Σχέδιο για «ελληνικό» μνημόνιο και διπλές κάλπες

Αν ακούσει κανείς προ­σε­κτικά τον Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο, θα αντι­λη­φθεί αμέσως ότι η στάση και οι κινή­σεις του, για να οδη­γη­θούμε στο τέλος του τρίτου μνη­μο­νίου τον ερχό­μενο Αύγου­στο και να ξεκι­νή­σει ο νέος κύκλος υπο­χρε­ώ­σεων της χώρας έναντι των δανει­στών και της ευρω­παϊ­κής επο­πτείας, είναι ενταγ­μέ­νες στον συνο­λικό πολι­τικό σχε­δια­σμό της κυβέρ­νη­σης που θέλει να στή­νο­νται διπλές κάλπες τον Μάιο του 2019.

Ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, κεντρικό πρόσωπο στην υλο­ποί­ηση της μνη­μο­νια­κής πολι­τι­κής, είπε ξεκά­θαρα στις δημό­σιες δηλώ­σεις του ότι η κυβέρ­νηση θέλει έξοδο από το Μνη­μό­νιο χωρίς προ­λη­πτική πιστω­τική γραμμή, αλλά ως τότε θα πρέπει να παρου­σιά­σει το σχέδιο – το πρό­γραμμά της – για τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που πρέπει να συνε­χι­στούν και το σχέδιο για την ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας που είναι το μεγάλο ζητού­μενο.

Απο­κά­λυψε όμως επίσης ότι οι περι­κο­πές στις παλιές συντά­ξεις που έχουν απο­φα­σι­στεί να γίνουν το 2019 θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν, αλλά ελπίζει ότι με το κοι­νω­νικό μέρισμα, που μπορεί να ισο­δυ­να­μεί με τη 13η σύνταξη για τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των συντα­ξιού­χων, το πολι­τικό κόστος θα μετρια­στεί.

Σε κάθε περί­πτωση, ως τότε η κυβέρ­νηση θα έχει παρου­σιά­σει ένα συνο­λικό πρό­γραμμα, το οποίο, όπως λέει ο κ. Τσα­κα­λώ­τος, θα είναι και το τελικό κείμενο που θα τεθεί στην κρίση του ελλη­νι­κού λαού στις εκλογές του 2019.

Κομβικό σημείο σε αυτό το πρό­γραμμα θα έχουν οι δράσεις για αύξηση της απα­σχό­λη­σης, αλλά και η προ­ο­πτική μείωσης ορι­σμέ­νων φορο­λο­γι­κών βαρών ειδικά για τις επι­χει­ρή­σεις, στον βαθμό όμως που το επι­τρέ­ψουν οι δημο­σιο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις και δεν χρεια­στεί να γίνει το αντί­θετο, δηλαδή να αυξη­θούν τα βάρη με τη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου.

Ο χρόνος για να ολο­κλη­ρω­θεί αυτός ο σχε­δια­σμός είναι συγκε­κρι­μέ­νος. Το πολύ ως τον Ιούλιο, οπότε θα πρέπει να ληφθούν και οι τελικές απο­φά­σεις με την έγκριση των Ευρω­παίων και την τελική απόφαση του ΔΝΤ.

Οι συζη­τή­σεις έχουν ήδη ξεκι­νή­σει στο παρα­σκή­νιο με πρω­τα­γω­νι­στές τον νέο πρόεδρο του Eurogroup, τον Πορ­το­γάλο Μάριο Σεντένο, αλλά και τον νέο πρόεδρο του EWG, τον Ολλανδό Χανς Φάιλ­μπριφ, ο οποίος ανέλαβε το κρίσιμο αυτό πόστο μόλις την περα­σμένη Πέμπτη.

Το ζητού­μενο για όλους είναι πώς θα λει­τουρ­γεί η Ελλάδα στη νέα εποχή, αυτήν που ονο­μά­ζουν όλοι «μετα­μνη­μο­νιακή».

Οι «σκληροί» του Eurogroup επι­θυ­μούν όσο το δυνατόν αυστη­ρό­τερη επο­πτεία στο μέλλον, για να μπορεί ακριβώς η Ελλάδα να αντα­πο­κρι­θεί στις μεγάλες υπο­χρε­ώ­σεις της.

Ωστόσο αυτή τη φορά η Ελλάδα έχει στο πλευρό της τον πρόεδρο του Eurogroup, ο οποίος έχοντας την πορ­το­γα­λική εμπει­ρία γνω­ρί­ζει ότι «καμιά χώρα δεν μπορεί να επι­στρέ­ψει στην κανο­νι­κό­τητα και να προ­σελ­κύ­σει επεν­δυ­τές όταν είναι σε μνη­μό­νιο».

Προ­τε­ραιό­τη­τες

Κατά τις πλη­ρο­φο­ρίες, ο Μάριο Σεντένο έχει πει στο Eurogroup ότι προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει το σχέδιο για την Ελλάδα πρέπει η Αθήνα να έχει την κυριό­τητα στις προ­τε­ραιό­τη­τες της μετα­μνη­μο­νια­κής εποχής, προ­κει­μέ­νου η οικο­νο­μία της να μπει σε μια φάση βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης.

Διότι, σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, η ανη­συ­χία όλων πλέον είναι το πώς η Ελλάδα θα μπο­ρέ­σει να σταθεί οικο­νο­μικά στα πόδια της και πότε θα απο­δώ­σουν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έγιναν.

Το Eurogroup θα περι­μέ­νει τον ερχό­μενο Απρίλιο το λεγό­μενο σχέδιο «ολι­στι­κής στρα­τη­γι­κής ανά­πτυ­ξης», έτσι ώστε στη βάση αυτού να χτιστεί μια «συμ­φω­νία κυρίων», χωρίς να ανα­τρέ­πο­νται οι στόχοι για το πλε­ό­να­σμα ως το 2022.

Ενδε­χο­μέ­νως όμως να τεθούν και παράλ­λη­λοι στόχοι (π.χ. για τη μείωση της ανερ­γίας) που θα πρέπει η Ελλάδα να πετύχει φαρ­μό­ζο­ντας το δικό της μείγμα πολι­τι­κής.

Σε ό,τι αφορά την ελά­φρυνση του χρέους, αυτή θα εξαρ­τη­θεί επίσης σε έναν βαθμό από το ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο που θα παρου­σιά­σει τον Απρίλιο η ελλη­νική κυβέρ­νηση, καθώς στόχος των Ευρω­παίων είναι με αυτό να «πειστεί» το ΔΝΤ ότι η ανά­πτυξη στην Ελλάδα σε συν­δυα­σμό με όσα μέτρα ελά­φρυν­σης συμ­φω­νη­θούν καθιστά το χρέος βιώσιμο.

Σύμφωνα με πηγές των Βρυ­ξελ­λών το Ταμείο έχει σε μεγάλο βαθμό «χαλα­ρώ­σει» μετά το καλο­καίρι και αυτό δημιουρ­γεί προσ­δο­κίες πως θα παρα­μεί­νει στο πρό­γραμμα.

Ορόσημο φαί­νε­ται να είναι η Εαρινή Σύνοδος του ΔΝΤ στην Ουά­σιγ­κτον στις 20-22 Απρι­λίου, καθώς στόχος όλων των πλευρών είναι να είναι όλα έτοιμα πολύ πριν από το τέλος του προ­γράμ­μα­τος τον Αύγου­στο.

Ο Ολλαν­δός και η Ελλάδα

Κομβικό ρόλο στην επε­ξερ­γα­σία όλου του σχεδίου για την Ελλάδα ξεκι­νώ­ντας από το χρέος και φτά­νο­ντας στην επο­πτεία της επό­με­νης ημέρας έχει ανα­λά­βει ο Ολλαν­δός Χανς Φάιλ­μπριφ, ο νέος πρό­ε­δρος της Ομάδας Εργα­σίας του Eurogroup, που αντι­κα­τέ­στησε τον Αυστριακό Τόμας Βίζερ, ο οποίος ήταν ο πρώτος πρό­ε­δρος του EWG και κατείχε τη θέση από το 2012.

Ο κ. Φάιλ­μπριφ είναι επί χρόνια υψη­λό­βαθμο στέ­λε­χος του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών της Ολλαν­δίας και μέλος του EWG. Ως δεξί χέρι του Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ είχε άμεση εμπλοκή στο ελλη­νικό ζήτημα και βασικό ρόλο στις παρα­σκη­νια­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις όλα αυτά τα χρόνια.

Εχει μεγάλη εμπει­ρία στα ζητή­ματα της ευρω­ζώ­νης και ήταν από τους πρω­τερ­γά­τες της τρα­πε­ζι­κής ένωσης, την ολο­κλή­ρωση της οποίας θεωρεί προ­σω­πικό στοί­χημα.

Στα δύο χρόνια που θα διαρ­κέ­σει η θητεία του στην πρoεδρία του EWG, ο Χανς Φάιλ­μπριφ, εκτός από την Ελλάδα, έχει να δια­χει­ρι­στεί και τις σχε­δια­ζό­με­νες αλλαγές στην αρχι­τε­κτο­νική της ευρω­ζώ­νης.

Και σε αυτό το ζήτημα η «πρό­κληση» δεν είναι άλλη από την ανα­ζή­τηση συμ­βι­βα­σμών μεταξύ δια­με­τρικά αντί­θε­των συμ­φε­ρό­ντων και νοο­τρο­πιών, μεταξύ του πλού­σιου και πει­θαρ­χη­μέ­νου Βορρά και του φτωχού και άτακτου Νότου. Η τοπο­θέ­τηση λοιπόν ενός Ολλαν­δού στο… πλευρό του Πορ­το­γά­λου, νέου προ­έ­δρου του Eurogroup δεν είναι τυχαία.

Σίγουρα εφέτος θα τεθούν κάποια ζητή­ματα όπως η ολο­κλή­ρωση της τρα­πε­ζι­κής ένωσης και το δύσκολο σημείο της ευρω­παϊ­κής εγγύ­η­σης των τρα­πε­ζι­κών κατα­θέ­σεων, το οποίο για πολλούς περνάει από την επίλυση του προ­βλή­μα­τος των «κόκ­κι­νων» δανείων.

Αυτά είναι τα ζητή­ματα που θα κληθεί να λύσει σε τεχνικό επίπεδο ο Χανς Φάιλ­μπριφ, ο οποίος έχει τη φήμη του «ωμού» δια­πραγ­μα­τευτή, αλλά και του ρεα­λι­στή.

Το ΒΗΜΑ