Καυτός Ιούλιος διαπραγματεύσεων για δόσεις και μνημόνιο με ΔΝΤ

Της Δήμη­τρας Καδδά

Κρί­σι­μες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις αλλά και απο­φά­σεις για τις δόσεις και τα επόμενα βήματα της συμ­φω­νίας με τους δανει­στές πρέπει να ολο­κλη­ρω­θούν μέσα στον Ιούλιο.

Προ­μη­νύ­ε­ται ένας καυτός μήνας για τα μεγάλα ανοιχτά ελλη­νικά ζητή­ματα της εκτα­μί­ευ­σης της δόσης του δανείου από τον ESM η οποία ανα­μέ­νε­ται μεταξύ 6 και 10 Ιουλίου, αλλά και για την υπο­γραφή και έγκριση της νέας δανεια­κής σύμ­βα­σης και του μνη­μο­νίου με το ΔΝΤ.

Στο πεδίο των προ­α­παι­τού­με­νων και των απο­φά­σεων που απο­μέ­νουν ούτως ώστε να έρθει το επόμενο πακέτο υπό – δόσεων υπάρ­χουν δύο δια­φο­ρε­τι­κές προ­σπά­θειες που βρί­σκο­νται παράλ­ληλα σε πλήρη εξέλιξη. Η πρώτη έχει σχέση με την ολο­κλή­ρωση των 140 προ­α­παι­τού­με­νων της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης και συν­δέ­ε­ται με δόσεις αξίας 6,9 δισ. ευρώ οι οποίες πρέπει να φτάσουν εγκαί­ρως για να καλύ­ψουν τις ανάγκες απο­πλη­ρω­μής των λήξεων της 20ης Ιουλίου.

Η δεύτερη έχει σχέση με τα 800 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ που θα κατα­λή­ξουν σε πλη­ρω­μές οφειλών του Κράτους προς ιδιώτες και έχουν ως προ­α­παι­τού­μενο θετικά στοι­χεία του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών που δεί­χνουν ότι είναι ομαλή η απο­πλη­ρωμή του 80% των 3,5 δισ. ευρώ που δόθηκαν το 2016 για το σκοπό αυτό από το δάνειο του ESM.

Το πακέτο των 7,7 δισ. ευρώ (6,9 δισ. ευρώ συν 800 εκατ. ευρώ) σχε­διά­ζε­ται να εγκρι­θεί ορι­στικά στις 6/7, οπότε συνε­δριά­ζει ο ESM, ή εναλ­λα­κτικά στις 10/7, οπότε συνέρ­χε­ται εκ νέου τo Eurogroup.

Το νέο μνη­μό­νιο MEFP

Το άλλο πεδίο είναι αυτό του νέου δανείου με το ΔΝΤ (3ο MEFP). Ουσια­στικά ολο­κλη­ρώ­νε­ται ένα ακόμη μνη­μό­νιο που θα πρέπει να εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νηση για να δικαιού­ται τους επό­με­νους μήνες (αφού πρώτα ληφθούν οι απο­φά­σεις για δια­σα­φή­νιση των παρεμ­βά­σεων στο χρέος) το δάνειο έως 2 δισ. δολα­ρίων από το ΔΝΤ.

Ολο­κλη­ρώ­νε­ται μέσα στις επό­με­νες μέρες το κείμενό του, ώστε υπο­γε­γραμ­μένο από τον υπουργό Οικο­νο­μι­κών Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο και από τον κεντρικό Τρα­πε­ζίτη Γιάννη Στουρ­νάρα να σταλεί στην Ουά­σινγ­κτον με στόχο κατά τη συνε­δρί­αση του ΔΣ στις 27 Ιουλίου (αν δεν υπάρξει αναβολή) να εγκρι­θεί “επί της αρχής”.

Θα πρέπει να σταλεί με τη μορφή επι­στο­λής προ­θέ­σεων (letter of intent) ως απά­ντηση προ­σχε­δίου που είναι στα γραφεία της κυβέρ­νη­σης από την προη­γού­μενη εβδο­μάδα. Περι­λαμ­βά­νει μία σειρά από νέα προ­α­παι­τού­μενα τα οποία ήδη επι­χει­ρεί να εκπλη­ρώ­σει το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο, όπως παρα­δέ­χτηκε προ ημερών στέ­λε­χος του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου στο περι­θώ­ριο συνε­δρίου του Economist.

Tο ίδιο στέ­λε­χος επα­νέ­λαβε ότι θα πρό­κει­ται για μία επί της αρχής συμ­φω­νία για ένα νέο δάνειο η οποία θα ενερ­γο­ποι­η­θεί μόνο όταν το ΔΝΤ θεω­ρή­σει ότι υπάρ­χουν επαρ­κείς διευ­κρι­νί­σεις για το θέμα τον μελ­λο­ντι­κών παρεμ­βά­σεων στο χρέος.

Και σε αυτές τις παρεμ­βά­σεις, όπως εκτί­μησε, οι διευ­κρι­νί­σεις δεν θα μπορούν να έρθουν για μήνες. Εκτί­μησε ότι χρειά­ζε­ται ενδε­χο­μέ­νως ακόμη και τετρά­μηνο προ­κει­μέ­νου και να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία δημιουρ­γίας της νέας κυβέρ­νη­σης μετά τις γερ­μα­νι­κές εκλογές, ενώ ως άγνωστο Χ έθεσε και την δημιουρ­γία ολλαν­δι­κής κυβέρ­νη­σης η οποία ακόμη επίσης δεν έχει οριστεί.

Σε κάθε περί­πτωση η επόμενη κάθοδος των δανει­στών στην Αθήνα προ­κει­μέ­νου να ξεκι­νή­σει η νέα (τρίτη) αξιο­λό­γηση αλλά και να απο­φαν­θούν αν είναι ομαλή ροή απο­πλη­ρω­μής των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του Κράτους προς ιδιώτες (για να έρθει η δεύτερη υποδόση των 800 εκατ. ευρώ) θα ξεκι­νή­σει σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες κατά το τέλος Σεπτεμ­βρίου.

Επι­σή­μως τον Οκτώ­βριο πρέπει να ξεκι­νή­σει αλλά και να ολο­κλη­ρω­θεί η τρίτη αξιο­λό­γηση και με βάση το χρο­νο­διά­γραμμα που έχουν καταρ­τί­σει θεσμοί της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης προ­βλέ­πο­νται τέσ­σε­ρις τακτι­κές αξιο­λο­γή­σεις έως τον Ιούλιο και εν συνε­χεία η υπερ-αξιολόγηση του Αυγού­στου.

Ωστόσο, αυτές οι αξιο­λο­γή­σεις θα πρέπει να εναρ­μο­νι­στούν χρονικά με αυτές που θα διε­ξά­γει το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο κάτι που προς το παρόν προ­σκρούει στην απόφαση του Ταμείου για ενερ­γο­ποί­ηση του δανείου (σ.σ. δηλαδή στις απο­φά­σεις που θα πρέπει να ληφθούν ανα­φο­ρικά με την διευ­κρί­νιση του ζητή­μα­τος του χρέους).

Σενάριο δύο αξιο­λο­γή­σεων

Έτσι, στα πηγα­δά­κια των Θεσμών αλλά και κυβερ­νη­τι­κών πηγών άρχισε να δια­μορ­φώ­νε­ται ένα σενάριο 2 αξιο­λο­γή­σεων μιας τακτι­κής αξιο­λό­γηση (που θα γίνει με το ίδιο μοτίβο με αυτές του 2016 και το 2017), αλλά και της μεγάλης τελικής υπέρ – αξιο­λό­γη­σης.

Άλλωστε, υπάρ­χουν και άλλα “αγκάθια”. Το Μνη­μό­νιο με το ΔΝΤ που υφαί­νε­ται, απαιτεί “προ­σαρ­μογή” στα δικά του “διαρ­θρω­τικά ορόσημα”, όπως ονο­μά­ζο­νται τα προ­α­παι­τού­μενα στο “λεξικό” του Ταμείου. Η εφαρ­μογή έχει ξεκι­νή­σει με απαι­τή­σεις για την Αρχή Εσόδων που έληξαν τον Ιούνιο, ενώ η ελλη­νική πλευρά παρα­δέ­χε­ται ότι δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση απαι­τή­σεων ΔΝΤ – κοι­νο­τι­κού MoU.

H ECCL

Και παράλ­ληλα δίνουν και παίρ­νουν τα σενάρια για την μετα-μνημονιακή επο­πτεία με τον Πρω­θυ­πουργό να ομιλεί για πλήρη έξοδο στις αγορές και τον Κεντρικό Τρα­πε­ζίτη να προει­δο­ποιεί για τέταρτο Μμνη­μό­νιο αν δεν ληφθούν γρήγορα οι απο­φά­σεις για το χρέος.

Υπάρ­χουν όμως και τα ενδιά­μεσα σενάρια για την πιθα­νό­τητα η κυβέρ­νηση σε 13 μήνες από σήμερα να μην έχει κατα­φέ­ρει να βγει στις αγορές πλήρως ή να μην έχει λάβει την πολυ­πό­θητη ορι­στική λύση για βιώσιμο χρέος. Τότε, η πιο καλή εκδοχή για τον διάδοχο του Τρίτου Μνη­μο­νίου θα είναι η περί­φημη “ECCL”.

Ο λόγος για την “αυστηρή” πιστο­λη­πτική γραμμή που προ­βλέ­πει ο κανο­νι­σμός του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας (ESM) για όσα κράτη αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­ματα πρό­σβα­σης στις αγορές ή κεφα­λαιο­ποί­η­σης του τρα­πε­ζι­κού τους συστή­μα­τος. Ουσια­στικά ανα­βιώ­νουν τα σενάρια του 2014.

Δηλαδή τα σενάρια των προ­λη­πτι­κών πιστο­λη­πτι­κών γραμμών. Για την ακρί­βεια, ανα­βιώ­νει το σενάριο μιας συγκε­κρι­μέ­νης (επί συνόλου δύο) γραμμής που θεω­ρεί­ται η “κακή” και ουσια­στικά πρό­κει­ται για ένα πιο “λάιτ” Μνη­μό­νιο. Περι­λαμ­βά­νει ελέγ­χους ανά τρίμηνο και υπο­χρε­ω­τική λήψη μέτρων (ακόμα και αν δεν πάρει ούτε ένα ευρώ από την εν λόγω γραμμή).

Ο κανο­νι­σμός του ESM προ­βλέ­πει δύο “γραμμές”, που έχουν διαρ­θρω­θεί στο πρότυπο εργα­λείων που έχει και το ΔΝΤ. Και οι δύο συνο­δεύ­ο­νται από κείμενο Μνη­μο­νίου, αλλά και από ελέγ­χους.

Ωστόσο, υπάρ­χουν πολύ κομ­βι­κές δια­φο­ρές. Στην “καλή” γραμμή η επι­τρο­πεία ενερ­γο­ποιεί­ται μόνο αν υπάρχει εκτα­μί­ευση δόσης (έπειτα από αίτημα του κράτους-μέλους), ενώ στην “κακή” η επι­τρο­πεία ασκεί­ται εξαρχής, ακόμα και αν δεν δοθεί καμία δόση.

capital.gr