“Η Περιφερειακή αρχή συνεχίζει να οικειοποιείται τα έργα μας”

Με έκπληξη δια­πι­στώ­νουμε πως η περι­φε­ρειακή αρχή συνε­χί­ζει να οικειο­ποιεί­ται τα έργα που εμείς προ­γραμ­μα­τί­σαμε, εντά­ξαμε σε χρη­μα­το­δο­τικά πλαίσια και υλο­ποι­ή­σαμε κατά το μεγα­λύ­τερο μέρος τους.  Έργα, όπως:

• Την Εθνική Οδό Ρόδου- Λίνδου:

Ένα έργο πνοής για το νησί που ξεκί­νησε το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ αλλά πριν  ολο­κλη­ρώ­σει το έργο ( 9,8 χιλ.),  το εγκα­τέ­λειψε και ανα­λά­βαμε εμείς να  το απο­πε­ρα­τώ­σουμε με νέα εργο­λα­βία ( 3 χιλ.) γνω­ρί­ζο­ντας  πολύ καλά το πολι­τικό κόστος που ανα­λαμ­βά­ναμε καθώς ήταν ένα πολύ­πλοκο έργο  ως προς το τμήμα του  οικι­σμού Αφάντου.   Έπρεπε να μετα­το­πι­στεί ο αγωγός ύδρευ­σης έξω από το οδό­στρωμα της Εθνικής Οδού  και να αντι­με­τω­πι­στούν τα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα στο τμήμα που διέρ­χε­ται μέσα από τον οικισμό Αφάντου.  Όμως,  το ανα­λά­βαμε και το φέραμε εις πέρας.

Να υπεν­θυ­μί­σουμε όμως πως εκκρε­μεί η υπό­σχεση της παρού­σας περι­φε­ρεια­κής αρχής για τη δημιουρ­γία κόμβου στον Άγιο Ανδρέα καθώς υπάρχει δυσκο­λία πρό­σβα­σης των κατοί­κων στην παρά­κτια πλευρά του οικι­σμού. Ήταν προ­ε­κλο­γική δέσμευση της περι­φε­ρειακή αρχής.

• Τη Γέφυρα Αφάντου:

Μετά από τρία (3) χρόνια καθυ­στέ­ρη­σης, ξεκί­νησε το έργο με τη δική μας εργο­λα­βία που  η περι­φε­ρειακή αρχή απέ­νταξε μόλις ανέλαβε χωρίς σοβαρή αιτιο­λο­γία . Ένα έργο για το οποίο είχαμε δια­σφα­λί­σει την υλο­ποί­ηση του με πόρους του ΕΣΠΑ, και δυστυ­χώς σήμερα κατα­σκευά­ζε­ται με εθνι­κούς πόρους. Χαμένοι κοι­νο­τι­κοί πόροι και εδώ.

• Το Δημο­τικό Γήπεδο Αφάντου

Ένα έργο που συγ­χρη­μα­το­δο­τή­σαμε και υλο­ποι­ή­σαμε με το δήμο και συνε­χί­ζουμε να στη­ρί­ζουμε, καθώς είναι πάγια αρχή μας να  ψηφί­ζουμε προ­τά­σεις που αφορούν στη βελ­τί­ωση έργων ή στη δημιουρ­γία νέων έργων. Οπότε ανα­μέ­νουμε να προ­χω­ρή­σει η υλο­ποί­ηση της από­φα­σης της Ο.Ε. για την εγκα­τά­σταση χλο­ο­τά­πητα στο γήπεδο που ψηφί­σαμε ως παρά­ταξη, προ­κει­μέ­νου να βελ­τιω­θεί η λει­τουρ­γία του.

• Το Μουσείο Νεώ­τε­ρης Ιστο­ρίας Δωδε­κα­νή­σου

Σε ότι δε αφορά στη λει­τουρ­γία του Μου­σείου Νεώ­τε­ρης Ιστο­ρίας Δωδ/σου, στο ανα­και­νι­σμένο ιστο­ρικό κτίριο του Ελλη­νι­κού Προ­ξε­νείου επί Ιτα­λο­κρα­τίας (κτήριο Παυλίδη) ,  χαι­ρό­μα­στε που μετά από 3 χρόνια η περι­φε­ρειακή αρχή απο­φά­σισε να κάνει το εγκαι­νιά­σει με τη διορ­γά­νωση της έκθεσης « Μακρά πορεία της Δωδε­κα­νή­σου προς την Ενσω­μά­τωση». Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Να θυμί­σουμε πως εμείς παρα­δώ­σαμε ολο­κλη­ρω­μένο το έργο απο­κα­τά­στα­σης του ιστο­ρι­κού αυτού κτιρίου, πριν 3 χρόνια. Ας ελπί­ζουμε πως η πρω­το­βου­λία της περι­φέ­ρειας δεν θα μείνει μόνο στη διορ­γά­νωση αυτής της έκθεσης, αλλά θα προ­χω­ρή­σει και στην αξιο­ποί­ηση του κτιρίου καθώς αφήσαμε και τους  ανά­λο­γους πόρους για τον εξο­πλι­σμό του. Το ιστο­ρικό κτήριο πρέπει να απο­τε­λέ­σει ένα ζωντανό κομμάτι της  Ρόδου.

• Το Παλαιο­ντο­λο­γικό Μουσείο στον Αρχάγ­γελο

Τέλος, ελπί­ζουμε το ίδιο να πράξει και με το Παλαιο­ντο­λο­γικό Μουσείο της Αρχαγ­γέ­λου  που το παρα­δώ­σαμε ολο­κλη­ρω­μένο σε επίπεδο κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων, έχοντας δια­σφα­λί­σει και πόρους για την ολο­κλή­ρωση των εργα­σιών που αφορούν στην ανά­πλαση του περι­βάλ­λο­ντος χώρου και στην αγορά εξο­πλι­σμού.

Έχουν περάσει τρία (3) χρόνια και σήμερα η περι­φε­ρειακή αρχή οφείλει να μιλά για τα δικά της έργα και όχι να ‘επαίρεται’ για τα δικά μας έργα. Όμως, έχει να επι­δεί­ξει κάτι δικό της;