δό­τηση της ιδιω­τι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας», και ευχή­θηκε «να ξανα­χτι­στεί η εμπι­στο­σύνη που χάθηκε μέσα στη δίνη της κρίσης».