Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος μελών της διοίκησης της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδ/σου

Με το υπ’ αρίθμ. 181/2017 Βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που εκ­δό­θη­κε την 23η Νο­εμ­βρί­ου 2017 και επι­δό­θη­κε χθες, απο­φα­σί­στη­κε να μην γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος 9 μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, δύο γε­νι­κών διευ­θυ­ντών και ενός ει­δι­κού οι­κο­νο­μι­κού συμ­βού­λου, της υπό εκ­κα­θά­ρι­ση πλέον Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, για την πράξη της απι­στί­ας από κοι­νού και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, με πε­ριου­σια­κή ζημία άνω των 30.000 ευρώ, που φέ­ρο­νται ότι τέ­λε­σαν στη Ρόδο, κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 18 Οκτω­βρί­ου 2011 έως 30 Ιου­νί­ου 2013, εις βάρος ιδρυ­τι­κού στε­λέ­χους της τρά­πε­ζας.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ιδρυ­τι­κό στέ­λε­χος της τρά­πε­ζας, που κί­νη­σε την συ­γκε­κρι­μέ­νη δι­κο­γρα­φία μετά την υπο­βο­λή μή­νυ­σης, είχε λάβει δά­νειο ύψους 111.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρεί­ας του, ενώ ως εγ­γυ­η­τές είχαν συμ­βλη­θεί ο ίδιος και η σύ­ζυ­γός του.

Περί το τέλος του 2010 η εται­ρεία του ανέ­στει­λε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστό­σο, όμως, εξυ­πη­ρε­τού­σε το ανα­λη­φθέν δά­νειο, συ­νέ­χι­σε δε να εκ­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρί­μη­νο του 2011, με υπό­λοι­πο οφει­λό­με­νο ποσό την 18.05.2012, 103.363,32 ευρώ.

Ζή­τη­σε τότε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, να κι­νη­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες ρευ­στο­ποί­η­σης των με­ρί­δων του, μέσα στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μηνός Ια­νουα­ρί­ου 2012, με απο­κλει­στι­κό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλή­ρως, συμ­ψη­φι­στι­κά με την τρέ­χου­σα αξία των με­ρί­δων του, το δά­νειο της εται­ρεί­ας του.

Αυτό δεν του επε­τρά­πη όμως από την τρά­πε­ζα με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στεί ζημία.

Με­τα­ξύ άλλων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε δοθεί η σωστή ει­κό­να για την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της τρά­πε­ζας στους συ­νε­ταί­ρους.

Η μή­νυ­σή του είχε τεθεί στο αρ­χείο, ενώ οι διώ­ξεις σε βάρος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων ασκή­θη­καν κα­τό­πιν πα­ραγ­γε­λί­ας Αντει­σαγ­γε­λέ­ως Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, που έκανε δεκτή την προ­σφυ­γή του μη­νυ­τή κατά της δια­τά­ξε­ως αρ­χειο­θέ­τη­σης.

Απο­λο­γού­με­νοι ενώ­πιον του Ει­δι­κού Ανα­κρι­τή Δια­φθο­ράς, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα τους απο­δί­δο­νται.

Το Δι­κα­στι­κό Συμ­βού­λιο έκρι­νε με­τα­ξύ άλλων ότι η εν­δε­χο­μέ­νως κακή δια­χεί­ρι­ση των οι­κο­νο­μι­κών στοι­χεί­ων της τρά­πε­ζας που οδή­γη­σε στην ανά­κλη­ση της άδειας της και κατ’ επέ­κτα­ση στην πρό­κλη­ση ζη­μί­ας σε βάρος κά­ποιων με­ρι­δού­χων και όχι μόνο και στην απο­κό­μι­ση οφέ­λους για άλ­λους, απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο διε­ρεύ­νη­σης άλλου ποι­νι­κού αδι­κή­μα­τος και δη αυτού της απι­στί­ας στην υπη­ρε­σία και όχι αυτού της κοι­νής απι­στί­ας, το οποίο είναι διά­φο­ρο του πρώ­του, για την πλή­ρω­ση της αντι­κει­με­νι­κής και υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του οποί­ου, θα πρέ­πει να συ­ντρέ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­να στοι­χεία, τα οποία, όμως, από τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, ου­δό­λως δια­φαί­νε­ται ότι πλη­ρού­νται.

Έκρι­νε ει­δι­κό­τε­ρα ότι, πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων σε συν­δυα­σμό με την άρ­νη­ση ικα­νο­ποί­η­σης του αι­τή­μα­τος του εγκα­λού­ντος περί ρευ­στο­ποί­η­σης των συ­νε­ται­ρι­στι­κών του με­ρί­δων δεν στοι­χειο­θε­τούν αυ­τό­μα­τα και το αδί­κη­μα της απι­στί­ας.

Κρί­θη­κε ότι η μη απο­δο­χή από τους κα­τη­γο­ρού­με­νους των δύο αι­τή­σε­ων απο­χώ­ρη­σης και από­δο­σης της αξίας των συ­νε­ται­ρι­στι­κών με­ρί­δων του εγκα­λού­ντος, δεν στοι­χειο­θε­τεί την αντι­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση της απι­στί­ας, δε­δο­μέ­νου ότι ο τε­λευ­ταί­ος δεν πλη­ρού­σε τις τυ­πι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που προ­βλέ­πο­νταν στις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις του κα­τα­στα­τι­κού, ήτοι υπέ­βα­λε το αρ­χι­κό του αί­τη­μα εκ­πρό­θε­σμα και δεν είχαν συ­μπλη­ρω­θεί στο πρό­σω­πο του τρία έτη από το χρόνο από­κτη­σης των με­ρί­δων του κι επι­πλέ­ον όφει­λαν να τη­ρή­σουν τις συ­στά­σεις της ΤτΕ, με συ­νέ­πεια μετά την από­φα­ση του Μαίου 2011 να μην είναι δυ­να­τή η λήψη άλλης από­φα­σης περί ρευ­στο­ποί­η­σης με­ρί­δων.

Ζή­τη­μα τέ­θη­κει και ως προς το ορι­στι­κό της ζη­μί­ας, που απαι­τεί ο νόμος για την πλή­ρω­ση της αντι­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης, δο­θέ­ντος ότι εν προ­κει­μέ­νω η επέ­λευ­ση της ζη­μί­ας στον εγκα­λού­ντα δεν είναι ορι­σμέ­νη και ορι­στι­κή αλλά αμ­φί­βο­λη, μιας και η Τρά­πε­ζα τελεί υπο εκ­κα­θά­ρι­ση και η δια­δι­κα­σία είναι σε εξέ­λι­ξη.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι Αθη­νών κ.κ. Μ. Μπε­τε­νιώ­της, Αλ. Κο­ντο­γε­ωρ­γί­ου, Γ. Τρια­ντα­φύλ­λου και Γ. Κι­ντής και οι δι­κη­γό­ροι Ρόδου κ.κ. Στ. Λε­βέ­ντης, Μαρία – Χρι­στί­να Βρού­χου – Κω­στα­ρί­δη, Στ. Κιουρ­τζής, Τ. Διά­κος και Β. Δε­στού­νη.