Οι Ελληνες κάνουν «δώρο» στο κράτος 8,5 μισθούς

Πρω­τα­θλή­τρια στις άμεσες και έμμεσες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις είναι η Ελλάδα με τους φόρους να πνίγουν την μεσαία τάξη και μαζί της όλες τις ελπίδες ανά­πτυ­ξης της χώρας.  Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι ένας εργα­ζό­με­νος με μισθό 1.120 ευρώ θα κατα­λή­ξει να πλη­ρώ­νει από τους 14 μισθούς που θα λάβει μέσα στη χρονιά, τους 8,5 σε φόρους, άμεσους και έμμε­σους καθώς και σε ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές. Πώς γίνεται αυτό; Για ένα μισθό της τάξης των 1.120 ευρώ, ο εργο­δό­της θα πρέπει να πλη­ρώ­νει 25.000 ευρώ τον χρόνο με τον εργα­ζό­μενο να εισπράτ­τει 15.680 ευρώ.  Από αυτά τα 5.610 θα κατα­λή­ξουν στο κράτος για ΕΝΦΙΑ, ειδικό φόρο κατα­νά­λω­σης καυ­σί­μων, ΦΠΑ, τέλη κυκλο­φο­ρίας και ειδικό φόρο κατα­νά­λω­σης στον καπνό. Η απόλυτη τρέλα!

Όπως προ­κύ­πτει από την έρευνα της «Κ», όποιο και αν είναι το εισό­δημα του εργα­ζό­με­νου, το δημόσιο έχει λαμ­βά­νειν κοντά ή και πάνω από το 60% επί του ποσού που κατα­βάλ­λει ο εργο­δό­της. Η δε αντια­να­πτυ­ξιακή διά­σταση του θέματος προ­κύ­πτει από ένα και μόνο αριθ­μη­τικό συμπέ­ρα­σμα: για να μειωθεί η ανεργία από το 23-24% που είναι σήμερα στο 10% θα πρέπει να προ­κύ­ψουν περίπου 650.000 και­νούρ­γιες θέσεις εργα­σίας. Μόνο και μόνο για να εισπράτ­τουν αυτοί οι εργα­ζό­με­νοι 1100 ευρώ καθαρά τον μήνα, θα πρέπει να βρεθούν εργο­δό­τες πρό­θυ­μοι να ανα­λά­βουν εργο­δο­τικό κόστος της τάξεως των 16 δις. ευρώ ετησίως δηλαδή κοντά στο 9% του ΑΕΠ.

Τα απο­τε­λέ­σματα της πολι­τι­κής υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης είναι ήδη ορατά στην αγορά:

Η πλήρης απα­σχό­ληση αντι­κα­θί­στα­ται –σε πολλές περι­πτώ­σεις εικονικά- από τη μερική απα­σχό­ληση για να μειω­θούν οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές αλλά και η παρα­κρά­τηση φόρου

Oι συναλ­λα­γές χωρίς από­δειξη γίνεται «κανόνας» για να μειωθεί  ο ΦΠΑ και οι ειδικοί φόροι κατα­νά­λω­σης

Τα τσιγάρα αγο­ρά­ζο­νται στο… πεζο­δρό­μιο (λαθραία) αντί για το περί­πτερο καθώς σε ένα πακέτο η φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση ξεπερνά το 80%

Οι κατα­να­λώ­σεις μειώ­νο­νται κάτι που γίνεται ιδιαί­τερα αισθητό στη στα­τι­στική των καυ­σί­μων. Και για το 2017, το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­θηκε να ανα­θε­ω­ρή­σει προς τα κάτω τον εισπρα­κτικό στόχο από τον ειδικό φόρο κατα­νά­λω­σης παρά την αύξηση που επήλθε στη φορο­λο­γικά από τις αρχές του χρόνου.

Ο κανόνας «60-40»

Ο κανόνας, όπως έχει δια­μορ­φω­θεί πλέον  προ­βλέ­πει ότι ο εργο­δό­της πλη­ρώ­νει 100, το κράτος εισπράτ­τει 60 και ο εργα­ζό­με­νος 40. Ο κανόνας δε ισχύει ορι­ζό­ντια και σχεδόν ανε­ξάρ­τητα από το εισό­δημα. Διότι στα χαμηλά εισο­δή­ματα που ο φόρος εισο­δή­μα­τος είναι μικρό­τε­ρος λόγω του αφο­ρο­λο­γή­του (σ.σ η ευερ­γε­τική επί­πτωση του οποίου θα μειωθεί από το 2019 ή από το 2020) έρχο­νται οι ορι­ζό­ντιοι έμμεσοι φόροι για να ψαλι­δί­σουν το δια­θέ­σιμο εισό­δημα. Στα δε υψη­λό­τερα εισο­δή­ματα που οι έμμεσοι φόροι επι­δρούν λιγό­τερο, έρχεται η κλίμακα φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος και εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης να φορο­λο­γή­σει με συντε­λε­στές που φτάνουν ακόμη και στο 55%. Η τεκ­μη­ρί­ωση του κανόνα έχει ως εξής:

1. Για να εισπρά­ξει ένας χαμη­λό­μι­σθος του ιδιω­τι­κού τομέα 753 ευρώ μηνιαίως, ο εργο­δό­της του πρέπει να πλη­ρώ­νει 15.037 ευρώ ετησίως εκ των οποίων τα 4486 ευρώ θα κατα­λή­ξουν σε φόρους και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές (σ.σ το ποσό θα ξεπε­ρά­σει τις 5000 ευρώ μόλις ενερ­γο­ποι­η­θεί η μείωση του αφο­ρο­λο­γή­του). Από τα 15.000 ευρώ ο εργα­ζό­με­νος θα πάρει στα χέρια του 10.551 ευρώ. Από αυτά όμως, θα πλη­ρώ­σει 300 ευρώ για τον ΕΝΦΙΑ, 720 ευρώ για φόρο καυ­σί­μων (σ.σ για κατα­νά­λωση μόλις 60 λίτρων τον μήνα που επαρ­κούν για όχι περισ­σό­τερα από 5000-6000 χιλιό­με­τρα ετησίως, 255 ευρώ για τέλη κυκλο­φο­ρίας (σ.σ για ένα μοντέλο 1400 κυβικών 10ετίας) και περίπου 2120 ευρώ για τον ΦΠΑ που ανα­λο­γεί στην κατα­νά­λωση. Αν προ­στε­θούν και τα περίπου 1168 ευρώ που ανα­λο­γούν σε φόρους για ένα πακέτο τσιγάρα ημε­ρη­σίως, οι συνο­λι­κές εισπρά­ξεις του δημο­σίου από έναν εργα­ζό­μενο των 753 ευρώ καθαρά, εκτο­ξεύ­ο­νται στα 9058 ευρώ ή στο 60,23% του ποσού που πλη­ρώ­νει ο εργο­δό­της. Αξίζει να σημειω­θεί ότι οι υπο­λο­γι­σμοί έχουν γίνει βάσει της έρευνας “Taxing Wages” του ΟΟΣΑ κάτι που σημαί­νει ότι για τον υπο­λο­γι­σμό του καθαρού εισο­δή­μα­τος έχουν ληφθεί υπόψη μέχρι και τα οικο­γε­νειακά επι­δό­ματα που εισπράτ­τει ο εργα­ζό­με­νος.

2. Για να απα­σχο­λη­θεί στην Ελλάδα ένα στέ­λε­χος το οποίο θα εισπράτ­τει 2180 ευρώ τον μήνα καθαρά, ο εργο­δό­της θα πρέπει να πλη­ρώ­νει 62656 τον χρόνο. Από αυτά τα 62656 ευρώ, τα 32.131 ευρώ θα δοθούν για ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές και φόρους κάτι που σημαί­νει ότι το καθαρό εισό­δημα του εργα­ζό­με­νου θα πέσει στα 30525 ευρώ. Το «πακέτο» των έμμεσων φόρων με το οποίο θα επι­βα­ρυν­θεί ο συγκε­κρι­μέ­νος φορο­λο­γού­με­νος (για καύσιμα, τέλη κυκλο­φο­ρίας, τσιγάρα, ΦΠΑ κατα­να­λω­τι­κών αγαθών ή υπη­ρε­σιών αλλά και ΕΝΦΙΑ) θα του κοστί­σει περίπου 8600 ευρώ επι­πλέον. Έτσι, από τα 62.656. ευρώ που θα πλη­ρώ­σει ο εργο­δό­της, ποσοστό 65% θα κατα­λή­ξει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο κρατικό ταμείο.

Ο υπο­ψή­φιος ξένος επεν­δυ­τής προχωρά σε έρευνα εις βάθος του φορο­λο­γι­κού καθε­στώ­τος μιας χώρας πριν λάβει την ορι­στική απόφαση για την πραγ­μα­το­ποί­ηση της επέν­δυ­σης. Αν δεν συντρέ­χουν ειδικοί λόγοι για την πραγ­μα­το­ποί­ηση της επέν­δυ­σης –π.χ στα περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια ή στον ΟΛΠ και στον ΟΛΘ ο επεν­δυ­τής εξα­σφα­λί­ζει μονο­πω­λιακή ισχύ ενώ στο Ελλη­νικό η επέν­δυση έχει μονα­δικά χαρα­κτη­ρι­στικά σε διεθνές επίπεδο- το εργο­δο­τικό κόστος, ο ΦΠΑ και ο συντε­λε­στής φορο­λό­γη­σης των νομικών προ­σώ­πων όπως επίσης και η πολι­τική υπο­λο­γι­σμού των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών βαραί­νει καθο­ρι­στικά στη λήψη της ορι­στι­κής από­φα­σης.

Τι θα δια­πι­στώ­σει ο υπο­ψή­φιος επεν­δυ­τής αν μελε­τή­σει τις έρευνες για την Ελλάδα;

1.  Για έναν εργα­ζό­μενο με δύο παιδιά, το εργο­δο­τικό κόστος στην Ελλάδα είναι το 5ο υψη­λό­τερο μεταξύ των χωρών μελών του ΟΟΣΑ και μάλιστα με πολύ μικρή διαφορά από τις τέσ­σε­ρις πρώτες. Οι υπο­λο­γι­σμοί έχουν γίνει για το μέσο ετήσιο εισό­δημα το οποίο στην Ελλάδα προσ­διο­ρί­ζε­ται στα 20.074 ευρώ μεικτά. Οι κρα­τή­σεις για φόρους και εισφο­ρές, φτάνουν στο 38,34% με τον μέσο όρο για τις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ να είναι στο 26,56%.  Την Ελλάδα ξεπερνά η Γαλλία με 40,01%, η Φιν­λαν­δία με 39,23%, η Ιταλία με 38,64% και το Βέλγιο με 38,56%.

2. Ο κανο­νι­κός συντε­λε­στής ΦΠΑ στην Ελλάδα είναι ο 3ος υψη­λό­τε­ρος στην Ευρώπη. Με εξαί­ρεση την Ουγ­γα­ρία που εφαρ­μό­ζει συντε­λε­στή 27%, τη Δανία, τη Σουηδία και την Κροατία που είναι στο 25%, το 24% που επι­βάλ­λε­ται στην Ελλάδα είναι από τους υψη­λό­τε­ρους συντε­λε­στές διεθνώς. Η Ελλάδα από την άλλη, πρω­τα­γω­νι­στεί και στον βασικό έμμεσο φόρο και στις κρα­τή­σεις στους εργα­ζό­με­νους.

Το μετα­φο­ρικό κόστος επίσης συνιστά βασικό ζήτημα όχι μόνο για τον τελικό κατα­να­λωτή αλλά και για τον υπο­ψή­φιο επεν­δυτή. Άλλη μια ελλη­νική πρωτιά: μετά και την τελευ­ταία αύξηση που επι­βλή­θηκε από τις αρχές του χρόνου, ο ειδικός φόρος κατα­νά­λω­σης στην αμό­λυ­βδη είναι ο 3ος υψη­λό­τε­ρος στην Ευρώπη. Σε κάθε 1000 λίτρα επι­βάλ­λε­ται ειδικός φόρος 710 ευρώ ενώ πάνω από την Ελλάδα είναι μόνο η Ιταλία με τα 728 ευρώ και η Ολλαν­δία με τα 780 ευρώ. Αν μάλιστα συνυ­πο­λο­γι­στεί ότι επί του ειδικού φόρου κατα­νά­λω­σης επι­βάλ­λε­ται και ΦΠΑ, τότε γίνεται αντι­λη­πτό ότι η φορο­λό­γηση των καυ­σί­μων στην Ελλάδα είναι τελικώς από τις βαρύ­τε­ρες στον πλανήτη καθώς σε ένα λίτρο αμό­λυ­βδης αντι­στοι­χεί ένα ευρώ.

Πηγή: Καθη­με­ρινή