Ποιος μπορεί να διώξει το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα;

Ωστόσο όσοι πιστεύ­ουν ότι ο Γαλ­λο­γερ­μα­νι­κός άξονας που φαί­νε­ται ότι δια­μορ­φώ­νε­ται θα δείξει την έξοδο του ΔΝΤ από την Ευρώπη και από την Ελλάδα μάλλον ζουν μια αυτα­πάτη.

Ο κ. Μακρόν τάχθηκε χθες κατά της στάσης του ΔΝΤ προς την Ελλάδα και της συμ­με­το­χής του στα προ­γράμ­ματα διά­σω­σης των κρατών μελών της Ευρω­ζώ­νης.

Τους επό­με­νους μήνες θα πρέπει όμως να υπο­στη­ρί­ξει τις δηλώ­σεις του αυτές με πράξεις ερχό­με­νος σε αντι­πα­ρά­θεση με την Γερ­μα­νία που επέβαλε από το 2010 την παρου­σία του ΔΝΤ στα προ­γράμ­ματα διά­σω­σης της Ευρω­ζώ­νης και μέχρι και την τελευ­ταία στιγμή και για το τρίτο πρό­γραμμα διά­σω­σης της Ελλάδας.

Θα πρέπει να θυμί­σουμε ότι ο υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών του κ. Μακρόν κ. Μπρούνο Λε Μέρ χαι­ρέ­τισε περίπου δύο μήνες νωρί­τερα ,στις 15 Ιουνίου, μαζί με τα υπό­λοιπα μέλη του Eurogroup το νέο πρό­γραμμα που ενέ­κρινε κατ αρχήν το Ταμείο με την Ελλάδα όπου έθετε και τους όρους του για την Ελλάδα και την ολο­κλή­ρωση του τρίτου προ­γράμ­μα­τος προ­σαρ­μο­γής.

Μέχρι εκεί είχε το άλλοθι της νέας Κυβέρ­νη­σης που βρήκε μια δεδο­μένη κατά­σταση και μια εκβια­στική απαί­τηση για συμ­με­τοχή του Ταμείου από Γερ­μα­νία και Ολλαν­δία.

Ο Γάλλος πρό­ε­δρος τόνισε επίσης ότι το ταμείο δεν θα πρέπει να αλλάζει συνεχώς τις απαι­τή­σεις του προ­σθέ­το­ντας νέες ακο­λου­θώ­ντας την σχετική δήλωση του Έλληνα Πρω­θυ­πουρ­γού.

Η ανάγκη για νέα ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών και το ενδε­χό­μενο νέων μέτρων ή της πρόωρης εφαρ­μο­γής της μείωσης του αφο­ρο­λό­γη­του που έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για το 2020 από το 2019 μαζί με την περι­κοπή των συντά­ξεων που τρο­μά­ζουν και την ΕΕ και την ΕΚΤ δεν είναι πια νέες απαι­τή­σεις αλλά θέματα που έχουν και την υπο­γραφή της Ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης.

Από την άλλη η επι­θυ­μία Σόϊμπλε να προ­χω­ρή­σει στην ανα­βάθ­μιση του ESM σε ένα Ευρω­παϊκό Νομι­σμα­τικό Ταμείο ερμη­νεύ­τηκε επίσης ως μια προ­σπά­θεια εκδί­ω­ξης του ΔΝΤ Τούτο παρά το γεγονός ότι το σχέδιο αυτό ανα­μέ­νε­ται να υλο­ποι­η­θεί όχι νωρί­τερα από το 2019 οπότε – χρο­νο­λο­γικά του­λά­χι­στον – το ελλη­νικό πρό­γραμμα θα έχει ολο­κλη­ρω­θεί.

Έχει δε στόχο όχι να ελα­φρύ­νει την Ελλάδα από την σκληρή επο­πτεία και τα μέτρα που επι­βάλ­λει το Ταμείο αλλά να έχει το περι­θώ­ριο ελιγμών να καθυ­στε­ρή­σει κι άλλο τα μέτρα ελά­φρυν­σης του ελλη­νι­κού χρέους.

Τούτο διότι από τον Οκτώ­βριο το Ταμείο θα επα­νέλ­θει δρι­μύ­τερο για να ζητήσει την εκπλή­ρωση της υπό­σχε­σης των ευρω­παίων υπουρ­γών οικο­νο­μι­κών για ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους.

Ποιος μπορεί να διώξει το Ταμείο

Σε πιο ρεα­λι­στική βάση όμως αυτό που μπορεί να απο­φα­σί­σει την έξοδο του ΔΝΤ από το ελλη­νικό πρό­γραμμα είναι το ίδιο το Ταμείο.

Ο σταθμός για μια τέτοια απόφαση μπορεί να είναι η ετήσια σύνοδος του ΔΝΤ και της Παγκό­σμιας Τρά­πε­ζας από τις 13 μέχρι και τις 15 Οκτω­βρίου . Εκεί τα μέλη του Eurogroup θα πρέπει να ξεκα­θα­ρί­σουν τις προ­θέ­σεις τους σχετικά με το ελλη­νικό πρό­γραμμα και ειδι­κό­τερα το ελλη­νικό χρέος.

Αν η ηγεσία του Ταμείου κρίνει ότι έχει παγι­δευ­τεί σε ένα πρό­γραμμα διά­σω­σης μιας χώρας της Ευρω­ζώ­νης που δεν έχει και δεν ανα­μέ­νε­ται να εξα­σφα­λί­σει την βιω­σι­μό­τητα του χρέους τότε η τάση του Οργα­νι­σμού που ήθελε από την αρχήν την απο­χώ­ρηση του Ταμείου από το ελλη­νικό πρό­γραμμα θα πάρει το «πάνω χέρι» δρο­μο­λο­γώ­ντας εξε­λί­ξεις.

Το ζητού­μενο σε ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο είναι πως θα αντι­δρά­σουν οι χώρες όπως η Γερ­μα­νία και η Ολλαν­δία που εκβί­α­σαν με διακοπή της χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ελλάδας αν δεν είναι «εντός» και το ΔΝΤ.

enikonomia.gr