Θ. Στεφανάκης: “Εμείς οι εφοριακοί εισπράττουμε άμεσα τη δυσαρέσκεια του κόσμου”

Κύριε Στε­φα­νάκη, πρόφατα επα­νε­κλε­γή­κατε στην προ­ε­δρία του Συλ­λό­γου ΕφοριακώνΔωδεκανήσου. Μιλήστε μας για τον Σύλλογο και τους συνα­δέλ­φους σας που υπη­ρε­τούν στα νησιά.

Πρό­κει­ται για τον Σύλλογο που έχουμε οι εργα­ζό­με­νοι στο Νομό Δωδε­κα­νή­σου και απα­ριθ­μεί περί τους 150 συνα­δέλ­φους που υπη­ρε­τούν στις Εφορίες (κυρίως στην Δ.Ο.Υ. Ρόδου, στην Κω, στο πρώην ΣΔΟΕ, στην Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δημο­σίου καθώς και στα γραφεία εξυ­πη­ρέ­τη­σης των φορο­λο­γου­μέ­νων που εδρεύ­ουν στην Κάρπαθο, στην Κάσο και στην Λέρο). Οι εκλογές αυτές έγιναν σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για εμάς, όπου υπάρ­χουν πάρα πολλά προ­βλή­ματα. Το μεγάλο πρό­βλημα που μας απα­σχο­λεί, είναι η αξιο­λό­γηση των δημο­σίων υπαλ­λή­λων –το οποίο αφορά κι εμάς. Επίσης, οι ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού στις Εφορίες και σε άλλες υπη­ρε­σίες, τα θέματα της ίδρυσης της ΑΑΔΕ (Ανε­ξάρ­τητη Αρχή Δημο­σίων Εσόδων) κ.λπ.

Να σημειώσω ότι στην ΑΑΔΕ εμείς ως εφο­ρια­κοί δεν είμαστε πλέον δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι αλλά υπα­γό­μα­στε σε αυτή την και­νούρ­για ανε­ξάρ­τητη αρχή με επι­κε­φα­λής τον κ. Πιτσιλή, έχοντας πλέον πολλές δια­φο­ρές στα εργα­σιακά μας δικαιώ­ματα, πράγμα που μας απα­σχο­λεί.

Επι­πλέον, όπως γνω­ρί­ζετε, ο κλάδος μας αντι­με­τω­πί­ζει και το θέμα της ‘Αξιολόγησης’ που αφορά τους δημό­σιους υπαλ­λή­λους, ενώ παράλ­ληλα, υπάρχει ανοιχτό το θέμα του βαθ­μο­λο­γίου, της κινη­τι­κό­τη­τας, οι ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού στις εφορίες κ.λπ.

Όλα αυτά πρέπει να τα αντι­με­τω­πί­σουμε άμεσα καθώς ο κλάδος μας απο­τε­λεί την αιχμή του δόρατος για το ελλη­νικό δημόσιο.

Από το 1986 υπήρχε μία δεύτερη υπη­ρε­σία στα Δωδε­κά­νησα πέραν της Εφορίας, η ΥΠΕΔΑ η οποία μετο­νο­μά­στηκε σε ΥΠΕΕ, σε ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου το οποίο έχει καταρ­γη­θεί και έχει ενο­ποι­η­θεί με την Δ.Ο.Υ. Ρόδου. Εμείς ζητούμε από την νέα ΑΑΔΕ να επα­να­λει­τουρ­γή­σει το γραφείο του παλαιού ΣΔΟΕ με διεύ­θυνση στο Ηρά­κλειο Κρήτης και γραφεία στην Ρόδο, διότι απο­τε­λεί ένα πολύ σοβαρό τοπικό ζήτημα καθώς μέσα από αυτή την υπη­ρε­σία θα υπάρχει εξει­δί­κευση στον προ­λη­πτικό έλεγχο. Από εκεί και πέρα, ως σύλ­λο­γος αντι­με­τω­πί­ζουμε και το πρό­βλημα με την νησιω­τι­κό­τητα, αφού οι συνά­δελ­φοι είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να μετα­κι­νού­νται με δικά τους έξοδα, χωρίς να λαμ­βά­νουν τα οδοι­πο­ρικά τους όταν θα πρέπει να δια­νυ­κτε­ρύ­σουν σε κάποιο νησί, ενώ υπάρ­χουν και άλλα θέματα που θα μπουν στην ατζέντα.

Πάντως τους καλο­και­ρι­νούς μήνες παρα­κο­λου­θή­σαμε απί­στευτα περι­στα­τικά με ξυλο­δαρ­μούς, προ­πη­λα­κι­σμούς συνα­δέλ­φων σας από πολίτες κ.λπ. Τι λέτε γι αυτά;

Πράγ­ματι το καλο­καίρι παρα­κο­λου­θή­σαμε πολλά απα­ρά­δε­κτα περι­στα­τικά με κρού­σματα βίας ενα­ντίον των εφο­ρια­κών που προ­σπα­θού­σαν να κάνουν την δουλειά τους. Το επει­σό­διο με τον ξυλο­δαρμό του εφο­ρια­κού στην Πάτμο, πήρε μεγάλες δια­στά­σεις και δημο­σιό­τητα, ενώ έχουν κατα­γρα­φεί και σε άλλες περιο­χές της χώρες ανάλογα περι­στα­τικά.

Βεβαίως, είναι κατα­νοητό ότι εμείς ως εφο­ρια­κοί εισπράτ­τουμε άμεσα την δυσα­ρέ­σκεια του κόσμου λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης της χώρας. Ωστόσο, θέλουμε να μάθει και ο κόσμος ότι κι εμείς είμαστε εργα­ζό­με­νοι και δεν έχουμε την ευθύνη για την υπερ-φορολόγηση και τις μειώ­σεις σε μισθούς και συντά­ξεις. Και φυσικά, δεν μπορεί να απο­τε­λέ­σει άλλοθι για τη φορο­δια­φυγή η υπερ-φορολόγηση. Εμείς ως εργα­ζό­με­νοι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε πολύ καλά τις μνη­μο­νια­κές συν­θή­κες. Σεβό­μα­στε την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, γνω­ρί­ζουμε πόσο δύσκολη είναι η επι­βί­ωση. Σίγουρα είναι δύσκο­λοι οι καιροί για όλους, παρόλα αυτά θα πρέπει να τηρού­νται κάποιες δια­δι­κα­σίες.

Οι ελεγ­κτές συνά­δελ­φοί μας γίνο­νται απο­δέ­κτες έντονων αντι­δρά­σεων κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους. Ο ελεγ­κτής βγαί­νο­ντας στο δρόμο δεν ξέρει τι θα αντι­με­τω­πί­σει. Αυτό που ζητάμε από την πολι­τική ηγεσία και το Υπουρ­γείο, είναι η ουσια­στική υπο­στή­ριξη, ασφά­λεια και θωρά­κιση στο έργο μας. Αυτό που είναι όμως το σημα­ντι­κό­τερο όλων, είναι η εξα­σφά­λιση της συναί­νε­σης της ίδιας της κοι­νω­νίας. Θα πρέπει να αντι­λη­φθεί ο πολίτης ότι οι έλεγχοι αυτοί γίνο­νται τελικά για το καλό της ίδιας της χώρας.

Οι φήμες ότι στον του­ρι­στικό κλάδο υπάρχει μεγάλη φορο­δια­φυγή, είναι αληθείς κατά την άποψή σας;

Κοι­τάξτε, η μόνη βιο­μη­χα­νία που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, είναι ο Του­ρι­σμός. Και είναι επόμενο το κράτος να δίνει βαρύ­τητα στη φορο­δια­φυγή που προ­έρ­χε­ται από τον κλάδο του Του­ρι­σμού. Οι αφίξεις επι­σκε­πτών παρου­σιά­ζουν αύξηση, υπάρχει γενικά μία κινη­τι­κό­τητα και δη στα νησιά, όπου οι έλεγχοι είναι εντα­τι­κοί. Είναι ανα­με­νό­μενο να δια­κρί­νε­ται φορο­δια­φυγή σε διευ­ρυ­μένο βαθμό. Οι περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις κινού­νται βέβαια σε λογικά πλαίσια. Υπάρ­χουν ωστόσο και οι εξαι­ρέ­σεις. Έχουμε δει και ακραίες περι­πτώ­σεις φορο­δια­φυ­γής. Αυτό που προ­σπα­θούμε ως Ομο­σπον­δία είναι ότι πέρα από τους προ­λη­πτι­κούς ελέγ­χους, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στα μεγάλα εισο­δή­ματα. Θέλω να ξεκα­θα­ρίσω ότι εμείς ως εργα­ζό­με­νοι δεν έχουμε καμία ευθύνη που δεν προ­χω­ράνε οι δια­δι­κα­σίες… Θα ήταν όμως προς το συμ­φέ­ρον όλων των Ελλήνων πολιτών να δινόταν βαρύ­τητα στα μεγάλα αδήλωτα εισο­δή­ματα που έχουν δια­φύ­γει στο εξω­τε­ρικό. Προ­φα­νώς δεν γίνεται να μείνουν στο απυ­ρό­βλητο οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, δεν πρέπει όμως να εστιά­ζουμε μόνο εκεί.

Οι Δωδε­κα­νή­σιοι τελικά, αντα­πο­κρί­νο­νται στις υπο­χρε­ώ­σεις τους απέ­να­ντι στην εφορία, είναι καλο­πλη­ρω­τές;

Η φορο­δο­τική ικα­νό­τητα όλων έχει εξα­ντλη­θεί. Η υπέρ­με­τρη φορο­λό­γηση έχει δημιουρ­γή­σει τερά­στια προ­βλή­ματα και ραγδαία αύξηση των ληξι­πρό­θε­σμων. Την 31η Ιουλίου έληγε η προ­θε­σμία για την κατα­βολή της πρώτης δόσης του φόρου εισο­δή­μα­τος, την οποία σχεδόν το 1/3 των φορο­λο­γού­με­νων δεν πλήρωσε. Προ­φα­νώς η αύξηση της επι­βά­ρυν­σης οδηγεί στην αύξηση της φορο­δια­φυ­γής και αυτό το δια­πι­στώ­νουμε καθη­με­ρινά στους ελέγ­χους που διε­νερ­γούμε… Στε­ρεί­ται δε με αυτό τον τρόπο έσοδα το κράτος. Είναι πολυ­ε­πί­πεδο το πρό­βλημα της φορο­δια­φυ­γής, η οποία εκτός όλων των άλλων δημιουρ­γεί και αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό μεταξύ των επι­χει­ρή­σεων. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ο φορο­λο­γι­κός έλεγχος πρέπει να προ­α­σπί­σει τα δικαιώ­ματα της υγιούς επι­χεί­ρη­σης.

Δια­πι­στώ­νουμε επίσης συχνά κατά την τέλεση του ελεγ­κτι­κού έργου ότι υπάρχει άδικη κατα­νομή των φόρων. Στο μεταξύ, από το σύνταγμα το ίδιο προ­βλέ­πε­ται ότι ο κάθε πολίτης θα πρέπει να συνει­σφέ­ρει ανάλογα με τις δυνα­τό­τη­τές του. Αυτό όμως δεν εφαρ­μό­ζε­ται, με απο­τέ­λε­σμα να εισπράτ­τουμε την οργή των πολιτών οι οποίοι αισθά­νο­νται αδι­κη­μέ­νοι… Πρέπει επι­τέ­λους να έχουμε ένα σύστημα φορο­λο­γικό το οποίο θα κατα­νέ­μει τους φόρους ανάλογα τη φορο­δο­τική ικα­νό­τητα καθενός.

Η κρίση προ­φα­νώς έχει δυσχε­ρά­νει την επι­βί­ωση των επι­χει­ρή­σεων και κάπως έτσι δικαιο­λο­γεί­ται το γεγονός ότι 4,5 εκατ. πολίτες οφεί­λουν στο Δημόσιο πάνω από 95 δισ. Ευρώ. Αυτοί οι άνθρω­ποι βρί­σκο­νται εκ των πραγ­μά­των αντι­μέ­τω­ποι με κάποια σκληρά μέτρα, όπως μπλο­κά­ρι­σμα τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών, κατα­χέ­σεις κλπ.

Δεν μπορώ να έχω πλήρη εικόνα για το τι συμ­βαί­νει σε τοπικό επίπεδο, καθώς όλες αυτές οι δια­δι­κα­σίες γίνο­νται πλέον ηλε­κτρο­νικά. Ο του­ρι­σμός ενι­σχύει την οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα και αυτό ωθεί τους φορο­λο­γού­με­νους να σπεύ­σουν να ρυθ­μί­σουν τα χρέη τους. Εκτι­μούμε ότι πολλοί θα επι­χει­ρή­σουν να επω­φε­λη­θούν από τη δια­δι­κα­σία του εξω­δι­κα­στι­κού συμ­βι­βα­σμού.