Γ. Στασινος πρόεδρος ΤΕΕ: Κανείς μα κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να χτίσει και πού

Οι περισ­σό­τε­ρες κυβερ­νή­σεις μάλλον λαν­θα­σμένα πίστε­ψαν ότι δεν έρχο­νται επεν­δύ­σεις γιατί οι προη­γού­με­νες δεν προ­σέγ­γι­σαν τους επεν­δυ­τές σωστά. Ετσι δημιούρ­γη­σαν δικές τους ομάδες από ειδι­κούς συμ­βού­λους και υπουρ­γούς και πήγαν να τους φέρουν. Εγιναν κυβερ­νη­τικά ταξίδια στις αρα­βι­κές χώρες, στην Κίνα, στη Ρωσία, στις ΗΠΑ και σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες, τους υπο­σχέ­θη­καν πολλά και επέ­στρε­ψαν. Οι επεν­δύ­σεις όμως ποτέ δεν ήρθαν.

Σίγουρα ένας πολύ σημα­ντι­κός λόγος είναι η υψηλή φορο­λο­γική και ασφα­λι­στική δαπάνη. Ο πιο σημα­ντι­κός λόγος όμως είναι ότι, στη χώρα μας, κανείς μα κανείς δεν μπορεί να ξέρει με απόλυτη βεβαιό­τητα τι χτίζει και πού.

Για να γίνω πιο συγκε­κρι­μέ­νος, κάθε επέν­δυση, είτε είναι του­ρι­στική, είτε εμπο­ρι­κού ή βιο­μη­χα­νι­κού σκοπού, είτε οποιου­δή­ποτε, περι­λαμ­βά­νει οπωσ­δή­ποτε κάποια άδεια δόμησης ή λει­τουρ­γίας επι­χεί­ρη­σης. Αυτό σημαί­νει ότι θα πρέπει ο επεν­δυ­τής να πάρει εγκρί­σεις από φορείς όπως η πολε­ο­δο­μία, το δασαρ­χείο, η Αρχαιο­λο­γία και πλήθος άλλων φορέων. Ακόμη και αν κάποια στιγμή τελειώ­σει, έχει το δικαί­ωμα η οποια­δή­ποτε συλ­λο­γι­κό­τητα ή πολίτης, που για δικούς του λόγους δια­φω­νεί, να προ­σφύ­γει σε δικα­στή­ρια, ακόμη και στο ΣτΕ, και να δημιουρ­γή­σει απε­ριό­ρι­στες καθυ­στε­ρή­σεις. Κανείς επεν­δυ­τής, όμως, όσο και αν του αρέσει η Ελλάδα, δεν απο­δέ­χε­ται να ταλαι­πω­ρεί­ται χωρίς χρο­νο­διά­γραμμα. Επι­λέ­γει να κάνει σε άλλη χώρα την επέν­δυση και να έρχεται στην Ελλάδα για δια­κο­πές.

Τα ίδια παθαί­νουν και Ελληνες επεν­δυ­τές, μικροί ή μεγάλοι, αλλά και απλοί πολίτες. Υπάρχει λύση; Φυσικά και το έχουμε προ­τεί­νει δημόσια. Ενας ψηφια­κός χάρτης που θα περι­λαμ­βά­νει όλες τις θεσμι­κές γραμμές. Θα μπορεί ο κάθε πολίτης ή επεν­δυ­τής με ένα κλικ στον χάρτη να ξέρει τι χτίζει και πού. Και το απο­τέ­λε­σμα αυτού του κλικ θα απο­τε­λεί δεσμευ­τική πράξη για την Πολι­τεία. Αν ξεκι­νού­σαμε σήμερα, σε δύο χρόνια θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γεί ο ψηφια­κός χάρτης για το 70% της χώρας.

Και γιατί δεν γίνεται; Γιατί τότε κανένας πολίτης ή επεν­δυ­τής δεν θα περ­νούσε από καμία υπη­ρε­σία και δεν θα είχε ανάγκη κανέναν πολι­τικό να του λύσει προ­βλή­ματα που παρου­σιά­ζο­νται ξαφνικά. Αρα για να γίνει χρειά­ζε­ται ισχυρή πολι­τική βούληση. Θυμίζω ότι αυτήν τη στιγμή σε μια χώρα που στη­ρί­ζε­ται στον του­ρι­σμό δεν υπάρχει χωρο­τα­ξικό σχέδιο για τον του­ρι­σμό.

Καθη­με­ρινή