Ανεβλήθη η λήψη απόφασης για την παύση των διοικητών των Νοσοκομείων

Με την υπ’ αρίθμ. 703/2017 απόφαση του Γ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας ανα­βλή­θηκε για την 12η Οκτω­βρίου 2017 η εξέταση της αίτησης ακυ­ρώ­σεως των από 21 Δεκεμ­βρίου 2015 απο­φά­σεων του Υπουρ­γού Υγείας, με τις οποίες παύ­θη­καν από τα καθή­κο­ντά τους, 4 πρώην διοι­κη­τές νοσο­κο­μείων, μεταξύ αυτών και ο κ. Βασί­λειος Παπα­νι­κό­λας του Νικη­φό­ρου.

Θυμί­ζουμε ότι μετά την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας αξιο­λό­γη­σης το υπουρ­γείο Υγείας ανα­κοί­νωσε την 17η Δεκεμ­βρίου ότι από τους συνο­λικά 127 διοι­κη­τές και ανα­πλη­ρω­τές διοι­κη­τές, που υπη­ρε­τού­σαν στα νοσο­κο­μεία της χώρας το Νοέμ­βριο του 2015, παρα­μέ­νουν στις θέσεις μόνο 16.

Ο κ. Παπα­νι­κό­λας, στρέ­φε­ται συγκε­κρι­μένα, στο κοινό δικό­γραφο, κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, όπως αυτό εκπρο­σω­πεί­ται από τον Υπουργό Υγείας, για την ακύρωση της με αριθμό Α2β/Γ.Π. οικ.99321/22-12-2015 από­φα­σης του Υπουρ­γού, που δημο­σιεύ­θηκε στο ΦΕΚ ΥΟΔΔ 942/28-12-2015.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει όμως ο λόγος για τον οποίο ανα­βλή­θηκε η εξέταση της αιτή­σεως.

Σύμφωνα με την απόφαση η αίτηση εισήχθη προς συζή­τηση με την από 7.12.2016 πράξη της Προ­έ­δρου του Γ΄ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας περί ορισμού ειση­γητή και δικα­σί­μου, με την οποία συντμή­θηκε σε πέντε (5) ημέρες η κατά το άρθρο 21 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8) προ­θε­σμία είκοσι ημερών για την κοι­νο­ποί­ηση αντι­γρά­φων του ενδίκου μέσου και της πιο πάνω πράξης στον αρμόδιο Υπουργό.

«Ενόψει των ανωτέρω και δεδο­μέ­νου ότι έως τη συζή­τηση της υπό­θε­σης δεν είχαν περιέλ­θει στο Δικα­στή­ριο ο φάκελος της υπό­θε­σης και οι απόψεις της Διοί­κη­σης (άρ. 23 π.δ. 18/1989) ούτε κατέστη δυνατή η εμπρό­θε­σμη σύνταξη έκθεσης του ειση­γητή σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 του π.δ. 18/1989, όπως ισχύει, η εκδί­καση της υπό­θε­σης πρέπει να ανα­βλη­θεί, να ορισθεί νέα δικά­σι­μος η 12η Οκτω­βρίου 2017 και να δια­τα­χθεί η επίδοση, με επι­μέ­λεια της Γραμ­μα­τείας του Δικα­στη­ρίου, της από­φα­σης που θα εκδοθεί σε όλους τους δια­δί­κους, σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 5 του π.δ. 18/1989 (πρβλ. ΣτΕ 485/2011, 2225/2005 επτ.)».

Στην αίτηση ακυ­ρώ­σεως, οι αιτού­ντες, επι­ση­μαί­νουν ότι της εκδό­σεως των απο­φά­σεων, παύσεως τους, αλλά και των «αιτιο­λο­γι­κών εκθέ­σεων παύσης» τους, προη­γή­θηκε δια­δι­κα­σία, η οποία είχε ως προφανή στόχο την «εκκα­θά­ριση» των Διοι­κη­τών και Ανα­πλη­ρω­τών Διοι­κη­τών του Υπουρ­γείου Υγείας με πρόδηλα πολι­τικά κρι­τή­ρια.

Εξει­δι­κεύ­ο­ντας την θέση τους αυτή, τονί­ζουν ότι κατά το προη­γού­μενο χρονικό διά­στημα, περί την άνοιξη του έτους 2015, ο Υπουρ­γός Υγείας είχε ζητήσει τόσο προ­φο­ρικά όσο και εγγρά­φως την παραί­τηση όλων των Διοι­κη­τών και Ανα­πλη­ρω­τών Διοι­κη­τών του Υπουρ­γείου Υγείας, ως αν να απευ­θυ­νό­ταν σε μετα­κλη­τούς υπαλ­λή­λους.

Λόγω απρο­θυ­μίας όλων των Διοι­κη­τών να παραι­τη­θούν οικεία βου­λή­σει, κλή­θη­καν άπαντες σε προ­φο­ρική συνέ­ντευξη, ενώπιον της Επι­τρο­πής Αξιο­λό­γη­σης των υπο­ψη­φίων Διοι­κη­τών και Ανα­πλη­ρω­τών Διοι­κη­τών, κατά την οποία τα μέλη της Επι­τρο­πής, μετά από δεκά­λε­πτη το πολύ συνέ­ντευξη, κατά την οποία δεν τηρή­θη­καν προ­ση­κό­ντως πρα­κτικά, αξιο­λό­γη­σαν το σύνολο των Διοι­κη­τών και Ανα­πλη­ρω­τών Διοι­κη­τών.

Παρά το γεγονός ότι και οι τέσ­σε­ρις αξιο­λο­γή­θη­καν θετικά από την Επι­τροπή, έστω και κατά την πλημ­μελή αυτή δια­δι­κα­σία, ο Υπουρ­γός, στη­ρι­ζό­με­νος στις ανωτέρω ανα­φε­ρό­με­νες «αιτιο­λο­γι­κές εκθέ­σεις παύσης» τους, προέβη στην έκδοση των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων.

Υπο­στη­ρί­ζουν, ειδι­κό­τερα ότι η δια­δι­κα­σία παύσης των Διοι­κη­τών και Ανα­πλη­ρω­τών Διοι­κη­τών του Υπουρ­γείου Υγείας έλαβε μορφή περισ­σό­τερο πολι­τι­κής εκκα­θά­ρι­σης των ήδη διο­ρι­σμέ­νων σε αυτές τις θέσεις, παρά μιας αντι­κει­με­νι­κής και δια­φα­νούς αξιο­λό­γη­σης της απο­δο­τι­κό­τη­τας και της προόδου τους.

Εν τέλει, από τους συνο­λικά 127 Διοι­κη­τές και Ανα­πλη­ρω­τές Διοι­κη­τές αξιο­λο­γή­θη­καν θετικά από την Επι­τροπή Αξιο­λό­γη­σης όχι περισ­σό­τε­ροι από 30, μεταξύ των οποίων και οι ίδιοι, στη θέση τους δε παρέ­μει­ναν συνο­λικά μόλις 16.

Ως πρώτο λόγο ακύ­ρω­σης, προ­βάλ­λουν ότι οι απο­φά­σεις παύσεως τους παρα­βιά­ζουν τη διάταξη του άρθρου 103 παρ. 4 του Συντάγ­μα­τος.

Ως δεύτερο λόγο προ­βάλ­λουν ότι οι απο­φά­σεις παύσεώς τους δια­λαμ­βά­νουν πολ­λα­πλώς μη νόμιμη αιτιο­λο­γία.

Ως τρίτο λόγο ακύ­ρω­σης, προ­βάλ­λουν, ότι οι απο­φά­σεις παύσεως τους παρα­βιά­ζουν το δικαί­ωμα προη­γού­με­νης ακρό­α­σης του άρθρου 20 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος και 6 παρ. 1 του ν. 2690/1999.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται το δικη­γο­ρικό γραφείο του κ. Νικο­λάου Καρα­μέ­του ενώ σημειώ­νε­ται ότι όλες οι απο­φά­σεις που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα δικαιώ­νουν τους προ­σφεύ­γο­ντες πρώην διοι­κη­τές νοσο­κο­μείων.