Την Δευτέρα, η παράσταση “Αναφορά στον Γκρέκο” στο θερινό κινηματοθέατρο Ρόδον.

Το 2017 ανα­κη­ρύ­χθηκε “Έτος Νίκου Καζαν­τζάκη” με την αφορμή τα 60 χρόνια από το θάνατο του. Η «Αναφορά στον Γκρέκο», το τελευ­ταίο έργο τού μεγάλου Έλληνα συγ­γρα­φέα σε μια συγκλο­νι­στική μου­σι­κο­θε­α­τρική παρά­σταση κλείνει για το 2017 το ‘’φωτεινό’’ Φεστι­βάλ της Ρόδου.

Λίγα λόγια για την παρά­σταση

Η «Αναφορά στον Γκρέκο» είναι ένα συναρ­πα­στικό αυτο­βιο­γρα­φικό έργο του . Ξεκινά από τα παιδικά του χρόνια και σταματά στην ημέρα της «κρη­τι­κής ματιάς» και στη σύλληψη της Οδύσ­σειας. Στην παρά­σταση πρω­τα­γω­νι­στούν ο Τάκης Χρυ­σι­κά­κος,που ερμη­νεύει τον Νίκο Καζαν­τζάκη και πρόσωπα του έργου του, καθώς και η Γεωργία Νταγάκη, που με τη λύρα και το τρα­γούδι της συνο­μι­λεί με τους πρω­τα­γω­νι­στές του έργου, τον Καπετάν Μιχάλη, τον Αλέξη Ζορμπά, τον Δομή­νικο Θεο­το­κό­πουλο και την ωραία Ελένη του Ομήρου!

Μια παρά­σταση, που μέσα από τους ήρωες των έργων του Νίκου Καζαν­τζάκη και τις εξο­μο­λο­γή­σεις του (στον παππού του, όπως απο­κα­λεί τον Ελ Γκρέκο) συνα­ντάμε το μεγα­λείο της Ελλάδας και το ανυ­πό­τα­χτο πνεύμα του ίδιου του συγ­γρα­φέα.

Ταυ­τό­τητα παρά­στα­σης

Θεα­τρική προ­σαρ­μογή – σκη­νο­θε­σία: Τάκης Χρυ­σι­κά­κος.

Συνερ­γά­της – σκη­νο­θέ­της: Εμμα­νου­έλα Αλεξίου.

Επι­λο­γές τρα­γου­διών: Χαΐνης Δημή­τρης Απο­στο­λά­κης – Γεωργία Νταγάκη.

Καλ­λι­τε­χνική Επι­μέ­λεια Δημή­τριος Μίχαλος

Με την Στήριξη της Αδελ­φό­τη­τας Κρητών Ρόδου «Ο Ψηλο­ρεί­της»

Υπό την αιγίδα του ΔΟΠΑΡ

Μεγάλος Χορηγός: Υπερ­μάρ­κετ ΣΠΑΝΟΣ

Πλη­ρο­φο­ρίες

Είσοδος 08:00 μ.μ.

Έναρξη 09:30 μ.μ.

Τιμές εισι­τη­ρίων

Τα πρώτα 200 εισι­τή­ρια στα σημεία προ­πώ­λη­σης και μέχρι εξα­ντλή­σεως τους 12,00€

Γενική είσοδος 15,00€

Θέσεις περιο­ρι­σμέ­νες

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

● ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

Ticket House Rhodes Summer Festival – Πλατεία Κύπρου

The Lab, Γρίβα 94, Ρόδος, τηλ. 2241030857

Vodafone, Αμε­ρι­κής 46, Ρόδος, τηλ.2241077070

Παπα­βα­σι­λείου Κορ­νί­ζες, Αμερική 27, Ρόδος, τηλ. 2241073017

● ΔΥΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ

Γρη­γό­ρης Coffee right, Ιαλυσού 425, Ιαλυσός, τηλ 2241091766

Βιβλιο­χαρ­το­πω­λείο “Η ΠΗΓΗ” Σορωνή, τηλ. 2241041525

● ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ

Alafakis Delivery, Καλυ­θιές, τηλ.2241086000

Pramateftis Κέντρο Τύπου – Είδη Περι­πτέ­ρου, Περνού 34Β, Αφάντου – τηλ. 2241053068

Wind Αρχαγ­γέ­λου, Αρχάγ­γε­λος τηλ.2244029229

Caldera εστια­τό­ριο/bar, Λεωφ. Καλ­λι­θέας 215, τηλ. 2241062882

> Το ταμείο του θεάτρου την ημέρα της παρά­στα­σης θα ανοίξει στις 07:30μμ.

> Σε περί­πτωση που ο καιρός δεν το ευνοεί η παρά­σταση θα μετα­φερ­θεί στο Δημο­τικό Θέατρο Ρόδου.

Έχουν γράψει  για την παρά­σταση

Ντίνος Καρύδης

-ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΓΚΡΕΚΟ Ρεσιτάλ ερμη­νείας από τον Τάκη Χρυ­σι­κάκο. Με δέος παρα­κο­λου­θούσα τον Τάκη να μετου­σιώ­νε­ται τον γίγαντα από την λεβε­ντο­γέννα Κρήτη ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. Η συγκί­νηση μου έφερε δάκρυα στα μάτια γιατί το πρώτο βιβλίο που διάβασα στη ζωή μου ήταν ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ. Ένα βιβλίο που με έκανε ουσια­στικά Χρι­στιανό… κι αυτόν τον άγιο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ τον αφόρισε το ιερα­τείο του Βατι­κα­νού,αντί να του στήσουν άγαλμα με φωτο­στέ­φανο!!! Βλέ­πο­ντας τον Τάκη είχα την αίσθηση ότι έβλεπα τον ίδιο τον ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ στη μορφή αλλά και στο πνεύμα. Μπράβο Τάκη!! ! Από σένα το περί­μενα…η μεγάλη μου έκπληξη ήταν η Ρεθυ­μνιώ­τισα κοπελιά Γεωργία Νταγάκη που τραγούδησε-ερμήνευσε με υπέροχη φωνή και ψυχή τρα­γού­δια της λεβε­ντο­γέν­νας…. Θυμη­θείτε το όνομα.. ΓΕΩΡΓΙΑ ΝΤΑΓΑΚΗ. Συγ­χα­ρη­τή­ρια καί στον νεαρό που την συνό­δευε με την κιθάρα του . Μπράβο μπράβο μπράβο!!!

 

Δόμνα Μπέ­τσιου

..Χθες βράδυ φύγαμε σιω­πη­λοί από το Θεα­τρικό, συγκι­νη­μέ­νοι! Εσείς μας συγκλο­νί­σατε, τα κείμενα επίσης είναι πολύ δυνατά και μας φαι­νό­ταν περιττό να σχο­λιά­σουμε κάτι για το “πόσο ωραίο ήταν”, μόνο κοι­τα­ζό­μα­σταν κου­νώ­ντας το κεφάλι… Να μπο­ρού­σατε να δείτε τον κόσμο να αδειά­ζει το θέατρο τόσο ήσυχα και με το βλέμμα κατε­βα­σμένο, σα να έχει πάρει ένα μεγάλο μάθημα!! Το κατα­λά­βατε άραγε ότι είχαμε μπει στο κλίμα της παρά­στα­σης από τα 1-2 πρώτα λεπτά? Πολλά πολλά συγ­χα­ρη­τή­ρια, ήταν απί­στευτα υπο­βλη­τική η ερμη­νεία σας, και μας συγκι­νή­σατε και μας προ­βλη­μα­τί­σατε και μας ανε­βά­σατε λίγο πιο ψηλά.

NikolasKamtsis ( Σκη­νο­θέ­της )

Μια παρά­σταση μάθημα.ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ.. Στους καιρούς που ζούμε, που μας έχουν­κά­νει να σιχα­θούμε τον εαυτό μας, αυτή η παρά­σταση σε κάνει­πάλι υπε­ρή­φανο, σε κάνει να λατρέ­ψεις τη γλώσσα σου και τη μου­σι­κό­τητα της, το κείμενο το μιλάει ο ΤάκηςΧρυσικάκος. Ευλο­γή­θηκα να τον έχω­δά­σκαλο σε καιρούς που μας άρεσε να είμα­στε­ό­λοι μαζί.

Χρι­στίνα Νομικού

Μία αστραπή είναι η ζωή, μα… προ­λα­βαί­νουμε!!! Εκπλη­κτική παρά­σταση… Σ’ ευχα­ρι­στώ γιατί με ενέ­πνευ­σες και μου έδωσες δύναμη να φτάσω εκεί που δεν μπορώ.

Τάκης Μπι­νιά­ρης

ΤΟ ΕΙΔΑ….ΓΕΜΙΣΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ Κ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ!!!

 

Αράπη Ελένη

Δύο ώρες έμεινα καθη­λω­μένη, μονα­δικό μου φως τα μάτια του, λαμπύ­ρι­ζαν χώμα, θάλασσα, φως¨ το φως το ελλη­νικό. Δεν ανά­σαινα, εισέ­πνεα λέξεις, κραυγές, πάθος.

Το αγα­πη­μένο μου βιβλίο, το δικό μου ευαγ­γέ­λιο, που από παιδί κρα­τούσα στον κόρφο μου, που ακόμα και τώρα διαβάζω φράση φράση σαν προ­σευχή, έγινε πράξη, ενσαρ­κώ­θηκε μέσα από τα μάτια του.

Μπροστά μου δεν είχα έναν ηθοποιό, είχα τον ίδιο τον Καζαν­τζάκη με σάρκα και οστά, δεν βρι­σκό­μουν στο θέατρο, βρι­σκό­μουν στην Κρήτη, στο ακρο­γιάλι μαζί με τον Ζορμπά, χόρευα μαζί τους, πονούσα με τον λυγμό τους, ξεθάρ­ρευα με την δειλία που τόλμησε αγώνας να γίνει, φορώ­ντας πάντα κόκκινο μαντήλι.

Μια παρά­σταση που μοσχο­μύ­ριζε Ελλάδα. Ένα κείμενο αρι­στούρ­γημα, επί λέξει εκφρα­σμένο. Μια ερμη­νεία ανα­τρι­χια­στική, χορός και λυγμός μαζί, όπως αρμόζει στο ζεϊ­μπέ­κικο, όπως αρμόζει στον κάθε Έλληνα που δει­νο­πα­θεί, τις δύσκο­λες τούτες ώρες, που τολμά και ας δει­λιά­ζει και ας φοβάται στην μοίρα του να ενα­ντιω­θεί, να φτάσει εκεί που δεν μπορεί, την Ελευ­θε­ρία μέσα του και πάλι να γεν­νή­σει.

Δεν χει­ρο­κρό­τησα, χόρεψα και ας μην κου­νή­θηκα ούτε μια σπιθαμή, η ψυχή μου άστραψε, προ­φταίνω άραγε;

Μια παρά­σταση κάθαρση, κάθαρση ψυχής.

Πάνος Κατέρης

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ του Νίκου Καζαν­τζάκη. Χθες βράδυ στον προ­αύ­λιο χώρο του Εθνικού Αρχαιο­λο­γι­κού Μου­σείου. Σ’ έναν χώρο όπου άκουγες τα τρόλεϊ, τα λεω­φο­ρεία, τα αυτο­κί­νητα και τα μηχα­νά­κια να περνούν. Τα δεκάδες παιδιά να τρέχουν, να παίζουν και να φωνά­ζουν. Τα σκυλιά τριγύρω να γαυ­γί­ζουν. Και ο κόσμος να μαζεύ­ε­ται, όλο και πιο πολύς, να κατα­κλύ­ζει τις καρέ­κλες, τα σκα­λο­πά­τια του Μου­σείου και τους γύρω χώρους. Και ξαφνικά , μέσα σ’ αυτόν τον εφιάλτη, βγήκαν στη σκηνή δυο μου­σι­κοί και ο Καζαν­τζά­κης ! Στο άκουσμα της λύρας και της εξαί­σιας φωνής του Τάκη Χρυ­σι­κά­κου, θαρρείς όλα γύρω σιώ­πη­σαν με μιάς ! Και πως να μην σιω­πή­σουν, μπροστά στο μεγα­λείο της ελλη­νι­κής γλώσσας ! Στα τόσα βαθιά νοήματα, ειπω­μένα όμως τόσο απλά και κατα­νοητά μ’ έναν ανε­πα­νά­λη­πτο τρόπο απ’ τον Χρυ­σι­κάκο! Δεν είναι ότι στα­μά­τη­σαν τα αυτο­κί­νητα, τα παιδιά ή τα μηχα­νά­κια. Απλά, εμείς ΔΕΝ τα ακού­γαμε πιά ! Ο σπου­δαίος αυτός ηθο­ποιός, κατόρ­θωσε να μας παρα­σύ­ρει στον κόσμο του Καζαν­τζάκη και να ακούμε μόνο αυτόν ! Να μας μιλάει για την ζωή, για τον θάνατο, για τον Χριστό, για την Ελλάδα ! Και στο τέλος όλος αυτός ο κόσμος, που βουβά άκουγε όλη αυτή την ώρα μαγε­μέ­νος, να χει­ρο­κρο­τεί όρθιος και να φωνάζει ΜΠΡΑΒΟ ! Και ο Χρυ­σι­κά­κος με τους  μου­σι­κούς του, σε μια μακριά, μακρό­χρονη, σιωπηλή υπό­κλιση… Ήταν μια σπάνια στιγμή αυτή η μυστα­γω­γία ! Υπο­κλί­νο­μαι !!!

 

 

Κριτική από την ΣυγγραφέαΆνναΤσεκούρα

Όποιος γνω­ρί­ζει τον Λόγο του Καζαν­τζάκη, γνω­ρί­ζει πως είναι δια­χρο­νι­κός. Λόγος που δια­κρί­νε­ται για την σοφία και το βαθύ στο­χα­σμό του συγ­γρα­φέα. Θα έλεγε κανείς πως ο μέγι­στος Κρη­τι­κός Λόγιος είχε προ­βλέ­ψει τα βάσανα της χώρας του. Η Ελλάδα και ο Έλληνας βρί­σκε­ται μέσα στις γραφές του Νίκου Καζαν­τζάκη που είναι τόσο επί­και­ρες.

.Ο εξαί­σιος ηθο­ποιός Τάκης Χρυ­σι­κά­κος, που διαρκώς ανα­με­τριέ­ται με τον εαυτό του και τις αντοχές του, για μια ακόμη φορά τα βάζει με το θηρίο της Τέχνης και το υπο­τάσ­σει με το ταλέντο του. Όπως και με τον Παπα­δια­μά­ντη έτσι και τώρα με την Αναφορά στο Γκρέκο και τον Νίκο Καζαν­τζάκη, γράφει ιστορία στην υπο­κρι­τική….

Το κοινό απο­σβο­λω­μένο τον παρα­κο­λου­θεί να ανα­με­τριέ­ται με το Θεριό. Δίχως αναπνοή οι θεατές τον ακο­λου­θούν.

Ο Καζαν­τζά­κης εξο­μο­λο­γεί­ται. Ο λόγος του ρέει πηχτός και αστεί­ρευ­τος. Τον παρα­κο­λου­θούν να κλαίει παιδί στα πέντε του, να πονά και να σφα­δά­ζει καθώς έρχεται αντι­μέ­τω­πος με την σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα της απώ­λειας. Τον βλέπουν να γκρε­μί­ζε­ται, να θρηνεί, να υμνεί. .. η καρδιά χτυπά γρήγορα καθώς ο Ζορμπάς χορεύει. Η ανάσα κόβεται όταν φτάνει ο Καζαν­τζά­κης κοντά στο τέλος του μα προ­σκυνά την ζωή. Γιατί στην σκηνή του θεάτρου  δεν είναι ο Τάκης Χρυ­σι­κά­κος. Δεν είναι ο ηθο­ποιός εκεί. Είναι ο ίδιος ο Νίκος Καζαν­τζά­κης!!  Είναι ο μικρός Νικόλας, ο Αλέξης Ζορμπάς, ο Καπετάν Μιχάλης, ο πατέρας του Καζαν­τζάκη, είσαι εσύ και εγώ και όλοι μας! Μέσα σε όλη αυτή την μαγική ατμό­σφαιρα, δωρικά σχεδόν, το παλι­κάρι με την κιθάρα και το κορίτσι -Γη. Το κορίτσι με την Λύρα και την φωνή που σπάει την πέτρα. Το κορίτσι και το αγόρι, ο Μανώλης Ανδρου­λι­δά­κης και η Γεωργία Νταγάκη με την φωνή που λυγίζει τα σίδερα. Οι δύο αντί­θε­τες δυνά­μεις του κόσμου, το αρσε­νικό και το θηλυκό, επί σκηνής, ακλό­νη­τες, δυνατές και αρμο­νικά πλεγ­μέ­νες, να ισορ­ρο­πούν, να συνυ­πάρ­χουν και να ενι­σχύ­ουν την μαγεία με μουσική στην παρά­σταση. Να δίνουν άλλη διά­σταση στη φιγούρα του Καζαν­τζάκη. Να δίνουν έμφαση – κατά την δική μου ταπεινή αντί­ληψη πάντα, γιατί έτσι το ένιωσα,  – στα σημεία που ανα­φέ­ρε­ται η ύπαρξη αυτών των αντι­θε­τι­κών δυνα­μι­κών μέσα στο κόσμο, μα και την ανθρώ­πινη ψυχή, σε όλο το έργο του Ν. Καζαν­τζάκη. Ακόμη και αυτή η σύμπραξη των δύο φύλων στην σκηνή, για μένα είναι τρο­μα­κτική σκη­νο­θε­τική λεπτο­μέ­ρεια!

Το σανίδι και το κοινό υπο­κλί­νε­ται στον Τάκη Χρυ­σι­κάκο που συγκλο­νί­ζει στην Αναφορά στον Γκρέκο του Νικου Καζαν­τζάκη, μια παρά­σταση που πρέπει να δουν όλοι οι Έλληνες! Του υπο­κλί­νε­ται και ο ίδιος ο Καζαν­τζά­κης όπως και όλοι όσους “φόρεσε” και θα “φορέσει” στο μέλλον στο θέατρο.  Γιατί και εσύ Τάκη Χρυ­σι­κάκο “Δεν ζυγιά­ζεις, Δεν μετράς, Δεν βολεύ­ε­σαι! Ακο­λου­θείς το βαθύ σου χτυ­πο­κάρδι!”

Κώστας Γεωρ­γου­σό­που­λος

«Θα έπρεπε να οδη­γη­θούν όλοι μαθητές της χώρας στο ρεσιτάλ του Χρυ­σι­κά­κου. Ας το απο­τυ­πώ­σει σε βίντεο η ΕΡΤ και ας το δια­νεί­μει  στα λύκεια της χώρας>>