Υπάρχει εξήγηση

Μόνο στη σφαίρα της ψυχο­λο­γίας μπορεί να βρει κάποιος απα­ντή­σεις στο γεγονός που παρα­τη­ρεί­ται σε πολλούς πολι­τι­κούς, να επι­μέ­νουν να προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σίες τους σε αντί­θεση με την βούληση των πολιτών. Κοινώς, απο­φα­σί­ζουν οι πολίτες να σε στεί­λουν σπίτι σου στις τελευ­ταίες βου­λευ­τι­κές εκλογές, αλλά εσύ βρί­σκεις άλλο πεδίο δόξης λαμπρό να επι­μέ­νεις να ηγε­μο­νεύ­εις. Και τι καλύ­τερο πεδίο, από τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές που όλο και πλη­σιά­ζουν, το εφαλ­τή­ριο πολι­τι­κής καριέ­ρας, αλλά και το απο­κού­μπι όταν αυτή δεν πάει καλά. Δεν λείπουν κι εκείνοι που προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για τις εθνικές εκλογές καλού κακού.  Αρχισαν τα «παρών», δηλώ­σεις για τα πάντα, ξεσκο­νί­στη­καν αρα­χνια­σμέ­νοι λογα­ρια­σμοί στα κοι­νω­νικά δίκτυα, πάνε κι έρχο­νται φωτο­γρα­φίες με τον «αρχηγό», επι­στο­λές, προ­τά­σεις, δεν τους προ­λα­βαί­νεις…

Η εξουσία είναι εθι­στική. Δρα σαν ναρ­κω­τικό, επιδρά στα συναι­σθή­ματα και μπορεί να αλλοιώ­σει την κρίση είναι η απά­ντηση των ψυχο­λό­γων. Και ναι έχει γίνει έρευνα, εξ αιτίας αυτής της εμμονής. Οι αλλαγές που επι­φέ­ρει η άσκηση εξου­σίας στον εγκέ­φαλο εξη­γού­νται διε­ξο­δικά από τον καθη­γητή Ψυχο­λο­γίας του Trinity College του Δου­βλί­νου Ιαν Ρόμπερ­τσον. Η εικόνα που περι­γρά­φει ο ειδικός προ­σφέ­ρει ίσως μια πολύ λογική εξήγηση για απο­φά­σεις και συμπε­ρι­φο­ρές πολι­τι­κών, που ορι­σμέ­νες φορές μας φαί­νο­νται ότι βγαί­νουν έξω από τα όρια της κοινής λογικής. Απο­δί­δε­ται στην υπερ­βο­λική έκκριση της ουσίας ντο­πα­μί­νης. Η υπερ­βο­λική μακρο­χρό­νια ενα­σχό­ληση με την εξουσία  – και η υπερ­βο­λική έκκριση ντο­πα­μί­νης – ενέχει κιν­δύ­νους και αρνη­τικά απο­τε­λέ­σματα επι­φέ­ρο­ντας δια­τα­ραχή τόσο των γνω­σια­κών όσο και των συναι­σθη­μα­τι­κών λει­τουρ­γιών. Όπως προει­δο­ποιεί ο κ. Ρόμπερ­τσον, μπορεί να οδη­γή­σει σε χον­δροει­δώς λαν­θα­σμέ­νες κρίσεις και απο­φά­σεις, άγνοια κιν­δύ­νου και εγω­κε­ντρι­κό­τητα.

Μόνο με συμπά­θεια επο­μέ­νως μπορεί να αντι­με­τω­πι­σθούν τέτοια περι­στα­τικά. Άνθρω­ποι που έχουν ανάγκη απε­ξάρ­τη­σης. Το θέμα είναι –όπως συμ­βαί­νει στους εθισμούς- να θέλει το ίδιο το άτομο να απε­ξαρ­τη­θεί. Να παρα­δε­χθεί το πρό­βλημά του πρώτα ο ίδιος…