Νεόπτωχοι με μερική απασχόληση και με μισθούς πείνας 500 ευρώ

Το πρό­βλημα της κυβέρ­νη­σης και του υπουρ­γείου Εργα­σίας δεν είναι ότι το μερίδιο των εργα­ζο­μέ­νων του ιδιω­τι­κού τομέα που αμεί­βο­νται με λιγό­τερα από 600 ευρώ τον μήνα μεικτά έχει ξεπε­ρά­σει πλέον το 33% αλλά το αν η μεγα­λύ­τερη ζημιά έγινε επί των ημερών της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης ή επί των ημερών της προη­γού­με­νης.

Ενώ όμως ο πολι­τι­κός διά­λο­γος διε­ξά­γε­ται σε αυτό το επίπεδο, ο μέσος μισθός στον ιδιω­τικό τομέα συνε­χί­ζει να κατρα­κυ­λάει σε ολοένα και χαμη­λό­τερα επίπεδα εις βάρος των ίδιων των εργα­ζο­μέ­νων που ανα­γκά­ζο­νται να τα βγάλουν πέρα με λιγό­τερα από 500 ευρώ τον μήνα καθαρά, του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος που βλέπει τις καλά αμει­βό­με­νες θέσεις εργα­σίες να αντι­κα­θί­στα­νται ολοένα και περισ­σό­τερο από θέσεις μερικής απα­σχό­λη­σης και του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος που δεν εισπράτ­τει φόρο εισο­δή­μα­τος παρά τη μείωση της ανερ­γίας.

Η κυβέρ­νηση έχει ποντά­ρει πολλά στη μείωση της ανερ­γίας καθώς είναι από τους οικο­νο­μι­κούς δείκτες στους οποίους μπορεί να ανα­φερ­θεί για να υπο­στη­ρί­ξει ότι έγινε και κάτι θετικό σε αυτή τη διετία.

Βέβαια, τα στοι­χεία που δόθηκαν χθες στη δημο­σιό­τητα από το σύστημα Εργάνη – το οποίο και μετράει αναγ­γε­λίες προ­σλή­ψεων ή απο­λύ­σεων και όχι αριθμό εργαζομένων- δημιουρ­γούν μια εικόνα η οποία δεν είναι αληθινή.

Το γεγονός ότι οι προ­σλή­ψεις ξεπέ­ρα­σαν τις απο­λύ­σεις στο 9μηνο κατά 265.871 στο εννε­ά­μηνο, δεν σημαί­νει ότι δημιουρ­γή­θη­καν 265.871 θέσεις εργα­σίας.

Την πραγ­μα­τική μετα­βολή στον αριθμό εργα­ζο­μέ­νων την μετράει η ΕΛΣΤΑΤ και φυσικά ο ΕΦΚΑ που γνω­ρί­ζει ανά πάσα στιγμή τον πραγ­μα­τικό αριθμό αυτών που δου­λεύ­ουν με ασφά­λιση.

Η ανεργία πράγ­ματι μειώ­νε­ται. Όχι όμως με τον ρυθμό που προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της Εργάνης. Τα στοι­χεία που έδωσε η ΕΛΣΤΑΤ στη δημο­σιό­τητα και τα οποία αφορούν στον Ιούλιο, δεί­χνουν τα εξής:

1.       Ο αριθμός των απα­σχο­λου­μέ­νων αυξή­θηκε κατά 93.392 άτομα σε σχέση με τον περα­σμένο Ιούλιο και κατά 13.283 άτομα σε σχέση με τον Ιούνιο της φετινής χρονιάς. Οι απα­σχο­λού­με­νοι έφτασαν στα 3.796.318 άτομα από 3.702.926 άτομα τον Ιούλιο του 2016.

2.       Ο αριθμός των ανέργων μειώ­θηκε με απο­τέ­λε­σμα να περιο­ρι­στεί στα 1.009.610 άτομα από 1.128.620 άτομα τον Ιούλιο του 2016. Στο δωδε­κά­μηνο Ιουλίου 2016-Ιουλίου 2017, ο αριθμός των ανέργων μειώ­θηκε κατά 119.010 άτομα ενώ κατά 12.661 άτομα μειώ­θηκε τον Ιούλιο ο αριθμός των ανέργων συγκρι­τικά με τον Ιούνιο.

Από τα στοι­χεία προ­κύ­πτει ότι το επί­τευγμα της μείωσης της ανερ­γίας, μετα­φρά­ζε­ται στο ότι περίπου 100.000 άνθρω­ποι βρί­σκουν δουλειά κατά τη διάρ­κεια ενός έτους. Αυτός ο αριθμός όμως, δεν απο­τυ­πώ­νει και τα ποιο­τικά στοι­χεία σχετικά με το πώς επι­τυγ­χά­νε­ται αυτή η μείωση. Τα βασι­κό­τερα είναι τα εξής:

1.      Πόσοι από αυτούς τους 100.000 που εμφα­νί­ζο­νται σήμερα ως εργα­ζό­με­νοι ενώ πριν από έναν χρόνο ήταν άνεργοι, χρω­στούν αυτή τη μετα­βολή στη ζωή τους σε κάποιο από τα επι­δο­τού­μενα προ­γράμ­ματα του ΟΑΕΔ; Τα επι­δο­τού­μενα προ­γράμ­ματα ναι μεν βελ­τιώ­νουν τη ζωή μερικών χιλιά­δων ανθρώ­πων αλλά αυτή η βελ­τί­ωση είναι προ­σω­ρινή καθώς μόλις τελειώ­σει η περί­ο­δος των επι­δο­τή­σεων, συνήθως χάνεται και η θέση εργα­σίας.

2.      Πόσοι είναι αυτοί που απα­σχο­λού­νται με μερική απα­σχό­ληση. Εδώ και πάλι δεν θεω­ρού­νται αξιό­πι­στα τα στοι­χεία της Εργάνης καθώς ο αριθμός των συναλ­λα­γών δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των προ­σώ­πων (π.χ κάλ­λι­στα ένας εργα­ζό­με­νος μπορεί να προ­σλη­φθεί δύο και τρεις φορές μέσα σε έναν μήνα με σύμβαση μερικής απα­σχό­λη­σης). Αυτό που έχει σημασία, είναι το απο­γρα­φικό σύστημα του ΕΦΚΑ. Από αυτά προ­κύ­πτει ότι οι μερικώς απα­σχο­λού­με­νοι  έχουν ξεπε­ρά­σει πλέον τους 600.000 σε σύνολο περίπου δύο εκα­τομ­μυ­ρίων ασφα­λι­σμέ­νων. Μάλιστα, αν εξε­τά­σει κάποιος τους κλάδους στους οποίους απα­σχο­λού­νται οι μερικώς απα­σχο­λού­με­νοι, θα δια­πι­στώ­σει ότι οι περισ­σό­τε­ρες προ­σλή­ψεις γίνο­νται στους τομείς που δημιουρ­γούν και νέες θέσεις εργα­σίας μειώ­νο­ντας την ανεργία: στον του­ρι­σμό, στα ξενο­δο­χεία, στα εστια­τό­ρια και στον χώρο της εκπαί­δευ­σης.

Ο μισθός των 500 ευρώ καθαρά που πλέον αφορά στο ένα τρίτο των εργα­ζο­μέ­νων στον ιδιω­τικό τομέα, κινεί­ται στα όρια της φτώ­χειας ή και κάτω από αυτά αν πρό­κει­ται για οικο­γέ­νεια. Αυτό σημαί­νει ότι όποιος φεύγει από τον εφιάλτη της ανερ­γίας εξα­σφα­λί­ζο­ντας έναν τέτοιο μισθό, δεν γλι­τώ­νει αυτό­ματα και από τον εφιάλτη της φτώ­χειας ενώ εκτός από το παρόν του, υπο­θη­κεύει και το μέλλον του λόγω του ότι πλέον οι χαμηλές απο­δο­χές για κάθε μήνα εργα­σίας λει­τουρ­γούν ως «βαρίδι» μετέ­πειτα και για το ύψος της σύντα­ξης.

thetoc.gr