ΠΟΑΣΥ: Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρό Αστυνομικό

“Η νέα άναν­δρη δο­λο­φο­νι­κή επί­θε­ση ενα­ντί­ον αστυ­νο­μι­κών δυ­νά­με­ων έρ­χε­ται με τον πλέον κραυ­γα­λέο τρόπο να επι­βε­βαιώ­σει την ορ­θό­τη­τα της πρω­το­βου­λί­ας μας, τον πε­ρα­σμέ­νο Ιού­νιο, όταν απο­φα­σί­σα­με να διορ­γα­νώ­σου­με μια ανοι­κτή εκ­δή­λω­ση δια­λό­γου στα Εξάρ­χεια, με αντι­κεί­με­νο την αντι­με­τώ­πι­ση του φαι­νο­μέ­νου της βίας, που εδώ και σα­ρά­ντα χρό­νια δυ­στυ­χώς δεν έχει τύχει μιας απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης – αντι­με­τώ­πι­σης”, το­νί­ζει η ΠΟΑΣΥ.

“Πέρα από την αυ­το­νό­η­τη κα­τα­δί­κη της τρο­μο­κρα­τι­κής επί­θε­σης και την έκ­φρα­ση αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους συ­να­δέλ­φους που είδαν το χάρο με τα μάτια τους – κα­ταγ­γέλ­λου­με όσους «χύ­νουν κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα» για ακόμη μια φορά, για την ασφά­λεια του τόπου, ενώ την ίδια ώρα δεν ανα­λαμ­βά­νουν τις ευ­θύ­νες τους, πολλώ δε μάλ­λον, συ­νε­χί­ζουν να αντι­με­τω­πί­ζουν τον Έλ­λη­να Αστυ­νο­μι­κό ως εν δυ­νά­μει θύμα των όποιων εγκλη­μα­τι­κών στοι­χεί­ων και επί­δο­ξων δο­λο­φό­νων του”, ανα­φέ­ρει η ΠΟΑΣΥ και προ­σθέ­τει: “Κα­λού­με τους δη­μο­κρα­τι­κούς θε­σμούς της χώρας να συμ­φω­νή­σουν κα­τό­πιν δη­μο­κρα­τι­κού δια­λό­γου και σε επί­πε­δο θε­σμι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης εντός της Ελ­λη­νι­κής Βου­λής, στην εφαρ­μο­γή μιας συ­γκε­κρι­μέ­νης πο­λι­τι­κής που δρα­στη­ριο­ποιεί όλο το πλέγ­μα των αρ­μο­δί­ων κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών και που θα εξο­πλί­ζει ει­δι­κό­τε­ρα την Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία με τα απα­ραί­τη­τα μέσα και τις απαι­τού­με­νες εγ­γυ­ή­σεις για την αντι­με­τώ­πι­ση των φαι­νο­μέ­νων της συ­γκε­κρι­μέ­νης βίας, ανε­ξάρ­τη­τα από το ποιο πο­λι­τι­κό κόμμα έχει την ευ­θύ­νη της δια­κυ­βέρ­νη­σης του τόπου”.

Στην ανα­κοί­νω­σή της η ΠΟΑΣΥ ανα­φέ­ρει ανα­λυ­τι­κά:

“Η νέα άναν­δρη δο­λο­φο­νι­κή επί­θε­ση ενα­ντί­ον αστυ­νο­μι­κών δυ­νά­με­ων, έξω από τα γρα­φεία του ΠΑΣΟΚ στην Χα­ρι­λά­ου Τρι­κού­πη, δεν προ­κα­λεί απλώς το κοινό περί δι­καί­ου αί­σθη­μα και τη λει­τουρ­γία των θε­σμών, αλλά έρ­χε­ται με τον πλέον κραυ­γα­λέο τρόπο να επι­βε­βαιώ­σει την ορ­θό­τη­τα της πρω­το­βου­λί­ας μας, τον πε­ρα­σμέ­νο Ιού­νιο, όταν απο­φα­σί­σα­με να διορ­γα­νώ­σου­με μια ανοι­κτή εκ­δή­λω­ση δια­λό­γου στα Εξάρ­χεια, με αντι­κεί­με­νο την αντι­με­τώ­πι­ση του φαι­νο­μέ­νου της βίας, που εδώ και σα­ρά­ντα χρό­νια δυ­στυ­χώς δεν έχει τύχει μιας απο­τε­λε­σμα­τι­κής δια­χεί­ρι­σης – αντι­με­τώ­πι­σης.

Ως Ομο­σπον­δία – πέρα από την αυ­το­νό­η­τη κα­τα­δί­κη της τρο­μο­κρα­τι­κής επί­θε­σης και την έκ­φρα­ση αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους συ­να­δέλ­φους που είδαν το χάρο με τα μάτια τους – κα­ταγ­γέλ­λου­με όσους «χύ­νουν κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα» για ακόμη μια φορά, για την ασφά­λεια του τόπου ενώ την ίδια ώρα δεν ανα­λαμ­βά­νουν τις ευ­θύ­νες τους, πολλώ δε μάλ­λον, συ­νε­χί­ζουν να αντι­με­τω­πί­ζουν τον Έλ­λη­να Αστυ­νο­μι­κό ως εν δυ­νά­μει θύμα των όποιων εγκλη­μα­τι­κών στοι­χεί­ων και επί­δο­ξων δο­λο­φό­νων του.

Χρό­νια τώρα πα­ρα­κο­λου­θού­με ατέρ­μο­νες πο­λι­τι­κές αντι­δι­κί­ες και αντι­πα­ρα­θέ­σεις που συ­νή­θως κα­τα­λή­γουν στο ίδιο απο­τέ­λε­σμα: στη συ­νέ­χι­ση μιας εγκλη­μα­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς που στρέ­φε­ται όχι μόνο κατά της αστυ­νο­μί­ας, αλλά ενα­ντί­ον ολό­κλη­ρης της κοι­νω­νί­ας και της ίδιας της δη­μο­κρα­τί­ας.

Κα­λού­με τους δη­μο­κρα­τι­κούς θε­σμούς της χώρας να συμ­φω­νή­σουν κα­τό­πιν δη­μο­κρα­τι­κού δια­λό­γου και σε επί­πε­δο θε­σμι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης εντός της Ελ­λη­νι­κής Βου­λής, στην εφαρ­μο­γή μιας συ­γκε­κρι­μέ­νης πο­λι­τι­κής που δρα­στη­ριο­ποιεί όλο το πλέγ­μα των αρ­μο­δί­ων κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών και που θα εξο­πλί­ζει ει­δι­κό­τε­ρα την Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία με τα απα­ραί­τη­τα μέσα και τις απαι­τού­με­νες εγ­γυ­ή­σεις για την αντι­με­τώ­πι­ση των φαι­νο­μέ­νων της συ­γκε­κρι­μέ­νης βίας, ανε­ξάρ­τη­τα από το ποιο πο­λι­τι­κό κόμμα έχει την ευ­θύ­νη της δια­κυ­βέρ­νη­σης του τόπου.

Για την δη­μο­κρα­τία που έχυσε ο ελ­λη­νι­κός λαός το αίμα του, κά­ποιοι δεν δί­νουν δε­κά­ρα τσα­κι­στή”.