ΠΟΞ: “Γονατίζουν” τα ελληνικά ξενοδοχεία Τέλη και Φόροι

Στο 21,3% επί της τιμής δωμα­τίου ανέρ­χε­ται η επι­βά­ρυνση των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων από τους φόρους και τα τέλη. Το ποσοστό αυτό κατα­τάσ­σει την Ελλάδα στις υψη­λό­τε­ρες θέσεις στην Ευρώπη και πολύ πάνω από τις αντα­γω­νί­στριες χώρες.

Εξάλλου, το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση», όπως και ο «Φόρος δια­μο­νής», δεν υπο­λο­γί­ζο­νται βάσει της τιμής του δωμα­τίου. Αυτό δημιουρ­γεί ανι­σό­τη­τες και στρε­βλώ­σεις, καθώς υπάρ­χουν σημα­ντι­κές δια­κυ­μάν­σεις στην τιμή, τόσο μεταξύ των ξενο­δο­χείων της ίδιας κατη­γο­ρίας, όσο και μεταξύ των ίδιων των ξενο­δο­χείων με βάση την επο­χι­κό­τητα. Για παρά­δειγμα, οι πελάτες ενός ξενο­δο­χείου πέντε (5) αστέρων με τιμή διά­θε­σης δωμα­τίου 100€ και 150€ επι­βα­ρύ­νο­νται με το ίδιο τέλος με τους πελάτες ξενο­δο­χείων και βιλών που χρε­ώ­νουν πάνω από 1.000€ ανά δια­νυ­κτέ­ρευση.

Τα παρα­πάνω υπο­γραμ­μί­ζει η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ) στις παρα­τη­ρή­σεις που κατέ­θεσε επί του σχεδίου νόμου του Υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών με τίτλο «Μέτρα για την ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τος, φορο­λο­γικά κίνητρα για την και­νο­το­μία και τους μετα­σχη­μα­τι­σμούς επι­χει­ρή­σεων και άλλες δια­τά­ξεις», που έχει τεθεί υπό δια­βού­λευση μέχρι σήμερα 19 Νοεμ­βρίου.

Η ΠΟΞ επι­ση­μαί­νει επίσης ότι εντύ­πωση προ­κα­λεί το γεγονός ότι το σύνολο των ξενο­δο­χείων 5 αστέρων της χώρας μας αντι­με­τω­πί­ζε­ται με την ίδια επι­βά­ρυνση που έχει και η Βαρ­κε­λώνη, ένας από τους πιο δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς στον κόσμο (η πόλη και η επαρχία της Βαρ­κε­λώ­νης δέχτη­καν 26 εκ. του­ρί­στες το 2023).

Ανα­λυ­τικά οι παρα­τη­ρή­σεις της ΠΟΞ:

Προς

κο Κωστή Χατζη­δάκη, Υπουργό Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών.

Κοι­νο­ποί­ηση

κα Όλγα Κεφα­λο­γιάννη, Υπουργό Του­ρι­σμού.

Θέμα: Παρα­τη­ρή­σεις της Π.Ο.Ξ. επί του σχεδίου νόμου του Υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών με τίτλο «Μέτρα για την ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τος, φορο­λο­γικά κίνητρα για την και­νο­το­μία και τους μετα­σχη­μα­τι­σμούς επι­χει­ρή­σεων και άλλες δια­τά­ξεις», που τέθηκε σε δια­βού­λευση.

Αξιό­τιμε κύριε Υπουργέ,

Σας παρα­θέ­τουμε τις παρα­τη­ρή­σεις μας επί των επι­μέ­ρους άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών με τίτλο «Μέτρα για την ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τος, φορο­λο­γικά κίνητρα για την και­νο­το­μία και τους μετα­σχη­μα­τι­σμούς επι­χει­ρή­σεων και άλλες δια­τά­ξεις».

1.Επί των άρθρων 5 «Απαλ­λαγή φιλο­δω­ρή­μα­τος από φόρο εισο­δή­μα­τος – Προ­σθήκη περ. ιβ) στην παρ. 2 άρθρου 14 και παρ. 90 στο άρθρο 72 Κώδικα Φορο­λο­γίας Εισο­δή­μα­τος» και 11 «Απαλ­λαγή φιλο­δω­ρή­μα­τος από ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές».

Θεω­ρούμε θετικές και τις δύο ρυθ­μί­σεις. Σχετικά προ­τεί­νουμε:

α. το ποσό των φιλο­δω­ρη­μά­των που, σύμφωνα με το άρθρο 5 του υπό δια­βού­λευση σχεδίου νόμου, εξαι­ρεί­ται από τον φόρο εισο­δή­μα­τος να αυξηθεί και

β. προς αποφυγή ενδε­χό­με­νων παρερ­μη­νειών και δικα­στι­κών διε­νέ­ξεων, να ορί­ζε­ται ρητά πως στις περι­πτώ­σεις που τα φιλο­δω­ρή­ματα απαλ­λάσ­σο­νται από ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές αυτά δεν απο­τε­λούν μέρος του μισθού του εργα­ζο­μέ­νου.

2.Επί του άρθρου 10 «Ρύθμιση θεμάτων Ενιαίου Φόρου Ιδιο­κτη­σίας Ακι­νή­των και κρα­τι­κής αρωγής για ασφα­λι­σμέ­νες κατοι­κίες – Τρο­πο­ποί­ηση παρ. 7Ζ άρθρου 3 ν. 4223/2013 και προ­σθήκη άρθρου 5Α στον ν. 4797/2021».

Προ­τεί­νε­ται, η προ­βλε­πό­μενη στη ρύθμιση αυτή έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ να εφαρ­μό­ζε­ται και στα ακίνητα των επι­χει­ρή­σεων οι οποίες δεν υπά­γο­νται σύμφωνα με το άρθρο 22 του υπό δια­βού­λευση σχεδίου νόμου στην υπο­χρε­ω­τική ασφά­λιση έναντι δασικής πυρ­κα­γιάς, πλημ­μύ­ρας και σεισμού. Το συγκε­κρι­μένο μέτρο θα απο­τε­λέ­σει σημα­ντικό κίνητρο ώστε και οι επι­χει­ρή­σεις αυτές να ασφα­λί­σουν

τις εγκα­τα­στά­σεις τους.

3.Επί του άρθρου 21 «Τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση – Τρο­πο­ποί­ηση άρθρου 53 ν. 4389/2016»

Το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση», θεσπί­σθηκε με το άρθρο 30 του Ν.5073/2023 από την 1η Ιανουα­ρίου 2024, με σκοπό, σύμφωνα με τη σχετική διάταξη, την ενί­σχυση της ανθε­κτι­κό­τη­τας της χώρας απέ­να­ντι στις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Επι­βάλ­λε­ται ανά δωμάτιο και ανά δια­νυ­κτέ­ρευση ανάλογα με την κατη­γο­ρία του κατα­λύ­μα­τος και εισπράτ­τε­ται από τους πελάτες μέσω χωρι­στής από­δει­ξης. Σύμφωνα με το προ­σχέ­διο κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, τα έσοδα ανα­μέ­νε­ται να φτάσουν τα 204 εκατ. Ευρώ το 2024 και να αυξη­θούν σε 405 εκατ. Ευρώ το 2025.

Το ανωτέρω τέλος αντι­κα­θι­στά τον «Φόρο Δια­μο­νής», ο οποίος θεσπί­σθηκε με το άρθρο 53 του Ν.4389/2016 «στο πλαίσιο της ανάγκης εκπλή­ρω­σης των δεσμεύ­σεων της χώρας μας για δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή και προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θεί επι­τυ­χώς και έγκαιρα η δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης». Πρό­κει­ται, λοιπόν, για ένα μνη­μο­νιακό φόρο, ο οποίος θα έπρεπε από ετών να έχει καταρ­γη­θεί. Ο φόρος δια­μο­νής εφαρ­μό­σθηκε από την 1η Ιανουα­ρίου 2018, με τα έσοδα για τα έτη 2022 και 2023 να ανέρ­χο­νται σε 134 εκατ. ευρώ, όπως ανα­φέ­ρε­ται στους ετή­σιους κρα­τι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς.

Το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση», όπως και ο «Φόρος δια­μο­νής», δεν υπο­λο­γί­ζε­ται βάσει της τιμής του δωμα­τίου. Αυτό δημιουρ­γεί ανι­σό­τη­τες και στρε­βλώ­σεις, καθώς υπάρ­χουν σημα­ντι­κές δια­κυ­μάν­σεις στην τιμή, τόσο μεταξύ των ξενο­δο­χείων της ίδιας κατη­γο­ρίας, όσο και μεταξύ των ίδιων των ξενο­δο­χείων με βάση την επο­χι­κό­τητα. Για παρά­δειγμα, οι πελάτες ενός ξενο­δο­χείου πέντε (5) αστέρων με τιμή διά­θε­σης δωμα­τίου 100€ και 150€ επι­βα­ρύ­νο­νται με το ίδιο τέλος με τους πελάτες ξενο­δο­χείων και βιλών που χρε­ώ­νουν πάνω από 1.000€ ανά δια­νυ­κτέ­ρευση.

Το ίδιο ισχύει και για τα επο­χιακά ξενο­δο­χεία σε νησιω­τι­κούς και ορει­νούς προ­ο­ρι­σμούς, που έχουν σημα­ντικά χαμη­λό­τε­ρες τιμές στη χαμηλή σεζόν για να ενι­σχύ­σουν τη ζήτηση, ωστόσο η φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση παρα­μέ­νει σταθερή. Από μια ενδει­κτική έρευνα στην πλατ­φόρμα της booking.com δια­πι­στώ­νε­ται ότι την περίοδο Απρι­λίου και Οκτω­βρίου ελλη­νικά ξενο­δο­χεία 5 αστέρων έχουν τιμές 50 – 60€ (προ ΦΠΑ/Τελών και προ­μή­θειας πλατ­φόρ­μας) ανά δωμάτιο και επο­μέ­νως μόνο το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» αντι­στοι­χεί σε μια πρό­σθετη επι­βά­ρυνση 25-30%.

Συνο­ψί­ζο­ντας, η επι­βά­ρυνση που προ­κα­λεί­ται είναι ιδιαί­τερα αυξη­μένη:

α. στις περι­πτώ­σεις ξενο­δο­χείων της ίδιας κατη­γο­ρίας με χαμη­λό­τε­ρες τιμές εκμί­σθω­σης δωμα­τίων, και

β. σε περιό­δους που η του­ρι­στική κίνηση είναι περιο­ρι­σμένη και άρα οι τιμές εκμί­σθω­σης των δωμα­τίων μειω­μέ­νες.

Επο­μέ­νως, το συγκε­κρι­μένο μέτρο μειώνει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ξενο­δο­χεια­κού προ­ϊ­ό­ντος και απο­βαί­νει σε βάρος της προ­σπά­θειας επι­μή­κυν­σης της του­ρι­στι­κής περιό­δου, ενώ από την εφαρ­μογή του θίγο­νται σε μεγα­λύ­τερο βαθμό κοι­νω­νι­κές ομάδες, προ­ο­ρι­σμοί και κατη­γο­ρίες επι­χει­ρή­σεων που χρειά­ζο­νται τη μεγα­λύ­τερη στήριξη.

Παράλ­ληλα, ιδιαί­τερα πλήτ­το­νται οι Έλληνες πελάτες, οι οποίοι ήδη αντι­με­τω­πί­ζουν τις συνέ­πειες της ακρί­βειας και του αυξη­μέ­νου πλη­θω­ρι­σμού.

Η επιβολή του «Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» έγινε χωρίς στρα­τη­γικό σχε­δια­σμό και προη­γού­μενη δια­βού­λευση.

Το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» εισήχθη χωρίς να υφί­στα­νται οι δημο­σιο­νο­μι­κές ανάγκες που δικαιο­λο­γού­σαν την αύξηση των δημο­σίων εσόδων, όπως συνέβη με τον «Φόρο Δια­μο­νής». Παράλ­ληλα, επι­βλή­θηκε χωρίς συγκε­κρι­μένο σχέδιο ή μελέτη για τη δια­χεί­ριση της κλι­μα­τι­κής κρίσεως και χωρίς δια­βού­λευση με τους αρμό­διους φορείς. Η προ­βλε­πό­μενη αύξηση του ανωτέρω τέλους κατά ποσοστό έως και 70%, ανάλογα με τη κατη­γο­ρία του ξενο­δο­χεια­κού κατα­λύ­μα­τος, ένα μόλις έτος μετά τη νομο­θέ­τησή του εγείρει σοβαρές ανη­συ­χίες, καθώς δεν υπάρχει μελέτη για τις επι­πτώ­σεις αυτής της αύξησης στον του­ρι­σμό και την οικο­νο­μία.

Ποιος φέρει στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το βάρος του «Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση»; Ο πελάτης ή η επι­χεί­ρηση;

Ο πελάτης επι­βα­ρύ­νε­ται άμεσα, καθώς κατα­βάλ­λει ο ίδιος το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» μέσω ξεχω­ρι­στής από­δει­ξης, αυξά­νο­ντας τυπικά το συνο­λικό κόστος της δια­μο­νής του. Ωστόσο, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η επι­χεί­ρηση υφί­στα­ται το βάρος, καθώς η επιβολή του τέλους αυτού χωρίς αντί­στοιχη μείωση των τιμών πώλησης του δωμα­τίου την καθιστά λιγό­τερο αντα­γω­νι­στική.

Παράλ­ληλα, η επι­χεί­ρηση θα πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει και την δυσα­ρέ­σκεια των πελατών από την κατα­βολή ενός τέλους για το οποίο δεν έχουν καμία αντα­πό­δοση. Συνεπώς, ενώ ο πελάτης πλη­ρώ­νει το τέλος, οι επι­χει­ρή­σεις υφί­στα­νται τις οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες στη ζήτηση και τα έσοδά τους, με απο­τέ­λε­σμα επί της ουσίας να επι­βα­ρύ­νο­νται αυτές με το συνο­λικό ποσό του «Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση».

Προ­βλη­μα­τι­σμοί των πελατών για την επι­βά­ρυνση με το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση».

Η επιβολή του «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» στους πελάτες των ξενο­δο­χείων εγείρει σοβαρά ερω­τή­ματα σχετικά με τη δικαιο­σύνη εξαι­τίας της μονο­μέ­ρειας του. Η κλι­μα­τική κρίση είναι ένα ζήτημα που αφορά το σύνολο των πολιτών και των κλάδων της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, καθι­στώ­ντας άδικο να επι­βα­ρύ­νο­νται με το κόστος αντι­με­τώ­πι­σής της μόνο οι του­ρί­στες.

Ο πελάτης αισθά­νε­ται ότι πλη­ρώ­νει έναν φόρο χωρίς να κατα­νοεί τον λόγο και χωρίς να έχει κάποιο όφελος ή αντα­πό­δοση.

«Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση»: Ενί­σχυση δημο­σίων οικο­νο­μι­κών ή κλι­μα­τική δράση;

Ενώ το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» δηλώ­νε­ται ότι στο­χεύει στη δια­χεί­ριση της κλι­μα­τι­κής κρίσης, τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι, στην πράξη, ενι­σχύει τα δημόσια οικο­νο­μικά. Οι εισπρά­ξεις από το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση», σύμφωνα με το προ­σχέ­διο του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, ανα­μέ­νε­ται να ανέλ­θουν σε 202 εκατ. ευρώ το 2024 και να φθάσουν τα

405 εκατ. ευρώ το 2025, έναντι 134 εκατ. ευρώ το 2023 από τον «Φόρο Δια­μο­νής». Αυτή η αύξηση υπο­δη­λώ­νει σημα­ντική οικο­νο­μική στήριξη των δημό­σιων οικο­νο­μι­κών. Τούτο επι­βε­βαιώ­νε­ται και από το γεγονός ότι η επιβολή του «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» δεν συνο­δεύ­ε­ται από ένα στρα­τη­γικό σχέδιο ή έστω από μία μελέτη σκο­πι­μό­τη­τας και δια­βού­λευση με τους

εμπλε­κό­με­νους φορείς.

Σημειώ­νε­ται πως για το τέλος κρουα­ζιέ­ρας, που ομοίως θεσπί­ζε­ται από το έτος 2025, υπάρχει στο προ­σχέ­διο του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και στην προ­ω­θού­μενη διάταξη ρητή αναφορά για την κατα­νομή των σχε­τι­κών εσόδων. Ειδι­κό­τερα, τα έσοδα του τέλους κρουα­ζιέ­ρας θα κατα­νέ­μο­νται κατά 1/3 στους Δήμους όπου απο­βι­βά­ζο­νται οι επι­βά­τες, κατά 1/3 θα εγγρά­φο­νται εις ύψος στον

προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής με σκοπό την εκτέ­λεση των απα­ραί­τη­των λιμε­νι­κών έργων και κατά 1/3 θα εγγρά­φο­νται εις ύψος στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού για τη στήριξη του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της χώρας.

Κάτι τέτοιο δεν ισχύει με το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση», το οποίο σύμφωνα με το προ­σχέ­διο του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού φέρεται να χρη­μα­το­δο­τεί το Εθνικό Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων για το Πρό­γραμμα Φυσικών Κατα­στρο­φών, οι πόροι του οποίου «χρη­σι­μο­ποιού­νται τόσο για την απο­κα­τά­σταση των πλη­γέ­ντων μέσω της κρα­τι­κής αρωγής όσο και για σημα­ντικά έργα υπο­δο­μών στο πλαίσιο της πρό­λη­ψης και της απο­κα­τά­στα­σης των επι­πτώ­σεων των φυσικών κατα­στρο­φών», σύμφωνα δε με την προ­ω­θού­μενη διάταξη, ανα­φέ­ρε­ται όλως αορί­στως πως «Στο πρό­γραμμα φυσικών κατα­στρο­φών του εθνικού σκέλους του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων εγγρά­φο­νται ετησίως πιστώ­σεις του­λά­χι­στον ισό­πο­σες των εσόδων που κατά το

εκά­στοτε τρέχον έτος εκτι­μά­ται ότι θα εισπρα­χθούν από την επιβολή του τέλους του παρό­ντος, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθούν δαπάνες πρό­λη­ψης και απο­κα­τά­στα­σης φυσικών κατα­στρο­φών, έργα προ­σαρ­μο­γής στην κλι­μα­τική αλλαγή, έργα υπο­δο­μών και δαπάνες βελ­τί­ω­σης των υπο­δο­μών για τη στήριξη του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της χώρας.».

Ερω­τή­ματα που ζητούν απά­ντηση.

Εάν ο στόχος του «Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» είναι πράγ­ματι η αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής κρίσης τίθε­νται τα εξής ερω­τή­ματα:

Είναι δίκαιο να επι­βα­ρύ­νο­νται οι πελάτες των ξενο­δο­χείων, και έμμεσα οι επι­χει­ρή­σεις, την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής κρίσης, χωρίς άμεσα περι­βαλ­λο­ντικά οφέλη;

Με ποιο στρα­τη­γικό σχέδιο, μελέτη σκο­πι­μό­τη­τας και δια­βού­λευση απο­φα­σί­στηκε η αύξηση του τέλους σε 405 εκατ. ευρώ το 2025;

Πώς δικαιο­λο­γεί­ται αυτή η επιλογή, δεδο­μέ­νου ότι το κόστος επι­βα­ρύ­νει τελικά τις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, με αρνη­τι­κές συνέ­πειες για τον του­ρι­σμό και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά τους;

Εξε­τά­στη­καν άλλες λύσεις που θα συμ­βά­λουν ουσια­στικά στην αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής κρίσης, που δεν θα επη­ρέ­α­ζαν αρνη­τικά τον του­ρι­σμό και τις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις;

Εάν ο πραγ­μα­τι­κός στόχος του «Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» είναι η ενί­σχυση των δημο­σίων εσόδων τίθε­νται τα εξής ερω­τή­ματα:

Είναι δίκαιο να επι­βα­ρύ­νο­νται οι πελάτες των ξενο­δο­χείων χωρίς κάποιο αντα­πο­δο­τικό όφελος;

Εξε­τά­στη­καν άλλες λύσεις για την ενί­σχυση των δημο­σίων οικο­νο­μι­κών, που δεν θα επη­ρέ­α­ζαν αρνη­τικά τον του­ρι­σμό και τις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις;

Υπάρχει σήμερα δημο­σιο­νο­μικό πρό­βλημα, όπως το έτος 2016 όταν θεσπί­σθηκε ο «Φόρος Δια­μο­νής»;

Ενδει­κτι­κές απα­ντή­σεις στα πιο πάνω ερω­τή­ματα:

Σχετικά με την αντι­με­τώ­πιση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, επι­γραμ­μα­τικά ανα­φέ­ρουμε:

➢ Παροχή κινή­τρων για ενερ­γεια­κές ανα­βαθ­μί­σεις κτιρίων.

➢ Κίνητρα για επεν­δύ­σεις σε καθαρές μορφές ενέρ­γειας.

➢ Ενερ­γειακή Ανα­βάθ­μιση Δημό­σιων Κτιρίων.

➢ Ανά­πτυξη πρά­σι­νων υπο­δο­μών στις πόλεις.

➢ Προ­γράμ­ματα Ανα­δά­σω­σης και Προ­στα­σίας Δασών.

➢ Ενί­σχυση πρά­σι­νων επεν­δύ­σεων με φορο­λο­γικά κίνητρα.

➢ Υπο­στή­ριξη της Βιώ­σι­μης Γεωρ­γίας.

➢ Επιβολή περι­βαλ­λο­ντι­κών τελών σε ρυπο­γό­νες επι­χει­ρή­σεις.

Σχετικά με την η ενί­σχυση των δημο­σίων εσόδων, η πρόταση βρί­σκε­ται στην απά­ντηση των παρα­κάτω ερω­τη­μά­των:

➢ Πόσοι φόροι και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές χάνο­νται από επι­χει­ρή­σεις που λει­τουρ­γούν παρά­νομα, ζημιώ­νο­ντας τις νόμιμες επι­χει­ρή­σεις που υπο­στη­ρί­ζουν τα δημόσια οικο­νο­μικά, και πόσο απο­τε­λε­σμα­τικά είναι τα μέτρα κατα­πο­λέ­μη­σης αυτού του φαι­νο­μέ­νου;

➢ Πόσα χρήματα συνει­σέ­φερε η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση για το «Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση» κατά τη διάρ­κεια του έτους 2024, η οποία, σύμφωνα με το προ­σχέ­διο του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, απέδωσε ΦΠΑ μόνο 27 εκ. ευρώ;

Λοιπές επι­βα­ρύν­σεις του ξενο­δο­χεια­κού προ­ϊ­ό­ντος – συγκρι­τικά στοι­χεία σε σχέση με τις αντα­γω­νί­στριες χώρες.

Η όλο και αυξα­νό­μενη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση που υφί­στα­νται τα ξενο­δο­χεία και τα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα εν γένει, επι­βα­ρύ­νουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων και κατ’ επέ­κταση την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού. Οι φόροι και τα τέλη που επι­βάλ­λο­νται στην τιμή δωμα­τίων των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων (ΦΠΑ, Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση και Τέλος Δια­μο­νής Παρε­πι­δη­μού­ντων) οδηγούν σε σημα­ντικά υψη­λό­τε­ρες επι­βα­ρύν­σεις συγκρι­τικά με άλλους δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς και λει­τουρ­γούν εις βάρος της ελκυ­στι­κό­τη­τας του ελλη­νι­κού προ­ο­ρι­σμού.

Από μια έρευνα μέσω της πλατ­φόρ­μας Booking.com τον Νοέμ­βριο 2024, ανα­ζη­τώ­ντας διαμονή 7 ημερών με πρωινό, για 2 ενή­λι­κες, σε ξενο­δο­χεία 5 αστέρων κατά τη διάρ­κεια του Ιουνίου του έτους 2025, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και στους πιο δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς της Μεσο­γείου προ­κύ­πτουν τα παρα­κάτω στοι­χεία (σ.σ. η ΠΟΞ δημο­σιεύει σχε­τι­κούς πίνακες):

ΦΠΑ ανά Προ­ο­ρι­σμό

Η Ελλάδα βρί­σκε­ται στις υψη­λό­τε­ρες θέσεις με 13% ΦΠΑ, ενώ παράλ­ληλα χώρες που μας αντα­γω­νί­ζο­νται του­ρι­στικά έχουν πολύ χαμη­λό­τε­ρους ΦΠΑ, όπως η Ισπανία, Τουρκία και Ιταλία (10%), η Κύπρος (9%), και οι Πορ­το­γα­λία και Αλβανία (6%).

Το ημε­ρή­σιο City Tax.

* Στις περι­πτώ­σεις όπου το City Tax ορί­ζε­ται ως ποσοστό, γίνεται υπο­λο­γι­σμός με παρα­δοχή την ημε­ρή­σια τιμή δωμα­τίου στα 200€ προ φόρων/τελών.

Στην Ελλάδα, η ημε­ρή­σια επι­βά­ρυνση λόγω των νέων τελών θα ανέλθει σε 16,5€ (Τέλος Παρε­πι­δη­μού­ντων = 0,75% * 200€ = 1,5€ και Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας = 15€). Εντύ­πωση προ­κα­λεί το γεγονός ότι το σύνολο των ξενο­δο­χείων 5 αστέρων της χώρας μας αντι­με­τω­πί­ζε­ται με την ίδια επι­βά­ρυνση που έχει και η Βαρ­κε­λώνη, ένας από τους πιο δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς στον κόσμο (η πόλη και η επαρχία της Βαρ­κε­λώ­νης δέχτη­καν 26 εκ. του­ρί­στες το 2023).

Τέλος, εάν προ­σθέ­σουμε τον ΦΠΑ και το City Tax (Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας και Τέλος Παρε­πι­δη­μού­ντων), με μια τιμή δια­νυ­κτέ­ρευ­σης 200€, έχουμε ένα Σύνολο Φόρων/Τελών στα 42,5€ το οποίο είναι μια ποσο­στιαία επι­βά­ρυνση 21,3% επί της τιμής δωμα­τίου.

Στη συνο­λική επι­βά­ρυνση που προ­κύ­πτει, η  Ελλάδα βρί­σκε­ται στις υψη­λό­τε­ρες θέσεις, με 21%, μαζί με το Παρίσι, ενώ παράλ­ληλα δημο­φι­λείς αντα­γω­νι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί έχουν πολύ χαμη­λό­τε­ρες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις, όπως η Ιταλία (10% – 15%), η Ισπανία (7% – 14%), η Τουρκία (12%), η Πορ­το­γα­λία (4% – 8%) και η Αλβανία (7%).

Συμπε­ρα­σμα­τικά.

Ως γνωστόν, ο του­ρι­στι­κός τομέας απο­τε­λεί­ται από αλλη­λο­ε­ξαρ­τώ­με­νους κλάδους όπως τα ξενο­δο­χεία, η εστίαση, οι αερο­με­τα­φο­ρές και πολλές άλλες υπη­ρε­σίες. Όταν τα ξενο­δο­χεία επι­βα­ρύ­νο­νται δυσα­νά­λογα φορο­λο­γικά, το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των επι­σκε­πτών μειώ­νε­ται, με απο­τέ­λε­σμα τη μείωση της δαπάνης τους και στους υπό­λοι­πους τομείς του του­ρι­στι­κού τομέα. Η υψηλή φορο­λο­γία, επο­μέ­νως, δεν πλήττει μόνο τα ξενο­δο­χεία, αλλά επη­ρε­ά­ζει το σύνολο της του­ρι­στι­κής αλυ­σί­δας και κατ’ επέ­κταση τον του­ρι­στικό πολ­λα­πλα­σια­στή που εκτι­μά­ται μεταξύ 2,2 και 2,7, όπως και τους βασι­κούς του­ρι­στι­κούς δείκτες.

Συγκε­κρι­μένα, πέρα από τις του­ρι­στι­κές αφίξεις και εισπρά­ξεις, είναι σημα­ντικό να κοιτάμε και την μέση κατά κεφαλήν δαπάνη (ΜΚΔ) σε πραγ­μα­τι­κές τιμές, και όχι μόνο ονο­μα­στι­κές. Το 2023 έκλεισε με τις ίδιες συνο­λι­κές του­ρι­στι­κές εισπρά­ξεις σε πραγ­μα­τι­κές τιμές συγκρι­τικά με το 2019 (20,1 δις ευρώ), αλλά με σχεδόν 6εκ. περισ­σό­τε­ρες αφίξεις, με απο­τέ­λε­σμα την πτώση της μέσης κατά κεφαλήν δαπάνης κατά περίπου 13%.

Για να μην μειωθεί περαι­τέρω η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, είναι απα­ραί­τητο να επα­νε­ξε­τα­στούν οι φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις. Είναι σαφές ότι η του­ρι­στική αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της χώρας ήδη επι­βα­ρύ­νε­ται από έναν αυξη­μένο ΦΠΑ σε σχέση με τους βασι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Η επι­βά­ρυνση αυτή επι­δει­νώ­θηκε περαι­τέρω το 2024 με την θέσπιση του «Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας

στην Κλι­μα­τική Κρίση». Η προ­βλε­πό­μενη στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό νέα αύξηση του συγκε­κρι­μέ­νου τέλους θα οδη­γή­σει σε αντί­θετα από τα προσ­δο­κώ­μενα απο­τε­λέ­σματα τόσο για τις επι­χει­ρή­σεις (άρα και τους προσ­δο­κώ­με­νους φόρους), όσο και για τα δημόσια έσοδα. Εάν τα δημόσια οικο­νο­μικά απαι­τούν πρό­σθετη ενί­σχυση λόγω της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να καλυ­φθεί μόνο από τον κλάδο των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των.

4.Επί του άρθρου 26 «Προ­σω­ρι­νοί περιο­ρι­σμοί στις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις – Προ­σθήκη παρ. 2Α και τρο­πο­ποί­ηση παρ. 10 άρθρου 111 ν. 4446/2016».

Ως Παράρ­τημα στο υπό­μνημά μας επι­συ­νά­πτε­ται μια απει­κό­νιση των κανόνων που ισχύουν σε σχέση με τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση στις αντα­γω­νί­στριες προς την Ελλάδα χώρες, κανόνες που καμία σχέση δεν έχουν με το νομο­θε­τικό πλαίσιο που ισχύει στη χώρα μας και περιο­ρί­ζε­ται στη φορο­λο­γική επί της ουσίας αντι­με­τώ­πιση της συγκε­κρι­μέ­νης δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ακόμα, μάλιστα και οι λίγες απο­σπα­σμα­τι­κές ρυθ­μί­σεις που πρό­σφατα προ­βλέ­φθη­καν δεν εφαρ­μό­ζο­νται στην πράξη. Στο άρθρο 28 του Ν.5073/2023 προ­βλέ­φθηκε πως «Αν το σύνολο των δια­με­ρι­σμά­των πολυ­κα­τοι­κίας ή συγκρο­τή­μα­τος κατοι­κιών εκμι­σθώ­νε­ται με βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, η εν λόγω πολυ­κα­τοι­κία ή συγκρό­τημα θεω­ρεί­ται του­ρι­στικό κατά­λυμα και οφείλει να δια­θέ­τει Ειδικό Σήμα Λει­τουρ­γίας (Ε.Σ.Λ.) ή να έχει υπο­βά­λει γνω­στο­ποί­ηση.». Πόσους ελέγ­χους έχουν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει από τη θέση σε ισχύ της συγκε­κρι­μέ­νης διά­τα­ξης οι αρμό­διες αρχές; Και πόσοι έλεγχοι έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί την ίδια περίοδο σε νόμιμα αδειο­δο­τη­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των;

Στη χώρα μας ακόμα δεν έχουμε απο­φα­σί­σει αν η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση είναι μια επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα ή μια μορφή της οικο­νο­μίας του δια­μοι­ρα­σμού, ώστε βάσει της από­φα­σής μας αυτής να θεσπί­σουμε ένα συγκε­κρι­μένο νομο­θε­τικό πλαίσιο για λει­τουρ­γίας της.

Αν η πολι­τεία προ­τί­θε­ται να εντάξει τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση στην επίσημη του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα, τότε προς τούτο θα πρέπει να προ­βλε­φθούν συγκε­κρι­μέ­νες αυστη­ρές προ­δια­γρα­φές, ανά­λο­γες με αυτές που ισχύουν για τις νόμιμες επι­χει­ρή­σεις του­ρι­στι­κών

κατα­λυ­μά­των, προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­ε­ται η ποιό­τητα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της χώρας και να δια­σφα­λί­ζε­ται ο υγιής αντα­γω­νι­σμός. Και αυτές οι προ­δια­γρα­φές σε καμία περί­πτωση δεν μπορεί να είναι οι ανα­γρα­φό­με­νες σε δημο­σιεύ­ματα που πρό­σφατα κυκλο­φό­ρη­σαν.

Αν πάλι η απόφαση είναι να δια­χει­ρι­στεί τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση ως μια μορφή της οικο­νο­μίας του δια­μοι­ρα­σμού που δεν εντάσ­σε­ται στο επίσημο του­ρι­στικό προϊόν της χώρας, τότε συγκε­κρι­μέ­νες βασικές προ­δια­γρα­φές υγείας και ασφά­λειας θα πρέπει να συν­δυα­στούν με συγκε­κρι­μέ­νους χρο­νι­κούς και ποσο­τι­κούς περιο­ρι­σμούς.

Το μόνο βέβαιο είναι πως το «επαμ­φο­τε­ρί­ζον» μοντέλο που ακο­λου­θεί­ται μέχρι σήμερα όχι απλώς δεν είναι σε θέση να δώσει λύση, αλλά εντεί­νει τη σύγχυση του κατα­να­λω­τι­κού κοινού και δεν απο­κλι­μα­κώ­νει τα προ­βλή­ματα που δημιουρ­γού­νται από τη λει­τουρ­γία της συγκε­κρι­μέ­νης δρα­στη­ριό­τη­τας.

Και όσο δεν θεσπί­ζε­ται ένα συγκε­κρι­μένο νομο­θε­τικό πλαίσιο, θα συνε­χί­σουμε να βλέ­πουμε μια δρα­στη­ριό­τητα η οποία σύμφωνα με τις πλατ­φόρ­μες ηλε­κτρο­νι­κών κρα­τή­σεων εμφά­νισε κύκλο εργα­σιών περί τα 5 δισ. ευρώ να απο­δί­δει έσοδα από ΦΠΑ που δεν υπερ­βαί­νουν τα 27 εκ ευρώ ετησίως. Και η ανε­ξέ­λεγ­κτη λει­τουρ­γία της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης θα συνε­χί­σει να αυξάνει τις τιμές

των ενοι­κίων, καθι­στώ­ντας δύσκολη την πρό­σβαση σε προσιτή στέγαση τόσο για τους μόνι­μους κατοί­κους και τους φοι­τη­τές, όσο και για κρί­σι­μες κοι­νω­νι­κές ομάδες, όπως δάσκα­λοι, γιατροί, πυρο­σβέ­στες κ.λπ., να υπο­βαθ­μί­ζει τις γει­το­νιές, δια­τα­ράσ­σο­ντας την κοι­νω­νική συνοχή και αλλοιώ­νο­ντας τον χαρα­κτήρα τους και να αυξάνει την πίεση στις τοπικές υπο­δο­μές, όπως οι μετα­φο­ρές και η καθα­ριό­τητα.

Πηγή: tornosnews.gr